een wiegjen

Er schommelt een wiegjen in 't bloeiende hout
een wiegjen met bloemengordijntjes
dat hebben twee vogeltjes samen gebouwd
en zie eens hoe keurig en fijntjes.
Als 't windeke speelt
de loverkens streelt
dan schommelt het teedere wiegelijn mee
als 't scheepjen op deinende zee.
In 't schommelend wiegjen is 't wonder geschied:
uit d'eitjes zijn jongen geboren
nu zingt in verrukking het gaaiken zijn lied
een liedeke zoet om te hooren.
Hoe 't jubelt door 't hout
hoe schatert door 't woud
en moedertje dekt ze van 't luisteren niet moe
met koest'rende vleugeltjes toe.
.......



