NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Familie De Clipzelen
Inhoud blog
  • Een voorspoedig en gezond 2006
  • Een goede voorbereiding doet wonderen
  • Toppunt van inbraak
  • Europa kreunt onder de winter
  • Harde winter

    Zoeken in blog



    Foto


    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    DE ZOETE INVAL
    21-11-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Strenge winter
    Volgens bepaalde weermannen zouden we een zeer strenge winter krijgen.
    Dat beloofd.

    "Alarm voor koudste winter in halve eeuw
    Britse voorspellers waarschuwen ook ons land

    De Ardennen liggen einde deze week onder een sneeuwtapijt. Deze voorspelling van VTM-weerman Eddy De Mey luidt het begin in van een koude winter, misschien wel de strengste in 50 jaar. Britse voorspellers zijn daarvan overtuigd en de regering-Blair werkt al een noodplan uit, maar onze weermannen blijven er kalm bij.

    Is oktober warm en fijn, 't zal een strenge winter zijn.'' Zo zegt een aloude weerspreuk het. Volgens de Britse meteorologische dienst wordt het deze winter waarheid. De schrik voor de barre winter zit er dan ook dik in. De krant The Independant spreekt zelfs van paniek: de Britten vrezen dat ze gas te kort gaan hebben.

    Vooral het zuiden van het land en het aangrenzende deel van Europa, met ook België dus, zou getroffen worden door de zwaarste koude in vijftig jaar. Ewen McCallum, hoofd van het Koninklijk Meteorologisch Instituut van Groot-Brittannië, heeft de regering gealarmeerd. ,,We hebben een patroon van hele milde winters gehad de voorbije jaren, dus dit zal als een schok komen'', zegt hij.

    Vooral de gezondheidsdiensten moeten waakzaam zijn, want in zo'n barre winter vallen altijd doden. Zieken en bejaarden zijn het meest kwetsbaar, zegt McCallum. Hij geeft zijn voorspelling twee kansen op drie om juist te zijn. Komende dinsdag roep hij een congres bijeen om alle bedrijfstakken uitvoerig te informeren over hoe ze de toestand moeten inschatten.

    De regering van premier Tony Blair is niet bij de pakken blijven zitten: een heel noodplan is uitgewerkt om de energiebevoorrading te verzekeren en om ervoor te zorgen dat er bijvoorbeeld voldoende gas is. Bovendien is al uitgemaakt welke bedrijven eventueel zouden sluiten of op halve kracht zouden draaien. Blair is niet de enige: een aantal regionale besturen heeft ook al extra maatregelen genomen, zoals de aanschaf van strooizout.

    Geen paniek, wel skieën

    Bij ons lijkt in regeringskringen niemand zich bewust van het mogelijke gevaar. ,,Bij mijn weten is onze energiebevoorrading op het ergste voorzien'', zegt de woordvoerder van minister van Economie Marc Verwilghen. Van een speciaal winterplan is hij niet op de hoogte.

    Nochtans gelden de Britse weersvoorspellingen vooral voor het zuiden van het land, èn voor het aangrenzende deel van Europa, waaronder België. De computermodellen verwachten uitzonderlijk veel koude oostenwinden die het heel bar maken. Vergelijkingen met de noodwinter van 1956 zijn niet uit de lucht.

    Toch tilt VTM-weerman Eddy De Mey niet te zwaar aan de Britse vooruitzichten. ,,Seizoensvoorspellingen zijn in ons deel van West-Europa waardeloos. Ik verwacht niet dat ik bij leven nog iets anders ga meemaken. Twee modellen zeggen dat het kouder wordt, drie dat het een normale winter wordt.''

    Maar De Mey weet wèl iets anders: ,,Donderdag begint het te sneeuwen in de Ardennen. Dit weekend ligt het er wit bij en gaan er wintersportpistes open. Mijn laarzen staan al klaar om te vertrekken.''

    21-11-2005, 17:38 geschreven door Ooikenaar

    Reageer (5)

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Lelian BAELS, tweede echtgenote van Koning Leopold III

    1941 - Tweede huwelijk van koning Leopold III

     

    In 1941 werd het wereldnieuws herleid tot de berichtgeving rond de oorlog. Maar toch viel er nog ander nieuws te rapen: het tweede huwelijk van koning Leopold III met Lilian Baels.

    Op 11 september wordt in Brussel het kerkelijk huwelijk tussen koning Leopold III en Mary Lilian Baels gesloten. Lilian Baels is de dochter van de gewezen gouverneur van West-Vlaanderen en minister Henri Baels. De Belgische bevolking komt dat echter pas enkele maanden later te weten. Op 7 december wordt via een herderlijke brief van kardinaal Van Roey de bevolking op de hoogte gesteld van het huwelijk, één dag nadat het ook wettelijk bezegeld werd.
    Koning Leopold was toen bijna veertig, zijn bruid negentien. En zwanger. Mary Lilian Baels is de tweede echtgenote van koning Leopold III, die in 1935 zijn eerste echtgenote, koningin Astrid, verloor. Dit huwelijk van koning Leopold is dan ook een privé-zaak, zonder publiek-rechtelijke gevolgen. Toch krijgt Lilian Baels de titel van prinses van Réthy, maar ze doet uitdrukkelijk afstand van de titel en rang van koningin.
    De drie kinderen die uit het tweede huwelijk van Leopold III voortsproten (1942 Prins Alexander, 1951 Prinses Marie-Christine, 1956 Prinses Marie-Esmeralda) kunnen ook geen van allen recht doen gelden op de troon. Het huwelijk betekent echter een flinke deuk in Leopolds populariteit omdat het voor vele Belgen de mythe van de treurende weduwnaar in krijgsgevangenschap doorprikt. De dag na de bekendmaking wordt er op het paleis van Laken trouwens "Geef onze krijgsgevangenen ook een liefje!" gekalkt. In Wallonië neemt men het de vorst erg kwalijk dat hij met een Vlaamse getrouwd is. De adel kijkt misprijzend neer op dit burgermeisje, «een koning onwaardig».
    Daar zit echter meer achter: veel adellijke ouders met huwbare dochters voelen zich lelijk gepasseerd. Ze reageren hun ergernis af door gemene lasterpraatjes over prinses Lilian en haar familie te verspreiden. Ook door de Belgische vrouwen wordt het huwelijk fel bekritiseerd: zij vinden dat de koning de nagedachtenis van koningin Astrid heeft besmeurd.

    21-11-2005, 17:07 geschreven door Ooikenaar

    Reageer (0)

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Marie José van België

    Marie-José
    , voluit: Marie-José Charlotte Sophie Amélie Henriëtte Gabrielle (Oostende 4 aug. 1906 - Genève 27 jan. 2001), prinses van België, koningin van Italië, dochter van koning Albert I van België en koningin Elisabeth, uit het Huis Saksen-Coburg-Gotha, trad op 8 jan. 1930 te Rome in het huwelijk met Umberto, kroonprins van Italië, die op 9 mei 1946 de troon besteeg. Zij sympathiseerde niet met het fascisme. Ze was slechts 25 dagen koningin (vandaar haar bijnaam de ‘Mei-koningin’), want de Italiaanse monarchie werd in juni 1946 na een referendum afgeschaft. Hierna vestigde Marie-José zich in Zwitserland met haar kinderen: Maria Pia (24 sept. 1934), Victor Emmanuel (12 febr. 1937), Maria Gabriella (24 febr. 1940) en Maria Beatrice (2 febr. 1943).

     

    21-11-2005, 16:42 geschreven door Ooikenaar

    Reageer (0)

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    Het kasteel BELLE-VUE

    Vóór 1776: aanleg van het Koningsplein

    1731: een brand verwoest het Coudenbergpaleis.

    1776: Philippe De Proft, wijnhandelaar en paardenverkoper, verkrijgt van keizerin Maria-Theresia de toestemming om een luxehotel te bouwen op de noord-oosthoek van het Koningsplein, op de grondvesten van de oude keizerlijke residentie. Het privé-etablissement krijgt de naam “Bellevuehotel”, naar de naam van de straat die naast het park van Brussel loopt (huidig Paleizenplein). De uitbater, die zijn loopbaan was begonnen als herbergier van “La Maison Rouge”, Trapstraat (dichtbij de oude Graanhal), wilt profiteren van de aanwezige kelders van het oude paleis om er zijn vaten op te slaan. Het gebouw is opgetrokken volgens de plannen van Barnabé Guimard (herzien door Nicolas Barré) in de Louis XVI-stijl van het geheel van het Koningsplein. Ph. De Proft zal uiteindelijk verplicht zijn zich te ontdoen van al zijn andere goederen om de bijzonder verzorgde werkzaamheden van het Bellevue te kunnen betalen.

    Onder de eerste belangrijke gasten van het hotel vinden we een reeks Franse adellijke personen onder wie verschillende leden van de koninklijke familie op de vlucht naar Brussel na de revolutie van 1789. Onder hen prins Louis-Joseph de Condé en zijn zoon, de graaf van Artois (toekomstige Karel X) en de hertog van Enghien (Frankrijk) alsook graaf Axel de Fersen en prinses de Lamballe (eerste hofdame van koningin Marie-Antoinette).

    1776-1830: eerste gasten van het Belle-Vue (familie De Proft I)

    In 1795 koopt Louis De Proft het hotel van zijn vader en volgt hem op aan het hoofd van het etablissement. Hij verwerft op 28 juni 1816 het hotel gebouwd door Baron de Aguilar, voormalig adviseur van de Staat, aansluitend op het Bellevue naar het zuidoosten, naast de huidige Borgendaalsteeg (voorheen de Kaatsbaanstraat). De twee gebouwen zijn verbonden met elkaar via een laag verbindingsgebouw dat vanaf 1827 wordt opgetrokken tot de hoogte van zijn buren.

    Tal van belangrijke internationale persoonlijkheden, staatsleiders, aristocraten, politici of kunstenaars zakken af naar het Bellevue tijdens hun verblijf in Brussel, waarbij zij profiteren van een van zijn talrijke suites. Charles De Proft, kapitein van de burgerwacht, koopt op zijn beurt het hotel van zijn vader in 1825.

    Nieuwe klanten overnachten in het hotel, onder wie heel wat gekroonde hoofden. Napoleon Bonaparte zou er geluncht hebben (want hij logeerde in het hotel de Grande Bretagne) en de hertog van Wellington zou er vergaderd hebben met zijn Generale Staf, enkele dagen vóór de slag van Waterloo. Jérôme Bonaparte, ex-koning van Westfalen en Julie Bonaparte, ex-koningin van Spanje, zullen er hun opwachting maken na 1815. Tal van Britse reizigers appreciëren ook de gastvrijheid van de De Profts.

    1830-1862: na de Revolutie (familie De Proft II)

    Het Bellevue bevindt zich in het middelpunt van de gevechten voor de Onafhankelijkheid van België (23-26 september 1830). De gevel kant Park van Brussel komt gehavend met projectielinslagen uit de strijd. Het Bellevue wordt een “nationaal monument” (gedenkteken) na de gevechten.

    Enkele maanden later wordt het Bellevue gerestaureerd, deze restauratiewerkzaamheden duren ongeveer een jaar. Ook al bevindt de hoofdingang zich op het Koningsplein nr. 9, het hotel bezit ook een toegang voor de bagage en een toegang “via de stallen” aan de kant van het Paleizenplein. De reputatie van het etablissement trekt prestigieuze klanten aan, die gediversifieerder worden naarmate het Europees toerisme zich ontwikkelt. Een cafeetje wordt geopend op de benedenverdieping van het hotel, die uitgeeft op de Borgendaalsteeg.

    Tal van beroemde reizigers kiezen ervoor om in het Bellevue te verblijven, onder wie Honoré de Balzac (1841), de familie van de prins van Metternich (1849) of Louis Adolphe Thiers (1852), Franz Liszt en zijn dochters (1854).

    1862-1905: grote toeristische periode (tijdperk E. Dremel)

    Henriette De Proft, echtgenote van Charles (overleden in 1842) en zijn kinderen Louis en Leon verhuren (1862) en later verkopen (1866) het hotel aan Edouard Dremel, weldra koper van het Hotel de Flandre (1878), net aan de andere kant van de Borgendaalsteeg. De twee gebouwen, die meer en meer reizigers met vakantie te Brussel aantrekken, worden met elkaar verbonden door een ondergrondse doorgang.

    E. Dremel en zijn zonen voeren grote werkzaamheden in het hotel uit, zij verhogen het aantal kamers van het hotel door de verdiepingen door twee te delen (mezzanines). Drie eetkamers worden ingericht op het binnenplein, verborgen door de omwallingsmuur van het eigendom, kant Park van Brussel. Deze eetkamers worden bedekt met terrassen. Een beglaasde galerij en een “serre” vervolledigen deze ruimte.

    In de “Guide de Bruxelles” (ingebonden met massief leer en bladgoud) die het hotel uitgeeft voor zijn gasten staat een indrukwekkende lijst van beroemde bezoekers. Bijna alle hoven zijn er vertegenwoordigd: Koning Edward VII van Engeland, keizer Willem I van Duitsland, keizer Alexander II van Rusland, keizerin Eugénie (echtgenote van Napoleon III), de keizer van Brazilië, de koning van Denemarken, de koningen van Italië Umberto I en Victor-Emmanuel III, de koning van Zweden, de koning van Spanje, enz. Andere beroemdheden uit de politieke, economische of culturele wereld zakken ook af naar het hotel: generaal Ulysses Grant (president van de Verenigde Staten), Benjamin Disraeli (Britse eerste minister), Cecil Rhodes (eerste minister van Zuid-Afrika), bankier James de Rothschild, industrieel Alfred Krupp, treurspelspeelster Sarah Bernhardt, schilder Jean Meissonier, enz. We moeten vermelden dat het Bellevue er toen prat op ging in zijn kelders de meest gerenommeerde wijnen van Frankrijk, Italië, Spanje en Portugal te bewaren. Tal van reclame-afbeeldingen (etsen of “porseleinkaarten”) geven het etablissement bekendheid tot ver over onze grenzen.

    1905-1910: inrichting door Leopold II (residentie van prinses Clementine)

    De Fondation de la Couronne (van de Onafhankelijke staat Kongo) koopt het Bellevuehotel van Edouard Dremel (zoon) en zijn broer Albert in 1902. Zij zullen het hoteletablissement evenwel voort uitbaten tot in 1905 (en het Hotel de Flandre tot aan de Eerste Wereldoorlog). Koning Leopold II wenst het monument om te vormen tot prinselijke residentie voor zijn jongste dochter, prinses Clementine. Hij vertrouwt de leiding van de werkzaamheden toe aan architect Octave Flanneau (die Henri Maquet opvolgt), aan beeldhouwer Colleye en aan interieurarchitect Léon Cardon.

    In 1905 stopt het Bellevue met het ontvangen van reizigers. Alle gebouwen die vroeger verbonden waren met het originele Guimard-hotel worden afgebroken om de bouw van de Borgendaalgalerij en het paviljoen met dezelfde naam mogelijk te maken, om het Bellevue te verbinden met de nieuwe vleugel van het Koninklijk Paleis.

    Het hotel wordt volledig verbouwd om beter aan zijn nieuwe bestemming te voldoen. De kamers worden vervangen door salons, de galerijen door grote circulatiegangen, de kleine trappen door een monumentale marmeren trap met fontein. Alle vloeren worden opnieuw gelegd, de deur aan het Koningsplein wordt dichtgemetseld, de badkamer krijgt stromend water, overal wordt elektrische verlichting geplaatst. Ook de kelders worden in deze periode volledig vernieuwd, net als het dak.

    Ondertussen wordt de Onafhankelijke Staat Kongo aan België overgedragen (1908). De Belgische Staat neemt voor zijn rekening de voortzetting over van de werkzaamheden om het Bellevue met het Koninklijk Paleis te verbinden. Het gebouw wordt eigendom van de Koninklijke Schenking.

    Prinses Clementine zal van 1909 tot 1910 in het Bellevue verblijven, net vóór haar huwelijk met prins Victor Napoleon. Haar vertrekken zijn gelegen op de eerste verdieping.

    1910-1934: Het Bellevuepaleis (residentie van de hertog en de hertogin van Brabant)

    De hertog en de hertogin van Brabant, toekomstige koning Leopold III en koningin Astrid, nemen voor vier jaar hun intrek in het Bellevue (1926-1930), voor de gelegenheid gerenoveerd door architect Octave Flanneau.

    De privé-vertrekken van de prins en de prinses liggen op de tweede verdieping (slaapkamer, badkamer, klein salon, keuken, logeerkamers). De eerste verdieping is gewijd aan ontvangstsalons, de bibliotheek en de eetkamer. De decoratie van deze ruimtes zou nog altijd de decoratie zijn die je vandaag kunt bewonderen. Prins Leopold gebruikt een kantoortje op de benedenverdieping, de andere lokalen van deze verdieping worden gebruikt door zijn adviseurs en zijn secretariaat. Deze kantoren worden door de prins gebruikt totdat hij de troon bestijgt in 1934.

    Prinses Joséphine-Charlotte (toekomstige groothertogin van Luxemburg) komt ter wereld in de voormalige slaapkamer van prinses Clementine. Haar kamer en haar kinderkamer worden ingericht op de tweede verdieping.

    1934-1977: op zoek naar een bestemming (het Rode Kruis en Kongo)

    In 1935 ontvangt het Bellevue de talrijke giften van de bevolking om de slachtoffers van de economische crisis te helpen (“Oproep van de Koningin). Na de distributie van deze pakketten wordt het Bellevue jarenlang niet meer gebruikt. In 1953 stelt koning Boudewijn het Bellevue ter beschikking van het Rode Kruis tijdens de overstromingen die België teisteren. Het Bellevue zal vervolgens in 1960 worden gebruikt om de vluchtelingen uit Kongo op te vangen. Het zal met name dienst doen als doorgangswoning voor de ambtenaren van de voormalige kolonie.

    1977-1997: Koninklijke Musea voor Kunst en Geschiedenis en Museum van de Dynastie

    In 1976 wordt het gebouw van kelder tot zolder opnieuw ingericht door de Regie der Gebouwen om het aan te passen aan zijn nieuwe functies: de koning heeft aan de Koninklijke Musea voor Kunst en Geschiedenis voorgesteld er een deel van hun collecties te presenteren. Het is nodig de schikking van de ruimtes te herzien, opnieuw interne circulatieassen toe te voegen (een trapkolom wordt ingewerkt in de zuidelijke vleugel) en er moet op verschillende plaatsen sanitair worden geplaatst. Kantoren en magazijnen worden ingericht op de derde verdieping. Bij deze gelegenheid wordt de elektrische installatie aangepast, net als het verwarmingssysteem, verbonden met de ketels van het Koninklijk Paleis.

    De Koninklijke Musea voor Kunst en Geschiedenis stellen in het Bellevue verschillende collecties achttiende-eeuwse meubelen en porselein voor, alsook het “Museum van het Hart” (Boyadjan-collectie).

    Het Museum van de Dynastie neemt in 1992 zijn intrek op de tweede verdieping van het Bellevue.

    De Koninklijke Schenking verhuist op haar beurt naar het paviljoen aan het Paleizenplein 5, grenzend aan het Bellevue (1993-1994).

    1997-2001: Memoriaal Koning Boudewijn en Euroculture

    De KMKG verlaten het Bellevue in 1997-1998. Het monument wordt gerenoveerd door het architectenbureau Art & Build met het vooruitzicht dat het “Memoriaal Koning Boudewijn” erin wordt geïntegreerd als vervolg op het bezoekparcours van het Museum van de Dynastie. Uit deze periode dateren de aanleg van het atrium en zijn groot glazen dak, de plaatsing van een lift in de zuidelijke vleugel en het aanbrengen van een nieuwe leiding voor sanitair.

    Op vraag van de Koning Boudewijnstichting bouwt het bureau Art & Build in 2000 een verbindingstrap tussen de kelders van het Bellevue en de archeologische grondvesten van het oude Paleis van Brussel op de Coudenberg, recentelijk opgegraven onder de Koningsstraat (opgravingen van de Société royale d'Archéologie bruxelloise, met medewerking van de ULB).

    Het bedrijf Euroculture, belast met het ontwerpen van de museale inrichting van het gebouw, laat tal van decors en multimedia-uitrustingen plaatsen in het Bellevue.

    2001-2005: Fonds Bellevue van de KBS en Knooppunt Democratie

    Het Fonds Bellevue van de Koning Boudewijnstichting aanvaardt het beheer van het monument en zijn collecties voor 25 jaar, ter opvolging van Euroculture Gestion SA. Het Museum van de Dynastie en het Memoriaal Koning Boudewijn worden “de Bellevue-musea”.

    In maart 2003 draagt de Koninklijke Schenking, eigenaar van het monument, het Borgendaalpaviljoen dat zij gebruikte aan het Fonds Bellevue over zodat de Koning Boudewijnstichting er tijdelijke tentoonstellingen en prestigieuze culturele activiteiten kan organiseren.

    TRIO architecture en het technisch adviesbureau CTA helpen de KBS bij het restaureren van het gebouw. Verschillende werkzaamheden inzake interieurinrichting werden sinds 2002 ook onder hun leiding uitgevoerd.

    De Koning Boudewijnstichting heeft het hele monument omgebouwd tot een museum over de geschiedenis van België (naar aanleiding van de feestelijkheden rond de 175e verjaardag). Het bureau Tijdsbeeld-Pièce montée (Gent), gespecialiseerd in museuminrichting en opbouw van tentoonstellingen, werd belast met het ontwerpen van het nieuwe parcours en de museale inrichting ervan.

    21-11-2005, 15:58 geschreven door Ooikenaar

    Reageer (0)

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bezoek Lochristi
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Rond 13h00 zijn we naar Lochristi vertrokken. Daar waren ze naturlijk al nieuwsgierig om ons te zien.
    Ma vond het een zeer leuk en schoon beestje en Els was natuurlijk van Adhémar niet weg te slaan.
    Wat natuurlijk de bedoeling is.De ganse namiddag heeft ze met de hond op haar schoot gezeten ofwel er mee in de hof gespeeld. Nu was het wel niet te koud voor haar om naar buiten te gaan.
    Zaterdag 3 december moeten we om 3 uur bij vrienden zjn. En 's avonds gaan we uit eten. We hebben Els gevraagd of ze wilde doggysitten. Wat natuurlijk geen probleem was.
    Je zag ze zo opfleuren als ze met de hond zat. Gans relax en tevreden.
    We zullen tijdens haar vrije weekends de hond eens meer bij haar brengen.
    Voor de rest is het hier mistig en koud. Groetjes daar en zeg Loy dat hij hem verzorgd. En jij ook natuurlijk.

    21-11-2005, 08:59 geschreven door Ooikenaar

    Reageer (0)

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    LEOPOLD III

    Leopold III is de meest omstreden vorst in de Belgische geschiedenis. In de korte vooroorlogse periode waarin hij regeert, kent het land grote moeilijkheden: een mondiale economische crisis, sociale onrust, taalstrijd, talrijke regeringswissels en dreigend oorlogsgevaar. Als kind van zijn tijd voelt Leopold III zich aangesproken door de roep voor een leiderschap dat boven de partijen staat. Met zijn krachtdadige interventies wil hij orde op zaken stellen, maar daardoor verzuurt zijn relatie met de politieke wereld.

    In navolging van zijn legendarische vader is Leopold III een groot voorstander van de neutraliteitspolitiek en een sterke nationale defensie. Om België buiten een tweede oorlog te houden moet het land een onafhankelijke politiek volgen, los van de grote Europese mogendheden. Ondanks vredesinitiatieven schendt nazi-Duitsland op 10 mei 1940 het Belgische grondgebied. Leopold III neemt de leiding van de troepen in handen. Na de overgave van het leger blijft hij als krijgsgevangene in het bezette land achter. Dit is tegen de wil van de regering die na enige aarzelingen naar Londen uitwijkt om daar de strijd aan de zijde van de geallieerden voort te zetten. Leopolds ontmoeting met Hitler in Berchtesgaden, zijn tweede huwelijk, zijn geloof in een compromisvrede tussen de grootmachten en zijn negatieve houding tegenover de regering en de geallieerden zorgen na de oorlog voor een crisis van de monarchie. Vijf jaar lang is het land verdeeld tussen voor- en tegenstanders van de vorst. Tijdens deze ‘koningskwestie’ neemt zijn broer Karel tijdelijk zijn plaats in als regent. Onder druk van zware onlusten neemt prins Boudewijn in 1950 de koninklijke functie van zijn vader over. Een jaar later doet Leopold III afstand van de troon.

     

    Leopold, Philippe, Charles, Albert, Meinrad, Hubertus, Marie, Miguel (3 november 1901 – 25 september 1983)

    Van meet af aan ziet de Belgische bevolking Leopold III als een evenbeeld van zijn vader: jonge prins-soldaat in de oorlog, pleitbezorger voor wetenschappelijke en technische vooruitgang, verdediger van de neutraliteitspolitiek, echtgenoot en vader van een modelgezin. Leopold, Astrid van Zweden en hun drie kinderen Josephine-Charlotte, Boudewijn en Albert brengen de monarchie dichter bij het volk dan ooit. In 1935 komt Astrid om het leven in een auto-ongeval.

    Na de Duitse inval in mei 1940 maakt Leopolds beslissing om de strijd te staken en bij zijn volk te blijven hem heel populair. Het beeld van de koning die het lot van zijn soldaten deelt, spat echter uiteen wanneer de bevolking verneemt dat de koning in september 1941 in het huwelijk is getreden met Lilian Baels.

    In juni 1944 worden Leopold III en zijn gezin gedeporteerd naar Duitsland. Bij hun bevrijding in mei 1945 kan de koning echter niet naar België terugkeren, omdat zijn houding tijdens de oorlog het onderwerp van een hevige polemiek is geworden. De jarenlange verdeeldheid van het land blijkt ook duidelijk uit de uitslag van de volksraadpleging op 12 maart 1950: 57% is voor de terugkeer van de koning, 43% tegen. Uiteindelijk treedt Leopold III af ten voordele van zijn zoon Boudewijn. Hij trekt zich terug uit het publieke leven en wijdt zich aan studie, fotografie en ontdekkingsreizen.

    ZM Koning Leopold III (1934-1950)    
    Civiele Lijst

    12.000.000
    (297.472 €)

    289.200.000
    (7.169.081 €)

    Dotaties

    2.000.000
    (49.579 €)

    48.200.000
    (1.194.847 €)

    21-11-2005, 00:00 geschreven door Ooikenaar

    Reageer (0)

    20-11-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    't Is weer al zondag. Het weekend zal weer voorbijvliegen.
    Gisteren is de veterinair geweest om Adhémar te onderzoeken en te ontwormen.
    Buiten een zeer lichte ruis op zijn longen, is hij in rima conditie. Die ruis is ongetwijfeld te wijten aan het feit dat hij een zeer plaate smoel heeft en dus zijn neusgaten wat te dicht bij zijn kop staan. Is een typisch probleem bij alle bulldogs.
    Van de middag gaan we naar Lochristi. Eens benieuwd wat ma zal zeggen.
    Morgen is het dan weer werkdag voor Karoline en met dat klein buck verveel ik me ook niet.
    Alvast een fijne zondag

    20-11-2005, 08:39 geschreven door Ooikenaar

    Reageer (0)

    19-11-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bezoek Natalie en Chris
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Gisterenavond zijn Natalie en Chris langs geweest om haar verjaardag te vieren.
    Toen ze Adhèmar zagen waren ze compleet verloren. Van schattig beestje tot dat moeten we ook hebben. De avond is aangenaam gepasseerd. Ik heb iets vaag opgenomen dat ze volop bezig zijn om een babytje te verwekken. Shit, 51 jaar jaar en al bompa.
    Van de morgen had het serieus gevroren aan de grond. De auto's zagen ook wit. Winter doet zijn intrede. Zonder chauffage kan men al niet meer gedurende de dag. Laat staan 's avonds.
    Morgen gaan we naar Lochristi om ma de hond te tonen en dat Els Adhèmar eens weer ziet.
    Moeder is al nieuwsgierig. Maar onze kleine Adhèmar is een hartenveroveraar en moeder zal er wel zot op zijn.
    Laat jullie zeker iets weten. Zeg tegen Loy dat hij zich verzorgd, maar uit ervaring weet ik dat er zeer weinig tegen te doen is. De pijn verbijten en af en toe een pijnstiller nemen.
    Groetjes

    19-11-2005, 10:49 geschreven door Ooikenaar

    Reageer (0)

    18-11-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Familienaam van het Koninklijk huis

    Familienaam van het Belgisch vorstenhuis

    Het Belgisch vorstenhuis is oorspronkelijk afkomstig uit het Duitse Saksen-Coburg-Gotha. In 1920 besliste Koning Albert I echter om deze titel niet langer meer te gebruiken. Ook het wapen van Saksen werd uit het Belgische koningswapen verwijderd. Reden hiervoor waren de wandaden in België gepleegd door de Duitse troepen tijdens de Eerste Wereldoorlog.

    Deze beslissing werd discreet door hem genomen en niet in de vorm van een Koninklijk Besluit afgekondigd. Door deze discrete beslissing bestaat nog steeds wereldwijd het misverstand als zou het Belgisch vorstenhuis nog altijd de naam van Saksen-Coburg-Gotha dragen.

    Deze familienaam werd gewijzigd in: van België, en zoals het betaamt voor het staatshoofd van een meertalig land heeft deze familienaam een officiële variant in elk van de drie landstalen. In het Frans is dit: de Belgique, en in het Duits: von Belgien.

    De echtgenoot van Prinses Astrid van België, Lorenz, Aartshertog van Oostenrijk-Este kreeg in 1995 de titel van Prins van België waardoor hun kinderen ook deze familienaam dragen. De kinderen van Prins Filip van België en van Prins Laurent van België dragen logischerwijze ook deze naam.

    Familienaam van de Koning en de Koningin

    Uitzondering op deze familienaam zijn echter de Koning en de Koningin zelf, die hun respectievelijke titel van Koning der Belgen (Roi des Belges) en Koningin der Belgen (Reine des Belges) als familienaam dragen. De wijziging van de benaming "van België" naar "der Belgen" bij de troonsbestijging verduidelijkt dat het hier gaat om een monarchie die met het volk verbonden is, en niet met een staat of een territorium (volksmonarchie).

    18-11-2005, 16:55 geschreven door Ooikenaar

    Reageer (0)

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Koninklijke Bibliotheek van België
    Beknopt overzicht van de geschiedenis van de Koninklijke Bibliotheek van België
    • 15de eeuw
      De hertogen van Bourgondië brengen een unieke verzameling verluchte handschriften samen. De Librije van Bourgondië telt bij de dood van Filips de Goede ca. 900 manuscripten.

    • 1559
      Filips II laat alle zich in zijn bezit bevindende werken overbrengen naar het Coudenbergpaleis. Die verzameling wordt Koninklijke Bibliotheek genoemd.

    • 1731
      Het Coudenbergpaleis wordt door brand vernield. De meeste handschriften worden gelukkig gered.

    • 1746
      Tijdens de bezetting van Brussel door de Franse troepen worden talrijke handschriften naar Parijs gevoerd. Een deel ervan wordt in 1770 teruggeschonken.

    • 1754
      De verzamelingen worden overgebracht naar het Domus Isabellae, het vroegere huis van het Handboogschuttersgilde, dat zich in de huidige Baron Hortastraat bevond.

    • 1772
      De bibliotheek wordt voor het publiek toegankelijk.

    • 1794
      Talrijke handschriften en kostbare werken worden door de commissarissen van de Franse regering naar Parijs gevoerd. Sommige van deze werken zullen door het Congres van Wenen aan België worden teruggegeven.

    • 1795
      De bibliotheek wordt bij de Centrale School van het Dijledepartement gevoegd en de verzamelingen worden naar het Oude Hof (paleis van Karel van Lotharingen, Museumplein) overgebracht.

    • 1803
      De Bibliotheek wordt aan de stad Brussel overgedragen.

    • 1815
      De regering van de Verenigde Nederlanden deelt de Bibliotheek op in twee afdelingen : de handschriften worden opnieuw eigendom van de Staat en vormen de Bourgondische Bibliotheek; de stad blijft eigenaar van de gedrukte werken. Pas in 1842 worden deze weer aan de staat afgestaan.

    • 19 juni 1837
      De Belgische regering sticht de Koninklijke Bibliotheek van België en koopt de verzameling van de beroemde Gentse bibliofiel Karel Van Hulthem (70.000 banden).

    • 21 mei 1839
      De Koninklijke Bibliotheek wordt voor het publiek geopend in de linkervleugel van het Paleis van de Nijverheid, dat in de 19de eeuw aan het paleis van Karel van Lotharingen werd toegevoegd.

    • 1878-1881
      Het derde deel van het complex wordt in de Museumstraat gebouwd.

    • 1935
      Op verzoek van koning Leopold III en koningin Elisabeth beslist de regering een nieuwe bibliotheek te bouwen ter nagedachtenis van Z.M. Koning Albert I.

    • 1954
      De eerste steenlegging van de Koninklijke Bibliotheek Albert I.

    • 17 februari 1969
      De Koninklijke Bibliotheek Albert I wordt plechtig ingehuldigd.

    18-11-2005, 16:46 geschreven door Ooikenaar

    Reageer (0)

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Koningin Elisabeth
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Elisabeth geboren te Possenhofen op 25 juli 1876 was de dochter van Karel Theodor, hertog van Beieren en bekend oogarts en van Marie-José, hertogin van Bragança, uit het huis Wittelsbach.
    Ze werd vernoemd naar haar tante, de legendarische Sissy, keizerin van Oostenrijk.
    Ze beeldhouwde, schilderde en speelde viool ( had les gekregen van Eugène Ysaÿe - hoofd conservatorium). Ze werd dolverliefd op een charmante prins: Albert van België.
    Van huis uit vertrouwd met de geneeskunde, verwierf zij tijdens de WO I een grote populariteit door haar zorg voor de verpleging van de soldaten aan het IJzerfront. Daar kreeg ze haar bijnaam: "de witte engel van de IJzer".
    Tijdens het leven va Koning Albert I maakte Elisabeth met hem verschillende grote reizen.
    Nog voor de WO II kreeg ze haar tweede bijnaam: "de rode koningin". Ze stak haar socialistische en zelfs communistische sympathieën niet onder stoelen of banken. Als haar vertrouwensman koos ze haar socialistische vriend Camille Huysmans.
    Ook op hoge leeftijd bleef zij een onvermoeibare reizigster (onder andere naar China 1961, Sovjet-Unie 1962);
    Dit koningspaar werden op de handen van de Belgische bevolking gedragen.
    Ze heeft verscheidene stichtingen opgericht:
    1920: Nationaal Werk voor Oorlogsinvaliden
    1923: Werk der Oorlogsblinden
    1923: Egyptische stichting Elisabeth
    1926: Geneeskundige stiching Elisabeth
    1930: Fonds Koningin Elisabeth voor Hulp aan de Inboorlingen ( Kongo)
    1950: Internationale Muziekwedstrijd Koningin Elisabeth van België.

    18-11-2005, 16:11 geschreven door Ooikenaar

    Reageer (0)

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    De Eerste Wereldoorlog



    Internationaal liepen de spanningen tussen de oude grootmachten, Frankrijk en Engeland, en een nieuwe opkomende macht, Duitsland, al enkele jaren hoog op. Het zou evenwel een ander conflict zijn dat het vuur in de pan zou doen slaan.

    Sedert enkele tientallen jaren waren de Turken verdreven uit de Balkan en had Servië zich ontwikkeld tot een sterke monarchie. Maar Bosnië en Kroatië, landen met een gelijkaardige taal, lagen in het oude keizerrijk Oostenrijk-Hongarije. De spanningen tussen Servië en het keizerrijk waren vrij intens. In 1914 vermoordt een Serviër dan de Oostenrijkse kroonprins bij een bezoek aan Sarajevo. Het mechanisme van de coalities kon beginnen. De oorlog was er.

    België was in 1830 verplicht zich neutraal op te stellen en had een fortengordel gebouwd rondom onder meer Antwerpen en Luik.

    Duitsland wou evenwel dwars door België trekken om Frankrijk aan te vallen. Albert I wees dat af en mobiliseerde het onderbewapende en verouderde Belgisch leger. Hij roept de Vlamingen (herdenk de Slag der Gulden Sporen) en de Walen op. De Duitsers vallen evenwel binnen.

    Na zware aanvallen trekt het leger zich terug achter de Ijzer. Voor 4 jaar zal daar een bloedige stellingenoorlog uitgevochten worden.

    Terug naar Inhoudstafel

    Activisme en frontbeweging


    De Vlaamsgezinden raken verdeeld over wat te doen. Een deel is naar Nederland en Frankrijk gevlucht. Een deel is in Vlaanderen achtergebleven en een belangrijk deel zit aan het front.

    De meer gematigde Vlaamsgezinden kiezen er voor mee in de oorlog te gaan met Albert I.

    De radicalere en vooral de achtergebleven Vlaamsgezinden worden aangelokt door de Duitse politiek. Zo zal men in Gent ééntalige straatnaamborden hangen en de universiteit laten vernederlandsen. Heel eventjes gaat men een stap verder en men verklaart in 1917 Vlaanderen onafhankelijk op de Gentse Vrijdagmarkt. De ‘activisten’, zo werden ze genoemd, hadden weinig steun bij de bevolking.

    Aan het front gaat het echter van kwaad naar erger. Net als in alle andere legers raakt men oorlogsmoe. Daarbij komt dat het officierenkorps bijna ééntalig Frans was. Dat had zijn historische gronden, maar door foute bevelen en misverstanden vallen doden, worden soldaten gestraft,….De Vlamingen die wel Frans begrepen en poogden tussen te komen werden geïntimideerd. Er ontstaat een Frontbeweging.

    Want hoewel de officieren in meerderheid Franstalig waren, was het grootste deel van de soldaten Nederlandstalig en waren de troepen in de eerste linies bijna exclusief Vlaams. Iets wat de, onder meer, ook de Bretons, Welshman en andere volkeren in hun legers overkwam.

    Bij een laatste, en vrij nutteloos, offensief sneuvelt zo een deel van de leiding van de Frontbeweging.

    18-11-2005, 14:18 geschreven door Ooikenaar

    Reageer (0)

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Adhèmar: een week
    Het is vandaag een week dat onze Adhèmar bij ons is. We zouden hem al niet meer kunnen missen. Hij voelt zich al goed thuis en Tobie begint langzaam toenadering te zoeken.
    Wel moet hij voortdurend in de gaten gehouden worden, want in ALLES zet hij zijn tanden. En ze zijn vlijmscherp. Spijtig genoeg kan hij niet veel buiten lopen gezien het regelmatig regent. Een korte periode van zonneschijn zou hem al eens toelaten om in de hof te ravotten. Want ook daar is er veel voor hem te ontdekken. Sporadisch film ik hem om later een souvenir te hebben. Zijn manier van eten - hij ploft zijn hoofd in zijn bak met korrels zodat de helft er uit vliegt. Als een Nilfisk eet hij zijn eten op. Er op en er over. Van de nacht heeft hij geen piep gegeven. Nu nog het probleem van de zindelijkheid. Nu is het na het eten naar buiten gaan om kaka te doen. Na het drinken, naar buiten om pipi te doen. En hij drinkt veel.
    Hier is het weer typisch herfstweer. Het is zeer goed mogelijk dat je buiten gaat met zon, een vlaag regen op je kop krijgt tijdens je wandeling en weer met de zon thuiskomt.
    De wegen zijn allemaal met modder besmeurd van de boeren die hun bieten rooien. Ik vraag me af of in niet beter met plastieken botten zou gaan wandelen; Mijn schoenen zijn besmeurd van onder tot van boven.
    Van avond komt Natalie en Chris langs om Natalies verjaardag te vieren (16 november). Ze weten nog niet dat we Adhèmar hebben. Ze zal wat doen. Ik durf wedden dat ze zegt dat ze ook zo ééntje wilt. Laat je wel iets weten.

    18-11-2005, 11:11 geschreven door Ooikenaar

    Reageer (0)

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Clementine, de jongste dochter van Leopold II
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Clementine werd op 30-07-1872 geboren en stierf op 08-03-1955.
    Over deze prinses is er bijna niets te vinden in de geschiedschrijving. Misschien dat ze een normaal leven geleid heeft, wat we nog niet kunnen zeggen van haar voorgangers.
    Ze trouwde op 12 april 1910 met Napoleon Victor Jérôme Frédéric Bonaparte.
    Na de dood van zijn vader in 1891 werd hij door de meeste Bonapartisten als familiehoofd erkend. Hij stierf op 3 mei 1926 te Brussel. Ze hadden 2 kinderen:
    Marie Clothilde Eugénie Alberte Laetitia Généviève (1912 - 1996) gehuwd met Serge de Witt (Witt, de, Noord-Nederlandse regentenfamilie, die in de 17de eeuw een belangrijke rol speelde in Holland en de Republiek der Verenigde Nederlanden)

    Louis Jérôme Victor Emmanuel Leopold Marie (1914 - 1997)

    18-11-2005, 11:10 geschreven door Ooikenaar

    Reageer (0)

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Koninklijke schenking van Leopold II
    In het kader van de Koninklijke Schenking en overeenkomstig de wil van de schenker, Koning Leopold II, worden sommige andere residenties eveneens ter beschikking gesteld van de Koning. Het gaat momenteel om de volgende residenties :

    · het Kasteel Belvédère
    · het Domein Stuyvenberg
    · de Villa Clémentine
    · het Kasteel van Ciergnon
    · het Kasteel van Fenffe

    Deze residenties zijn eigendom van de Koninklijke Schenking, en via haar van de Staat.

    18-11-2005, 10:59 geschreven door Ooikenaar

    Reageer (0)

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Stefanie, tweede dochter van Leopold II
    Stefanie werd geboren op 21-05-1864 en stierf op 23-08-1945.
    Op 10 mei 1881 trouwde zij met de kroonprins Rudolf van Oostenrijk. In 1883 kreeg het paar een dochter:Elisabeth. Het huwelijk dat niet uit liefde gesloten was, was aanvankelijk heel gelukkig.
    Later zette het uitblijven van een mannelijke erfopvolger het huwelijk onder druk.
    Stefanie had weinig steun aan het Oostenrijks hof.
    Op 30 januari 1889 pleegde Rudolf, samen met zijn geliefde Maria VETSERA, zelfmoord op het jachtslot Mayerling.
    11 jaar erna, op 23 maart 1900 hertrouwde Stefanie met de Hongaarse vorst Elmer van Lonyay.

    18-11-2005, 10:40 geschreven door Ooikenaar

    Reageer (0)

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Louise, oudste dochter van Leopold II
    Louise werd geboren op 18-02-1858 en stierf op 01-03-1924 in grote armoede.
    Haar geboorte was een harde klap voor Leopold II die op een zoon had gehoopt. Ze groeide op in Laken en kreeg een Spartaanse opvoeding.
    In 1875 werd ze uitgehuwelijkt aan haar achterneef Prins Filips van Saksen-Coburg-Gotha die behoorde tot de rijke Hongaarse tak van de Coburgfamilie en 14 jaar ouder was dan zij. Het huwelijk - ze hadden twee kinderen - was geen succes.
    Prinses Louise, die na haar huwelijk met Filips in Wenen ging wonen en een voorname plaats innam in de plaatselijke high society (haar zus Sefanie huwde in 1881 met de Oostenrijkse troonopvolger Rudolf, ging al gauw haar eigen weg en amuseerde zich met talloze minnaars. De omstreden prinses raakte al gauw in geldnood en aangezien haar vervreemde echtgenoot niet langer bereid was haar schulden te betalen, raakte Louise in zware problemen.
    Prinses Louise vond op latere leeftijd ware liefde in de persoon van de Kroatische Graaf MATTACIC maar samen geraakten ze aan lager wal. De graaf werd opgepakt voor geldverduistering en Louise, die ook geen steun vond bij haar kinderen en Belgische familie, werd naar een psychiatrische instelling gestuurd. Mattacic slaagde erin te ontsnappen en de Prinses op heldhaftige wijze te bevrijden waarna ze vluchtten richting Frankrijk. De Prinses, die zich liet scheiden van haar man en vervreemd was van haar vader, liet zich nog eenmaal opmerken toen ze samen met haar zusters een proces inspande tegen de Belgische staat om de erfenis van haar vader (1909), die het grootste deel van zijn omvangrijk kapitaal aan de Koninklijke Schenking toevertrouwde, aan te vechten. Prinses Louise verloor het proces en kreeg in haar ogen een ontoereikend deel van het fortuin uitgekeerd. Ze overleed in 1924 da ook in erbarmelijke omstandigheden in Parijs, de foto van haar inmiddels overleden minnaar in haar handen.

    18-11-2005, 10:34 geschreven door Ooikenaar

    Reageer (0)

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het kasteel van Laken
    Het Kasteel van Laken

    Het kasteel van Schonenberg te Laken werd gebouwd op initiatief van de Oostenrijkse Aartshertogen en Gouverneurs-generaal van de Nederlanden, Maria-Christina van Oostenrijk en Albrecht van Saksen-Teschen.
    De plannen werden ontworpen door de Franse Architect Charles de Wailly en ze werden uitgevoerd door de aannemer-architect Louis Montoyer tussen 1781 en 1785. Het was bestemd als buitenverblijf voor de aartshertogen, die actief meewerkten aan de conceptie ervan. Centraal van het neoklassieke kasteel, bevindt zich een majestueus Italiaans salon, versierd met bas-reliëfs van de hand van Gilles-Lambert Godecharle die de tekens van de dierenriem voorstellen. De tuin van het kasteel werd aangelegd volgens de onderrichtingen van de bekende Engelse landschapsarchitect Lancelot Brown.
    De Aartshertogen Maria-Christina en Albrecht genoten echter niet lang van het zomerverblijf. De Franse Revolutie en aanhechting van onze gewesten bij Frankrijk in 1794/5 noopten hen het kasteel te verlaten. De aartshertogen verkochten uiteindelijk het domein en de omliggende gronden raakten verdeeld. Het kasteel werd in 1803 van de slopershamer gered, dankzij Napoleon Bonaparte die het liet aankopen door het departement van de Dijle om er een residentie van te maken. François-Joseph Henry, architect van de stad Brussel, werd belast met de noodzakelijke werken. Na de val van het Keizerrijk werd deze residentie toegewezen aan het nieuwe Koninkrijk der Nederlanden. Enkele waardevolle meubels en wandtapijten uit Frans bezit bleven in Laken achter. Deze wandtapijten - onlangs nog geheel gerestaureerd bij de Koninklijke Manufactuur De Wit uit Mechelen - sieren nog steeds de Audiëntiesalons van het gelijkvloers.
    De nieuwe grondwet bevatte zomer- en winterresidenties voor de koning, die één jaar op twee in de Zuidelijke Nederlanden resideerde. Het kasteel van Schonenberg te Laken werd hem daarom ter beschikking gesteld. Het werd tijdens het Nederlands regime verfraaid en vergroot met een theater en oranjerie, gerealiseerd door François-Joseph Henry, die met de bewindswisseling zijn functie bleef behouden.
    De revolutie van 1830 maakte een einde aan het Nederlandse bewind. In 1831 nam Koning Leopold I zijn intrek in Laken. Hij zorgde ervoor dat het domein werd uitgebreid maar het kasteel zelf onderging tijdens zijn bewind geen grote veranderingen. Leopold II was daarentegen geboeid door architectuur en stedebouw. Hij liet in de tuin van Laken een prachtig serrencomplex optrekken door de architecten Alphonse Balat, Herni Maquet en Charles Girault. Het kasteel zelf werd bij het begin van deze eeuw uitgebreid met twee zijvleugels, ontworpen door Girault. De Koning vatte het plan op om in het domein een "Paleis der Natiën" te maken en wilde er via een ondergronds station de trein naartoe leiden. In dit plan paste ook de bouw van de Japanse Toren en het Chinees Paviljoen. De stukken van het domein van Laken uit persoonlijk bezit van de Koning werden samen met andere immobiliën door de Koning aan de Staat geschonken. Deze goederen worden beheerd door de Koninklijke Schenking.
    Na de dood van Leopold II bleef de Staat het domein en kasteel van Laken ter beschikking stellen van de Koninklijke Familie. Het onderging geen noemenswaardige veranderingen meer op architecturaal vlak. Sinds enkele jaren wordt wel werk gemaakt van de noodzakelijk geworden restauraties. De meest recente zijn de restauratie en herinrichting van de Audiëntiesalons op de gelijkvloerse verdieping van het centrale gedeelte van het kasteel en de restauratie van de Theaterserre.
    De Oranjerie
    De Oranjerie te Laken werd gebouwd rond 1818-1820, voor Koning Willem I der Nederlanden. Het vormt één geheel met het Theater en met de Banketserre.
    Het theater en de oranjerie werden gebouwd door de architect Ghislain-Joseph Herny, die de titel droeg van Architect van de Koninklijke Paleizen. Alvorens Henry voor Willem I werkte , bekleedde hij de functie van architect van het kasteel te Laken in dienst van het Empire. De conceptie van een oranjerie dateerde trouwens uit de tijd dat het kasteel ter beschikking stond van Joséphine de Beauharnais, de eerste echtgenote van Napoléon Bonaparte. Het project kwam dus niet zomaar uit de lucht gevallen.
    Henry begon met de bouw van de oranjerie begin 1818. Eind 1820 waren de werken al flink gevorderd, wanneer Henry plots overleed. Zijn opvolger, Vander Straeten, heeft zich daarom niet moeten bekommeren met dit bouwwerk. De Oranjerie zelf vormde het hoofdgebouw, dat langs de ene kant begrensd werd met een klein theater waarin maximum 306 mensen plaats konden nemen. Het andere uiteinde van de Oranjerie herbergde een woonhuis voor de tuinmannen.
    De oranjerie en het theater ondergingen veranderingen rond 1878, door architect Balat. De tuinierswoning ruimde plaats voor de Banketserre en de Theaterserre werd aangebouwd langs de kant van het theater. De oranjerie werd bij deze gelegenheid verbonden met de wintertuin via de annexserre. De ingang tot de oranjerie werd in 1892 gerenoveerd. Uit deze periode stamt waarschijnlijk het koninklijk monogram, dat de ingang ervan bekroont. In 1905 ten slotte, verving Girault de oude Theaterserre door de huidige serre.
    De Oranjerie vervult een centrale rol in het domein van Laken: zij geeft uitzicht op het kasteel, waarmee ze ondergronds verbonden is en verschaft toegang tot de serres. Ze speelde onlangs een centrale plaats in het volksfeest dat georganiseerd werd ter gelegenheid van de 65e verjaardag van de Koning.
    De Wintertuin
    Deze majestueuze cirkelvormige serre sluit aan op de Oranjerie. Ze werd gebouwd door Alphonse Balat. De koepel, 25 m hoog met 57 m diameter, wordt gedragen door 36 stenen zuilen met Dorisch kapiteel. Daarrond loopt een 7 m brede galerij. De onderbouw uit baksteen met dekplaat in blauwe steen omvat 36 sokkels, vanwaar de metalen steunbogen naar de koepel leiden. De afmetingen van de serre maakten het mogelijk om er palmbomen in onder te brengen. De eerste bomen waren afkomstig uit de kweekserres van de Hertog van Arenberg in Edingen. In 1882 schonk het stadsbestuur van Leuven de Koning 4 grote palmen van 15 tot 17 m hoog, die te weinig ruimte hadden in Leuven.
    Koning Leopold II wenste het serrencomplex te kunnen gebruiken om er gasten te ontvangen. De Wintertuin met zijn enorme afmetingen, speelt bij de ontvangsten een evidente rol. De verloving van Prinses Stephanie met Kroonprins Rudolf van Oostenrijk in 1880 werd aangegrepen om deze serre officieel te openen, met een optreden van een Weens koor.
    De Grote Galerij en de Danszaal
    Beide salons, die in mekaars verlengde liggen, maken deel uit van de grootse receptieruimten die Girault in Laken ontwierp. De nieuwe vleugel die deze architect bij het begin van deze eeuw optrok, herbergt onder meer een majestueuze trap, een banketzaal en een aantal salons die de verbinding verzekeren met het centrale gedeelte van het kasteel. De meeste van deze ruimten zijn samen met de serres bij uitstek geschikt voor ontvangsten die met staatsie gepaard gaan.
    Het huwelijksfeest van Prinses Astrid en Aartshertog Lorenz van Oostenrijk-Este vond hier plaats in september 1984. De inmiddels gerestaureerde zalen vormden ook een prachtig decor voor het galabanket dat werd opgediend ter gelegenheid van het officiële bezoek van de Groothertog Jan en Groothertogin Joséphine-Charlotte van Luxemburg en enkele maanden voordien van de President van Duitsland.


    18-11-2005, 09:54 geschreven door Ooikenaar

    Reageer (0)

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    De koningin die nooit is gestorven

    Haar tragische dood op 29 augustus 1935 bezorgde koningin Astrid een bijna mythische status. De sneeuwprinses was amper 30 toen ze in het Zwitserse Küssnacht verongelukte. Astrid, pas achttien maanden koningin, liet drie kinderen en een ongelukkige echtgenoot na. Honderd jaar na haar geboorte opent in het Brusselse Museum van de Dynastie een unieke tentoonstelling over de eerste vrouw van koning Leopold III.

    Bang en schuw

    Astrid werd als kind nauwelijks betrokken bij de officiële plechtigheden van het Zweedse hof. Naar verluidt was ze een schuw en bang meisje dat eigenlijk niet goed voorbereid was op haar rol als koningin. Astrid kwam, als dochter van de broer van de Zweedse kroonprins, niet in aanmerking voor de troon.

    De kus

    De mythe rond Astrid begon van zodra ze op 9 november 1926 voet aan wal zette in Antwerpen. Leopold, die zijn aanstaande bruid stond op te wachten, kreeg van Astrid zo’n tedere omhelzing dat de harten van de Belgen smolten. Het was heel ongewoon dat prinsen en vorsten in het openbaar kusten. De volkse Antwerpenaren juichten het gebaar uitbundig toe.

    De eerste ontmoeting

    Over omstandigheden waarin Leopold en Astrid kennismaakten, doen veel tegenstrijdige geruchten de ronde. Kwatongen beweren dat Leopold eerder toevallig met Astrid in contact kwam, tijdens een staatsbezoek aan Stockholm. Op hetzelfde ogenblik liepen ook Margaretha en Theodora, de dochters van Alice Battenberg en van Andrea van Griekenland, daar rond. Leopold viel echter op Astrid. Hij trok de daaropvolgende tijd geregeld onder een schuilnaam naar Zweden om er zijn officieuze verloofde te bezoeken.

    Het huwelijk


    Voor de Belgen trouwden Astrid en Leopold op 10 november 1926. Eigenlijk waren ze zes dagen tevoren al getrouwd in Zweden. Het Belgische kerkelijke huwelijk had nogal wat voeten in de aarde. Astrid was immers niet katholiek. Ze moest zich bekeren om te kunnen trouwen. Voor de huwelijksplechtigheid droeg Astrid deze zilverwitte bruidsjurk. De lange sleep werd door vier in het wit geklede bruidsmeisjes gedragen.

    De kroost

    Op 11 oktober 1927 krijgt Astrid haar eerste kind, Josephine-Charlotte. Het jonge gezin woont dan in het Paleis Bellevue. Drie jaar later krijgt ze een eerste zoon, Boudewijn, die later koning zal worden. Astrid en Leopold zijn inmiddels verhuisd naar het Stuyvenberg-landgoed in Laken.

    Verre reizen

    In de periode tussen 1928 en 1934, het jaar dat Leopold koning zal worden, trekt het koppel achtereenvolgens naar Nederlands-Indië, het Verre Oosten en naar Belgisch Kongo en de mandaatgebieden. Hier poseren ze met de Broeders van Liefde in Burundi in 1933.

    Dromerig waas

    Bijna alle foto’s van Astrid baden in een dromerige, romantische sfeer, die schril contrasteert met de harde economische realiteit van begin de jaren dertig en het nogal saaie hofleven van een prinses. In 1934 wordt Leopold koning na het plotse overlijden van Albert. Datzelfde jaar wordt prins Albert, onze huidige koning, geboren. Bij die gelegenheid stuurt Astrid doopsuiker naar alle gezinnen waar op 6 juni een kind geboren is.

    Sterven in Leopolds armen

    Op 29 augustus rijdt Leopold met zijn nagelnieuwe Packard 120 cabrio door Zwitserland. Astrid zit naast hem, zijn chauffeur zit achterin. In Küssnacht am Rigi verliest Leopold de controle over zijn stuur en duikt de auto de berm in. Astrid wordt uit de wagen geslingerd en overleeft het ongeval niet. Ze sterft in de armen van haar echtgenoot.

    18-11-2005, 00:00 geschreven door Ooikenaar

    Reageer (0)

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen ALBERT I

    Albert werd geboren op 8 april 1875 te Brussel.
    Hij was de tweede zoon van Filips, Graaf van Vlaanderen, en Maria van Hohenzollern-Sigmaringen.
    Filips was de jongere broer van Leopold. Hijzelf overleed in 1905.
    De oudere broer van Albert, Boudewijn, was in 1891 overleden en zo was Albert de wettelike troonopvolger.
    Hij huwde op 2 oktober 1900 met Elisabeth, hertogin van Beieren (25 juli 1876 - Brussel 23 november 1965). Ze hadden drie kinderen:
    Leopold: geboren op 3 november 1901
    Karel: geboren op 10 oktober 1903
    Marie-José: geboren op 4 augustus 1906
    Op 23 december volgde Albert Koning Leopold II op.
    Op 4 augustus 1914 bij de schending van de Belgische neutraliteitdoor Duitsland  (begin van de eerste wereldoorlog) nam hij het opperbevel over het leger op zich, waaraan hij de gehele duur van de oorlog zou vasthouden.
    Hij leidde in september 1918 de noordelijke legergroep in het bevrijdingsoffensief en op 22 november 1918 hield hij zijn triomfantelijke intocht te Brussel. In zijn rede kondigde hij belangrijke hervormingen aan. het algemeen enkelvoudig stemrecht
           de volledige gelijkheid van de twee landstalen
           de vervlaamsing van de universteit van Gent  
           de syndicale vrijheden
           gevoelige uitbreiding van de sociale wetgeving
    In de naoorlogse jaren hernam hij, met verstevigd persoonlijk gezag, zijn taak van grondwettelijk vorst, waarbij hij vooral belangstelling had voor 's lands herstel.
    Op 17 februari 1934 vond Koning Albert I de dood bij een beklimming van de rotsen in Marche-les-Dames.
    Eindelijk eens een koning die voor en tussen de Belgen geleefd had.

    ZM Koning Albert I (1909-1934)    
    Civiele Lijst

    3.300.000
    (81.805 €)

    588.720.000
    (14.593.988 €)

    Dotaties

    50.000
    (1.239 €)

    8.920.000
    (221.121 €)

    Civiele lijst na de devaluatie van 1927 (zie opmerking 1)

    9.500.000
    (235.499 €)

    193.800.000
    (4.804.177 €)

    18-11-2005, 00:00 geschreven door Ooikenaar

    Reageer (0)

    Archief per week
  • 25/12-31/12 2006
  • 19/12-25/12 2005
  • 12/12-18/12 2005
  • 05/12-11/12 2005
  • 28/11-04/12 2005
  • 21/11-27/11 2005
  • 14/11-20/11 2005
  • 07/11-13/11 2005
  • 31/10-06/11 2005

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !


    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!