"Een kleine groep (diakens) houdt zich bezigmet liturgie en hebben nu reeds een identiteitscrisis!"
Gehoord tijdens het congres IDZ in Pianezza Italiƫ
Eveneens: "De diakens mogen de plaats van Christus niet innemen. Zij moeten Hem representeren."
"De zin van wijding kunnen we niet oplossen met woorden op '-heid', maar met: "Wie zegt gij dat Ik ben?"
"Hoe zit het met de evolutie van uw wijding? Is het de weg van het abstracte? Het concrete is de ware weg: "Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven."
"God komt in ons leven en trekt ons op een peil waar wij normaal niet kunnen komen (wij zijn geen wijsheidsgodsdienst!). Dan krijg ik een sacrament. Dat is het merkteken. Ik ben mij dat niet bewust. Daarom: Wie mij ziet, ziet de Vader. Wie de priester ziet, de diaken ziet, ziet God. Wij moeten God God laten zijn. "
"God bewerkt iets in jullie (diakens). Misschien iets onzichtbaar. God is niet zo zichtbaar. Wij hebben gewoonlijk geen oog voor het onzichtbare. God werkt door mij, maar het is mij niet altijd zichtbaar. Er moeten wel zichtbare momenten zijn. Maar niet de kus is niet het voornaamste!"