Archief

En wie bent u dan wel ?
'Slechts een deel van die kracht die steeds het goede doet en
daarvan kwaad verwacht.'
Lopend tussen wandelende lijken,grote menigten doden,die
allemaal weigeren toe te geven dat ze het gehad hebben,lijken
die doorgaan met zich te gedragen als levende mensen.Gewoon
niet beseffen dat ze leven niet als leven herkennen.Tant pis.

Se perdre en soi-même.Tristesse.Solitude.Rien à espérer.Rien
à gagner.Jouissance exclucivement artificielle,courronné par
l'impuissance.
Apprendre à vivre avec sa maladie.Ce n'est même pas une maladie,
mais une bêtise voilée.
Heureusement ce n'est pas toujours le cas :

onbestemd gevoel
verdeeld en nooit heersend
gewoonlijk onopvallend
belangrijk in schijn
jezelf ergens in verliezen
zonder egocentrisme
niemand om je heen
tijdelijk enkel in je hoofd
en rationeel onwetend opgaan
in een in feite vreemde
ervaring die de eenzaamheid
als alleenzijn ontkent
nabijheid laat je enkel toe
als je wilt
dat soort vrijheid



Here we go again.Het quadraat van de hypothenusa van een rechthoekige driehoek is gelijk aan de som der quadraten der rechthoekszijden.Ik zal opgaan naar het altaar van god,naar de god van mijn vreugde.Allen schijnen ze te weten waar ze mee bezig zijn,hebben iets te doen dat opéén of andere manier de moeite van het doen waard blijkt te zijn,zelfs zin heeft.Ego,over een geestelijk vacuüm beschikkend,verveling tot de allerhoogste top verheven,kom erin de verste verte niet achter wat het zijn op zichzelf de bedoeling van dat zijn zou mogen wezen.Je wordt er doodmoe van.Het is uitraard wel duidelijk dat doordat wij over uiterst beperkte middelen van inzicht beschikken - gezien de beperktheid van ons menselijk verstand - er au fond gezien helemaal geen reden of bedoeling hoeft te bestaan die wij kunnen begrijpen,laat staan doorgronden,maar toch lopen erhier velen rond alsof ze het allemaal zelf bedacht of uitgevonden hebben,terwijl anderen doodgewoon en ergens uiterst natuurlijk niet weten wat er aan de hand is en toch totaal geen besef hebben van het feit dat de mogelijkheid bestaat het zich af te vragen.Zalig de armen van geest,want zij zullen.....Armen van geest?Rijken van geest en overlevende Neanderthal die blijkbaar aan puur bestaan bevrediging kunnen ontlokken.
                                         

Volgens de quantumtheorie bestaan de subatomaire gebeurtenissen niet als afzonderlijke,
welbepaalde dingen tot op het moment dat ze gemeten worden.Of een foton als een
deeltje of als een golf verschijnt - twee mogelijkheden die elkaar uitsluiten - is niet bepaald
tot er een meting plaatsvindt.
Als we een cadeautje krijgen dat nog is ingepakt,is dat voorwerp er al,maar we weten pas
wat het is als we het uitgepakt hebben.De situatie in de quantummechanica is anders.Een
'foton' is voor de meting geen golf en geen deeltje.Voordat de meting plaatsvond wordt
het foton gezien als de som van de waarschijnlijkheden van alle mogelijke uitkomsten van
de meting.Deze som der waarschijnlijkheden noemt men de 'toestandsvector'.Bij een meting
zal de toestandsvector die  alle mogelijke toestanden beschrijft 'inklappen' tot één enkele 
toestand - datgene wat we waarnemen.Alle andere toestanden krijgen onmiddellijk een
waarde van nul.Deze merkwaardige manier om naar de wereld van elementaire deeltjes te
kijken is geen zaak van de parapsychologie.Het is een fundament van de moderne
natuurkunde,en hoewel het helemaal ingaat tegen de intuïtie van de niet fysicus,is het
een succesvol wetenschappelijk beeld van de subatomaire wereld.Maar wij leven in een 
wereld waarin de objecten duidelijk niet de som van waarschijnlijkheden zijn.Een stoel is
een stoel en we hoeven niet bang te zijn dat het in iets anders verandert als we even niet
kijken.Hoe moeten we een verband leggen tussen de merkwaardige wereld van de 
quantummechanica,die in het centrum van alle materie ligt,en de alledaagse wereld die in de klassieke fysica beschreven wordt?Op dit punt vinden we een aantal uiteenlopende
interpretaties,maar het meetprobleem is hierbij van het grootste belang.De standaardinter-
pretatie van de quantummechanica maakt geen onderscheid tussen een meetapparaat en
een menselijk wezenVooraanstaande geleerden gaan ervan uit dat de meting door een  
apparaat niet voldoende is,het moet een 'bewuste' waarneming zijn om de
toestandsvector te doen 'inklappen'.Dit zou alle toevalsprocessen van de quatummechanica
uitsluiten.Een wereld die door het bewustzijn van de mensheid geschapen wordt?

bekende inleidingen in de wereld van de quantummechanica zijn :
- de tao van de fysica door Fritjof Capra
- de dansende woe-li meesters van Gary Zukof

So,wanne dance with the devil by the pale moonlight ?

the sun is up and the world is flat
damn good adress for a rat
the smell of blood
the drone of flies
you know what to do if
the baby cries
         hoist that rag

the barn leaned over
the vultures dried their wings
the moon climbed up an empty sky
the sun sank down behind the tree
on the hill
there's a killer and he's coming
thru the rye
but maybe he's the father
of that lost little girl
it's hard to tell in this light

color of the street
life is sweet at the edge
of a razor

and I want to know
the same thing
evryone wants to know
how it's going to end

remember this
don't let a kiss fool you
never marry for love
now they're all watching
the sea
what's lost can never be broken
her roots are sweet
but they were shallow

but now she's dead
she's so dead
forever dead and
lovely now.

kissed my sweethaert by
the chinaballtree
everything I done is
between god and me
only he will judge how
my time was spend
29 days of sinning and
40 to repent
the horse is steady but
the horse is blind
wicked are the  the branches on the tree of
mankind
the roots grow upward and the branches
grow down
it's much too late to throw the dice again
I've found

- a mix of lines by T.Waits/Luc

hush my baby  baby don't you crie
mama's going to take care of you
she'll make all of your nightmares come true
:mama never knew really why.....
- Luc -


Irak   Iran   Congo   Afghanistan .....

de zon is op en de wereld plat
een vervloekt goed adres voor een rat
de geur van bloed en vliegen
verlorenen hebben niet te kiezen
krampachtig verrotte lijken
dooreengesmeten  moeilijk weg te krijgen
god's verdoemd cynische streken
schijnen alleen hem te helen
en wij als neutrale figuren
hebben niets te maken met dat genre buren
- Luc - 

Je hoort de bel,opent de deur en wordt onmiddellijk 50 à 70 jaar teruggeslingerd
in de tijd.Voor je staat een man met een ouderwetse voorraadkist aan een brede
riem op zijn rug.Alles aan hem ruikt naar boenwas.Het gekochte triviale
voorwerp ligt nooit gebruikt nog ergens,maar de geur hangt er nog altijd aan.
Geuren scharnieren de tijd.Toen je de deur opende schrok je op,hetgeen vijftig
jaar geleden niet het geval zou zijn geweest.Een echte marskramer,die veters,
stofdoeken en borstels te koop aan bood.De deur leek wel een gat in de tijd.
Al die jaren dat je daar woonde had je hem nog nooit gezien en daarna ook niet
meer.Dood inmiddels?Of was je telkens hij langskwam niet thuis?Eerder
onwaarschijnlijk.Een man vevolgt zijn weg.Blijvers zijn we allemaal niet ging het
door je hoofd als je hem in gedachten weer oproept.Ook besefte je met grote
helderheid dat het er eigenlijk niet toe doet wàt je doet,maar hôe.
Soms herinner je je een vluchtige ontmoeting met een helderheid die groter is dan
wanneer je vertrouwde mensen voor de geest haalt.Je ziet niet dat een collega zijn
snor afgeschoren heeft,maar van een enkele vluchtige ontmoeting staan de contouren
je voor altijd bij.
Als dat het geval is,kun je vaak denken aan de nieuwe tijdsinteresse in 'gidsen' helpers
die ons van waar dan ook  mogen helpen.Het is dan ook in allerlei workshops,
bijvoorbeeld in centra voor intuïtive ontwikkeling een geliefde methode om spirituële
leiders te IMAGINEREN,en ze vragen te stellen.Wat je eigenlijk nog sterker raakt
zijn vluchtige ontmoetingen in je eigen leven.Je gaat op vakantie,ligt alle dagen op het
strand al of niet je roes uit te slapen.Op een klein rotsblok zag je regelmatig een oude
man zitten.Hij intrigeert je,maar je durfde of wilde hem niet aanspreken.Hij zat daar alsof
hij een deel van die steen was. Op een of andere voor jou onbekende manier scheen
hij over het vermogen te beschikken zich met die steen te verbinden.Dan zat hij daar
zo,één of twee uur lang en als je even niet had opgelet bleek hij verdwenen.Ook met
vakantie?Een autochtoon?Ook die man is je bijgebleven.Een keer keek hij naar jouw 
en knikte kort.Een afwezige blik van iemand die toch scheen te weten dat  je daar
was.Hoe vluchtig is zo'n ontmoeting eigenlijk?Waarschijnlijk heb je toen iets gezien dat 
mogelijk je toekomst is: de laatste levensfase.Krachtig aanwezig,maar al niet meer
helemaal van deze wereld.Niet belangrijker dan de steen waarop je zit.
Wie dit leest denkt nu aan zijn eigen vluchtige ontmoetingen.Zo werkt de magie van
het vertellen.Het kan een avond met verhalen opleveren.Wie dit soort herinneringen
niet heeft,kan proberen zijn waarnemingen uit het verleden te actualiseren.
Methodes van o.a.medicijnmannen met een ander soort kennis dan de gebruikelijke.
Onze manier van kijken schijnt verkeerd te zijn omdat we ten eerste te lang kijken.
Staren schijnt weinig op te leveren.Een bewuste,maar vluchtige blik zonder dat degene 
naar wie gekeken werd het in de gaten had.En dan die 'foto' genomen met 'hoge
sluitersnelheid' ontwikkelen in de donkere kamer ergens in je hersenen.Dan zag je veel
scherper dan wanneer je langer keek.Je kunt dit met herinneringen toepassen van mensen
die ooit je pad gekruist hebben.Juist als die ontmoeting maar heel kort was,kan de afdruk
van de indruk heel helder zijn.Voeg je kijkmethodes later bijeen en maak dan uit wat de
ontmoeting voor je betekent heeft.
Herinner je de oude man op de steen.In het zinderende zonlicht leek die man als zuiver
geëtst,met steen en al en toch niet meer van hier.Hij zat daar onopvallend,in volledige rust,
zonder door het strandgewevel te worden afgeleid.
Zoiets kan je zinvolle stilte leren in alle omstandigheden.Een trapje hoger op de ladder van
je bewustzijn
(+/-bres)