illusoire varia 1
Het hart heeft zijn redenen die de rede niet kent.
Je vois q'infini par toutes les fenêtres.
Door alle vensters zie ik slechts oneindigheid.
Inzichten,denkbeelden zweven geruisloos door het ijle,worden soms geplukt,
en dan al dan niet zinvol of in schoonheid gematerialiseerd.Sommige gedachten
zoals enkele van C.Jung staan er zowel letterlijk als figuurlijk.Maar over het
algemeen moet je eerder op het intuitieve afgaan.Het onbewuste voornamelijk
in de rechterhelft van je hersenen zetelend drukt zich op een andere wijze uit
dan op het pragmatisch logische.Symbolen en beelden die je toelaten je geest
beter te doorgronden.
We moeten een gebouw beschrijven en verklaren waarvan de bovenste
verdieping in de 19de eeuw werd opgericht,de benedenverdieping uit de
16de eeuw stamt,en zorgvuldig onderzoek van het metselwerk onthult dat
het opnieuw werd opgebouwd uit een 11de eeuwse woontoren.In de kelder
ontdekken we Romeinse fundamenten en onder de kelder een dicht
gegooide grot,waar in de vloer stenen werktuigen werden gevonden en
restanten van de fauna uit de ijstijd in de lagen eronder.
Dat zou een beeld schetsen van onze geestelijke structuur.
C.G.Jung /Geest en Aarde
Door wijsheid wordt een gebouw gebouwd en door begrip opgericht en
door kennis zulen de kamers gevuld worden met alle heerlijke en
kostbare dingen.
Een plek,zoals een familiehuis,bestemd om mannen en kinderen in te zetten,
om hen vast te houden op een plaats die voor hen gemaakt is,om hun
ontsporen in te perken en hen af te leiden van hun zin voor avontuur en
ontsnapping die eigen is sedert het begin der tijden.
Laten we ook de labyrinthen bespreken,wel het meest wonderbaarlijke
werk,waar de mensen hun geld aan besteed hebben,maar niet,zoals men
allicht meent,verzonnen.
In de labyrinthen van mijn geest kom ik gekristallisserde gevoelens tegen,
Stuk kan ik ze niet slaan.Ze niet vernietigen.Ze zijn er gewoon.Teveel.
Het verband tussen geestelijke en materiële labyrinthen is reeds een
doolhof op zichzelf
Hij richtte zijn blik op mij en leidde me weg naar het paleis van Irkalla,
de koningin der duisternis,naar het huis waarvan niemand die het betreedt
ooit terugkeert,langs de weg waarvan geen terugkeer mogelijk is.
'Daar is het huis waar de mensen in duisternis zitten;stof is hun voedsel en
klei hun vlees.Ze zijn gekleed als vogels met vleugels voor bedekking.Ze
zien geen licht,ze zitten in duisternis...'
- Gilgamesch Epos -
Ik mis ontelbare schimmen,ze waren zo fijn,zo moeilijk weer te geven in
kleurloze woorden.











