Es weht der Wind ein Blatt vom Baum, von vielen Blättern eines. Das eine Blatt, man merkt es kaum, denn eines ist ja keines. Doch dieses eine Blatt allein war Teil von unserem Leben, drum wird dies eine Blatt allein uns künftig schmerzlich fehlen.
(Verfasser unbekannt)
Hallo Papa,
ook als je voor altijd weg bent in mijn hart en in mijn herinnering blijf je voor altijd bestaan.
Fijn weekend, geniet van het zonnetje, leuke week toegewenst. Kom gerust kijken bij ons en help mee zoeken naar ideeën voor ons trouwfeest. Van harte op ons blogje! Groeten Giliok & Mireille
yvette15 januari 2006 om 15:42
hallo
nog een prettige zondag
pom wolff15 januari 2006 om 12:43
vriend
VERDANO
alles ging door je hart
geen wonder
dat het is geraakt
het hart
die lege kamers nu
het huis staat stil, leeg is het
geen deur geen slot
ik vul ze met momenten
ik hield van je verdano
misschien dat - het niets - betekent anders dan die onbereikte plaats een hoek omgaan en zwijgen
dit oog lijkt vrij als ik je lees
wat breken mensen
een hondje loopt hier door de straat
pom wolff15 januari 2006 om 12:40
VERDANO
anita15 januari 2006 om 10:59
vaarwel
dag lieve broer, Ik zal je missen, maar wat voor een schat van waarde laat je achter voor ons, zo\'n prachtige gedichten ,ik draag je verder in mijn hart en ben dankbaar voor alles wat je bekend hebt voor zo vele mensen,het ga je goed mijn lieve broer, en doe onze papa de groetjes liefs en vele vele kusjes en knuffels je zus Anita
We hadden nog heel wat te schrijven en voor te dragen, jij en ik. En je
wou nog zoveel leren aan de beginnend dichter die ik nog steeds ben.
Hm. Het zal er niet meer van komen. Al denk ik dat je voldoende op me
ingepraat hebt, om nooit meer vergeten te worden. Ja, ik geef het
eindelijk toe, ik heb geluisterd.
Deze plek is van jou, ik beschouw hem waarempel als iets heilig, en je
weet hoe ik denk over heilige huisjes en andere toestanden... en toch
kom ik hier bijzonder graag. Vroeger reageerde ik al eens 'online', nu
hoeft dat niet meer. Ik zoek wel een andere lijn met jou.
Ik heb net nog een gedicht geschreven, dus als je zin hebt, dan kom je maar even langs, kunnen we nog wat bakkeleien...
je mentorloze Frans.
Eric14 januari 2006 om 18:42
Rust zacht, lieve vriend...
anna maria14 januari 2006 om 00:35
afscheid met zijn woorden
I. M. Verdano
hij schreef de Schelde langs
de kades van de trage stad
meerde z’n woorden nat nog
op de gladde blauwe stenen
als rouwstoet glanzend in
de mist onder ‘t koude licht
de droeve beiaard luidt met
waterklanken zijn getijde uit
nu stroomt hij breed en vrij
de zandbanken voorbij naar
zee
Lichtje13 januari 2006 om 23:10
voor jou Victor
Lieve Victor,
Ik heb je 2 keer ontmoet in Purmerend. Ik was er fier op om landgenootjes te zien in Purmerend, ik was er fier op dat je je hondje meenam (dat doe ik ook bijna altijd) en ik vond je een warm, lief, hartelijk mens. Je was zo mooi en hoe je van je kinderen hield, hoe je dat liet zien, steeds weer, hoe trots je was als vader, hoe je in je woorden zoveel kon zeggen, zo uniek, zo jij Verdano.
Ik had een rouwkaart gekocht maar heb het adres niet van je familie en in die kaart had ik dit gedicht geschreven wat ik aan jou wil opdragen :
- In liefde -
hoe zou jij herinnerd willen worden als je er niet meer was vroeg hij zacht
hoe ik later pas bedacht dat wat hij me had gegeven een kado was voor mijn leven
in liefde
Rust zacht lieve Verdano, lieve man.
Ik denk aan je terug - in liefde -
Heel veel sterkte voor de familie van Verdano en voor de goede vrienden van Verdano. Ik denk aan jullie!
Liefs Lichtje (Gisele)
car13 januari 2006 om 21:51
Dag lieve Victor
Ik hoop dat deze weblog behouden blijft..zodat ik soms nog even langs kan..
verdwalen in je woorden en wijsheid
onze gezamelijke bundel zal er dus niet komen lieve vriend..
je ging te vroeg...
Je blijft me bij
de laatste maaltijd is genuttigd
het toetje blijft achterwege
je vertrok ergens tijdens het hoofdgerecht
nooit meer kneepjes, fijne reepjes,
gewatertand en smulpartij
ik had je nog zo graag gevoerd
wat uit je hand gegeten
samen nog wat klaargemaakt
ik zal het moeten doen met wat
tot hier gedeeld is
je recepten zorgvuldig opgeslagen
het heeft gesmaakt
rest me nog je te bedanken voor alles wat we deelden.je gedichten voor mij en over mij
en een laatste kus van jouw rubensvrouw....
voor de familie..veel sterkte bij dit verlies..
de schrijver blijft..de mens dragen we verder in ons hart......
Liefs car
Luc13 januari 2006 om 17:40
Tot ziens vriend/leraar
Cyriel,
Je was mijn persoonlijke computergenie. De lessen die ik van je kreeg, je opmerkingen, je ijzige kalmte,de gezelligheid die je rondsstrooide op kantoor, fikske, de gezeliige babbel onderweg. We missen je verschrikkelijk en blijven je eeuwig dankbaar en trouw....Tot ziens....vriend.
Luc.
Lilian Caessens13 januari 2006 om 13:14
Zomaar Verdano, zomaar
Mooi man
wat je zei van drie turven en het ontbrekende woord
vraag ik me waarom jij je gedicht uitschreef terwijl ik bij de zevende regel
mooi man
en ook nu bij het zwaaien
clyde13 januari 2006 om 12:27
dag victor
je beeld blijft in mijn hoofd waar je woorden ook steeds zullen klinken... ik zal je gedichten missen...
sterkte aan familie en vrienden, clyde
Eli Stater13 januari 2006 om 11:08
dag vriend..
wat spijtig, Verdano.. dat we elkaar maar zo kort mochten kennen..
M. Geldermans13 januari 2006 om 08:20
dag Verdano
veel gedichten van je gelezen, o.a. op DT en Het Schrijvertje. Mooie poëzie, wonderlijke gedichten.. heel veel sterkte gewenst aan familie en vrienden
Marco Geldermans
Mrien13 januari 2006 om 01:18
Voor Viktor
Hopelijk ben je wakker geworden aan de andere kant van een mooie droom... Mijn oprecht medeleven.
Mrien
pom wolff13 januari 2006 om 01:08
bij de dood
verdano hoort onder poezie. verdano was poezie. verdano is poezie. ik wil afscheid van hem nemen onder de titel "poezie". ik kwam verdano tegen op poeziebijeenkomsten. in belgie in 2005 op de dagen die zijn site georganiseerd had en in nederland bij car in cafe dhooge gast in purmerend. twee keer, ergens in de zomer samen met zijn vriend frans met wie hij een lang en prachtig optreden verzorgde en nog een keer in november was het dacht ik - ook bij car - ja en altijd dat hondje.
in november ging hij laat weg. als hij afscheid nam gaf hij mij altijd een paar nieuwe gedichten - je vroeg dan zo - verdano dat gedicht van net heb je die? en dan kreeg je het. en nog een erbij en nog een. de laatste woorden die ik met hem had gingen over mijn bundeltje - je bent erg mens - jij hebt een nieuwe bundel zei hij, ja en die krijg jij van mij zei ik. het hondje keek – ik schreef voor hem - door dik en dun voor jou voor verdano voor mijn poezievriend. ik hield van hem. leeg is het.
Paul (Zarzuelo)12 januari 2006 om 19:38
Hij was, hij is en hij blijft!
Ik was het niet steeds met Cyriel eens, zijn streven
naar kwaliteit, zijn volhardendheid was soms meer gedreven dan mijn
bescheiden ambitie. Toch was hij een kunstenaar als dichter én als
mens.
... Woorden hiervoor heb ik niet. Vanochtend schreef ik, op mijn blog: Is dit niet mooi, dit hier beneden leven?
Mooi gemaakt, door wat is, en veel daarvan dank zij andere mensen. Ik kwam hier, af en toe, wel kijken, en zal dat ook in de toekomst nog blijven doen.
Sterkte, aan de vrienden en familie.
Mie12 januari 2006 om 18:25
waar blijven nu de woorden die ik nog tegen je wou zeggen. De zinnen die verloren in mijn hoofd blijven hangen omdat je er niet meer bent. Ik zal je zeker missen want jij was voor mij een echte vriend.
Mie
veveke12 januari 2006 om 18:18
sterkte !!
Woorden kunnen troosten maaar gevoelens kan je niet verwoorden Sterkte
arno bontjager12 januari 2006 om 16:57
oprechte deelneming
Sterkte aan zijn familie en vrienden. Hopelijk kunnen we hem hier nog lang blijven lezen.
Arno
Gerty12 januari 2006 om 15:40
Mijn oprechte deelneming.
Het spijt mij heel erg om te moeten horen dat deze vriend overleden is. Ik wens de familie en zijn vriendenkring heel veel sterkte. Weet dat hij door zijn gedichten in ons hart blijft doorleven.
Gerty.
Wouter Steyaert12 januari 2006 om 15:16
sterkte
Victor, je hebt me geholpen, gesteund, aangemoedigd in het schrijven van poëzie, je liet ons ook genieten van jouw prachtige poëzie. ik zal je erg missen Victor
mijn oprechte deelneming aan vrienden en familie,
Wouter
vermeulen rudy12 januari 2006 om 15:07
onze oprechte deelneming
Het nieuws van je heengaan kwam als een donderslag op klare hemel daarom onze oprechte deelneming en sterkte voor hen die achter blijven. Aan viktor, goede reis naar die plaats der dromen, wij herdenken je en bedanken je voor die mooie woorden waarmee je elke dag in bloemenpracht en warmte omtoverde.
ons respect!
Errik en Rudy Vermeulen organisatoren. van "kunst en poëzie festival "
freak12 januari 2006 om 14:42
hallo hier is elvis freak een toffe blog hebt jij kom eens kijken op mijn blog(klik op foto) groetjes elvis freak
ik mis je nu al ik mis je niet je blijft leven in mijn hart
ik wens je goede reis
Eufdrie12 januari 2006 om 14:10
De stilte die valt na het heengaan van Verdano is verpletterend. Mijn oprechte deelneming voor Verdano's nabestaanden. Verdano, wij zullen jou nooit vergeten. Je prachtige gedichten staan voor altijd in ons hart gegrift.
Littera scripta manet Het geschrevene blijft...
Euf drie
Marleen De Smet12 januari 2006 om 14:02
als je heengaat
vraag me niet waarom handenvol houvast glazig haken achter die deur, onomkeerbaar zal ze toeslaan met een dreun
nu weet ik dat je dan zal zijn geweest gebalsemd in was precies
als ik daaraan denk stokt en stopt mijn adem schreeuwen gebergtes hun dalen
Mijn oprechte deelneming aan hen die Verdano omringden.
Marleen De Smet
Leo Duym12 januari 2006 om 14:02
En toch!
Dag Verdano,
Zoals je weet lees ik geen gedichten. Ik zocht je alleen maar op omwille van de mens die je bent. En toch! Toch zal ik ooit al jouw gedichten onder ogen krijgen en ze onverkort lezen. Althans... als ik mag komen waar jij nu bent.
Christien Damman12 januari 2006 om 13:53
hemelwaarts
Verdano,
als Victor van der Daelen leerde ik jouw werk kennen op Nederlands.nl.
En nu? Zomaar weg, hemelwaarts.
Maar je laat wel wat achter.
Onderstaande schreef je in mijn gastenboek.
Pure poëzie.
****************************************
een klein poëzottigheidje
je kan een bloembehang met een stempel kussen zodat je zelf 't scharlaken kan verfraaien waarmee jekale muren tooit, de inkt oud-roze verleng je met het sap van passievrucht. pas dan mag je het venster open werpen zodat jij het blakend roze ziet en ik de blos op je wang, dat kan.
30-09-2005, 15:50 Geschreven door verdano
****************************************
Ik wens familie en vrienden veel sterkte bij dit grote verlies.
Christien Damman
wiesa12 januari 2006 om 12:19
deelneming,respect, verdriet
sterkte aan de familie en vrienden van Victor zelf ken ik alleen je geschreven woorden ik las ze graag Victor het ga je goed daarboven velen zullen blijvend aan je denken
jij bent er niet meer lichamelijk dan maar de woorden die jij schreef blijven er voor altijd vaarwel wiesa
vanruudt12 januari 2006 om 11:51
Luchtballon
je blaast je wangen vol ik denk nog welke simpele gaat met dit weer vliegen want ik sta hier en jij wandelde daar het water kletste en klotste aan beide kanten we zwaaiden lachend naar elkaar
nu trekt die schaterlach nog eens op omdat je bolle slenterkop dendert tegen de wolken er zwemt een dolfijn in de Schelde
marionspronk12 januari 2006 om 11:20
Rouwstoet
Hierbij wil ik U als nabestaanden condoleren met het verlies van Victor. Op Dichttalent leerde ik hem kennen als vaardig dichter met een scherpe, menselijke pen
Marion
Roodkapje12 januari 2006 om 10:22
Innige deelneming
Dag Viktor, Heb nu pas kennis gemaakt met je blog en heb er zoveel schatten ontdekt waar ik later zeker dieper op inga. Spijtig heb ik je nooit eerder gekend en besef dat het nu niet meer zal kunnen alhoewel je schrijftalent zal blijven bestaan. Troost en sterkte voor de nabestaanden. Elsa ( Roodkapje )
Helaas moest ik kennis nemen van jouw laatste reis. Mijn respect aan hem die ons wist te boeien met zijn prachtwerk. Sterkte voor familie en vrienden!
valentina12 januari 2006 om 09:55
Je bent niet dood.
Lieve Victor,
We deelden zoveel in taal. We deelden echte vriendshap in woord.
Ik zal je missen, echt waar. Valentina
Sander de Vaan12 januari 2006 om 09:49
Dag, beste Verdano
We kenden elkaar enkel digitaal, je kwam geregeld bij mijn gedichten langs, en steevast met raak, prikkelend commentaar. Bijzonder was je, dat werd uit alles duidelijk; een warme persoonlijkheid ook, en altijd jezelf. Een voorbeeld voor velen - voortaan gemist, maar nooit vergeten. Veel sterkte voor de nabestaanden, groet
Verdano/Victor je zal gemist worden. Sterkte aan alle naasten en familieleden.
Frédéric
Peter J.R. Vermaat (H.S.P. Bitter)12 januari 2006 om 09:29
Ontweken
Dag verdano, ik zie dat je ontweken bent, niet langer aardewaarts bewegend, hoe mooi is Antwerpen van bovenaf gezien? Fluisteren maakt de lucht minder ijl.
Nog altijd voel ik me thuis in de woorden die je voor ons achterliet en jou lezend blijf je zichtbaar voor mij.
Groet, Peter (H.S.P. Bitter)
Rhinda12 januari 2006 om 03:40
Dag Verdano
Schrijf je rouwstoet en kijk,
daar ga je
je hebt je net afgeschminkt als mens
zoals jij leven afbreekt
je gezicht is te mooi
voor dood
er is hier geen sprake van weg
-ze hebben je gestolen-
ik hoor het je zeggen
lees me maar want ik besta
Rhinda
Fiona12 januari 2006 om 01:26
Gemist
Het valt niet mee om de woorden te vinden die uitdrukken wat je voelt op zo'n moment. Leegte en verdriet. Ik zie hem nog voordragen. Beelden vertalend naar woorden. De hond die blaft bij ieder applaus. Een poëet was hij, in hart en nieren. Zijn tovertaalwoorden mis ik nu al.
Fiona
lemmycaution12 januari 2006 om 01:25
gegroet
zal uw scherpe oog missen dat onder enkele van mijn gedichten zag hoe inhoud meer body hebben mag
gisteren nog of hoogstens een dag ervoor vroeg ik mij af waar u gebleven was hoe typisch om dan te gaan
de hemel is niet te hoog gegrepen
tot ziens !
Erna12 januari 2006 om 00:52
Rust zacht Victor
je hebt me laten verschieten makker zo plotseling er tussenuitknijpen
ik hoor het je zeggen schouderophalend, de duimen tussen de bretellen een buiging, en je neemt je klak even af en dan die schelmse lach
-er was geen tijd- om afscheid te nemen
er was nog vanalles
mijn berevent ergens daarboven is een stukje meer Antwerpen nu
een stukje Victor een stukje Verdano een stukje Cyriel
368 berichten
hallo daar
Ik kom je een fijne week toewensen.
HUGS !!!!! AND KISSES !!!!!
Auf wiedersehen Papa
Es weht der Wind ein Blatt vom Baum,
von vielen Blättern eines.
Das eine Blatt, man merkt es kaum,
denn eines ist ja keines.
Doch dieses eine Blatt allein war Teil von unserem Leben,
drum wird dies eine Blatt
allein uns künftig schmerzlich fehlen.
(Verfasser unbekannt)
Hallo Papa,
ook als je voor altijd weg bent
in mijn hart en in mijn herinnering
blijf je voor altijd bestaan.
je dochter
Vanja
hallo
Groetjes julie.
https://blog.seniorennet.be/eerda
fijn weekend en tot nog eens
Fijn weekend, geniet van het zonnetje, leuke week toegewenst.
Kom gerust kijken bij ons en help mee zoeken naar ideeën voor ons trouwfeest.
Van harte op ons blogje!
Groeten
Giliok & Mireille
hallo
vriend
VERDANO
alles ging door je hart
geen wonder
dat het is geraakt
het hart
die lege kamers nu
het huis staat stil, leeg is het
geen deur geen slot
ik vul ze met momenten
ik hield van je verdano
misschien dat - het niets - betekent
anders dan die onbereikte plaats
een hoek omgaan en zwijgen
dit oog lijkt vrij als ik je lees
wat breken mensen
een hondje loopt hier door de straat
VERDANO
vaarwel
Ik zal je missen, maar wat voor een schat van waarde laat je achter voor ons, zo\'n prachtige gedichten ,ik draag je verder in mijn hart en ben dankbaar voor alles wat je bekend hebt voor zo vele mensen,het ga je goed mijn lieve broer, en doe onze papa de groetjes liefs en vele vele kusjes en knuffels je zus Anita
vergeten impressie
tot later
ja, tot later
en dan weer
tot ziens
of blijf je
de volgende
of ga je weer?
Zullen we daar dan maar over hebben?
afscheid van jou
We hadden nog heel wat te schrijven en voor te dragen, jij en ik. En je wou nog zoveel leren aan de beginnend dichter die ik nog steeds ben. Hm. Het zal er niet meer van komen. Al denk ik dat je voldoende op me ingepraat hebt, om nooit meer vergeten te worden. Ja, ik geef het eindelijk toe, ik heb geluisterd.
Deze plek is van jou, ik beschouw hem waarempel als iets heilig, en je weet hoe ik denk over heilige huisjes en andere toestanden... en toch kom ik hier bijzonder graag. Vroeger reageerde ik al eens 'online', nu hoeft dat niet meer. Ik zoek wel een andere lijn met jou.
Ik heb net nog een gedicht geschreven, dus als je zin hebt, dan kom je maar even langs, kunnen we nog wat bakkeleien...
je mentorloze Frans.
afscheid met zijn woorden
I. M. Verdano
hij schreef de Schelde langs
de kades van de trage stad
meerde z’n woorden nat nog
op de gladde blauwe stenen
als rouwstoet glanzend in
de mist onder ‘t koude licht
de droeve beiaard luidt met
waterklanken zijn getijde uit
nu stroomt hij breed en vrij
de zandbanken voorbij naar
zee
voor jou Victor
Ik heb je 2 keer ontmoet in Purmerend. Ik was er fier op om landgenootjes te zien in Purmerend, ik was er fier op dat je je hondje meenam (dat doe ik ook bijna altijd) en ik vond je een warm, lief, hartelijk mens.
Je was zo mooi en hoe je van je kinderen hield, hoe je dat liet zien, steeds weer, hoe trots je was als vader, hoe je in je woorden zoveel kon zeggen, zo uniek, zo jij Verdano.
Ik had een rouwkaart gekocht maar heb het adres niet van je familie en in die kaart had ik dit gedicht geschreven wat ik aan jou wil opdragen :
- In liefde -
hoe zou jij herinnerd
willen worden
als je er niet meer was
vroeg hij zacht
hoe ik later pas
bedacht
dat wat hij me
had gegeven
een kado was
voor mijn leven
in liefde
Rust zacht lieve Verdano, lieve man.
Ik denk aan je terug - in liefde -
Heel veel sterkte voor de familie van Verdano en voor de goede vrienden van Verdano.
Ik denk aan jullie!
Liefs Lichtje
(Gisele)
Dag lieve Victor
verdwalen in je woorden en wijsheid
onze gezamelijke bundel zal er dus niet komen lieve vriend..
je ging te vroeg...
Je blijft me bij
de laatste maaltijd is genuttigd
het toetje blijft achterwege
je vertrok ergens tijdens het hoofdgerecht
nooit meer kneepjes, fijne reepjes,
gewatertand en smulpartij
ik had je nog zo graag gevoerd
wat uit je hand gegeten
samen nog wat klaargemaakt
ik zal het moeten doen met wat
tot hier gedeeld is
je recepten zorgvuldig opgeslagen
het heeft gesmaakt
rest me nog je te bedanken voor alles wat we deelden.je gedichten voor mij en over mij
en een laatste kus van jouw rubensvrouw....
voor de familie..veel sterkte bij dit verlies..
de schrijver blijft..de mens dragen we verder in ons hart......
Liefs car
Tot ziens vriend/leraar
Je was mijn persoonlijke computergenie. De lessen die ik van je kreeg, je opmerkingen, je ijzige kalmte,de gezelligheid die je rondsstrooide op kantoor, fikske, de gezeliige babbel onderweg. We missen je verschrikkelijk en blijven je eeuwig dankbaar en trouw....Tot ziens....vriend.
Luc.
Mooi man
wat je zei
van drie turven
en het ontbrekende woord
vraag ik me waarom
jij je gedicht uitschreef
terwijl ik
bij de zevende regel
mooi man
en ook nu
bij het zwaaien
dag victor
je beeld blijft in mijn hoofd waar je woorden ook steeds zullen klinken... ik zal je gedichten missen...
sterkte aan familie en vrienden,
clyde
dag vriend..
dag Verdano
veel gedichten van je gelezen, o.a. op DT en Het Schrijvertje. Mooie poëzie, wonderlijke gedichten..
heel veel sterkte gewenst aan familie en vrienden
Marco Geldermans
Voor Viktor
Mijn oprecht medeleven.
Mrien
bij de dood
ik kwam verdano tegen op poeziebijeenkomsten. in belgie in 2005 op de dagen die zijn site georganiseerd had en in nederland bij car in cafe dhooge gast in purmerend. twee keer, ergens in de zomer samen met zijn vriend frans met wie hij een lang en prachtig optreden verzorgde en nog een keer in november was het dacht ik - ook bij car - ja en altijd dat hondje.
in november ging hij laat weg. als hij afscheid nam gaf hij mij altijd een paar nieuwe gedichten - je vroeg dan zo - verdano dat gedicht van net heb je die? en dan kreeg je het. en nog een erbij en nog een. de laatste woorden die ik met hem had gingen over mijn bundeltje - je bent erg mens - jij hebt een nieuwe bundel zei hij, ja en die krijg jij van mij zei ik. het hondje keek – ik schreef voor hem - door dik en dun voor jou voor verdano voor mijn poezievriend. ik hield van hem. leeg is het.
Hij was, hij is en hij blijft!
Het ga je goed, Cyriel!
Paul
woorden ...
Vanochtend schreef ik, op mijn blog:
Is dit niet mooi, dit hier beneden leven?
Mooi gemaakt, door wat is, en veel daarvan dank zij andere mensen.
Ik kwam hier, af en toe, wel kijken, en zal dat ook in de toekomst nog blijven doen.
Sterkte, aan de vrienden en familie.
Ik zal je zeker missen want jij was voor mij een echte vriend.
Mie
sterkte !!
oprechte deelneming
Arno
Mijn oprechte deelneming.
Ik wens de familie en zijn vriendenkring heel veel sterkte.
Weet dat hij door zijn gedichten in ons hart blijft doorleven.
Gerty.
sterkte
je liet ons ook genieten van jouw prachtige poëzie.
ik zal je erg missen Victor
mijn oprechte deelneming aan vrienden en familie,
Wouter
onze oprechte deelneming
Aan viktor, goede reis naar die plaats der dromen, wij herdenken je en bedanken je voor die mooie woorden waarmee je elke dag in bloemenpracht en warmte omtoverde.
ons respect!
Errik en Rudy Vermeulen
organisatoren. van "kunst en poëzie festival "
hallo hier is elvis freak een toffe blog hebt jij kom eens kijken op mijn blog(klik op foto) groetjes elvis freak
Vivke's Shelter
Een groot dichter ging van ons heen.
Rust zacht Victor.
Mijn oprechte deelneming en sterkte voor de familie en vrienden.
Vivke aka Redpuppy
jij
ik mis je niet
je blijft leven
in mijn hart
ik wens je goede reis
Mijn oprechte deelneming voor Verdano's nabestaanden.
Verdano, wij zullen jou nooit vergeten. Je prachtige gedichten staan voor altijd in ons hart gegrift.
Littera scripta manet
Het geschrevene blijft...
Euf drie
als je heengaat
vraag me niet waarom
handenvol houvast glazig haken
achter die deur, onomkeerbaar
zal ze toeslaan met een dreun
nu weet ik dat je dan
zal zijn geweest
gebalsemd in was
precies
als ik daaraan denk
stokt en stopt mijn adem
schreeuwen gebergtes hun dalen
Mijn oprechte deelneming aan hen die Verdano omringden.
Marleen De Smet
En toch!
Zoals je weet lees ik geen gedichten. Ik zocht je alleen maar op omwille van de mens die je bent.
En toch! Toch zal ik ooit al jouw gedichten onder ogen krijgen en ze onverkort lezen. Althans... als ik mag komen waar jij nu bent.
hemelwaarts
als Victor van der Daelen leerde ik jouw werk kennen op Nederlands.nl.
En nu? Zomaar weg, hemelwaarts.
Maar je laat wel wat achter.
Onderstaande schreef je in mijn gastenboek.
Pure poëzie.
****************************************
een klein poëzottigheidje
je kan een bloembehang met een stempel kussen zodat je zelf 't scharlaken kan verfraaien waarmee jekale muren tooit, de inkt oud-roze verleng je met het sap van passievrucht. pas dan mag je het venster open werpen zodat jij het blakend roze ziet en ik de blos op je wang, dat kan.
30-09-2005, 15:50 Geschreven door verdano
****************************************
Ik wens familie en vrienden veel sterkte bij dit grote verlies.
Christien Damman
deelneming,respect, verdriet
zelf ken ik alleen je geschreven woorden
ik las ze graag
Victor
het ga je goed daarboven
velen zullen blijvend
aan je denken
jij bent er niet meer
lichamelijk dan
maar de woorden
die jij schreef
blijven er voor altijd
vaarwel
wiesa
Luchtballon
je blaast je wangen vol
ik denk nog welke simpele
gaat met dit weer vliegen
want ik sta hier en jij wandelde daar
het water kletste en klotste aan beide kanten
we zwaaiden lachend naar elkaar
nu trekt die schaterlach nog eens op
omdat je bolle slenterkop
dendert tegen de wolken
er zwemt een dolfijn in de Schelde
Rouwstoet
Marion
Innige deelneming
Heb nu pas kennis gemaakt met je blog en heb er zoveel schatten ontdekt waar ik later zeker dieper op inga.
Spijtig heb ik je nooit eerder gekend en besef dat het nu niet meer zal kunnen alhoewel je schrijftalent zal blijven bestaan.
Troost en sterkte voor de nabestaanden.
Elsa ( Roodkapje )
woordenmeester
Je bent niet dood.
We deelden zoveel in taal. We deelden echte vriendshap in woord.
Ik zal je missen, echt waar.
Valentina
Dag, beste Verdano
groet
Sander de Vaan (Romeyn)
Onder de indruk
Ik vergeet je niet.
iSolde
Met respect
Sterkte aan alle naasten en familieleden.
Frédéric
Ontweken
Fluisteren maakt de lucht minder ijl.
Nog altijd voel ik me thuis in de woorden die je voor ons achterliet en jou lezend blijf je zichtbaar voor mij.
Groet,
Peter (H.S.P. Bitter)
Dag Verdano
daar ga je
je hebt je net afgeschminkt als mens
zoals jij leven afbreekt
je gezicht is te mooi
voor dood
er is hier geen sprake van weg
-ze hebben je gestolen-
ik hoor het je zeggen
lees me maar want ik besta
Rhinda
Gemist
Fiona
gegroet
hoe inhoud meer body hebben mag
gisteren nog of hoogstens een dag ervoor vroeg ik mij af waar u gebleven was
hoe typisch om dan te gaan
de hemel is niet te hoog gegrepen
tot ziens !
Rust zacht Victor
je hebt me laten verschieten makker
zo plotseling er tussenuitknijpen
ik hoor het je zeggen
schouderophalend, de duimen tussen de bretellen
een buiging, en je neemt je klak even af
en dan die schelmse lach
-er was geen tijd-
om afscheid te nemen
er was nog vanalles
mijn berevent
ergens daarboven
is een stukje meer Antwerpen nu
een stukje Victor
een stukje Verdano
een stukje Cyriel
Slaap zacht man
Erna