Iris Lede is beste fotoclub ter wereld

LEDE - Fotoclub Iris uit Lede heeft de Wereldcup 2010 van de Internationale Federatie voor Kunstfotografie gewonnen. Clubs uit de hele wereld sturen elk jaar hun beste twintig foto's in voor deze wedstrijd. Na een tweede prijs in 2009, ging de hoogste eer dit jaar naar twaalf fotografen van Iris Lede. Twee foto's van Iris Lede werden bovendien ook individueel bekroond met een zilveren en bronzen medaille. De leden van Iris zijn amateurfotografen, maar wat ze afleveren kan je moeilijk nog amateurfotografie noemen. Drie foto's als bewijs.

Cartoon

Wordt de vos straks vogelvrij?

Wat heeft de vos ons toch misdaan? Dat wil Vlaams minister van Milieu Joke Schauvliege uitvlooien met een enquête onder de bevolking. Om daarna te beslissen of ze de vos – zoals in sommige buurlanden – zo goed als vogelvrij laat verklaren.

Heeft u ooit al een vos in levenden lijve gezien? Ondervindt u last van zijn aanwezigheid in de buurt? Heeft hij u al schade berokkend door bijvoorbeeld uw kippenren leeg te roven? Vindt u dat een intensieve bestrijding van de vos wenselijk is? Met dat soort vragen wil Vlaams minister van Leefmilieu Joke Schauvliege (CD&V) bij de bevolking peilen naar het zogenaamde maatschappelijke draagvlak voor dat roofdier.

Aanleiding voor het onderzoek is het snel stijgende aantal vossen in Vlaanderen en de steeds nadrukkelijker vraag van jagers en pluimveeliefhebbers om daar paal en perk aan te stellen. Want als je de vos laat begaan, dan is straks geen enkele patrijs, fazant, eend, kip of kalkoen meer veilig. Dat beweren de vossenvijanden toch. En vanuit steden als Brussel, Antwerpen en Gent komen er steeds meer klachten over stadsvossen die in de vuilnisbakken scharrelen.

Twintig jaar geleden was er in Vlaanderen nochtans amper nog een vos te bespeuren. De dieren werden in de vorige eeuw systematisch vergast in hun burchten ter bestrijding van de hondsdolheid, maar nu die ziekte uitgeroeid is, rukken de vossen sinds de jaren 90 weer zo snel op, dat ze nagenoeg het hele grondgebied heroverd hebben. In die mate zelfs dat het gemeentebestuur van Zemst de jagers vorig jaar opriep om grootscheepse klopjachten te houden en dat het West-Vlaamse provinciebestuur vorige zomer vergunningen uitreikte om de dieren ook buiten het jachtseizoen te bestrijden. Nu mogen vossen in Vlaanderen enkel overdag bejaagd worden, van 1?oktober tot 14?februari. In stedelijke gebieden is elke vorm van bejaging en bestrijding zelfs verboden.

Dag en nacht jagen
Daar komt mogelijk verandering in, want naast een bevolkingsenquête heeft minister Schauvliege aan het Instituut voor Natuur- en Bosonderzoek ook de opdracht gegeven om na te gaan hoe de omringende landen hun vossenpopulatie onder controle houden. Daaruit blijkt dat onze buren er duchtig op los knallen en bovendien over een heel arsenaal bestrijdingsmiddelen beschikken.
Zo mag de vos in Wallonië, ?Nederland, Duitsland, het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk het hele jaar door bejaagd worden. In Nederland, het Verenigd Koninkrijk en Duitsland mag dat zelfs dag en nacht en in Nederland en het Verenigd ?Koninkrijk mogen daarbij lampen gebruikt worden. Enkel in het Groothertogdom Luxemburg moeten de jagers de dieren tussen 1?maart en 30?juni – de kweekperiode – met rust laten.

Pootstrikklemmen
Andere toegelaten methodes zijn kooien met lokaas waarin de dieren levend gevangen worden (in Wallonië en alle omringende landen), stopstroppen waarin de dieren niet gewurgd worden, en pootstrikklemmen die de dieren ernstig kunnen verwonden (in Wallonië, Verenigd Koninkrijk en Frankrijk). Ook de burchtbejaging, waarbij getrainde honden de vossen uit hun burcht jagen, waarna ze neergeschoten worden, is in alle buurlanden toegelaten.

Natuurpunt: ‘

Niet blindweg uitmoorden’ ‘De vos veroorzaakt op sommige plaatsen – ook in natuurgebieden – inderdaad overlast, maar daarom moet je hem nog niet massaal uitmoorden’, zegt Wim Van den Bossche van ?Natuurpunt. ‘Als de vossenjacht uitgebreid wordt, moet dat zeer gericht gebeuren. Enkel op plaatsen waar er geen alternatief is, zonder het risico op andere slachtoffers en met respect voor het dierenwelzijn. Dus zeker niet met stroppen.’

‘We willen zeker niet dat de vos nu altijd en overal vogelvrij wordt verklaard, ook op plaatsen waar hij nauwelijks voorkomt en perfect geïntegreerd is in het natuurlijk systeem. Daar kan je beter structurele maatregelen subsidiëren. Een kippenhok bijvoorbeeld kan perfect beveiligd worden tegen vossen, als je de afsluiting maar hoog genoeg maakt en diep genoeg in de grond stopt. Vergelijk het met de kauwen: je kan die elke week in je tuin afschieten, maar je kan ook een rooster op je schoorsteen monteren.’

Met een rotvaart het Atomium af

Hebt u altijd al óp het Atomium willen staan? U kan er dit weekend zelfs van afspringen. Onze reporter en fotograaf klommen op de bovenste bol en waagden zich aan de 'death ride'. Verslag van een dodenrit met een happy end.

Daar staan we dan. Boven op de hoogste bol van het Atomium. Ik ben al veilig vastgemaakt, maar ik klem voor de zekerheid twee armen stevig rond de vlaggenstok. Boven mij klappert de vlag in de stevige wind. Ik sta 102,7 meter boven de grond en ik weet dat ik over enkele minuten de snelste weg naar beneden moet nemen. Verplicht.

'We staan hier zo hoog dat je Parijs kan zien', zegt een van de twee instructeurs lachend. 'Zie je dat gebouw aan de horizon? Volg nu mijn vinger naar beneden, naar beneden, nog. Daar staan de Arc de Triomphe en de Eiffeltoren!' Ze staan er inderdaad, maar dan in Mini-Europa.

Het panorama van Brussel is wél echt. Het Justitiepaleis, de Japanse toren van Laken, de basiliek van Koekelberg, de wolkenkrabbers van Brussel-Noord, de luchthaven. Je ziet zelfs de haven van Antwerpen en de torens van Mechelen. En vlak onder ons? Een gigantische, blinkende bol.

Even voordien stond ik nog veilig op de grond en waren die twee instructeurs op de bol niet meer dan onooglijk kleine poppetjes. Maar wie springt, wordt wel erg snel weer groot. 'Het is nog niet zo druk, maar dat komt door de regen en de wind', vertelt Christophe Sergeant van Belventura, het bedrijf dat de sprongen organiseert. 'Als het te hard waait, moeten we het stilleggen. Want dan raakt het touw van de rem verstrikt in die bomen daar. Nu staat er ook veel wind, maar niet in een gevaarlijke richting.'

Zolder

Er staat een lange rij toeristen aan te schuiven voor de lift naar het panorama in de hoogste bol. Maar wie de sprong durft te wagen, mag iedereen voorbij. 'Kijk eens naar boven', zegt het meisje dat de lift bedient. Door het glazen dak zie je de lange liftschacht. Het is niet de eerste keer dat ik in die lift sta, maar voor het eerst sta ik erbij stil hoe hoog het Atomium is. Niet het ideale moment om dat te beseffen.

In de bovenste bol wemelt het van het volk dat van het weidse uitzicht over Brussel geniet. Wij moeten nóg hoger en lopen met ons veiligheidsharnas het chique restaurant door, waarna we een smal laddertje op moeten. Maar zelfs de zolder van het Atomium is niet hoog genoeg: door een gat in het dak hijsen we ons op het platform. De eerste indruk? 'Amai, dat is hoog. En amai, wat waait het hier.'

Daar sta ik dus, boven op de hoogste bol, met mijn twee armen rond de vlaggenstok. De fotograaf mag eerst, dus krijg ik de tijd voor verontrustende gedachten over de Nederlandse vertaling van Death Ride, Rit van de Dood. Over de al even verontrustende instructies van het laatste moment. 'Hou je goed vast', 'ga maar zitten op de bol met de voeten vooruit' en 'trek je benen goed op als je de tweede bol nadert, het zou geen deugd doen als je die raakt'. Maar Mark zet heelhuids voet aan de grond, wordt losgemaakt en houdt zijn camera klaar. En dan is het aan mij, dan is er geen weg meer terug.

Tien seconden

'Hou je goed vast', klinkt het nog eens. Het is in mijn geval een overbodige raad. 'Ga maar zitten op de bol, met de voeten vooruit', zegt de instructeur. En daar zit ik dan, op de bovenste bol van het Atomium. Tijd om daarover na te denken krijg ik niet, maar ik werp wel nog een blik op het Heizelpaleis, het Boudewijnstadion, het mooie Brussel onder mij.

Dan een klein duwtje, een beetje schuiven en plots is daar de leegte. De kabel schokt als het touw zich strak trekt. Ik zie de buizen en de tweede bol onder mij door schieten. Met een rotvaart suis ik op het grasveld af. De afdaling duurt zo'n tien seconden, maar de film in mijn hoofd achteraf duurt veel langer. Hoe de wind in mijn gezicht blaast, hoe ik hulpeloos tollend aan dat touw hang, hoe ik droom dat ik kan vliegen. Dit is geen dodenrit, dit is de ultieme vorm van leven.

Even later sta ik, bibberend maar breed lachend, op de grond. Met onze fotograaf in de buurt moet ik plots denken aan de bungeesprong van Frank Focketyn in In de gloria. Alleen is mijn broek gelukkig droog gebleven.

Serena

Jill Peeters op terras met rosée-ijsje

HOEGAARDEN - Op de Open Brouwerijendag (25 april) is weervrouw Jill Peeters te gast in het Kouterhof om er het terrassenseizoen van ABInBev te openen.

Om zijn familiaal karakter extra kracht bij te zetten, nodigt Hoegaarden iedereen uit om op de Open Brouwerijendag het glas te komen heffen op de officiële start van het terrasjesseizoen. De brouwerij rekent op een goed seizoen omùdat de verschillende Hoegaarden-bieren man en vrouw moeten aanspreklen op het zomerse terras.

Afspraak dus op het terras aan de Brouwerij van Hoegaarden zelf. Jill Peeters zal er van 14u tot 15u30 voor het mooie weer zorgen. Hoegaarden zal de grotere fans trakteren op een witbier of Hoegaarden Rosée, en de kleinere op een alcoholvrij Hoegaarden Rosée-ijsje!

Paden, sport en Tumuli verstevigen woonkwaliteit Grimde

TIENEN - De provincie keurt de stedelijke plannen ter opwaardering van de woonomgeving van de Drie Tumuli goed.

De deputatie van de provincie Vlaams-Brabant heeft het gemeentelijk ruimtelijk uitvoeringsplan 'De drie Tommen' in Grimde goedgekeurd.

 'Door de goedkeuring van het ruimtelijk uitvoeringsplan 'De drie Tommen' zal de woonkwaliteit in de woonwijk Grimde sterk verhogen', stelt Julien Dekeyser (Open VLD), gedeputeerde voor ruimtelijke ordening.

 De woonwijk dankt haar groei grotendeels aan de suikerfabriek. Maar het samengaan van wonen en werken kwam stilaan onder druk te staan. De stad Tienen zal door de aankoop van een aantal gronden de wijk kunnen herstructureren.Er komen buiffers rond de bedrijven en een netwerk van voetpaden. Achter smalle percelen van gesloten bebouwing in de wijk zal er een toegangspad met achteringang komen.

Voor de jeugdwerking van KVK Tienen wordt een zone voor sport en spel gereserveerd en de historische site rond de 'De Drie Tumuli' wordt landschappelijk ingekleed. (R. Billen)

Delta Airlines 767

 

 

172 mama's breken record borstvoeding MECHELEN - In de evenementenhal van de Zoo Planckendael in Mechelen sloopten 172 Vlaamse mama's het Beneluxrecord simultaan borstvoeding geven. Dit stond sedert oktober van vorig jaar op naam van 72 Nederlandse moeders in Alkmaar. Het was de eerste organisatie in haar soort op Belgische bodem en aan het wereldrecord durfde de organisatie zich nog niet wagen. Want dat staat op naam van Filippijnse mama's in Manilla. Zij waren met liefst 3.738.

Zeiljacht Jacques Brel dan toch gerestaureerd

 

Het zeiljacht 'Askoy II' van Jacques Brel wordt vanaf 8 april gerestaureerd in de Nieuwe Scheldewerven van Rupelmonde. Na afloop krijgt het schip in Blankenberge zijn definitieve thuishaven. Daarmee komt een einde aan de odyssee van het unieke stalen zeiljacht.

Uitgerekend op de verjaardagsherdenking van Brel verhuist het schip met een speciaal nachttransport van Oostende naar het Oost-Vlaamse Rupelmonde. De Nieuwe Scheldewerven Rupelmonde zullen de komende twee jaar het staalwerk van de romp onder handen nemen.

"Los van het feit dat de boot van Brel was, gaat het om een unieke stalen zeegaande zeiljacht", aldus scheepsbouwer Peter Janssens.

"Maar er is veel werk aan, want het schip is total loss. Enkel de kiel en het onderste van de romp bleef bewaard, de rest is krom getrokken door de berging. Bovendien ontbreekt het aan alles: houtwerk, kajuit, motor, schroefasaandrijving, schroef,..."

Gestrand in Oostende

Aan het staalwerk alleen zullen drie tot vier arbeiders twee jaar werken. De totale restauratie zal ongeveer 1 miljoen euro kosten. Enkel het staalwerk is al gefinancierd door sponsoring.

Jacques Brel (1929-1978) kocht het schip in 1974 en voer ermee de wereld rond. Na zijn dood strandde het door een storm zwaar gehavende schip in Nieuw-Zeeland.

In 2008 werd het schip door de Blankenbergse zeilmakers Staf en Piet Wittevrongel en Brel-fans naar Oostende overgebracht. Sindsdien ligt de boot door subsidie- en financieringsproblemen en de vereffening van de Maritieme Site in Oostende voor anker.

Landschap

Ook Dalemse Molen wordt gerestaureerd

VISSENAKEN - Ook het waterrad van de Dalemse Molen van de bvba Kemels op de Velp in Vissenaken komt in aanmerking voor restauratie. De uitbater rekent op subsidies. Het rad is vervallen en draait niet meer. Net als in Bunsbeek is ook hier de aanleg voorzien van een aparte geul voor het visbestand. Maar met de restauratie van het rad en de aanleg van de geul er omheen is het wachten op de bouw van een waterzuiveringsstation vlak naast de molen, de Velp en de Vissenakenstraat. Aquafin voert die werken uit. Vermoedelijk duren ze tot juli 2011. De investering bedraagt 1,8 miljoen euro. be 

Tienen

Cartoon

Laken, legwerk, borduurwerk en Brussel

Al sedert de 3e eeuw werd in Doornik laken geweven dat overal in het Romeinse Rijk vermaard was. In 1025 nam een kerkbijeenkomst in Atrecht o.a. de beslissing om beelden te ontwikkelen, niet enkel ter versiering maar tevens om een ongeletterde bevolking te onderwijzen in de godsdienst, en het op politiek vlak als wapen te hanteren tegen "ketterijen". Zo ontstond ook het idee van legwerk (wandtapijten). De vraag naar borduurwerk van goud en kleur steeg navenant de groeiende hang naar pracht en praal bij vorsten en de kerk.

Waar vinden we hiervan nog sporen terug in Brussel? Dat zal ons duidelijk gemaakt worden tijdens een wandelvoordracht door Marie-Claude van Grunderbeek. Zij studeerde af aan de KULeuven in 1978 als licentiate in Oudheidkunde en Kunstwetenschap. Van 1978 tot 1987 ging ze jaarlijks voor een aantal weken naar Rwanda en Burundi om er opgravingen te doen naar sporen uit de Vroege IJzertijd (urewecultuur): mooi versierd aardewerk en ijzersmeltovens van meer dan 2500 jaar geleden. Tegelijk begon daar ook de aftakeling van het milieu.

Sinds 2005 is zij medewerker kunsthistorica bij de Educatieve en Culturele Dienst van de Musea van de Stad Brussel. Dit belooft een boeiende wandelvoordracht te worden.

Vermits het aantal deelnemers om begrijpelijke reden moet beperkt worden tot max. 25 personen, vragen wij aan alle geïnteresseerden om zich onverwijld in te schrijven op ons secretariaat, hetzij via e-mail topa.bru@kerknet.be, hetzij telefonisch op 02.219.68.34. Afspraak op zaterdag 24 april 2010 aan de ingang van de Sint-Gorikshallen te Brussel waar het vertrek voorzien is om 10 u stipt.

Tienenaar ontdekt plan van klooster Muilem

TIENEN - Dr. Paul Kempeneers (Tienen) ontdekte in het Rijksarchief in Leuven een tot nu onbekende kaart met het verdwenen klooster van Muilem (Liedekerke).

Het verhaal staat op de webstek van het Rijksarchief. In het Nederlands en met een Franse vertaling. Kempeneers trof de kaart van Liedekerkebos te Liedekerke aan in het archief van de schepenbank van Boutersem onder de beschrijving “varia”. Een toevalstreffer, zo heet het, die wel ononderbroken speurwerk vooronderstelt.

Op de kaart staat onder andere de waarheidsgetrouwe afbeelding in vogelperspectief van het karmelietenklooster van Muilem (eertijds Muylem) met vier kapelletjes.

Cartoon

Serena

Onderzeeër haalt enorm zeemonster van oceaanbodem

 

Een duikboot die de mysterieuze dieptes van de oceaanbodem afspeurt, heeft een enorm zeemonster naar boven gehaald. Het 1 meter lange dier lijkt op een schaaldier, maar dan wel veel forser gebouwd dan de bekende soorten.

 

De onderzoekers vonden het wezen dat ze hadden bovengehaald zo bizar dat ze de lezers van de netwerksite Reddit om hulp vroegen. "Het beest dat onlangs werd gevangen is bijna een meter lang van kop tot staart en heeft heel grote ogen", verduidelijkt een diepzee-expert. "Het werd gevonden op zo'n 3.000 meter diepte."

Koude

Het blijkt om een 'Bathynomus giganteus' te gaan, een soort 'afvalopruimer' van de zeebodem die zich voedt met dode walvissen, vis en inktvis. De enorme omvang van het dier wordt toegeschreven aan de extreem koude temperaturen op de bodem van de oceaan, waartegen het zeemonster zich moet wapenen. (hlnsydney/kh)