Archief

De liervogel
is niet lyrisch
in een vogelkooi

een suskewiet
achter tralies
is armzalig vertier

traditie zegt de
vogelvanger
die zich tooit
met de stem
van een ander

mislukte pauw
roep ik hartsgrondig

je kan evengoed
de hanen laten vechten
of te paard een stier tergen

je hond doodvoederen
zodat zijn buik sleept
over de grond

de wereld draait
gelukkig rond

---
 

een wisselkind

ze is weer daar
om te pakken
zegt ze
tegen teddy
die ondersteboven
in een zetel ligt

mijn houten
toverdoos
is leeg geroofd
de koning ligt weer
tussen zijn soldaten
en zijn gade
zit in een hoekje
teneergeslagen

en de hond
die weet niet meer
waar kruipen
de kleine handjes
graaien in zijn pels

hij komt naar mij
om zich te laten
troosten

.

speels

men vroeg mij om meer speels te dichten
over lentebloesems en dat goed gevoel

maar het regent nu
en bliksems schichten
het lijkt wel
of de kleuren vechten 


*

Gisteren,

podiumkoorts
een optreden tussen het jonge volk
en toch nog wat ouderen
ze kwamen proeven van de jeugd

en wij van het podium
verklaarden de stilte tot ons terrein
de gezetenen zwegen
ze luisterden de woorden
sommigen hingen aan de lippen
want de ruimte was wat klein

weldra tellen we
de trage dagen rond de zon
het schroeien van de aarde

nu haalden we de lente
triomfantelijk in ons midden

...

.

Ze vloekt soms
en smijt dan
haar woorden weg

ze glimlacht af en toe
en haar lange haar
verbergt het zicht dan half

soms is ze zo verbeten bezig
ze tekent op een blad
de elfen en de krullen
en de kleuren zijn dan
goud en zwart

nu davert Rammstein
door mijn huis
verdovend hard

en toch heb ik
haar lief gezien
hij houdt van teder
groen en lacht

.

.

Dichtbevolkt
betonnen platen
een woningblokkenrij
een halfrond rond een plein

de brandweerwagen
komt hier bijna dagelijks
want de ziekenwagen
komt steeds telaat

er is nooit vuur
dat zou me verbazen
maar het traphuis
is wel te smal

vandaag weer
een woonvertrek
dat leeg gelaten
achterblijft

zelfs gordijnen
vertrekken
na een tijd

*

.

 

kraaien

zijn zangvogels

en honden jagers

ze hebben hun stem

verloren in de rook

van bosbranden

en de opwinding

van vluchtend wild

heeft hen naar adem

doen happen

het vuur heeft

hun keel verschroeid

mijn stem kraakt

ook en hortend stoot

ik lucht door mijn

keel, teveel woorden

heb ik gebraakt

en de rook

heeft het vuur verlaten

dat gloeit nog na

*

.

Ik daag je uit
en werp een ijzeren handschoen
tegen je gehelmd gezicht

iets minder zwaar
zou nauwelijks raken

je stalen harnas
heeft een deuk
op de plaats waar het hart verborgen is

jij ijzeren man
je laat niet in je ogen kijken
en je metalen stem
klinkt oh zo loodzwaar

je bent zo oud in jaren
en je lijf is vastgeroest

onaanraakbaar

*

 Virunga

zij braakt met vuur
want diep in haar
maalt de thanatos
de aarde langzaam
totdat haar paarse kleed
weids openplooit

zo schroeit zij
de wanhoop
uit de dalen

opdat je daar
nooit langer
zou verblijven
dan een ogenblik
van spijt

---

 donderdag 14 april, te 20 u. DE MUZEVAL (elke 2de donderdag van de maand), met de gelauwerde Antwerpse dichteres MARIS BAYAR. Ze leest voor uit haar onlangs verschenen verzamelde gedichten “EPOS VAN HET GROOT ONGELIJK” Nadien Vrij Poëzie Podium. In freepodium-café De Muziekdoos, Verschansingsstraat 63, 2000 Antwerpen bij de Waterpoort. Bus 6/34, 23, tram 8. Toegang gratis.

In ieder geval zal ik er zijn. 

Lente

Mijn taal is vaag
vandaag
spreek ik niet meer hard

dus laat ik de mussen
maar het bloeien
van de haag
vol ijver kussen

de bomen in het park
tooien zich krampachtig
dag na dag
is er wat meer groen
omhanden

en de kersenbloesems?
die bloeden fel

de takken torsen
overdaad zo vruchteloos
morgen
heb ik de rode
loper in mijn straat

***