"Een op drie kinderen met een eigen tablet" zo stond er gisteren geblokletterd in HBVL. Blokletters die als vlammenwerpers in het oog sprongen. Zodanig dat elk kind zónder tablet verwijtend aan de mouw gaat trekken van zijn ouders. En ouders die een fatsoenlijke opvoeding geven, worden door het krantenartikel veroordeeld omdat ze geen tablet geven aan hun kinderen.
Opgroeien met staren naar schermpjes levert verloren generaties op. Tijdens hun opvoeding moeten ze eerst alles leren. Ze rijden toch ook niet direct in een auto. Maar een tablet krijgen ze wel in één keer.
En dan kruipen ze in bed samen met hun tablet, om 's anderendaags in slaap te vallen op de fiets, in de klas, in de schoolbus... Slaperige oogjes door schermverslaving. Schermen hebben een verdovende en slaapmakende invloed, doet langzamer reageren op prikkels van buitenaf, waardoor intelligentie en fantasie afgeremd worden. Lichtschermen overspoelen de kinderen met beelden die niet verwerkt kunnen worden, die vaak los van elkaar blijven bestaan.
Nachtelijke tablet-activiteiten leveren vermoeide kinderen in de klas. Kinderen slapen alsmaar minder, ze gaan steeds later naar bed. Het chronisch slaaptekort laat zich in de klas voelen door verminderd concentratievermogen, verhoogde prikkelbaarheid, verminderde hersenfunctie, gebrekkige geheugenontwikkeling, neerslachtigheid, slechte lichaamsconditie, gedrags- en leerpoblemen...
En zo belanden we bij de verantwoordelijkheid van de ouders. Het belang van lichaamsbeweging wordt door veel ouders onderschat. Vroeger amuseerden kinderen zich met hoepelen, verstoppertje spelen, haasje-over springen, tollen, knikkeren, balspelletjes, hinkelen... Op de speelplaats zag ik alleen maar kinderen die wat achter elkaar aanrenden, of elkaar sloegen, of deden alsof ze een ander neerknalden. Thuis hangen ze urenlang in zachte sofa's, met gebogen rug en ingevallen borstkas, bezig met staren naar schermpjes. En in de klas zag ik kinderen meer hangen dan zitten. Soms met de voeten naast de stoel of onder hun poep. Ze weten niet meer wat een correcte zithouding betekent. Alleen de houding om naar schermpjes te turen kennen ze.


Hilde Crevits verlaat het Zinkende Schip











2 reacties op dit bericht
Mijn regel zou zijn:
Eerst de eigen Vlaamse kinderen van de gemeente en dan pas de randgemeenten en als er dan nog plaats is pas de vreemdelingen.
Politici wisselen...
... zo snel van job als onderbroek, of misschien nog sneller. Meer en meer komt het voor dat ministers (Vlaams federaal) hun job niet afmaken en iets anders gaan doen. Maar altijd wel in de politiek. Wat is er "gemakkelijker" dan een beleid uitstippelen en het de daarop volgende jaren uitwerken en afwerken. Het wisselen van postjes is gewoonlijk in het voordeel van de betrokkene, maar nooit in het voordeel van hun achtergelaten "bevoegdheid".