Ze hadden hem gezegd dat hij te jong was om op bizons te jagen.En dus stal hij het oude eenschotsgeweer van zijn oom met de gebarsten houten lade,en ging er in zijn eentje op uit om de wereld te laten zien dat hij oud genoeg was om een bizon te doden.Hij was oud genoeg,dus kon hij met een geweer overweg maar hij was niet wijs genoeg.Hij liep even stil tussen de bomen door als een forel die door diep water glijdt en zo stootte hij,ongezien en ongehoord,op een moederbizon die een jong ter wereld bracht. Het was een wonder waarvoor hij niet wijs genoeg was om het te kunnen begrijpen. Hij zag het grote mysterie niet dat zich ontvouwde.Hij zag alleen een kans om zijn mannelijkheid te bewijzen.Het kalf stond overeind voordat Paarddanser met het oude geweer binnen schootsafstand was gekropen.Het kalf wankelde op onvaste poten naar zijn moeder en vond haar melk.
Paarddanser laadde het oude geweer.
De warme melk vloeide langzaam van de moederbizon naar het kalf,en de eerste blije levenskracht ontwaakte in hem.Het kalf voelde bij iedere slok de grijze verwarrende wolken van de geboorte wegdrijven tot er alleen een nieuwe blauwe hemel in zijn ogen schitterde.
Paarddanser hield zijn geweer stil in de wind.
Het roodbruine bizonkalf begon zich bewust te worden van de tijd,het licht en het donker.Er was een hele wereld om te leren kennen,als hij zou blijven leven.Hij zou leren dat water geruisloos is wanneer het stilstaat en rumoerig wanneer het stroomt.Hij zou de wonderen van de nacht en de gloriën van de dag leren kennen.
Het geweerschot was slechte magie.
Het veroorzaakte een dodelijke wond maar het doodde niet snel.Het was het soort schot dat de dood langzaam en pijnlijk maakt.De moederbizon jankte van pijn en begon van haar kalf weg te lopen.Ze probeerde te hollen,omdat het dappere hart van de moederbizon haar luid toeriep het gevaar van haar kalf weg te leiden,waarvan ze meer hield dan van het leven zelf,maar haar lichaam was te zwaar geschonden.Ze zwaaide een beetje,holde een paar passen,waarbij haar flanken hevig zwoegden.Het roodbruine kalf begreep niets van het gevaar,begreep alleen het verlies van de melk en zijn enige grote liefde,zijn bizonmoeder.Het kalfje strompelde naast zijn moeder voort en probeerde de rijke,heerlijke levensmelk terug te vinden.De moederbizon kon niet hollen.Ze was te zwaar gewond.Het kalfje stootte beduusd met zijn kleine kop tegen haar borst,op zoek naar de warmte van haar liefde.Bij iedere ademhaling dwarrelden roodgouden wolken op,die in een rode regen op het kalfje neerdaalden.Het kalf loeide terwijl het over zijn hele rug haar vochtige adem voelde.Zo klein als hij was,zo pasgeboren nog maar,voelde hij misschien dat er iets vreselijk aan de hand was.
Paarddanser kwam door de bomen aangehold,waarbij het zware geweer achter stuiken en boomtakken bleef haken,zodat hij zijn pas moest vertragen.Hij stormde de open plek op en voelde een grote golf van triomf,van overwinning.Hij trad de stervende moederbizon tegemoet,het geweer trots geheven voor het beslissend,triomfantelijk dodelijk schot,maar hij beging een vergissing.
Hij keek in de tedere glanzende ogen van de moederbizon.Hij zag haar met de grootste liefde die er bestaat naar haar kalfje kijken.Uit haar ogen,zelfs nu ze stierf,sprak alleen maar liefde voor het kalfje,alsof hij het enige was dat ze mee kon nemen naar het land der schaduwen. Paarddanser liet zijn geweer vallen,de overwinning verdwenen,nu slechts as in de mond.Hij had iets gedood dat liefhad.Een moeder die haar kind liefhad.De moederbizon boog toen haar hoofd en drukte haar snuit tegen het kalf,dat ze zachtjes wegduwde.Daarop begaven haar poten het en viel ze op haar zij,als een grote levende boom die door een zomerbliksem wordt geveld.Het roodbruine kalf loeide en liet zich op de grote sidderende massa vlees en botten valle die tot niets verwerd.En het kalfje bracht zijn snuit omhoog van het lichaam van zijn dode moeder,terwijl zijn ogen naar de nieuwe blauwe hemel keken,en hij jankte...
- some Indian tales and legends -
het was
zoals het vandaag is
en morgen zal zijn
wie kan de sluier oplichten
het is het alles
het lijkt op een woord
dat je uitspreekt
dat woord is er niet meer
het is verleden
en toch blijft het gezegd
zo is het ook
Je realiseert je,zeker als je gearresteerd wordt,dat recht en macht begrippen zijn die in theorie verschillen,maar in de praktijk op hetzelfde neerkomen.Wie het recht had iets te doen of op te eisen,kan dit alleen als hij er de macht daartoe bezit.En wie de macht bezit,heeft eigenlijk geen rechtvaardiging nodig voor zijn daden,al drijft schijnheiligheid veel zogenaamd machtigen tot het verzinnen van ethische gronden voor hun immorele daden.Als in een land een regieme door opstandelingen ten val wordt gebracht,moeten de vorige machthebbers zich voor het gerecht verantwoorden.Als de opstand mislukt moeten de opstandelingen terecht staan.Macht is recht,recht is macht.De natuur houdt geen rekening met enig ander recht dan dat van de sterkste of die kracht nu op spierbundels,rijkdom,intelligentie,schoonheid of massavorming berust.
Het viel hem op dat zij altijd geprikkeld,geschockeerd of afwijzend reageerde als hij haar een meisje aanwees dat hij leuk vond.
'Wat vind je daar nu aan?'riep zij gewoonlijk uit en dan volgde een ongunstige kwalificatie van het voorwerp van zijn begeerte: 'te vulgair','te dik','dom wicht','aanstellerig'.
'Volgens mij ben je gewoon jaloers'zei hij eens.
'Nee,ik vraag me enkel af wat jij aan die wichten zo leuk vindt.'
'Ik wil weten hoe zij in bed zijn,hoe hun lichamen aanvoelen,hoe zij vrijen.'
'Walgelijk',riep ze dan boos uit.
'Over mijn slechte smaak valt dus te twisten,ik heb jouw toch ook uitgekozen.Je bent dus jaloers'zei hij meer tegen zichzelf dan tegen haar.
'Ja,ik ben jaloers,ik kan niet verdragen dat je andere meisjes wilt aanraken.'
'Toen ik je leerde kennen zei je dat je niet jaloers was en het niet erg vond dat ik af en toe met andere meisjes sliep.'
'Ja,maar ik dacht dat je daar geen behoefte meer aan zou hebben als we samenwoonden.Je hebt mij nu toch!'
'Ik beweer niet dat ik een behoefte heb aan een andere verhouding,alleen aan avontuurtjes.'
'Hoe zou jij hetvinden als ik af en toe met andere mannen sliep?'
'Ik zou niet meer met je om willen gaan.'
'Waarom moet ik het dan van jou wel accepteren?'
'Omdat dat anders ligt.Als jij met een andere man naar bed gaat,doe je dat omdat je eigenlijk genoeg van me hebt en een andere vriend zoekt Dat is de reden waarom ik dan niet meer met je om zou gaan.Maar als ik zin heb om met een ander meisje te vrijen,dan staat dat los van onze verhouding.Zo ben ik nu eenmaal,of ik nu wel of niet met je omga.'
'Maar kun je het niet laten voor mij,omdat je weet dat het me verdriet doet?'
'Nee,als mijn plezier jou verdriet doet,kunnen we beter niet meer met elkaar omgaan,dan deugt onze verhouding niet.'
Toen op een middag een meisje langs hen liep en een wervende blik op hem wierp,haalde ze met een ruk haar arm uit de zijne en verselde haar pas,hem achterlatend.Hij liet haar gaan.Hij vond haar gedrag onbeschoft,haar jaloezie absurd en haar streven om hem van alle aantrekkelijke vrouwen te isoleren onrealistisch.
- and love goes on and on,you know,you know it ain't easy -
Oraculo Manual : handboek voor intermenselijke omgang,geschreven door een 18de eeuwse Spaanse jezuït :
- niets vergt meer omzichtigheid dan de waarheid.Er is evenveel beraad nodig om haar bekend te maken als om haar te verzwijgen.
- spreken als velen en denken als weinigen.
- door tegen de stroom in te gaan stuit men de dwaling niet maar brengt men veeleer zichzelf in gevaar.
- de waarheid is slechts voor enkelen,de marktplaats van het leven wordt beheerst door leugen en bedrog.
- hij die zich niet meer bekommert om wat hem niet aangaat,bezit alles.
- de wijsheid die alleen staat wordt voor dwaasheid gehouden.
- niets is meer misplaatst dan zich alles aan te trekken.
- naar de gelegenheid leven,handelen,spreken,alles naar het past.
- men moet alleen iets willen als het mogelijk is: tijd en gelegenheid wachten op niemand.
- bij vele onrechtmatigheden en wanpraktijken is het eerder absurd en onzinnig er tegenin te gaan,wanneer je er alleen voorstaat en het tegen het voordeel van machtigen ingaat.
je gewoon slecht voelen
alles steekt je tegen
verveelt je zonder reden
dat is toch wat je ervan denkt
misschien ook niet
weet jij eigenlijk veel
je bent jezelf beu
en alles wat er rond je gebeurd
afgekeurd en overbodig
altijd maar hetzelfde gedoe
het menselijke tyfusbestaan
de media maken je eender wat wijs
terwijl je het anders aanvoelt
en het je niet interesseert ook
ze bekijken het maar
van jouw zal het niet afhangen
hoe dommer hoe dichter bij de kudde
dan val je echt niet meer op
verdwijnt in de anonieme massa
maar voelt wel dat je leeft
tegen je zin omdat het genoeg is
het hoeft echt niet meer
op een verandering hoop je niet
je hebt het allemaal al eens gezien
en is niet voor herhaling vatbaar
de hel is een staat van bewustzijn
die je kent en vervloekt
omdat het levensvatbaar is
terwijl het paradijselijke
er niet tegenover staat
maar een achterlijk concept blijkt
dat je niet eens beseffen kunt
tenzij als opheffing van geestelijke pijn
niet bepaald extatisch of relevant
waarom het er nog over hebben
parels voor de zwijnen
valse wel te verstaan
echte heb je nooit bezeten
zoals je ook nooit jezelf was
daar je niet echt bestond
liever gek als iedereen
dan alleen en wijs
ainsi soit-il
rien ne va plus
Requiem
1 reactie op dit bericht
Bezoekje