Ga eens op hotel in de bomen

Zin om uw vakantie door te brengen omringd door vogels? Met een panoramisch uitzicht van 360° over de zee, de savanne of een tropisch woud, terwijl u van een degelijk comfort geniet? Dat kan. Maar waar vindt u die paradijselijke plekjes?

Uitrusten in een club? Te alledaags! Een cruise? Te duur! Een tocht door Azië met de rugzak? Al gedaan! Maar wat dacht u van een kamer in een boom? Geïnteresseerd? Ontdek een hele reeks hotels die u een ‘boomvakantie’ aanbieden.
Domein van het kasteel van Valmer,

Frankrijk Dit hotelcomplex, op amper 10 kilometer van Saint-Tropez, heeft in de 100-jarige eiken van het domein boomhutten laten bouwen. De hutjes bevinden zich op een hoogte van 6 meter. Ze bieden hetzelfde comfort als een klassieke hotelkamer. Bovendien beschikken ze over een terras dat u een panoramisch uitzicht biedt op de wijngaard, het kasteel en het strand. Een perfecte verblijfplaats voor romantische zielen die van rust houden. Prijs per nacht voor 2 personen: 355 euro in het laagseizoen en 490 euro in het hoogseizoen. Voor 4 personen betaalt u respectievelijk 480 en 690 euro.

Treehouse Point, Verenigde Staten

Treehouse Point ligt in de buurt van Seattle en wordt uitgebaat door een echtpaar. Het kleine complex van boomhutten biedt comfort en intimiteit aan mensen die willen genieten van de rust van de natuur. De streek staat ook bekend om haar grote passie voor de lekkere keuken. De perfecte gelegenheid om kennis te maken met een vernieuwende Amerikaanse keuken, aangepast aan de seizoenen. Prijzen niet meegedeeld.

Tranquil Resort, India

Het privégerunde Tranquil Resort is gelegen in het overweldigende regenwoud, in het midden van een koffie- en peperplantage. De naam van het resort staat symbool voor de sfeer die er heerst. Bent u op zoek naar een rustige verblijfplaats in een prachtige, maar vooral natuurlijke omgeving? Dan is Tranquil Resort, met zijn 8 luxekamers en 2 boomhutten misschien wel iets voor u. Net zoals de twee vorige hotels, bieden de hutten een degelijk comfort. U beschikt er over een televisie, een dvd-speler, een kleine koelkast, verluchting en een badkamer. Prijzen niet meegedeeld.

Sanya Nanshan Treehouse Resort, China

Deze hutten zijn minder luxueus, maar wel veel rustieker. Ze zijn dus meer weggelegd voor toeristen die op zoek zijn naar authenticiteit. Het resort ligt aan de rand van een ecologisch park en aan het strand. De hutten zijn voorzien van elektriciteit, maar niet van warm water. Ze bestaan uit drie niveaus die met elkaar verbonden zijn via loopbruggen en zijn dus erg ruim. Ze bieden plaats aan 6 tot 20 personen. De prijs schommelt tussen 25 en 100 euro per nacht.

Lodge des Collines de Niassam, Senegal

Op slechts 3 uur van Dakar kunt u comfortabel vertoeven in de top van een baobab. Vanop uw terras kunt u de jungle en de prachtige zonsondergangen bewonderen. Een magische plek voor dromers, fijnproevers, schoonheidsaanbidders en rustige zielen. Er is geen airco in de lodge, maar u beschikt er wel over een badkamer. De zonnepanelen leveren u de nodige elektriciteit. Prijs: 90 euro per dag en per persoon in halfpension.

Tree house hotel, Costa Rica

Deze bed & breakfast ligt midden in het tropische regenwoud en vlak bij de vulkaan Arenal. Het hotel beschikt over 3 boomhutten, uitgerust met airco, warm water en een koelkast. Het hotel is een echte aanrader omwille van de grote verscheidenheid aan dieren – vooral vogels – die u er vindt. Een ware lust voor het oog. Prijs: 70 euro per nacht voor twee personen.

Tsala Treetop Lodge, Zuid-Afrika

De hutten die u daar worden aangeboden, zijn echte suites. Ze zijn voorzien van een keuken, een open haard, een zwembad, airco, een badkamer, een televisie en een minibar. Voor die luxe betaalt u wel 360 euro per nacht per persoon in een tweepersoonskamer en 540 euro in een eenpersoonskamer. Maar van 16 juli tot 30 september, wanneer het volop wintert, daalt die prijs tot 180 euro per persoon, en dat zowel voor een single als een tweepersoonskamer.

Waar goedkoop winkelen in het buitenland?

Binnen de Europese Unie zijn er grote prijsverschillen voor voedingswaren. Afhankelijk van het land moet u zelfs tot tweemaal meer betalen voor hetzelfde product. Wanneer loont het de moeite om de grens over te steken?

Eurostat, het statistiekenbureau van de Europese Unie, heeft de prijs vergeleken van een korf van 500 producten. De resultaten van dat onderzoek zijn veelzeggend. Nergens in de Europese Unie betaalt u meer voor voedingsmiddelen en alcoholische dranken dan in Denemarken: de prijs ligt er 39 procent hoger dan gemiddeld. Ook in Ierland (+29%), Finland (+20%), Luxemburg (+17%) en Oostenrijk (+16%) is eten duur.

België? zesde duurste land in EU

In België zijn de consumptieprijzen 15 procent hoger dan het gemiddelde in de Europese Unie. Daarmee is ons land de zesde duurste lidstaat. Er is ook een groot prijsverschil tussen België en onze buurlanden (Duitsland, Frankrijk, Luxemburg en Nederland). Steek gerust de grens over om uw boodschappen te doen. Uw portemonnee zal er wel bij varen!

Alleen Luxemburg doet het over het algemeen minder goed. Daar zijn de prijzen gemiddeld 23 procent hoger dan het Europese gemiddelde. Maar sommige producten zijn er ook goedkoper. Stel dus uw boodschappenlijstje samen.

Producten die u beter over de grens koopt

• Melk, kaas en eieren (+22% tegenover het gemiddelde in de EU) zijn systematisch duurder bij ons dan in onze 4 buurlanden.

• Voor barbecuevlees zijn alleen de lagere prijzen in Luxemburg en Nederland misschien de moeite waard om u te verplaatsen.

• België beantwoordt perfect aan de norm voor alcoholhoudende dranken (+1%). Maar toch is het voordeliger om ze bij onze buren te kopen. De prijzen liggen daar onder het Europese gemiddelde.

• Enige uitzondering: sigaretten koopt u toch het best bij uw plaatselijke krantenwinkel. De prijzen (+8% tegenover het gemiddelde in de EU) zijn er heel wat interessanter dan in Duitsland (+19%) en vooral Frankrijk (+33%). Sla dus thuis een voorraad in als u naar een van die landen op vakantie gaat. Tenzij u natuurlijk via Luxemburg (-12%) rijdt. Daar is tabak minder duur dan in België. Zoekt u verdere bestemmingen op? Ook in Griekenland, Spanje, Portugal en de voormalige Oostbloklanden zijn tabakswaren goedkoper.

Voedingsmiddelen: 12% goedkoper in Frankrijk

Heel wat Belgen doen hun boodschappen in Frankrijk. Het Onderzoeks- en Informatiecentrum van de Verbruikersorganisaties (OIVO) heeft onlangs vastgesteld dat op een korf van 40 producten er 24 goedkoper waren in Frankrijk. Voedingsmiddelen zijn er gemiddeld 12 procent goedkoper. Absolute koploper is flessenwater (-66 procent). Maar u betaalt er ook minder voor verse vis, yoghurt, rundvlees, ham, babyvoeding, Franse kaas en bier.

Tot slot nog een belangrijke tip. Het traject dat u moet afleggen om boodschappen te doen, loont pas de moeite vanaf een boodschappenkarretje van 150 euro, gevuld met merkproducten. Koopt u alleen bij hard discounters, dan bent u eraan voor de moeite.

Vermijd Noorwegen en Zwitserland

De prijzen zijn het hoogst in de Europese landen die geen lid zijn van de EU27. Noorwegen is absolute recordhouder in Europa. U betaalt er gemiddeld twee keer zoveel als in Polen, meteen ook de hekkensluiter. Alcohol en tabak zijn er onbetaalbaar. In Zwitserland zijn de prijzen gemiddeld 41 procent hoger.

Cartoon

Waarvoor kunt u uw elektronische identiteitskaart gebruiken?

Dankzij Freedelity krijgt de Belgische identiteitskaart een bijkomende functie: die van getrouwheidskaart. Kan uw eID uw leven nog op andere manieren vergemakkelijken?

U kunt uw elektronische identiteitskaart tegenwoordig op heel wat plaatsen gebruiken: in de bibliotheek, het zwembad, het treinstation,…  U kunt er zich mee identificeren en authentificeren. U kunt er ook een elektronische handtekening mee plaatsen. Die heeft dezelfde juridische waarde als een met de hand geplaatste handtekening. "De website www.eid.be vermeldt al 600 tot 700 toepassingen", zegt Bregt Bourgeus, adviseur op het kabinet van minister Van Quickenborne.

Een unieke getrouwheidskaart…

Voortaan kan uw eID zelfs dienst doen als unieke getrouwheidskaart dankzij Freedelity. Via een eID-kaartlezer leest de handelaar de gegevens op de chip (de gegevens die al met het blote oog zichtbaar zijn op de kaart, de foto en het adres) en geeft hij de transactie in. De software biedt de handelaar de keuze tussen 4 getrouwheidsprogramma’s: korting na het vergaren van een bepaald aantal punten, onmiddellijke korting of korting onder voorwaarden.

Als klant spaart u daardoor een getrouwheidskaart uit in uw portefeuille. U kunt op de website van Freedelity nagaan hoeveel punten u al verzameld hebt bij de verschillende handelaars die u via die weg een ‘getrouwheidskaart’ hebben aangeboden. U kunt ook uw gegevens controleren. Om toegang te hebben tot de website, moet u wel over een eID-kaartlezer beschikken. Is dat niet het geval, dan geeft u gewoon uw e-mailadres aan de handelaar. Die bezorgt u dan een login en een wachtwoord.
"Op de website duidt u dan aan of u per mail of per sms op de hoogte wilt gehouden worden van eventuele acties, of u uw e-mailadres wilt delen met andere handelszaken, enzovoort. Ons team controleert ook hoeveel e-mails de handelaars versturen. Als er sprake is van misbruik, kunnen wij ze blokkeren", zegt David Van Thieghem, een van de drie oprichters van Freedelity.

… een vervoerbewijs, of zelfs nog meer

U kunt uw elektronische identiteitskaart al sinds 4 juni 2009 gebruiken om met de trein te reizen. "Wanneer een reiziger zijn biljet online koopt, moet hij dat niet meer afdrukken op een A4-blad met streepjescode. Voortaan kan hij zijn eID in de kaartlezer invoeren of zijn rijksregisternummer online invullen. De controleur gaat dan met zijn eigen kaartlezer na of een biljet op die naam werd gekocht. Maandelijks gebruiken al circa 3.000 personen hun elektronische identiteitskaart als vervoerbewijs", zegt Bregt Bourgeus.

Sinds enkele maanden kunt u er ook online mee spelen op de Nationale Loterij. "U moet daarvoor de Belgische nationaliteit hebben en minstens 18 jaar oud zijn. U moet zich dus identificeren met uw eID", vervolgt de expert van e-Gov. Een ander voorbeeld: het is sinds 1 januari 2010 verboden om alcohol te verkopen aan jongeren onder 16 jaar. "De automaten in de stations die frisdranken, maar ook bier verkopen, zijn uitgerust met kaartlezers."

De voetbalstadia zullen binnenkort worden uitgerust met een tourniquet. Die laat dan alleen personen door die hun ticket online hebben betaald. De toegang tot het stadion kan aan sommige personen geweigerd worden op basis van hun identiteit.

Brussels Justitiepaleis zoekt nieuwe bestemming

 

België doet een oproep aan architecten uit de hele wereld om een nieuwe bestemming te bedenken voor het Justitiepaleis aan het Brusselse Poelaertplein. Het is niet ondenkbaar dat alle gerechtelijke diensten er wegtrekken.

Het Brusselse Justitiepaleis krijgt jaarlijks duizenden rechtzoekenden en verdachten over de vloer. Het gebouw van de architect Joseph Poelaert is ook een toeristische trekpleister. Dat maakt het voor justitie des te moeilijker om het gebouw, waar ook gevoelige strafdossiers worden bewaard, te beveiligen. Er is de afgelopen jaren al enkele keren ingebroken in het Justitiepaleis. En vorig jaar was er nog een spectaculaire ontsnapping van enkele gangsters toen die voor de rechtbank moesten verschijnen.

Naar aanleiding van het Belgische voorzitterschap van de Europese Unie doet minister van Justitie Stefaan De Clerck dinsdag een oproep om nieuwe bestemmingen voor het Justitiepaleis te bedenken. Dat kan met behoud van de huidige rechtelijke functie zijn, maar evengoed zonder.

De strafrechtbanken en de onderzoeksgerechten (raadkamer en kamer van inbeschuldigingstelling) zouden op termijn sowieso naar een beveiligd gebouw verhuizen, dus zo ondenkbaar is het idee van een Justitiepaleis zonder magistraten niet, aldus de krant De Standaard.

Serena

Het einde van de oude wereld

In het uiterste puntje van de hak van Italië, waar de golven van de Ionische en de Adriatische zee zich in elkaar verliezen, ligt het 18de-eeuwse stadje Santa Mari di Leuca. In dat barre, rotsachtige stukje Apulië (Puglia) komt het toerisme nog maar net op gang, waardoor je er nog kunt genieten van het authentieke Italië.

Uitgerekend hier, op het Finibus terrae, het einde van de oude wereld, zette Petrus, de apostel uit Palestina, voet aan wal om z'n evangelisatiewerk in Europa aan te vatten. In die tijd stond op de plaats van de huidige basiliek een tempel ter ere van Minerva, de Romeinse godin van de olijfboom, de storm, de wijsheid, de krijgskunst en de muziek. Na de kerstening werd de maagd Maria het voorwerp van de lokale devotie.

De kust van Santa Maria di Leuca, of kortweg Leuca, is door haar vele grotten een paradijs voor onderwatertoeristen. De avonturiers die hier in de oudheid Griekse of Latijnse inscripties in de zalen achterlieten, vreesden de almacht van de zee. Het respect en de angst voor de zilte natuur zit er ook vandaag nog altijd diep in bij de plaatselijke vissers. Vandaar dat ze met zoveel hartstocht de zee gunstig willen stemmen. Elk jaar opnieuw. Met een processie te water

Met Maria in zee

15 augustus. Bijna vijf uur 's middags. Leuca ontwaakt uit zijn siësta. Wij liggen in een visserssloep tussen tientallen, misschien wel honderd sloepen, vissersboten en jachten in het haventje en wachten. Wachten op Maria, de processie en fanfare die straks zullen opdagen.

Vanaf het water heb je een verrukkelijk uitzicht op het silhouet van Leuca, met zijn aquaduct, de Chiesa di Cristo Re, de imposante vuurtoren uit 1864 en de luxueuze, sprookjesachtig gekleurde palazzi uit het begin van de twintigste eeuw. Op de vloedlijn van een klein zandstrand staan een paar stenen omkleedcabines, waar de dames uit de palazzi destijds hun japon voor hun badtenue wisselden. Via een trapje konden ze zichzelf in alle privacy te water laten.

Met het Mariabeeld uit de Cristo Rekerk lopen enkele tientallen, voornamelijk Filipijnse en Indiase kloosterzusters Te Lourdes op de bergen zingend over het viaduct; het is een vreemd gezicht, zeker in een uitgesproken mondain badplaatsje als dit.

De thermometer duidt 31 graden in de schaduw aan. De zusters dragen een wit wollen habijt, een zwarte hoofddoek en, om hun middel, een hemelsblauwe sjerp. De zee is zilt en er is geen wolkje aan de blauwe hemel. Of toch: één komisch kruitwolkje, voorafgegaan door het startschot, ten teken dat de bedevaart kan beginnen.

Dit jaar wordt Maria plechtig binnengehaald op een compleet onder plastic bloemen bedolven jacht. Elk jaar krijgt de meestbiedende visser Maria aan boord. Zij neemt plaats op de voorsteven. Aan haar zijde twee keurig gladgestreken carabinieri.

Dit is een bedevaart waar behoorlijk wat vaart in zit. Ook ons zeven en een halve meter lange vaartuigje lijkt te galopperen. Hoe meer het bootje van het water loskomt, hoe harder de smak waarmee het weer op de arduinkleurige golven terechtkomt. Aan bakboord een roestige vissersboot tjokvol vrolijke piraten. Ze zitten bij bosjes op het dek: halfnaakte jongelui, de wind in hun krullende lokken, met de oranje gloed van de avondzon in hun blik.

Tegen valavond en onder vreugdeschoten vaart de vloot uit Santa Maria di Leuca het haventje van het nabijgelegen Torre San Gregorio binnen. Op het strand staat een hoop volk te joelen en te wuiven en enkele dapperen zwemmen de vloot tegemoet. Na een kwartiertje draait het Mariaschip langzaam om z'n as en zet weer koers richting Leuca.

Marcinelle

Olijfgaarden typeren dit mediterrane landschap, en Apulië mag trots zijn op de alleroudste. In deze regio groeien om en bij de zestig miljoen olijfbomen. De Salentini, de bewoners van Zuid-Apulië, praten met liefde en veel vakkennis over de snoeiwijze en de behandeling van scheuren in de stam van de olijfboom. De bomen verschaffen hen olijfolie van uitmuntende kwaliteit. Het is hun belangrijkste bron van inkomsten.

Het toerisme is hier pas de laatste jaren op gang gekomen. De modale Zuid-Italiaan kon zich tot in de jaren vijftig eenvoudigweg geen vakantie permitteren. Veel jonge mannen uit deze streek zochten hun heil als gastarbeider in onze koolmijnen. In Rocco, een van die prachtig gepatineerde dorpjes, stuiten we trouwens op een monument voor de Italiaanse slachtoffers van de mijnramp in Marcinelle, ten zuiden van Charleroi, in 1956.

Toch heeft een stad als Leuca de allure van een luxueuze badstad met riante buitenverblijven. Maar die weelde was alleen weggelegd voor de aristocratie uit de nabijgelegen stad Lecce.

In Bar Martinucci genieten we met een lekker muntdrankje van het uitzicht op de Villa Sangiovanni, aan de overkant van de Via Fuortes. De villa is een extravagantie in baksteenrood en helder oker. De bouwstijl is een mengeling van Egyptisch en klassiek. Dat exotische element was geweldig trendy op het einde van de 19de eeuw, toen al die tweede of derde verblijven van de aristocratie uit Lecce gebouwd werden.

Leuca telt meer dan veertig zulke villa's. Ze hebben doorgaans een lommerrijk park achter, een tuin met tuinpad voor, een privékapel met madonna, een put met drinkbaar water en stallen voor de paarden. Maar natuurlijk besteedden de bouwheren de meeste aandacht aan de eigenlijke villa. De regio was van oudsher al goed voorzien van architectonische parels, erfenissen van de diverse culturen die hier gepasseerd zijn. De Saracenen, de Grieken, de Romeinen, de Byzantijnen, de Longobarden en de Normandiërs hebben gestalte gegeven aan deze regio. De sporen van de achtereenvolgende bezetters zijn nog niet gewist. Getuige de 58 uitkijktorens langs de kuststrook, die de Saracenen op afstand moesten houden, en de vele kerken in alle mogelijke bouwstijlen. Die dienden de architecten tot voorbeeld of, vaker nog, als uitdaging, om ze te overtreffen.

Verblindend wit met corniches en accenten in blu elettrico is de Villa Episcopo, in Chinese stijl. Dat de moskee van Córdoba diepe indruk op ingenieur Giuseppe Ruggieri gemaakt heeft, is de Villa De Francesco-Licci duidelijk aan te zien. De roze Villa Mellacqua is opgetrokken in de stijl van een 18de-eeuws Frans château. La Meridiana is dan weer een neoklassiek gebouw, met dwarse, horizontale, afwisselend roest- en mosterdkleurige accenten en met bovenop een elegant lantaarnvorming uitkijktorentje. Zicht op zee, uiteraard. De Villa Pia, in eclectische stijl, distantieert zich van de frivolere residenties door de koele ernst en de grijze kleur van de Leccesteen waarin ze is opgetrokken. Geen twee optrekjes zijn gelijk: identiek is alleen de intentie om anders te zijn.

Tarantella

In de Salento hebben ze er een handje van weg om bij feestelijkheden lanen en pleinen op te smukken met van talloze lampjes voorziene doorkijklatwerken. Die geometrische decoraties zijn zo elegant en geraffineerd dat ze aan kantwerk doen denken. Ook in Martano. Het zonovergoten dorp maakt zich klaar voor het tarantellafestival. Oud en jong staan met ingehouden adem tegen de dranghekken te wachten tot Anna Cinzia Villani, een van de bekendste namen op deze Notta della Taranta, verschijnt.

In de jaren zeventig deden muzikanten onderzoek naar wat er onder de mensen nog leefde aan canzoniere Grecanico Salentino, folkloristische liederen uit Grecia Salentina, het schiereiland van Puglia. Dat leidde in 1998 tot de organisatie van de eerste Notta della Taranta. Sindsdien staat dat tarantellafestival elke zomer op de affiche. In de heetste maanden dus, want naar verluidt werden in die maanden de meeste mensen door de tarantula of 'Apulische spin' gebeten.

Tarantella, de uitbundige traditionele volksmuziek waarin het alomtegenwoordige bijgeloof van de Zuid-Italianen een opzwepende muzikale vorm heeft gekregen, spreekt tot de verbeelding. We stellen ons daarbij dagenlang extatisch dansen voor, feestvreugde en rouw, trance, in katzwijm vallen om daarna, na een diepe slaap, als herboren op te staan. Dansers die synchroon hetzelfde delirium faken. Oeverloze repetitieve litanieën aan het adres van de Heilige Paulus, opgezweept door tamboerijnen, klarinetten, schalmeien, accordeons. Het klopt allemaal: filmdocumenten van authentieke tarantellasessies uit de jaren zestig bevestigen dat de werkelijkheid minstens zo sensationeel was. Ze tonen beelden van mensen die als in trance dansen en ten prooi lijken gevallen aan krachten die het rationele ver overstijgen.

Misschien was de tarantella een poging van het individu om zich te verzetten tegen de streng genormeerde dorpsgemeenschap. Feit is dat in het heetst van de zomer, als de spin het vaakst beet, de verdrongen passies en wensen het best geuit konden worden zonder gezichtsverlies te lijden. De muzikant was daarbij de therapeut. En die moest fijnbesnaard zijn, en intuïtief alle klanken, kleuren en akkoorden aftasten tot hij de melodie ontdekte die de patiënt als een stemvork liet trillen.

La Notte Della Taranta 2010, van 13 augustus tot 28 augustus.www.lanottedellataranta.it

De Robin Hoods van het internet

U wilt gratis draadloos internetten? Dat kan. Daar zorgen Stefan Lembrechts en zijn collega-zendamateurs voor. Zij bouwen een gratis netwerk uit waar iedereen gratis op kan inloggen. Al 20.000 mensen maken gebruik van Wireless België.

De drijvende kracht achter het gratis internetnetwerk is Stefan Lambrechts, IT'er en zendamateur. Tien jaar geleden maakte hij een draadloze internetverbinding met collega-zendamateurs. 'Dat ging zo vlot en er was zo veel interesse dat ons netwerk is beginnen te groeien.' Lambrechts en zijn medewerkers gingen op zoek naar hoge locaties vanwaar hun signaal vlot en zonder storingen verstuurd kon worden. 'Omdat zendamateurs al hoge locaties hebben, ging dat heel vlot. Dus hebben we hun netwerk als basis gebruikt.'

Hoge locaties zijn belangrijk omdat de verschillende antennes elkaar moeten kunnen 'zien'. Er mogen met andere woorden geen bomen of gebouw tussen staan die het signaal kunnen blokkeren.

Deals sluiten

'We zoeken wat mensen nodig hebben en creëren een win-winsituatie', legt Lambrechts uit. 'Bijvoorbeeld: voor een Antwerpse radio streamen wij uitzendingen naar het internet. In ruil mogen we een ontvanger aan hun antenne hangen.'

Wireless België probeert vooral deals te sluiten met sociale organisaties, niet met commerciële bedrijven. 'Onlangs hebben we een vereniging aangesloten waar minderbedeelden computerlessen krijgen.' En opnieuw mag Lambrechts daar in ruil een antenne hangen. Wie een steunpunt wil installeren, moet de installatiekosten zelf betalen. Tegelijk draagt je zo bij tot de groei van het netwerk.

Het internet van Wireless België is gratis. 'Ook zo'n win-winsituatie', zegt Lambrechts. 'Een datacenter had een antenne nodig, in ruil mogen we een stukje van hun bandbreedte gebruiken. Wat wij nodig hebben, is peanuts voor zo'n datacenter.'

20 .000 gebruikers per dag

Ook privégebruikers beginnen de weg naar Wireless België te vinden. De jongste drie maanden telde Lambrechts 20.000 unieke bezoekers. 'We hebben 1.500 tot 2.000 gebruikers per dag.' Iedereen kan van het netwerk gebruikmaken. Al zijn er beperkingen. 'Grote downloads, zoals van films, zijn geblokkeerd. Dat is niet de bedoeling van ons netwerk. We beperken wat elke user mag gebruiken. Anders gaat één persoon met alle bandbreedte lopen.'

Daardoor is de verbindingssnelheid van netwerk ook een pak lager dan die van een Telenet- of Belgacomverbinding. Ook uitgaande mail is geblokkeerd. 'Dat wordt direct overgenomen door spammers en dan krijg ik te veel problemen.'

Juridische problemen met 'zijn' netwerk heeft Stefan Lambrechts nog niet gehad. Dat komt omdat de meest gebruikte toepassingen voor illegale downloads geblokkeerd zijn. Dat maakt het netwerk oninteressant voor wie iets slechts van plan is.

Wireless België is geen bedrijf, benadrukt Stefan. 'Ik krijg wel vragen om ons netwerk te commercialiseren. Maar dat is niet aan de orde. Dan zouden er te veel mensen afhaken.'

Cartoon

België vaardigt 32 atleten af naar EK in Barcelona

België stuurt 32 atleten naar het EK atletiek in Barcelona (26/7-1/8). Dat maakte de Belgische federatie zondag bekend na afloop van het BK in Brussel. De delegatie bestaat uit 16 mannen en 16 vrouwen.

Voor eventuele medailles wordt vooral gekeken naar de broers Borlée op de 400 meter en hoogspringster Tia Hellebaut. Ook de aflossingsteams 4x400m (m) en 4x100m (v) behoren tot de favorieten op hun nummer.

De selectie:

Eline Berings, Elisabeth Davin en Anne Zagré (100m horden), Jonathan Borlée, Kevin Borlée en Arnaud Destatte (400m), Michael Bultheel, Stef Vanhaeren en Nils Duerinck (400m horden), Andreas Smout en Jan Van den Broeck (800m), Kristof Van Malderen en Kim Ruell (1.500m), Pieter Desmet en Krijn Van Koolwijk (3.000m steeple), Monder Rizki (10.000m), Hans Janssens (marathon), Hans Van Alphen (tienkamp), Lindsey De Grande (1.500m), Olivia Borlée (200m), Elodie Ouedraogo (400m horden), Svetlana Bolshkova (hink-stap), Sarah Aerts (zevenkamp), Tia Hellebaut en Hannelore Desmet (hoog). Cédric Van Branteghem vervoegt de 4x400m (m), Hanna Mariën en Frauke Penen de 4x100m (v) en Elke Bogemans, Wendy Den Haeze, Axelle Dauwens en Lindsy Cozijns de 4x400m (v).

Het klopt: op 10 jaar zweet je in bed kinderzwembad vol

Met een grote splash en de onheilspellende woorden dat een mens op tien jaar 1.200 liter water verliest in zijn slaap maakt een matrassenfabrikant reclame op radio en tv. 'Het klopt', zegt slaapexpert Johan Verbraecken. 'Maar het grootste deel verdampt.'

'Een mens slaapt zo'n acht uur per nacht en verliest dan bijna 35 centiliter vocht. Dat is na tien jaar meer dan 1.200 liter. Als je dat weet is het logisch dat je kiest voor het best ventilerende bed.' Zo klinkt de tv-reclame van matrassenfabrikant Auping, en een waterval plenst op het bed neer.

300 bakken bier

Stel dat zo'n hoeveelheid water écht op je matras terechtkomt, het zou nogal een zompige boel worden. 'Het is nochtans echt waar dat we 's nachts zo veel vocht verliezen', zegt professor Johan Verbraecken, slaapexpert aan de Universiteit Antwerpen. 'De wetenschappelijke teksten gaan uit van een halve liter per nacht, al is dat natuurlijk afhankelijk van persoon tot persoon en van de omgevingstemperatuur. Ga maar eens 's avonds en de volgende ochtend op de weegschaal staan: het zal ongeveer een halve kilo verschil maken. We verliezen dat vocht om onze lichaamstemperatuur af te koelen en om onze huid te hydrateren.'

Een halve liter per nacht, dat is de inhoud van twee bierflesjes. Op nog geen twee weken heb je al een volledige bak bier leeggekapt, op tien jaar zijn dat er dus 300. Een kinderzwembad vol zweet, zeg maar. En komt dat allemaal in je matras terecht? 'Nee', zegt Verbraecken. 'Als het echt warm is en we zijn te hard ingedekt, dan zweten we harder en komt er natuurlijk wat meer water in het matras. Maar normaal gezien verdampt het onmiddellijk. Het is net om die reden dat je je slaapkamer goed moet verluchten.'

Wanneer vervangen? '

Op den duur raakt de matras natuurlijk verzadigd of wordt hij minder hygiënisch door de bacteriën die er in gedijen. Het is dus logisch dat je je matras af en toe moet vervangen, maar het is de vraag wanneer. De matrassenfabrikanten zeggen dat het om de tien jaar moet, maar die stelling lijkt me ingefluisterd door commerciële redenen. Er zijn ook matrassen die 25 jaar meegaan. Natuurlijk kunnen ze zeggen wat ze willen zolang het niet wetenschappelijk is onderzocht. En ik denk niet dat er onmiddellijk een wetenschapper bereid zal zijn om jarenlang een matras te onderzoeken.'

Vocht is overigens niet het enige dat we op onze matras achterlaten. 'We verliezen ook veel haar en veel huidschilfers', zegt Verbraecken. 'De mijt eet die huidschilfers en woont graag in een vochtige matras. Wie allergieën heeft of voortdurend met een verstopte neus rondloopt, vervangt beter eens zijn matras. Al is het voor de meeste mensen nog belangrijker om het hoofdkussen te vervangen: daar liggen we echt in onze eigen schilfers, in ons haar, in ons zweet en in het vocht uit onze neus.'

Lieve en Maurice!

Bezoek de culturele hoofdsteden van Europa 2010

 

Elk jaar kiezen de Europese Instellingen een of meerdere Europese cultuurhoofdsteden. Met het initiatief willen de Commissie, het Europees Parlement en de Raad hun steentje bijdragen tot een betere verstandhouding tussen de verschillende Europese volkeren en culturen. Dit jaar staan de Turkse miljoenenstad Istanboel, de Duitse industriestad Essen en de Hongaarse universiteitsstad Pécs in de schijnwerpers. Maak je dus op voor een weekendje cultuur!

Istanboel, brug tussen Oost en West
Istanboel was ooit de hoofdstad van het Romeinse, het Byzantijnse en het Ottomaanse Rijk en is vandaag de dag met zijn ruim 12 miljoen inwoners de grootste stad van Turkije en een van de grootste steden ter wereld. Strategisch gesitueerd op beide oevers van de Bosporus en verdeeld over twee continenten vormt deze fascinerende metropool niet alleen de brug tussen Oost en West, maar verenigt deze stad ook een boeiend rijk verleden met een verrassend modern heden.

Istanbul 2010: Het programma werd samengesteld rond het thema: 'Istanbul, de Stad van de Vier Elementen - vuur, water, lucht en aarde'.

Meer info: Istanbul2010






Essen, moderne metropool in hartje Ruhrgebied
Essen, met zijn 600.000 inwoners de op een na grootste stad van het Ruhrgebied, is in de afgelopen decennia als het ware gemetamorfoseerd van 'het walmende hart van de Duitse zware industrie' naar 'een groene metropool van allure'. Het uitgebreide kunst- en cultuuraanbod in het onconventionele kader van het industriële erfgoed is het levende bewijs van de dynamische kracht van het moderne Europa.

RUHR.2010: Voor het programma maakte Essen gebruik van drie thema's, m.n. mythologie, metropolis en Europa.

Meer info: ruhr2010

Pécs, multiculturele universiteitsstad
Gelegen op de voormalige grens van het Romeinse en het Ottomaanse Rijk en op de huidige grens van de Europese Unie met de Balkan profileert de Zuid-Hongaarse universiteitsstad Pécs zich anno 2010 als 'multiraciale stad zonder grenzen' en 'brug tussen West en Oost'. Getuige van het rijke multiculturele erfgoed is het deels op de Werelderfgoedlijst van Unesco opgenomen oude centrum van deze ca. 160.000 inwoners tellende historische stad.

Pécs 2010: Het thema 'Brug tussen West en Oost' vormt de rode draad van het programma Pécs 2010.

Meer info: pecs2010

Geschiedenis van suikerstad in stripverhaal

BOST - In opdracht van kunstenaar Lode Claes uit Bost heeft striptekenaar Chris Vandendriessche een beeldverhaal gemaakt over de geschiedenis van Tienen. Van het begin van de tijdrekening tot 1850.

Het resultaat zijn vier panelen, met een in een vogelvlucht de Romeinse tijd, Albrecht en Isabella tot aan de opstart van de suikerfabriek in Tienen. "Ik ben een geboren Tienenaar en al van jongsaf geïnteresseerd in de geschiedenis van de stad. Mijn vriend Chris, die onder meer werkte voor Studio Vandersteen, had al verschillende Brusselse legenden in stripvorm gegoten. Zo kwam ik op het idee om ook een beeldverhaal te laten maken over de geschiedenis van Tienen", vertelt de 80-jarige Lode Claes. Lode Claes en Chris Vandendriessche zijn meer dan een jaar bezig geweest met het project. "Twee pagina's met de recente geschiedenis waren er eerst, maar voor de volledigheid zijn we daarna ook teruggekeerd naar de Romeinse tijd met de tumuli in Grimde", vertelt Lode. Alle belangrijke historische gebeurtenissen uit de geschiedenis van de suikerstad komen aan bod, zoals de stichting van Sint-Germanus, het charter van de stad in 1168 door hertog Godfried III, de bouw van OLV Ten Poelkerk, de Slag van Woeringen, het onder de voet lopen van Tienen in 1507, het bevaarbaar maken van de Gete, tot aan de periode onder Filips II van Spanje, de verwoesting van Tienen in 1635 en het bezoek van Mozart in 1763 tot aan de aanleg van de spoorlijn en de start van de suikerfabriek. "Alles is historisch correct. Daarvoor hebben we een beroep gedaan op dr. Paul Kempeneers. In de opzoekingen is erg veel tijd gekropen", aldus Lode. Een map met de tekeningen is te koop in de streekwinkel in Tienen.

Change Yought F4U Corsair

Vlaams-Brabants team naar WK Rafting

BOST - Voor het eerst selecteerde een Belgische vrouwenequipe zich voor het EK Rafting in Italië op 5 juni. In het team 'Waterproof' zitten niet minder dan drie Vlaams-Brabantse kampioenen, onder wie Lore Walravens, sinds kort een 'halve' Tiense.

In april haalde het team een gouden medaille op het Belgisch kampioenschap. De ploeg eindigde in het open klassement als 12de en wist zo veel mannenboten achter zich te laten. Rond de equipe werd ook een heel begeleidingsteam gebouwd. Voor de fysieke begeleiding rekent het team op fitnesscentrum Fit Factory uit Tienen. "In juni nemen we deel aan het EK, één maand later aan het WK in Nederland.

Wekelijks oefenen we niet alleen op techniek, maar ook kracht, uithouding en samenwerking. Dat impliceert ook dat we regelmatige naar het buitenland trekken voor een trainingsstage. Vroeger deden we aan 'tof'sport, momenteel trachten we ons voor te bereiden op 'top'sport. Niet makkelijk in deze minder populaire sport, maar de stappen die we momenteel nemen zijn groot en dit zorgt voor een extra motivatie voor ons team", vertelt Lore Walravens.

Resem straten verkeersvrij voor Suikerrock

TIENEN - Tienenaars en bezoekers moeten rekening houden met verkeersbeperkingen in de periode van Suikerrock.

Tijdens Suikerrock 2010 worden volgende straten verkeers- en parkeervrij: O.L.V.-Broedersstraat – Beauduinstraat (tussen de Lombardstraat en de Veemarkt) – Grote Bergstraat – Kleine Bergstraat – Oude Kleerkopersstraat – Broekstraat (tussen de Danebroekstraat en de Grote Markt) – Delportestraat (enkel verkeersvrij) – Danebroekstraat (enkel verkeersvrij) – Dr. Geensstraat (tussen de Danebroekstraat en de Grote Markt) – Leuvensestraat (tussen de Grote Markt en de Oude Vestenstraat) – Gilainstraat (tussen de Waaibergstraat en de Grote Markt) – Academiestraat – Alexianenweg – Ooievaarstraat – Minderbroedersstraat (tussen de Peperstraat en het Torsinplein) – Kattenstraat – Kleine Kattenstraat – Bostsestraat (enkel parkeervrij).

Volgende straten en pleinen worden dan als voetgangerszone beschouwd: Grote Markt – Kalkmarkt – Nieuwstraat – Spiegelstraat – Hennemarkt – Veemarkt – Wolmarkt – Peperstraat.

Dit op dinsdag 20 juli, donderdag 29 juli en vrijdag 30 juli ’10 vanaf 14.00 uur, op zaterdag 31 juli ’10 vanaf 13.00 uur en op zondag 1 augustus ’10 vanaf 12.00 uur. (R. Billen)

Cartoon

Ex-Fordman groet al 11 jaar zijn werkmakkers

GENK - 11 jaar lang al zwaait de bruggepensioneerde Ford Genk-arbeider Albert Clukers (64) enthousiast van op een kruispunt naar zijn vroegere werkmakkers. 'Af en toe steekt er wel eens eentje zijn middenvinger op. Slecht geslapen, denk ik dan.'

De Oosterring, net buiten het centrum van het Limburgse Genk. Op één van de kruispunten van deze drukke invalsweg vat Albert Clukers post, iets voor twee uur 's middags, wanneer het bij Ford Genk ploegenwissel is en arbeiders zich naar de fabriek of naar huis spoeden. Hij doet dat dag in, dag uit. Weer of geen weer, sinds hij in 1999 na een carrière van 35 jaar op brugpensioen ging.

'Ik ga 's middags altijd met mijn hond Django wandelen. En als ik dan dit kruispunt overstak, begon er altijd wel iemand te claxonneren, telkens een werkmakker van vroeger die van of naar de fabriek reed. Ik vond dat wel plezant, vandaar dat ik hier nu telkens rond 14 uur voorbij kom, en blijf hangen tot iedereen gepasseerd is.'

Claxons

De man in zijn fluovestje is na al die jaren een begrip in en om Genk. Niet alleen Fordarbeiders, maar zowat elke passerende vrachtwagen of lijnbus claxonneert, andere chauffeurs roepen wat naar Albert, meer beschaafde automobilisten steken hun hand op. Albert - Bert voor de vrienden - is de hele tijd bezig met terug te zwaaien en uit te vissen van welke wagen de claxonstoot afkomstig is. 'Na al die jaren weet ik blindelings wie met welke wagen rijdt, ik kan soms zelfs de nummerplaat opzeggen.'

Of hij al die mensen persoonlijk kent? 'Neen. De Fordarbeiders die passeren, ken ik meestal wel van gezicht. Maar het merendeel van de mensen die naar mij claxonneren, doet dat omdat ze mij hier elke dag zien staan.'

De man heeft al wat meegemaakt op 'zijn' kruispunt. 'Veel ongevallen uiteraard. Af en toe wat verkeersagressie, soms steekt een bestuurder ook zijn middenvinger naar mij op. Slecht geslapen, denk ik dan. Ik sta hier niet om mijn vroegere werkmakkers te jennen. Misschien dat er een paar jaloers zijn omdat ik al met brugpensioen ben. Maar hun tijd komt nog.'