Pont de Macon.
Saint Laurent brug.
Brug van Saint-Laurent
Voor de stad Mâcon ook maar bestond, werden de beide oevers van de Saone hier al door een doorwaadbare plaats verbonden. De Romeinse legers bouwden een houten brug tijdens de veroveringscampagne in Gallië, en pas in de 11' eeuw werd een stenen brug gebouwd, met slechts zes bogen, die reeds in 1221 werd versterkt. Tot 1550 ondergaat de brug regelmatig ingrijpende verbouwingen. De verlenging van de brug schijnt ook uit deze tijd te stammen, maar het exacte aantal bogen in de 16' eeuw is onbekend. Tijdens de godsdienstoorlogen was de brug getuige van een tragische gebeurtenis, toen Guillaume de Saint-Point, gouverneur van Mâcon, de gevangen genomen Hugenoten in de Saone wierp. De brug van Saint-Laurent is een van de weinige bruggen uit de streek die niet tijdens de tweede wereldoorlog is verwoest. Sinds deze tijd is de brug niet meer veranderd, en telt voortaan twaalf bogen.
De Saint Laurent brug , die in de 11e eeuw werd opgetrokken, was gedurende vele jaren de link tussen Frankrijk en het Romeinse Rijk. Op de noordelijke boog staat een standbeeld van St. Nikolaas, de patroonheilige van de zeilers. Opmerkelijk is dat Mâcon eveneens verbroederd is met Lecco, onze Italiaanse verbroederingsgemeente, dat dezelfde patroonheilige heeft.
Spoorwegbruggen
