De Imam en de non.

 

Een Imam stapt in een bus en ziet een knappe jonge non op het eerste bankje 
achter de bestuurder zitten. 
 
Hij neemt naast haar plaats en zegt plompverloren: 'Ik zou graag met je naar bed willen.' 
 
'Maar meneer,' zegt de non, 'vanuit uw geloof weet u dat misschien niet, 
maar ik ben de bruid van de Heer en aardse seks is mij niet toegestaan.' 
 
Bij de volgende halte stapt ze uit, spijtig nagekeken door de Imam. 
 
De buschauffeur, die het gesprek heeft gehoord, buigt zich over naar de Imam: 
'Pssst! Ik weet hoe je seks met haar kunt hebben. 
Elke dinsdagavond, dus vandaag, gaat ze naar het kerkhof om te bidden. 
Als u nu een witte burka aantrekt en u smeert wat lichtgevende 
poeder in baard en haren, dan zal ze u in het donker vast niet herkennen, 
en dan zegt u gewoon dat u God bent.' 
 
Uiteraard is het plan goed genoeg om uitgeprobeerd te worden en inderdaad, 
als de Imam, omhuld door lichtend wit in een burka op het kerkhof komt, 
ziet hij uit de verte de non al vol devotie in gebed. 
 
Hij gaat naar haar toe en zegt met galmende stem: 'Ik ben God en ik wil mijn bruid bezitten!' 
De non stribbelt geen moment tegen, maar ze heeft één verzoek. 
Ze wil toch wel graag haar maagdelijkheid bewaren, dus vindt God het goed haar anaal te bevredigen? 
Geen enkel punt dus zo gebeurt het, maar deze Imam is een gemene kerel. 
Als hij aan zijn gerief is gekomen slaat hij zijn hoofddoek terug en toont haar schaterlachend zijn gezicht. 
 
"Hahaha! Ik ben de Imam!": roept hij. 
 
"Hahahaha!!": roept de non terug, "En ik ben de buschauffeur!"

Scheten laten straks bij wet verboden in Malawi

In Malawi is een wet in de maak waarbij het de burgers verboden wordt winden te laten in het openbaar. Reden van dit merkwaardige wetgevende initiatief is dat de overheid de onderdanen meer discipline en verantwoordelijkheid wil bijbrengen. Dat meldt de site Africanews.com.

Gerechtelijke dwalingen
De burgers in het Afrikaanse land reageren vol ongeloof. Zij vrezen een zondvloed aan gerechtelijke dwalingen. "Hoe kan je nu een schuldige aanwijzen als er iemand een wind laat wanneer er een groep mensen samen is? Ga je iedereen dan een boete geven of opsluiten?", luidt het.

Reukje
"In ons land zijn er heus wel andere problemen aan te pakken", aldus andere critici van dit wetsvoorstel met een reukje aan. "Er is de corruptie en de willekeur van de Chinese investeerders die nauwelijks lokale mensen in dienst nemen. Om maar een paar voorbeelden te noemen".

Lokale rechtbanken
Winderige Malawi's kunnen volgens het wetsvoorstel berecht worden door een nieuw systeem van lokale rechtbanken. Die zullen ook recht moeten spreken in nog een hele andere rist misdrijven. Het parlement moet die vergrijpen nog oplijsten.

Gaslek blijkt winderig zwijn

Vijftien pompiers zijn in Australië met twee brandweerwagens uitgerukt voor een gaslek. Bij aankomst op de plaats des onheils bleek dat de stank veroorzaakt was door de scheten van een zwijn.

Doordringende geur
"Eenmaal aangekomen bij het 'gaslek' konden we inderdaad een doordringende geur waarnemen", aldus de brandweercommandant. "We konden het 'lek' ook horen knorren. Het bleek om een winderig varken te gaan".

Lof
Het dier bleek danig over zijn toeren door al de commotie. In zoverre dat het nog meer winden liet ontsnappen. Overigens had de brandweerchef alle lof voor de familie die het gaslek had gemeld. "Beter een keer te veel bellen dan te weinig", sprak hij.

Politie enquêteert over veiligheid

HOEGAARDEN - Zestien Vlaams-Brabantse politiezones organiseren, in samenwerking met de provincie Vlaams-Brabant in 42 gemeenten een grootschalige bevolkingsbevraging over lokale veiligheidsproblemen. 33.099 inwoners uit de deelnemende politiezones ontvangen een vragenlijst.

Begin februari krijgen 33.099 geselecteerde inwoners uit de gemeenten van de deelnemende politiezones in de bus. Hoegaarden (politiezone Tienen-Hoegaarden) doet ook mee.

De gekozen inwoners kunnen de vragenlijst online invullen of de ingevulde lijst gratis terugsturen per post. De antwoorden worden anoniem en vertrouwelijk verwerkt door een extern bedrijf. Het online invullen wordt sterk aanbevolen en verdient de voorkeur omdat dit sneller en eenvoudiger is voor de verwerking van de antwoorden door het extern bedrijf.

De resultaten zullen tegen het einde van 2011 bekend zijn. (R. Billen)

Cartoon

Toekomst personeel heemkundige kring voorlopig verzekerd

In 2010 kreeg het bestuur van de Geschied- en Heemkundige Kring vzw – Landen van de Vlaamse cultuuradministratie te horen dat twee van haar drie medewerkers niet meer gesubsidieerd zouden worden vanaf januari 2011. De gemeenteraad keurde zopas een toelage goed, waardoor het mogelijk is om de lonen van deze twee medewerkers verder te betalen.

De voorzitter van de kring, Georges Wemans, sprak tijdens de nieuwjaarsreceptie zijn dank uit tegenover het stadsbestuur, vertegenwoordigd door schepen Wilfried Roosen.

Georges Wemans benadrukte het belang van de Heemkundige Kring voor de stad. Ofschoon de Geschied- en Heemkundige Kring in een mooie omgeving gehuisvest werd, verzocht hij de schepen om na te denken over een definitieve oplossing voor het objectendepot. Schepen Roosen wees op zijn beurt op de onschatbare inbreng van de kring in het kader van de feestelijkheden van 800 jaar Landen.

Binnenkort brengt de kring voor haar leden een boek uit over de Landense dialecten en zal een wedstrijd georganiseerd worden over het leukste dialectwoord van Landen. Lid worden, kan door overschrijving van 12,50 euro op rekeningnummer 001-0367073-04 van de Geschied- en Heemkundige Kring Landen met vermelding ‘lid 2011’.

Inlichtingen: 011 88 34 68 of info@ghklanden.be. (Lambrechts)

Acteurs met 'Magisch zwaard' in kasteelpark

De opnames hebben plaats in de schaduw van de toren van het 'Kasteel van Harry Potter' in Meldert-Hoegaarden.fg

Productiehuis Nickelodeon streek neer in het park van het Sint-Janscollege in Meldert, voor opnames voor de tv-jeugdserie Huis Anubis. Die is te zien op MTV/Nickelodeon.

Het park van het Sint-Janscollege en de majestueuze middeleeuwse donjon in de omgeving leenden zich uitstekend voor de buitenopnames voor de aflevering Vijf van het Magische Zwaard van Huis Anubis. De serie voor jongeren van negen tot twaalf loopt op MTV/Nickelodeon.

De regisseurs, vijf vaste acteurs en een hele groep met een gastrol, de begeleiders en figuranten, staken hun enthousiasme over de opnamelocatie in de bosrijke schoolomgeving niet onder stoelen of banken.

De school gaf hen alle mogelijke faciliteiten en leverde zelfs twaalf scholieren van het vijfde en zesde jaar van de secundaire school voor de figurantenrollen.

't Was wel koud in het park, maar dat deerde de ploeg niet. Het zonnetje scheen heerlijk en iedereen prees zich gelukkig dat het niet regende. Het productiehuis hoopt later nog naar Meldert te mogen komen voor de opnames voor latere afleveringen van Huis Anubis.

Tv-ploegen streken al eerder neer in de bosrijke omgeving, onder andere voor een reeks over het leven op de internaten van weleer. De school gaat, in het kader van de nieuwe openheid, graag in op dergelijke voorstellen.

De omgeving lijkt ideaal voor datgene wat Nickelodeon beoogt. De indrukwekkende toren past uitstekend in een scenario met veel geheimzinnigheden. De goeden moeten het opnemen tegen de slechten. Het Zwaard speelt daarin een belangrijke rol. Er komt een flinke portie magie bij te pas. Jongeren leren uit de verhalen dat het goede het kwade steeds overwint door de vijf zintuigen optimaal te gebruiken: goed zien, horen, proeven, ruiken en voelen.

Kikker

Nieuw: Joggers Team Tienen

Recreatieve lopers van alle leeftijden kunnen nu aansluiten bij de nieuwe club: Joggers TT.

JoggersTT is de eerste club van en voor joggers in Tienen. Ze trainen iedere dinsdag, donderdag en zaterdag.

Vanaf januari 2011 komt men voor het vertrek samen in het Houtemveld, beneden in de hall tussen de sportschuur en de nieuwe sporthal.

Inschrijven via de club voor de Midwinterjogging in Kiewit van 27 februari kan tot 18 februari bij Fred Depré.

Lid te worden van de nieuwe club kan via de website: http://www.joggerstt.be/ (R. Billen)

Veertig jaar Natuurpunt in Oost-Brabant

TIENEN - Op 26 februari viert Natuurpunt in Heverlee de veertigste verjaardag van de werking in Oost-Brabant.

Er is een academische zitting gepland ter gelegenheid van het 40-jarig bestaan Natuurpunt Oost-Brabant, eerder genaamd Regionale Vereniging Natuur en Landschap. In het prille begin bestonden er aparte kernen in Boutersem, Bierbeek, Hoegaarden, enz. die samen met groeperingen uit Leuven en de Demerstreek, de overkoepelende raad Oromb oprichten.

Eerstdaags verschijnt er ook een lustrumeditie van het blad Natuur en Landschap met een geschiedkundig overzicht van 40 jaar NPOB, inclusief een galerij van alle voorzitters. Daarnaast is er een 10-tal lustrumwandelingen gespreid over het werkingsgebied gepland.

Zo wil de beweging aantonen hoe ze gedurende veertig jaar mijlpalen geplaatst heeft in de landschappen zoals de Demervalei, behoud van de Kesselberg, Rotselaarse bergen, tegen de rechttrekking van de Velpe, voor aankoop van gebieden zoals Snoekengracht, kritiek op en compromissen over de ruilverkavelingen...

Van een actiegroep in de beginjaren (bv. de actie tegen de vervuilde gete in Tienen, de betoging tegen de vogelvangst ook in Tienen) groeiden de afdelingen en hun kader uit tot deskundige equipes die beleidsvoorbereidend en beheerswerk leveren. Straks nemen ze in Vissenaken het landschapscentrum voor de Velpevallei in gebruik. (R. Billen)

Bedrijvenzone bedreigt volkstuinen van Grimde

De bewerkers van de volkstuintjes nabij de Drie Tommen in Grimde (Tienen) leven in het ongewisse. Liggen de siertuinen in een industrie- of een recreatiegebied? Daar zal van afhangen of ze hun hobby behouden of niet?

De betwiste zone situeert zich tussen de oefenvelden van KVK aan de Tricotstraat, de galllo-romeinse tumuli (Drie Tommen) en de woningen aan de Sint-Truidensesteenweg. Dat ganse gebied is eigendom van de suikerfabriek en staat ingekleurd als industriegrond. De omgeving van de Drie Tommen is recreatiegebied. Maar waar de grens precies ligt tussen beide bestemmingen is onduidelijk.

De stad wil het terrein van de fabriek afkopen voor vestiging van kmo's, want er is in Tienen een nijpend tekort aan bedrijfsgrond. De grond ligt al jaren onbenut en de fabriek staat niet afkerig tegenover een verkoop. Het stadsbestuur heeft verder ook plannen om de snel aftakelende, eroderende Drie Tommen aan te pakken. Een herstel van de oorspronkelijke staat van die tumuli uit de gallo-romeinse tijd en de aanleg van een park er rond zijn vooropgesteld. Om alles te kunnen verwezenlijken moet een duidelijke lijn getrokken worden tussen wat industriegrond en recreatiegrond is. De stedelijke Milieuadviesraad nam zich voor het mee uit te zoeken.

Wie er fel mee inzit, is alvast Willy Jacobs. Hij begon jaren geleden achteraan zijn woning met de aanleg van een siertuin op een terrein van achttien are. Ligt die tuin in het industriegebied of in het recreatiegebied? 'Ik weet het zelf niet', zegt hij. Burgemeester Marcel Logist (SP.A) kwam al poolshoogte nemen, maar kon geen duidelijkheid scheppen. 'Hij zei me dat het jammer zou zijn moest de tuin verdwijnen en hij wilde navraag doen naar de perceelsgrenzen.'

Logist bevestigt dat een onderzoek daarnaar aan de gang is en dat er alleszins zal naar gestreefd worden de tuin van Jacobs te bewaren. 'Het is immers een unicum', geeft hij te verstaan.

Veel bezoekers De tuin met bloemen en sierstruiken is opgevat als een doolhof en reikt tot een tiental meter afstand van een tumulus. 's Zomers komt er veel volk op bezoek en elk jaar is Jacobs van de partij tijdens de Open Tuinendag in juni. 'Ik zou het jammer vinden, moest ik hem kwijtspelen', legt Jacobs uit. 'Mij de tuin afnemen? Ja, dan is het maar zo. Er in werken, is nu mijn hobby, maar indien nodig vind ik wel iets anders om me te amuseren.'

Groots volksfeest in Gent bij wereldrecord regeringsvormen

Een achttal Gentenaars slaat de handen in elkaar om op 17 februari, de dag dat het wereldrecord regeringsvormen gebroken wordt, een groots volksfeest te organiseren.

De vriendengroep kon al ruim 4.000 enthousiastelingen via Facebook, Twitter en YouTube mobiliseren en heeft sinds vandaag een goedgekeurd veiligheidsdossier op zak voor het evenement op Sint-Jacobs.

Op de facebookaffiche staan foto's van de kopstukken in de federale politiek met de oproep voor het volksfeest "Wereldrecordpoging 249 dagen zonder regering." Er is ook een YouTubefilmpje.

Los van partijpolitiek
"De bedoeling is om een leuk volksfeest te organiseren, " aldus initiatiefnemer Jonas Van de Poele. "Het wordt geen grote technische bedoening. Er zullen wel optredens doorgaan, maar die zijn ondergeschikt aan de sfeer en ambiance."

De initiatiefnemers zeggen dat ze los staan van partijpolitiek. "In de ondertoon zit natuurlijk wel een ironisch statement, maar we willen er geen volledig politiek evenement van maken. Al zetten we natuurlijk in de verf dat de regeringsvorming lang duurt."

Het initiatief groeide op café. "Een aantal vrienden kwam met het idee af, maar ze wisten niet goed hoe eraan te beginnen. We kregen ondertussen de principiële steun van het schepencollege en sinds maandag is het veiligheidsdossier goedgekeurd. Aan de reacties te zien loopt het nu al storm, " aldus Van de Poele.

Poperinge

Tweede Japanse ruimtecargo vast aan ruimtestation ISS

De Italiaanse astronaut Paolo Nespoli heeft vandaag op zijn beurt de uit de ruimte geplukte Japanse ruimtecargo aan het ISS vastgehecht, aldus NASA TV.

Verhuis
De astronaut van het Europese Ruimtevaartbureau ESA bracht de HTV-2 met de robotarm van het ISS naar de naar de Aarde gerichte koppelingspoort van de Harmonymodule. De aanhechting was omstreeks 15.50 uur Belgische tijd een feit. De luiken tussen beide ruimteschepen gaan morgen open, waarna de bemanning zowat twee weken zoet zal zijn met het verhuizen van lading tussen de cargo en het ISS.

Er moet op Bajkonoer in Kazachstan een Russische cargo, de Progress M-09M (volgens de Russische classificatie) naar het ISS vertrekken. De start van de Sojoez-U draagraket is voorzien voor 02.39 uur Belgische tijd. De onbemande Progress zal zowat 2.6 ton lading bijhebben voor de zeskoppige bemanning van de spacemeccano.

Russische ruimtecargo aan ruimtestation ISS gekoppeld

Een Russische ruimtecargo van het type Progress heeft zich probleemloos gekoppeld aan het Internationaal Ruimtestation ISS, zo heeft woordvoerder Valeri Lyndin van de Russische vluchtleiding (Tsoup) gezegd.

De vrijdagmorgen vanop Bajkonoer met een Sojoez-U draagraket gelanceerde Progress M-09M klonk zich om 3.38 uur Belgische tijd boven de kust van Uruguay automatisch vast aan de Russische Pirs-module van de ruimtekolos.

De Progress M-09M is de eerste (onbemande) Russische ruimtecargo die dit jaar aanmeert en het is de 41ste Progress uit de geschiedenis van de spacemeccano. Donderdag werd de Japanse ruimtecargo HTV-2 aangekoppeld.

Eten en drinken

De nieuwe Progress heeft meer dan 2,6 ton lading mee voor het ISS. Het betreft onder meer voedsel, water, sanitaire en hygiënische producten, geschenken en persoonlijke spullen voor de opvarenden, uitrusting en brandstof. Ook aan boord was de door studenten gebouwde microsatelliet Kedr, die op 16 februari tijdens een ruimtewandeling dient uitgezet, en de kledij die de bemanning zal dragen om te vieren dat het op 12 april 50 jaar geleden is dat de Sovjetrus Joeri Gagarin de eerste mens in de ruimte werd.

De 26ste bemanning van het ISS bestaat uit de Russen Aleksandr Kaleri, Oleg Skripotjska, Dmitri Kondratijev, Scott Kelly, Catherine Coleman en Paolo Nespoli.

FB MK 51

Slovenië is het nieuwe mekka van de outdoorsporten

Zoek je een goed alternatief voor de Franse of Zwitserse Alpen deze zomer? Zet dan koers naar budgetvriendelijk Slovenië, waar je in het groene noorden tal van outdooractiviteiten kan uitproberen en in het zuiden genieten van een ontspannen strandvakantie. Vlaanderen Vakantielandreporter Erika Van Tielen ging raften, skeeleren, paragliden én cultuur opsnuiven in het zonnige Slovenië.

Slovenië is maar half zo groot als Nederland en heeft een goed wegennet, wat maakt dat het heel gemakkelijk te verkennen is met de auto. 'Alles ligt er dicht bij elkaar', vertelt Erika. 'Zo kan je voor elke activiteit of bezienswaardigheid genoeg tijd uittrekken.' Gelukkig is Erika sportief ingesteld, want bij aanvang van haar reis mag ze meteen aan paragliding doen in het Triglav Nationaal Park, het enige nationaal park, genoemd naar de Triglav, de hoogste berg van het land.

'Elke Sloveen moet volgens de traditie één keer de Triglav (2864 meter) beklimmen. Paragliding over het park is zeker de moeite waard, want zo zie je bijvoorbeeld heel goed het prachtig blauwe water van het gletsjermeer van Bohinj. Rond dit meer kan je trouwens ook fantastisch mountainbiken. Vlak aan het meer is in de winter het skigebied Vogel (www.vogel.si) te vinden. Je kan er even mooie bergwandelingen maken als in de Alpen.'

Piekfijn
'Slovenië is een zeer modern Europees land, dat niets meer wil en ook niks meer te maken heeft met het voormalige Joegoslavië. Dat merk je heel sterk aan de inwoners: ze willen dat alles piekfijn in orde is, spreken goed Engels en houden van het buitenleven. Ze doen dan ook zelf aan allerlei buitensporten als kajak, rafting, mountainbike, noem maar op.'
 
Ondanks die drang naar moderniteit, vind je hier ook nog heel veel authenticiteit terug. Op weg naar de Socavallei rijdt Erika langs de mooiste weg van Slovenië en ontdekt ze Studor, één van de vele pittoreske dorpjes. 'Je wordt echt terug in de tijd geworpen. Net voor de zomer maaien ze er het gras en drogen ze dat op rekken langs de weg. Het stro gebruiken ze onder meer voor hun daken. De weg die wij gevolgd hebben, start bij Kranska Gora, bekend om de Planica of de skispringschans waar regelmatig tornooien gehouden worden. Van daaruit rijd je door het Triglav Nationaal Park om dan via de Vrsic Pass naar de vallei van de Socarivier af te dalen. De weg is tijdens de Eerste Wereldoorlog aangelegd door Russische dwangarbeiders en telt wel vijftig bochten: de eerste vijfentwintig leiden je naar boven, de andere vijfentwintig naar beneden. Wie misselijk wordt in de wagen, begint hier dus maar beter niet aan (lacht). Het is echter een heel mooie pas, waar je veel fietsers en zelfs lopers tegenkomt. Als je terug beneden bent, in het Socadal, hét adrenalinemekka van Slovenië, kan je in bijvoorbeeld Bovec aan rafting en andere outdoorsporten doen. Wij gingen raften met Simon van Maya Outdoor Center (www.maya.si).'

Hemingway
Het is er echter niet altijd zo'n smaragdgroen paradijs geweest. In Kobarid vind je een museum (www.kobariski-muzej.si) dat herinnert aan de vele oorlogsslachtoffers die twee jaar voor de slag bij Kobarid (24 oktober 1917) aan het Socafront vielen. De strijd draaide tussen de Oostenrijkers, de Hongaren en de Duitsers aan de ene kant en de Italianen aan de andere kant. De Oostenrijkers slaagden erin de eerste Blitzkrieg te doorbreken en de Italianen terug te dringen. Ernest Hemingway baseerde hierop zijn roman A farewell to arms.

'Wij zouden nogal snel vergeten dat er ook op andere plaatsen dan in de Westhoek zwaar is gevochten is. Ook hier vielen in twee jaar tijd een miljoen doden. Nu is het er echter zeer mooi en idyllisch, wat natuurlijk een vreemd contrast vormt met de beladen geschiedenis', zegt Erika.

De volgende halte is Bled, een prachtige, wat mondaine stad waar voormalige partizanenleider maarschalk Tito vroeger nog een zomerresidentie had. 'Vila Bled (www.vila-bled.com) is nu een heel chique hotel', vertelt Erika. 'Er hangt nog een authentiek projectiescherm waarop Tito vroeger zijn favoriete Amerikaanse westernfilms bekeek. In dezelfde zaal zie je nog authentieke partizanenfresco's.'

Bezoek in Bled ook zeker het adembenemende kasteel, dat hoog bovenop de rotsen boven alles uittorent. 'Vanuit het kasteel heb je een mooi uitzicht op het meer en vooral op het eilandje middenin het meer van Bled. Daar kan je heengaan met een speciaal bootje of pletna, vergelijkbaar met een Venetiaanse gondel. Op dit eiland wordt er heel veel getrouwd, en wel omdat er vlak voor het kleine kerkje 99 trappen liggen. Volgens de traditie moet de bruidegom zijn bruid de trappen opdragen, wil hij een gelukkig huwelijk hebben. Wil je nog eens een garantie op het eeuwig geluk, dan moet je er bovendien in slagen om de klok van de kerk driemaal te doen luiden. Het is een mooie traditie en daarom komen ook heel wat buitenlandse koppels hier trouwen.'

Op naar de zonnige kuststad Piran, een historische stad die groot is geworden onder de Venetianen en daarom ook heel veel Italiaanse invloeden kent. 'Qua architectuur is dit echt een heel mooie stad', zegt Erika. 'Verwacht hier echter geen zand- of keistranden, want er zijn alleen maar rotsen. Toch schrikt dat de echte zonnebaders niet af. Je kan hier dan weer wel genieten van de typische cafés en winkeltjes die je in andere kuststreken ook vindt.' Naast gezellig kuieren in de badstad kan je ook de zoutpannen van Piran bezoeken. Vogelliefhebbers moeten hier beslist een kijkje komen nemen, want het gebied staat bekend als een vogelparadijs.

Wijnliefhebbers kunnen hier hun hart ophalen, meer bepaald in Goriska Brda, een heuvelachtig gebied tussen de Socarivier en de Idria. Het is één van de grootste wijnproducerende regio's en hij telt ook heel lekkere restaurants, zoals bijvoorbeeld Hisa Franco (www.hisafranko.com). 'Het is een heel vruchtbare streek waar ook veel fruit wordt geteeld. Langs de baan vind je regelmatig stalletjes waar je bijvoorbeeld verse kersen kunt kopen. Ideaal voor als je met de auto onderweg bent!'

Paarden
Lipica, vlakbij de Italiaanse havenstad Triëst, is de place to be voor elke paardenliefhebber. 'De paardenschool is op het einde van de 16de eeuw gesticht om elegante paarden te leveren aan de hofstallen in Wenen. Vandaag worden hier nog steeds de beroemde Lippizaners gefokt. Bijzonder is dat deze paarden zwart geboren worden en pas na ongeveer tien jaar wit worden.'

Na een brok cultuur is het opnieuw tijd voor een stukje natuur. Slovenië is wijd en zijd bekend om zijn grotten; het land kent het grootste grottenstelsel ter wereld. 'De grotten van Postojna zijn de bekendste, maar die van Skocjan zijn de mooiste en zelfs uitgeroepen tot werelderfgoed. Je vindt er niet alleen de bekende stalagmieten en stalactieten, maar je kan er ook in een 100 meter hoge canyon lopen. Heel indrukwekkend. Je kan er gemakkelijk een ondergrondse wandeling van 2 km in maken.'

Erika's autovakantie eindigt in Ljubljana, de hoofdstad van Slovenië. 'Het is een leuke, kleine stad, waar veel jong volk te vinden is. Op één dag kan je de stad helemaal verkennen, maar het is beslist de moeite waard.'

De stad is getekend door twee belangrijke historische figuren: de dichter Presern, die het volkslied inspireerde met een van zijn liederlijke gedichten, en de architect Plesnik, die de stad wilde inrichten naar het Atheense model en er dus voor een groot deel het uitzicht heeft bepaald. 'Waar je zeker een kijkje moet gaan nemen, is in Metelkova, een artistieke enclave binnen Ljubljana. Hier vind je Celica (www.souhostel.com) terug, de voormalige gevangenis waarvan de cellen door plaatselijke kunstenaars zijn ingericht tot hotelkamers. Het is gek om te bedenken dat op dit domein vroeger Joegoslavische legerbarakken waren ondergebracht. Vandaag is het echt een toeristische pleisterplek geworden en het mekka van de alternatievelingen. Je kan er concerten bijwonen, iets gaan drinken in het café of gewoon van de kunstenaarssfeer gaan genieten. Wij hebben er een Balkan meets metal meets folk-concert mogen meemaken, wat beslist een heel bijzondere ervaring was (lacht)!'

Slovenië praktisch
Bij Neckermann kan je onder meer 1 week aan de Sloveense Riviera logeren in Portoroz vanaf 416 euro per persoon in halfpension in het viersterrenhotel Grand Hotel Bernardin. Kinderen t.e.m. 12 jaar gratis. 1 Week in de Sloveense Alpen in Bohinj kan vanaf 345 euro per persoon in halfpension in vijfsterrenhotel Bohinj Park Eco Hotel. Kinderen t.e.m. 14 jaar gratis. In beide hotels heeft Erika overnacht.

www.neckermann.be of reservatienummer 070 233 906. Wie een Nederlandse gids wenst, kan terecht bij Simone Michielen, via
simone.michielen@intours-dmc.si Algemene info over Slovenië: www.slovenia.info

Servië, een onontgonnen fietsparadijs

Ik ging ervan uit dat er nog een gefrustreerd en achterdochtig oorlogssfeertje zou hangen, maar niets is minder waar, aldus Vincent Verelst.

Avontuurlijke zielen die er graag met de fiets op uit trekken en geen zin hebben in zwaar toeristische toestanden, vinden in landelijk Servië alles wat hun hart begeert. Vlaanderen Vakantielandreporter Vincent Verelst fietste langs de Donau, ging kamperen bij de plaatselijke heksenvrouw Snow White, ontdekte de laatste resten van een ondergelopen dorp en racete door vele donkere tunnels alsof zijn leven er van afhing. Hier spelen niet echt specifieke bezienswaardigheden of must-see's de hoofdrol, maar de authentieke Servische vibe en de ongelooflijke gastvrijheid.

Servië zeult een donkere geschiedenis met zich mee. Nog niet zo lang geleden ging het land gebukt onder de Joegoslavische oorlogen en buitenstaanders zien het ook nu nog steeds als een land van bad boys en misdadigers. Toch wordt het steeds meer gepromoot als opkomend fietsparadijs.

Vincents route start in de hoofdstad Belgrado, vandaag een bloeiende stad. 'Het is onvoorstelbaar dat deze stad amper 13 jaar geleden nog in een oorlogssituatie verzeilde', vertelt Vincent. 'Nu is het een gezellige stad met verschillende winkelstraten, waarin de mensen rustig rondkuieren. Toch merk je al snel dat je hier nog niet van enig toerisme kunt spreken. Ik ben tijdens de hele reis amper enkele andere fietsers tegengekomen. De Serviërs spreken ook nog niet echt veel andere talen en hebben alleen een notie van Engels en Duits. Kortom, het is een land waar je je plan moet trekken, ideaal dus voor avonturiers.'

Echte fietsbenen moet je niet hebben, want de landschappen zijn voornamelijk vlak of licht heuvelachtig. De missie van Vincent bestaat erin om de grens met Bulgarije te bereiken, op 280 kilometer van Belgrado. Hij volgt daarvoor sectie 5, 6 en 7: drie van de in totaal zeven fietsroutes in Servië. Dat betekent ongeveer een drietal dagen fietsen langs één van de meest bekende rivieren ter wereld: de Donau. 'Neen, blauw ziet die er niet uit', lacht Vincent, 'maar het is wel heel boeiend om haar zeer uiteenlopende vormen te zien aannemen langsheen het parcours. Het ene moment ziet ze eruit als een meer, het andere moment is ze niet meer dan een smalle rivier. Ik heb vernomen dat ze trouwens heel diep zou zijn.'

Hallucinant klooster
De eerste tussenstop op Vincents tocht is het klooster van Vojlovica. 'Het is een kloostertje dat op zich weinig opvallend is, alleen staat het tussen zeven schoorstenen van een aanpalende olieraffinaderij geprangd. Hallucinant om te zien, echt waar! Het klooster lag er al lang tot men ernaast plots, uit het niets, in de jaren 60 een olieraffinaderij neerpootte. Vroeger woonden er vele monniken, vandaag blijft er maar eentje over. Hij is blijkbaar gewoon geraakt aan de verschrikkelijke stank die hier in de lucht hangt en ruikt het zelfs niet meer. Je moet je het eens voorstellen: je staat in een orthodox kerkje voor een of ander heiligenschrijn, tot je uit het raam kijkt en je zomaar even een gigantische schoorsteen van een oliebedrijf te zien krijgt.' 'Wat me onderweg echter enorm opvalt, is dat de Serviërs zo vriendelijk en gastvrij zijn. Ik kreeg op een gegeven moment een platte band en moest hulp zoeken in een nabijgelegen stad, Ivanovo. De man die mijn fiets herstelde en me uitlegde hoe het moest, wilde geen geld aanvaarden. Hij deed het voor niets, omdat hij al blij was dat er buitenlanders naar zijn land waren gekomen om het te ontdekken. Voor mijn vertrek naar Servië ging ik ervan uit dat er nog een gefrustreerd en achterdochtig oorlogssfeertje zou hangen, maar niets is minder waar.'

Wanneer de avond valt, merkt Vincent in het bos waar hij doorfietst vreemde plakkaten op, met als opschrift 'Warning! Here fairytales are real' (Waarschuwing. Hier zijn de sprookjes echt). 'Het is een boerderij, Zeleni dvor genaamd, waar ene Snezena en Sava wonen, een ietwat vreemd koppel dat tijdens de oorlog gevlucht is uit de stad en zich heeft teruggetrokken in de bossen. Ze bouwden hun huis uit het niets op met het materiaal dat ze in het bos vonden en leven nu als een soort Hans en Grietje in hun peperkoeken huisje. De vrouw noemt zichzelf Sneeuwwitje, maar ziet er eigenlijk nogal heksachtig uit (lacht). Er staat zelfs een bezem met fietszadel en -stuur tegen de gevel geparkeerd. Enerzijds doen ze dit als een politiek statement, maar anderzijds zijn het gewoon twee hippies die dichtbij de natuur willen leven.' Vincent zet zijn tentje op hun terrein op en probeert, tussen het gekwaak van honderd Servische kikkers en het gekakel van de loslopende kippen, de slaap te vatten. 'Ook hier weer werd ik enorm gastvrij ontvangen en kreeg ik de volgende dag een zelfgemaakt ontbijt.'

Dwars door het fort
Na 107 kilometer te hebben gefietst, neemt Vincent de ferry Stara Palanka, die hem naar de andere oever van de Donau leidt. Hier begint Sectie 6 van het traject, met schitterende zichten op onder meer Srebrno lake of het zilveren meer, en het pittoreske Romeinse dorpje Divici op de achtergrond. 'Dé bezienswaardigheid van Servië is ongetwijfeld het fort van Golubac (www.golubac.rs), een voormalige Hongaarse burcht daterend uit de 14de eeuw. Noem het een soort Gravensteen van Servië. Je kunt er trouwens gewoon zo doorfietsen, wat best wel spectaculair is.'

Dit stuk van het traject is niet voor angsthazen of mensen met claustrofobie weggelegd, want het is bezaaid met lange, pikzwarte tunnels. 'Je merkt dat Europa nog geen geld heeft uitgegeven aan het Servische wegennet; in de tunnels heb je bijvoorbeeld geen verlichting. En dat is voor een kleine onbeduidende fietser op momenten zeer angstaanjagend, zeker als er een tientonner achter je aanrijdt (lacht)!' 'Het wegennet van Kroatië is bijvoorbeeld veel beter uitgerust, maar daar heb je dan weer veel meer toeristen. Ik neem de donkere tunnels er met plezier bij hoor, als het betekent dat ik in een authentieke sfeer kan reizen!'

De natuur wordt in deze contreien mooier en mooier en Vincent rijdt het nationaal park van Djerdap binnen. Dit park werd in 1983 bestempeld als een van de belangrijkste nationale parken in Europa en vormt ook vandaag de groene long van Servië. 'De Serviërs zijn er dan ook heel trots op. Je kunt er de mooiste uitzichten op de Donau vinden.' Dat uitzicht vind je bij de samensmelting van Mali en Veliki Kazan, de twee smalste delen van de Straat van Djerdap.

Over het water van de Donau gesproken: Vincents volgende halte houdt opnieuw apocalyptische beelden in. 'Tekija is een dorp dat vandaag volledig onder water staat. In de jaren 60 en 70 besliste de regering om de Donau te kanaliseren en een dam te bouwen. Tekija werd het slachtoffer van die dam en liep heel geleidelijk onder water. Ik heb er met voormalige bewoners gepraat en het zit hen tot op vandaag nog heel hoog wat er met hun dorp is gebeurd. Vanuit het water steekt trouwens nog een stuk van de fundamenten van de voormalige kerk boven. De mensen zijn niet bij de pakken blijven zitten en hebben hun dorp opnieuw opgebouwd, maar het zindert toch nog altijd na.'

Best goede wijn
Dichtbij het eindpunt van zijn reis ontdekt Vincent nog het dorp Rogljevo, waar wijn wordt geteeld. 'Je vindt er in de buurt een aantal van die wijndorpjes die zo uit de achttiende eeuw lijken te komen. Men woont niet meer in de huizen en er is sinds de 18de eeuw niets meer aan veranderd. Vandaag gebruiken de wijnboeren die huizen als opslagplaatsen en kunnen toeristen er een wijntje komen proeven. Ze maken er witte en rode wijn en ik moet zeggen dat hij best goed was. Ook het eten was tijdens de hele reis enorm lekker. De Servische keuken kun je een beetje met die van Spanje vergelijken; men zet ook hier de tafel vol met allemaal kleine tapas. De smaken zijn zoet en zoetzuur, heel lekker.' En de prijzen? 'Die zijn hilarisch goedkoop! Een koffie kost er bijna niets.'

Omdat er in Servië zo weinig toerisme is, gebeurt het logeren nog in iets primitievere hostels, op campings of gewoon bij de mensen thuis. 'Men is er zo gastvrij dat je in hoge nood altijd wel ergens terecht kunt. Maar wie hier op vakantie komt, moet dus wel beseffen dat hij zijn reis goed moet plannen en elke dag moet uitzoeken waar hij zal logeren.'

Vincents fietsavontuur eindigt bij de Bulgaarse grens. 'Het einde van de route moet je echt wel heel letterlijk opvatten: daar stopt het echt (lacht). Wie aan deze route begint, moet dus ook beseffen dat hij krek dezelfde route weer terug moet fietsen. Maar wij konden alvast op de goodwill van een vriendelijke vrachtwagenchauffeur rekenen om ons terug naar Belgrado te brengen.' Wie houdt van een authentiek avontuur, kan daarvoor zeker terecht in Servië. Vincent is alvast overtuigd. 'Dit was mijn beste reis ooit!', besluit hij.

Praktisch
De afgelegde route vormt een onderdeel van een groter traject dwars door Europa en loopt van Wenen naar Praag. Algemene info over de fietsroute langs de Donau vind je op de website. www.donau-info.org Meer info over reizen naar Servië:
www.serbia.travel VOS Travel is voorlopig de enige Belgische touroperator die de Donau-fietsreis aanbiedt. VOS Travel België, Westlaan 415, Roeselare, 051-240.340.
www.vostravel.be Vincent overnachtte onder meer op Camping Jabukov Cvet en op de boerderij van Zeleni dvor
www.kampjabukovcvet.com
www.zelenidvor.vodic.net

Cheryl Cole