NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Inhoud blog
  • Wensen
  • vergevinggezind
  • Het vergt een grote moed om ons niet laten te verslaan door mislukkingen
  • sterk
  • De Timmermanswerkplaats
    Zoeken in blog

    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    Gastenboek
  • Goedemorgen
  • opgeven zal een grote fout zijn
  • Een fijne namiddag en avond
  • Een aangename herfst weekend
  • Een aangename goeie vrijdag

    Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek

    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Over mijzelf
    Ik ben henri, en gebruik soms ook wel de schuilnaam henri1955.
    Ik ben een man en woon in limburg (belgie) en mijn beroep is invalide.
    Ik ben geboren op 26/01/1955 en ben nu dus 63 jaar jong.
    Mijn hobby's zijn: van alles.
    waterman

    11-12-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wensen

     

    Ook dit jaar maak ik weer eventjes tijd om jullie mijn wensen aan gans de groep over te maken bij de start van weer al een nieuw jaar.

    Het lijkt alsof ik dit nog pas geleden deed. En toch is het al weer een jaar geleden!

    We zeggen zo vaak: ”De tijd lijkt voorbij te vliegen. Het gaat zo snel.”

    Is dat niet een reden te meer om af en toe eventjes stil te genieten. Ons zo nu en dan heel bewust te zijn van wat moois het leven ons kan bieden.

    Het afgelopen jaar is heel wat gepasseerd , hier heb ik zelf voor moeten werken , het aanvaarden en respecteren is het moeilijkste van alles geweest dit door steun en u aanwezigheid.

    Kerstmis en Nieuwjaar lijken me zo momenten bij uitstek om hiervoor wat ruimte te creëren. En tegelijk is het ook een tijd om te dromen, om plannen te maken, om te hopen dat datgene wat niet zo fraai is, volgend jaar beter mag gaan.

    Langzaam maar zeker is dat verandert en is er een rust in mij gekomen en aanvaarding van wat de toekomst mij gaat brengen.

    We zeggen zo vaak het gebed:

     

    Aanvaard wat ik niet kan veranderen en vragen we om kalmte en toch lukt het niet.

     

    We willen altijd alles weten op voorhand en dat geeft grote angst en onrust.

    Het is veel makkelijker om in de achteruitkijk spiegel te kijken en te genieten van de mooie dingen die we in het afgelopen jaar hebben mogen ondervinden.

    Ook moeten we vertrouwen hebben in de toekomst en geduld tonen als het te langzaam gaat en soms moeilijk is.

    De verwachtingen niet te hoog stellen en zin hebben voor realisme is daarbij een uitstekend hulpmiddel en geregeld de balans opmaken en zien wat er gelukt is helpt ook.

    Van dit succes genieten is een prachtige methode om kracht te vinden in nieuwe uitdagingen.

    Heel vaak geeft dat nieuwe kracht en tevredenheid omdat we gaan inzien dat we het nog niet zo slecht hebben. Laten we stilletjes verder werken aan 2019.

     

    henri

    11-12-2018 om 19:02 geschreven door henri

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    30-11-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.vergevinggezind

    Iedereen weet dat er aan ons leven een einde komt dus onze gegeven tijd daarvoor is kostbaar en is beter wijselijk te besteden met veel vreugde.
    Het is telkens beter om vooraf de juiste keuzes te maken dan achteraf te moeten veranderen maar daar hebben we niet voortdurend kansen of geluk voor daarin heeft iedereen beperkingen.
    Vergevensgezind zijn is een belangrijk iets en als wij onszelf een tweede kans wensen moet we die ook aan een ander gunnen.
    Wij allemaal maken bewust of onbewust fouten en daar zullen we voor moeten boeten en hopen dat de meesten daar ook van leren met verbeteringen en een ook nieuwe kans krijgen.
    Er zijn veel dingen in het leven die wij graag willen maar niet eens de moeite voor nemen om het te doen of het proberen door faalangst, kennis, luiheid, geen tijd of kansen, mogelijkheden.
    Daar besteden wij dan niet genoeg aandacht aan, want als wij echt graag iets willen dan zullen wij er voor gaan en er alles aan doen om het voor elkaar te krijgen.
    Alle mogelijke kansen dienen wij dan te benutten en daar volledig onze inzet aan geven om het te laten slagen met een goed eindresultaat.
    Probleemloos is er bijna niets in het leven, dus iets blijven volhouden wat moeilijk is daar kunnen wij die nodige ervaringen mee op doen om verbeteringen te ontwikkelen.
    Er zijn eigenlijk maar weinig dingen waar wij geheel kansloos voor zijn als wij intelligent en gezond zijn waarbij alle ledematen goed functioneren is er altijd een eventualiteit.
    En in totaliteit kunnen we het misschien niet in één dag klaren, daarom is er namelijk morgen om een tweede kans met beide armen aan te grijpen en proberen te voldoen.

    30-11-2018 om 09:35 geschreven door henri

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    19-11-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het vergt een grote moed om ons niet laten te verslaan door mislukkingen

    Velen van ons hebben al kennis gemaakt met de schaduwzijde en de slechte tijden van het leven en in deze periode zonder de aanmoedigende woorden van lotgenoten is bijna niet mogelijk voor ons om verder te gaan. Opbeurende woorden en de gegeven hoop , moed, waar we weer de positieve kant van inzien en verder te oriënteren  voor oplossingen , omdat we soms gewoon vergeten dat wij vergeten iemand te helpen om zen zelfvertrouwen weer terug te krijgen en hen nieuw zelfvertrouwen en optimistisch gaat inzien .  Een hart onder riem steken kan wonderen verrichten en bij het dichtklappen weer opladen om positief te kunnen denken . Daarom is het belangrijk dat we ons bevinden onder de juiste mensen die voor hun zelfde doel komen , door begrip , geduld , respect voor mekander kunnen opbrengen ondersteunen elkaar in verontrustende tijden is dit iets waar iedereen behoefte aan heeft . Elkaar ondersteunen in donkeren dagen een schouderklopje nodig uit om ons verdriet te delen en liefst bij iemand die aanmoediging kan delen .   

    19-11-2018 om 10:56 geschreven door henri

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    21-10-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.sterk

    Weten wie wijzelf zijn is meer belangrijk dan naar de veroordeling van een ander te luisteren. Wij allemaal vinden het geweldig dat anderen slagen en zo felicitaties aan toevoegen, maar wat wij meestal niet zien is wat er vooraf aan toe gaat om te slagen. We zien eigenlijk alleen de mooie kanten van een nuchter persoon en is te mooi om waar te zijn, omdat de weelde van onze ogen een vizier zien. Maar de keren dat er gefaald is met de nodige frustratie dat is iets wat onze ogen nooit hebben meegekregen, maar is iets wat een weldenkend persoon heeft meegemaakt. Soms falen zal ons naar beneden halen , maar soms moeten we een stap terug doen om vervolgens weer de goede weg. Door te vallen en op te staan kunnen we leren van onze fouten en te corrigeren naar verbetering . Openheid naar elkaar zal het respect en waardering juist verhogen en zal een langdurige relatie nooit in de weg staan als beiden daarmee akkoord gaan.  Omdat samen te brengen in een groep is een trots waar een ieder tevreden mee zal zijn en een waardering van meerdere personen die weten waar zij mee bezig zijn en die niet bang hoeven te zijn voor verassingen. Het zal rust en vrede brengen in ons dagelijkse leven met meer concentratie voor andere dingen er zal altijd een vertrouwd met luisterend oor voor ons zijn waar een discussie alleen maar in ons voordeel zal zijn. Wat is er mooier in het leven als onze wensen in vervulling gaan. Bij bepaalde dingen willen en daar over dromen en ook nog eens realiteit laten worden dat willen we toch allemaal. Alleen moeten wij er geheel achterstaan en onze wil tonen en er alles over te weten komen zodat we verder kunnen met stappen te zetten in de goede richting voor resultaten. Er is altijd wel een manier te vinden om onze wensen te vervullen. Als wij zelf de mogelijkheden niet hebben kunnen we anderen geïnteresseerd daarvoor laten worden door het uit te leggen. En zo samen in een groepsverband onze wensen laten uitkomen.
    Want waar een wil is, is een weg en samen sterk willen zijn op de zelfde weg.


    21-10-2018 om 16:49 geschreven door henri

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    20-10-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Timmermanswerkplaats

    Stel je eens voor dat het gereedschap in een timmermanswerkplaats een vergadering belegt! Broeder Hamer is de voorzitter, maar een aantal leden vindt eigenlijk dat hij maar moet vertrekken omdat hij te luidruchtig is. Broeder Hamer antwoordt daarop: "Dan moet broeder Schaaf ook vertrekken, die is veel te oppervlakkig, daar zit totaal geen diepte in". "Ja, maar dan moet broeder meetstok ook verdwijnen", zegt broeder Schaaf, want die meet anderen altijd aan zichzelf af. Hij doet net alsof hij altijd gelijk heeft...... Maar op zijn beurt klaagt broeder meetstok over broeder Schuurpapier: "Die is veel te ruw en altijd tegen de draad". En zo gaat de discussie maar door. Broeder Zaag is te rechtlijnig, broeder Beitel te bot, broeder Waterpas te onevenwichtig, broeder Priem te scherp. Aan al het gereedschap ontbreekt wel wat. Terwijl de discussie nog in volle gang is, komt de Timmerman de werkplaats binnen. Hij pakt een blok hout en gebruikt de meetstok, de zaag, de schaaf, het schuurpapier en de hamer om een stoel te maken. Al het gereedschap, hoe verschillend ook, heeft elk zijn eigen functie. In de Handen van De Timmerman is de een niet meer dan de ander. Allen zijn even hard nodig!

     

     

    20-10-2018 om 14:34 geschreven door henri

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen. Herinneringen

    Herinneringen

    Het is altijd leuk om te fantaseren over wat als, dingen gaan doen waar je altijd over gedroomd hebt. Je kan ook een andere lijst maken in plaats van een lijst maken met dingen die je nog wilt dat er gebeuren…..een lijst van dingen die je al hebt meegemaakt in je leven. Een terugblik op al die mooie momenten die je in je leven hebt gehad. Tal van mooie momenten die je al alleen of met anderen hebt beleefd.

    Je moet houden van je eigen leven en met weemoed terugkijken op alles wat je wel hebt bereikt en meegemaakt in je leven. Er zijn geen goede of foute dingen die je kan meemaken, alleen de perceptie verschilt. Min leven is veranderd door de dingen die ik heb meegemaakt je komt er later achter waarom je deze dingen hebt meegemaakt. Mijn ervaringen neem ik mee op mijn levenspad en zullen mij zelf begeleiden bij alles waarin ik geloof.

    Soms heb je van die momenten dat je gewoon wilt huilen omdat je het niet meer ziet zitten en soms heb ik een zwaar hoofd en er komt geen schrijfsel uit mijn handen. Indien ik zo´n moment heb dan denk ik weer aan die mooie momenten in mijn leven die me dan weer opbeuren. Ik heb geleerd van de slechte keuzes die ik heb gemaakt en leer van de nieuwe die nog moeten komen. Je wordt ouder en veranderd maar je moet goed voor je zelf zorgen zodat je jezelf ook goed voelt.

    Mensen heb je in je leven die je goed laten voelen over jezelf, mensen die je wel kan vertrouwen en niet, want die zijn er ook. Alle veranderingen die ik heb meegemaakt hebben me geleerd meer geduldig te zijn, minder aarzelend, compassie te hebben, meer lief te hebben en meer tijd aan mijn kinderen te besteden. Alle ervaringen in mijn leven hebben mij lessen geleerd.

    Ik ben iemand anders geworden door mijn ervaringen in het leven. Je krijgt uitdagingen en accepteert andere levensstijlen en vormen. Fouten en vergissingen hebben mij gemaakt tot de mens die ik vandaag de dag ben. Ik heb mensen leren te vertrouwen weer maar met de nodige voorzichtigheid. Mensen hebben een aard in zich die van nature als wreed kan zijn. Mensen denken anders en handelen anders en liefde is vaak geen onderdeel van de wereld waarin deze mensen leven.

    Je moet nooit wanhopen het gaat altijd om keuzes.

    20-10-2018 om 09:34 geschreven door henri

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.merci
    Beste Henri ,

    Met zo een geweldige mooie tekst maak je me steeds blij . Dat is om te lezen en overpeinzen en met momenten terug te herlezen . Top .
    Ook heel herkenbaar .
    We moeten al eens durven springen in het leven en valpartijen horen daar dan onvermijdelijk bij .
    En een andere koers durven nemen .
    Het levenspad is een met véél oneffenheden .
    Daarmee omgaan wat op onze weg komt is een uitdaging .
    Door mijn werk in de zorgsector .
    Wat echt mijn dada is , heb ik ontzettend veel geleerd . Ik ben heel bevlogen . Eigenlijk wat te . Emoties kan je zomaar niet uitschakelen .
    En de mensen luchten zich zo gemakkelijk bij mij . En dan denk ik wat straffe mensen zitten daar tussen . Ik ben een gevoelsmens puur sang . Van mijn collega's heb ik het mooie compliment gekregen dat ik zorg voor de binding in de groep . Dat kwam ter sprake in een vorming . Dat compliment koester ik .
    Zoals heel veel dingen .
    Als het op het thuisfront wat goed gaat , dat draag je uit . Het gezin is toch de hoeksteen .
    De plaats waar je echt thuis komt .
    En jezelf kan zijn in alle facetten .
    Ook in de donkere en slechte momenten .
    Dat kunnen delen, je ei kwijt kunnen .
    Echt praten met mekaar en niet naast mekaar .
    De meeste mensen wachten vaak te lang om de dingen te benoemen die belangrijk zijn .
    Of als het te laat is .
    We moeten leven van dag tot dag .
    En wat méér complimenten en knuffels geven .
    Ik heb zo van die mensen die al klaar staan met hun armen open . Geweldig toch 😘

    Ik heb jou altijd al de bovenste beste peter gevonden en nog steeds .
    Jij wou zo graag Peter worden van onze Geert . En kijk het werkt fantastisch .
    Geert draagt veel mooie herinneringen mee aan jou . Dat is met zoveel warmte vertelt .
    En Siegfried kwam tussen Geert en Peter .
    Dat schept een band .
    En ook bij ons bezoek hoe je naar Geert bent en andersom . Ik word daar altijd een beetje stil van .
    Ook je openhartigheid . Chapeau , echt waar .
    Wellicht ook wat te vermoeiend .
    Want je stem liet het wat afweten .
    En hoe is het ondertussen ?
    En met Lutgarde . Ook zij heeft veel te vertellen . Zo draagt ieder zijn bagage .
    En ieder zoekt daarin zijn weg .
    Mekaar wat steunen is de boodschap .

    Deze middag gaan we naar de baby borrel te Hasselt . Liesbeth heeft een dochter van juli .
    Dat is een viergeslacht .
    Ik zeg tegen ma dat je dat nog mag mee maken .

    Alle liefs gewenst aan allen ,
    Lut 😍

    20-10-2018 om 09:30 geschreven door henri

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    07-02-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.verleden en vrijheid

    Verleden en vrijheid

    Het verleden is geen vrijheid van de vrijheden van heden. Vroeger lieten de mensen mij de vrijheid  om te gaan drinken . De alcohol was de baas . Vandaag heb ik de vrijheid om een gelukkig leven te leiden. Een ander leren genieten van zijn of haar vrijheid is leren gelukkig zijn en vrij zijn van jezelf.

    Het verleden gebruiken als een pasfoto om in moeilijke tijden te weten vanwaar we gekomen zijn. Je de vraag stellen , wil je terug naar de baas , de tiran alcohol, of wil je vrij leven in het leven dat je nu beleeft. Wie ben ik , wat wil ik , wat kan ik , de vraag van het verleden , heden de toekomst. Zelfbewust leven in de context van vrij leven volgens jouw geaardheid, jouw nuchterheid.

    Hoe vrij voel ik me nu vandaag, ben ik er van betwist dat ik ook nog fouten heb die we nog dikwijls doen. We zijn maar mensen onder mensen, eenvoudig vrij en gelukkig. Laat ons verleden geen passie worden om geen uitvluchten te zoeken, of met deze materie te schermen om als het ons uitkomt om dit verleden goed te praten .

    Eerlijkheid in ons nuchter leven is de basis en het fundament om een eerlijke en oprechte vrijheid te mogen proeven als een vogel die vrij vliegt als mens die leeft naar een gelukkig leven . Zoek niet naar het verleden , je baat er niets bij . Zoek niet reeds wat je gevonden hebt . Wat heb je nu vandaag gevonden ….. een weg naar het geluk . Vecht niet want je kunt verliezen. Verleden en vrijheid zijn dingen die leven in ieders hart. Leef vandaag , leef eerlijk en je zult vrij zijn in doen en laten.

    07-02-2018 om 09:36 geschreven door henri

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    13-01-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.geluk

    Dag

    De maand januari is al weer bijna half gepasseerd en de personen die we gelukkig nieuwjaar moeten wensen zin we voorbij. Nu ik al en periode het leven aan een nuchter kant bekijk stel ik me de vraag was is geluk eigenlijk?

    Het woordenboek geeft een lange reeks synoniemen voor geluk in de betekenis van kans: bof, lot, buitenkansje, meevaller, fortuin, succes, voorspoed, gunstig toeval. Voor de emotie , geluk heeft men een paar omschrijvingen bedacht: toestand van volkomen tevredenheid en situatie waarin onze diepste behoeften zijn verwezenlijkt.

    Deze woorden die hier boven zijn neergeschreven zijn lastig, want wat de een volkomen tevreden maakt, hoeft niet te werken voor de ander. En heeft ieder mens niet juist andere behoeften dan zijn medemens? Sommigen zijn gelukkig met een goede gezondheid, sommigen als de zaken goed gaan en anderen koppelen hun geluksgevoel aan het vinden van een levenspartner. Wat jou gelukkig maakt is dus heel persoonlijk. Daarom zijn zoveel mensen ernaar op zoek. Toch lijkt het of we haast verplicht zijn dit na te streven. Maar is geluk maakbaar?Je hebt een beetje geluk nodig om gelukkig te worden. 

    Nu heb ik namelijk geleerd te genieten van ieder moment en denk niet dat je gelukkig bent als je iets bereikt hebt of iets bezit. Het blijkt dat prestaties en bezittingen nauwelijks bijdragen aan ons geluk. Het ontwikkelen van je vaardigheden geeft veel meer geluksgevoelens dan het bereiken van een promotie. Vergeet daarom niet om te genieten van de weg naar het succes toe , houdt je niet al teveel bezig met de toekomst of het verleden. De eerste kun je niet voorspellen en de tweede kun je niet veranderen. Het hier en nu is zeker niet altijd even prettig en daarom wil je er soms misschien aan ontsnappen. Daar is niets mis mee. Vergeet echter niet om de leuke momenten te vieren en te koesteren. Deze emoties moeten we koesteren en aanvaarden.

    De stilte is niet leeg hij staat vol antwoorde,

    Henri

    13-01-2018 om 10:35 geschreven door henri

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    24-10-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.slecht gevoel

    Ik heb vandaag en slecht gevoel , een oude wonde word weer opengerukt door achterom kijken naar de waardeloze momenten uit het verleden dit is verloren tijd en zal geen vreugde geven maar alleen een onprettig gevoel en beroerde gedachten. Hierdoor moet ik me niet laten onderdrukken . Het leven is nog zo interessant door de vele verschillende variaties waar wij steeds mee te maken krijgen in ons dagelijkse zodat het geen sleur of eentonig word.
    We hebben allemaal onze uitstekende momenten zonder te hoeven klagen en de ineffectieve ogenblikken.
    De onplezierige gelegenheden in ons leven maken het ingewikkeld, doordat vaak ons hart geraakt word en er emotionele frustraties worden opgewekt wat pijn doet.
    Zelfverzekerdheid en de controle over onszelf is dan zeer belangrijk op zo’n moment, omdat er een kans bestaat dat we ons zelfrespect verliezen.
    Door de getroffenheid en vertedering geeft het ons een gevoelsaandoening waardoor we vernederd worden in onze gevoelswaarde en dan emotioneel zwaar geprikkeld zijn.
    Op zo’n moment kunnen de stoppen doorslaan en zijn we tot alles in staat, maar dat zou alleen maar onszelf ruïneren en tenietdoen wat zeer onverstandig zal zijn.
    Daar zouden we ook weleens de ander mee kunnen helpen, omdat wij de controle verliezen en zo van slachtoffer een dader kunnen worden.
    Zeer onverstandig is dat op zo’n moment dus alle kalmte en beheersing is ten zeerste aanbevolen en de beste verdediging tegen zulke feitelijkheden.
    Overheersing van de situatie met zelfcontrole is het enige wat een overwinning zou kunnen worden, alle andere oplossingen met kwade bedoelingen of geweld zullen onszelf te gronde richten.
    En daarmee komt dan ook de mogelijkheid dat we dan de opgebouwde goede reputatie kunnen verliezen door de fout van een ander die wij niet goed verwerkt hebben en een verkeerde beslissing hebben genomen door emoties.
    Laat het nooit zover komen, deze personen zullen hun zelf vernietigen op de lange duur, neem geen wraak actie die onszelf zal vermorzelen.
    Vergeet deze waardeloze actie en ga verder met onze goedwillendheid in het leven, neem afscheid van het verlies en de betrokken personen, de toekomst zal dan in onze handen zijn.
    We hoeven alleen maar te denken aan de goede momenten, want de slechte gebeurtenissen zijn al gepasseerd en het is niet verstandig om het in ons geheugen te laten wederkeren.
    Erbarmelijke gebeurtenissen maakt iedereen mee in zijn leven, ga daar verstandig mee om en leer ervan, het is niet meer terug te draaien dus laat het ons bestaan niet aantasten en vroeg of laat komen ze zelf de verkeerde persoon tegen.
    In het leven krijgen we wat wij verdienen alles is een kwestie van tijd dus laten wijzelf deze tijd nuttig besteden met een goede reputatie.
    Onkruid vergaat niet bij zichzelf, maar zonder water loopt het ook teneinde, dus laat ik de eerste maar staan.

    24-10-2017 om 10:15 geschreven door henri

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Elke dag kan mooi worden

    Elke dag kan mooi worden , dit klinkt als een echo in de oren . Als we jong zijn word ons al geleerd door onze ouders welke boodschap wij moeten versturen door de wereld.
    Naarmate we ouder worden en meer levenservaring hebben passen wij die zelf aan naar een verminderende of betere boodschap.
    Ons gedrag naar anderen is het zelfde als een boemerang wat we naar hun gooien zullen we ook altijd terug ontvangen.
    Wie goed doet zal ook goedheid terug ontvangen en iemand die een slecht gedrag heeft en anderen benadeeld met voorbedachte raden zal daar ook op afgerekend worden.
    In het leven krijgen wij wat we verdienen en als we in een bepaalde gemeenschap leven zal daar ook van mond tot mond over worden gesproken. Wie de hand rijkt naar iemand anders.
    En dat gaat als een lopend vuurtje en verspreid zich snel ten goede of ten nadelen.
    Er kunnen altijd situaties zich voordoen , die verkeerd worden geïnterpreteerd en niet geheel onder controle hebben. Maar als we dan met elkaar overleggen en vragen wat er eigenlijk bedoeld word komen we altijd tot een goed resultaat.
    Tenminste als we daar de kans voor krijgen en hebben , want sommige mensen begrijpen iets verkeerds en gaan gelijk conclusies trekken die vaak een negatieve uitwerking hebben.
    Terwijl het vaak niet zo bedoeld is maar er een communicatie stoornis is.
    Iemand die goede bedoelingen in het leven heeft neemt daar ook de tijd voor om het correcte wat er bedoeld word weer te geven.
    Sommigen zullen daar de tijd niet voor hebben omdat ze te druk met zichzelf hebben en daar moet ook begrip voor zijn en hopen dat ze niet veroordeeld worden.
    Maar personen die anderen helpen zullen zelf ook altijd geholpen worden.
    Er zou niets mooiers in de wereld zijn als we elkaar allemaal zouden helpen met een vriendelijke lach en een eerlijk positief karakter. 
    Dan zouden we allemaal in een echo leven waar we alleen maar het goede en positieve van de mens zouden blijven ontmoeten.

    24-10-2017 om 08:23 geschreven door henri

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    08-09-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ochtenhumeur

    Er zijn sommige mensen die een ochtendhumeur hebben en dan langzaam op gang moeten komen om een glimlach tevoorschijn te toveren later in de dag.
    Zonde van de tijd het had allang plezierig kunnen zijn of was het misschien tot laat in de avond gezellig en dan kan het wel eens moeilijk zijn in de morgen.
    Mijn ouders hebben mij geleerd s’avonds de keizer willen zijn dan ook s’morgens de man wezen, gelukkig is dat tot nu toe gelukt, want ik ben een dromer ha ha ha.
    Vrolijkheid siert de mens en niet gelachen is een ongelukkig leven, probeer daarom in ieder geval positief te denken en probleemloos onszelf onder controle te houden met een glimlach.
    Als wij daar aan kunnen voldoen zijn we al goed bezig, want zodra als het uitermate slecht of overdadig goed gaat is controle één van de moeilijkste onderdelen van een mensenleven.
    Zelfbeheersing het lijkt allemaal zo gemakkelijk en als wij dingen over anderen horen of het bij hun zien denken we misschien waar zijn zij mee bezig zo moet of hoort dat toch niet.
    Een oordeel is dan snel volbracht in onze gedachten of uitgesproken doordat wij vaak niet de achtergronden ervan weten en van weinig informatie een uitgangspunt ten uitvoering brengen.
    Totdat wijzelf met iets geconfronteerd worden waardoor wij alle fysieke of emotionele controle verliezen en dan starten te begrijpen dat het leven meer gecompliceerder is als alleen maar slapen en weer opstaan.
    Op zulke tijdstippen worden wij feitelijk wakker geschud en tot besef gebracht dat wij moeten proberen om iedere minuut dat wij bij kennis zijn te genieten met vreugde.
    Door dit alles door eigen ervaringen in oogschouw vernomen te hebben zouden wij ons eigen toch moeten realiseren dat vanaf wij wakker worden tot het slapen gaan er plezier moet zijn.
    Laat de tijd aan ons niet voorbij gaan door pas later in de dag te starten met het plezierige leven, geniet er de gehele dag van met een uitstekend humeur en een positieve gedachte en uitstraling.
    Zie in hoe mooi het leven kan zijn als we genieten van iedere minuut.

    08-09-2017 om 08:28 geschreven door henri

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    13-08-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Omgaan met kwetsbaarheid

    Omgaan met kwetsbaarheid
    Soms kan het leven aanvoelen als een overtocht die ik dagelijks moet maken over een veel te woelige rivier. De angst om te vallen en meegesleurd te worden door het kolkende water is groot. De brug voelt wankel en onzeker. Trillend waag ik het erop: stap voor stap, rillend als een blad haal ik alsnog de overkant. De brug is nét niet bezweken onder mijn gesidder; ik mag van geluk spreken! Eens aan de overkant wacht me een menigte uitgelaten mensen. Ik weet me geen houding te geven, ik ril, ik snak naar stilte en sereniteit. ‘Waarom moet alles toch gepaard gaan met zoveel ophef?’ vraag ik me stilzwijgend af.
    Deze brug kwam me spontaan voor de geest toen ik dit onbeschreven blad voor me had liggen. Ik heb er even naar gestaard, naar dat lege blad, en… ik heb er één moment van genoten: het blanco plekje sprak me aan. Ik liet de eenvoud van ‘het niets’, de helderheid in mijn hoofd, in mijn diepe ‘zijn’ toe.
    Zo probeer ik het leven te leven. Elke dag is een blanco pagina waarop ik nu eens rillend, dan weer vol goede moed gestalte tracht te geven aan wat er op dat vel papier moet komen. Het geeft me kracht en moed te ervaren dat ik erin lijk te slagen mijn verhaal neer te pennen: niet enkel het verhaal van wat ooit was, maar ook het verhaal dat nu is, en het verhaal dat misschien ooit zal mogen zijn. In oorsprong ging het over een pad met vele bochten, doodlopende wegen, kronkels en putten, kiezels en kasseien, en met een diep karrenspoor, waarvan de groeven het ploegen en ploeteren verraadden.
    Als kind al voelde ik me ontzettend kwetsbaar. Ondanks mijn korte bestaansgeschiedenis had ik al talrijke (veld)slagen doorstaan. Een moeilijke thuissituatie in combinatie met een overgevoeligheid aan zowat alles en iedereen bracht me meermaals van mijn stuk. Vaak werd me de mond gesnoerd en mijn stem klonk hoe langer hoe meer gesmoord. Ik ervaarde de wereld als hard, maar toevallig was ik hier geboren en diende ik deze ‘opdracht’ tot een goed einde te brengen. Toch?
    Gelukkig kwam ik in een andere wereld van AA , en kon ik geregeld vluchten in een wereld waarin Zorg gedragen werd voor elkaar. Zorg met een hoofdletter! Ik hoorde verhalen waarin ik zelf ook een fijne rol mocht spelen. Waarin Geborgenheid het hoogste goed was en Zorgeloosheid een evidentie. Waarin ik doodeenvoudig Kind mocht zijn.
    Ze gaven me de kracht om alsnog verder te gaan.
    Ik heb te lang geworsteld, geploeterd, strijd geleverd opdat ik mezelf als volwaardig mens zou kunnen zien hier in dit leven. Het verleden had haar tol geëist, de wonden waren geslagen en gelukkig zijn liet op zich wachten. Ik voelde me compleet verknoeid. Het voelde als zure, bedorven soep die niet meer te redden was met een snuifje zout of een tuiltje kruiden.
    Uiteindelijk ben ik opnieuw begonnen aan de soep. Deze keer met verse, eigenhandig geteelde en zelf gekozen groenten!
    Daar had ik wel mensen voor nodig die me konden bijstaan, me een beetje vruchtbare grond geven. En water, levensnoodzakelijk om me aan te laven. Zulke mensen heb ik gevonden en ik zal ze eeuwig dankbaar blijven! Ik had het geluk ze op mijn weg te mogen ontmoeten en zie het nog steeds als een wonder.
    Mijn broos geworden lichaam kwam geleidelijk aan weer tot leven. De levensvitaminen die ik kreeg, deden me deugd. Ik voelde me sterker worden. De versheid van mijn soepje deed me deugd, de eerlijkheid van de ingrediënten erin nog meer. Mijn wangen (en mijn hart!) kregen voor het eerst een opbloeiend gevoel !
    Ik heb geen zin meer om rechtsomkeer te maken. De ballast die ik onderweg droeg, hoeft geen aandacht meer. Ik kijk wel nog even achterom, overschouw een landschap dat er mag zijn. Mijn munitie en mijn herinneringen liggen her en der gezaaid. Niemand graait ernaar. Mensen passeren schuchter de stille getuigen van het verleden. Ik wil er graag voor kiezen niet te blijven steken in die sporen, maar me samen met mijn geliefden rustig en in alle eenvoud een weg te banen doorheen een glooiend landschap. Ik wil ervoor kiezen dat tijdens die tocht het licht in onze ogen mag schitteren én we onszelf toelaten zo nu en dan een traan weg te pinken. Van ontroering, van verdriet, van geluk, van pijn, …
    Af en toe maakt de weemoed zich nog van mij meester. Vooral het gevoel een vreemde eend in gezelschap te zijn, overvalt mij nog; het is een beleving van fundamentele eenzaamheid. Het valt niet op aan de buitenkant, maar het leeft diep vanbinnen. Ik heb het vaak verfoeid, dat gevoel. Toch doet het nu geen pijn meer. Vaak voel ik me zelfs gesterkt in mijn kwetsbaarheid: ze heeft me de kans gegeven het leven in alle puurheid te proeven en ook ‘puur’ te zijn.
    Ik dank het leven om de kansen dat het me gunt. Ik geloof nu in een leven dat ‘goed leefbaar’ mag zijn. Dat stemt me hoopvol. Meer verlang ik niet. De momenten van Grote Kwetsbaarheid neem ik erbij, als deel van mezelf, als deel van het leven.
    Ik dank ook graag de mensen die immer aan mijn zijde hebben gestaan en er nog steeds staan als trouwe, stille supporters en ooggetuigen van stukjes en brokjes. Zij geven me het water en de vruchtbare grond die ik nodig heb. Onbevooroordeeld en vol mededogen. Steeds weer voel ik mij thuiskomen in deze wereld. Het is voor mij een plek waar ik ervaar te mogen ‘zijn’ zonder meer. Hoe eenvoudig kan dat zijn, en tegelijk zo moeilijk te vinden!
    De 12 stappen heeft voor mij onmiskenbaar het verschil gemaakt: het verschil tussen stil wegkwijnen of stil heropleven. Ik kreeg er alle tijd en ruimte voor.
    De 12 stappen hielp me mijn munitie achter te laten en het karrenspoor te aanschouwen met de nodige liefdevolle aandacht. En zo kon ik het moeilijke ook grotendeels achter me laten, net omdat ik erin leerde geloven dat er andere wegen waren. Wegen die nog als nieuw voor me lagen en die ik mocht bewandelen op de manier die bij me paste.
    Stil hoop ik erop en geloof ik erin dat we samen nog een mooie weg kunnen afleggen met deze stappen, een weg die bestemd is om onze zielsverwantschap verder te laten uitgroeien tot Liefde, Zorg, Mededogen en Innerlijke Rust.
    Zullen we alvast onze krachten verenigen en in verbondenheid en oprechte betrokkenheid hopen op een betekenis volle toekomst ?

    13-08-2017 om 08:47 geschreven door henri

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    05-08-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Accepteren:

    Accepteren:

    In tegenstelling tot wat het titel misschien wel suggereert is dit geen uitleg over hoe je jezelf kunt accepteren. Het is mijn gedachtegang over mijn persoonlijke stappen die wellicht andere kan helpen.

    Vanochtend deed ik men post open en las een spreuk ,” Niet de jaren maken je oud , je wordt oud door het loslaten van je idealen “. Terwijl ik deze gedachte rustig begon te lezen begon ik te denken..."Wat laat ik achter als ik er niet meer ben".

    Deze gedachte heb ik laatste tijd wel vaker. Het is een heel vreemd besef dat de eerste paar keer toen ik erover nadacht ik eigenlijk geen antwoord had. "Ik laat niks achter" was mijn conclusie. Toch ben ik daar al iets verder in gekomen, ik laat wel iets achter. ik laat mijn partner achter waar ik heel veel van houd, ik laat mijn familie achter die me ondanks alles wat er ooit gebeurd is me altijd gesteund hebben, ik laat mijn vrienden achter bij wie ik altijd terecht kon. Hoe meer ik erover na ging denken hoe meer ik kon noemen en uiteindelijk had ik een lijst van positieve en negatieve punten die ik achterlaat. Wegen de positieve punten op tegen de negatieve?

    Toen ik iets later die lijst erbij pakte en alles begon terug te lezen besefte ik me dat ik enorm veel negatieve zaken achterlaat. Ben ik blij ermee dat ik negatieve zaken achterlaat als ik er ooit misschien wel niet ben? Ben ik tevreden met het leven dat ik tot nu toe geleid heb en zou ik aan het einde kunnen zeggen dat ik geen spijt gehad heb van mijn keuzes?

    Uiteindelijk heb ik enorm veel keuzes gemaakt in mijn leven. Keuzes waar ik trots op ben, keuzes waar ik minder trots op ben. Heb veel momenten gehad waarbij ik wilde dat ik beter geluisterd had naar de adviezen die ik kreeg. Heb veel momenten waarbij ik ze graag over wil doen puur zodat alles ging zoals ik zou willen. Heb veel geleerd waarvan ik had gewild dat ik het eerder geweten had en zou maar al te graag terug gaan om de ik in het verleden die informatie te geven. Misschien dat ik uiteindelijk een heel ander persoon had willen zijn of wil ik juist de perfecte 'ik' zijn?

    Ik ben geen ongelukkig persoon, sterker nog, heb eigenlijk bijna alles wat mijn hartje begeert. Ik heb een familie die om me geeft en de vrienden die ik heb zullen door het vuur gaan voor me. Ondanks dat alles heb ik regelmatig een leeg gevoel. Het gevoel dat ik niks heb om voor te vechten, het gevoel dat mijn leven eigenlijk maar heel leeg en nietsbetekenend is. Als ik praat over dat lege gevoel snappen niet veel mensen het directe gevoel dat ik dan heb. Het is nu eenmaal een heel vreemd en lastig uit te leggen gevoel. Het is een gevoel van frustratie en ontevredenheid. Iets dat ik wil veranderen?

    Vaak als ik het heb over dat ik wil veranderen zeg ik dat ik zekerder van mezelf wil zijn, dat ik iets wil doen aan dat luie gedrag van me, dat ik niet zo negatief wil zijn. Uiteindelijk geef ik veel van al mijn doelen om te veranderen gauw op, maar de frustratie wordt alsmaar groter. Sta ik mezelf toe negatiever te worden terwijl ik eigenlijk positiever wilde worden? Uiteindelijk sta ik zelf bij elke keuze die ik maak en zorgt elke keuze die ik maak ervoor dat er een nieuwe weg open gaat, of dat nu een weg is waar ik blij mee ben of niet, dat is het resultaat van mijn keuzes. Uiteindelijk wil ik toch de goede keuzes maken? waarom maak ik de beste keuzes niet?

    Eigenlijk heb ik niet zo heel lang geleden al besloten om mezelf langzaam te gaan veranderen. Ik wil een betere liefde voor mijn vrienden ,partner en kinderen zijn.. Ik wil een betere zoon voor mijn ouders die er jammer genoeg er niet meer zijn en ik wil dat de mensen om me heen het fijn vinden om bij mij in de buurt te zijn. Ik wil een bron van positiviteit zijn voor mijn lotgenoten. Een bron van inspiratie voor mijn vrienden en het belangrijkste een bron van liefde voor mijn omgeving.

    Hoe meer ik nadenk over het lijstje over dingen die ik achterlaat zie ik eigenlijk dat ik wel wat werk te doen heb om de negatieve dingen weg te kunnen strepen, maar als ik het lijstje van 2jaar terug erbij pak zie ik dat ik zoveel verandert ben dat ik alleen maar trots op mezelf kan zijn. Ik ben niet perfect, ik ben niet de perfecte ik, maar ik werk eraan om perfect te worden voor alles en iedereen om me heen, om te worden wie ik zelf wil zijn. Uiteindelijk is het enige dat ik kan doen om mezelf te accepteren is door aan mezelf te blijven werken.

    henri

    05-08-2017 om 12:11 geschreven door henri

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    20-07-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.opgeven zal een grote fout zijn

    Opgeven zal een grote fout zijn.

    Dag………… ik weet niet hoe ik het moet neerschrijven , ik weet wel dat opgeven niet in men woordenboekje staat . Geloven en in blijven geloven , moed hebben om te kunnen veranderen, dit zijn de eigenschappen van me in volgorde zoals ze neergeschreven zijn.
    We komen allemaal voor verrassingen en tegenslagen te staan in ons leven, voor niemand zal daar een uitzondering zijn.
    Het voornaamste is wat voor impact het op ons heeft en hoe we het kunnen verwerken, zodat het weinig schade aan onze gemoedsrust zal geven.
    Het kan soms erg ingrijpend zijn als we iets meemaken wat onze emotionele gevoelens aantast die we moeilijk kunnen onderdrukken en soms ook niet de vrije loop willen geven.
    Materialistische problemen zijn gemakkelijker te aanvaarden en is een geheel ander verwerkingsproces met niet zulke diepgaande gevoelens.
    Family aangelegenheden waar liefde mee gemoeid is kunnen in sommige gevallen met tragische gevolgen eindigen.
    Meestal doordat er niet genoeg kan worden gepraat en er zo geen controle meer is over het verwerkingsproces en er een paar seconden niet meer helder gedacht kan worden en er gehandeld word vanuit emoties.
    Maar zoek altijd een excuus voor onszelf om geen domme dingen te doen, want we verpesten niet alleen ons eigen leven maar ook dat van de vele personen die hun hart en liefde hebben gegeven en houden van ons.
    Bij een inzinking moeten we juist voorzichtig zijn en tien keer nadenken voordat wij onze emoties laten overheersen en de grootste fout in ons leven maken. Want spijt zal daarna geen invloed meer hebben op onze gedane acties en dit kan ons gehele leven een nasleep hebben in gedachten bij ons en anderen.
    Geef nooit iets op en overtreffen van zelfbeheersing is beter ben een winnaar van onszelf, want een opgever kan nooit winnen en een winnaar geeft nooit op.
    Emotionele gevoelens kunnen pijnlijk zijn maar besef dat bij domme acties van onszelf wij anderen ook die emotionele pijn en verdriet geven.
    Ben de winnaar van het leven en geef dit nooit op maar verbeter het. Je zult moeten gaan zoeken wie je dit geschreven heeft dit kun je alleen door de eerste te laten staan. Je weet de deuren staan voor je open maar je moet het zelf doen.

    20-07-2017 om 15:07 geschreven door henri

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    30-09-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.wat doe je als je niet kan slapen

    Ja wat doe je allemaal als je niet kan slapen voor je tijd wat te vullen dan begin ik wat mails te lezen en stuik je op een zinnetje en begint het hier boven wat te draaien.
    Soms komen er mensen op je pad. Op het moment dat je ze nodig hebt. Kan zijn dat sommigen daarvan een minimale rol in je leven op dat moment spelen, maar wel een grote impact op de rest van je doen hebben…Gewoon door iets wat gezegd is of iets wat gedaan is. Maar het kan ook zijn dat het juist andersom is. Iemand speelt een grote rol , maar verdwijnt daarna uit je leven. Omdat de rol van die persoon in jouw veranderd is of het onbewuste doel van die persoon in jouw bereikt.
    Ik ben ervan overtuigd dat iedereen die mijn weg kruist van belang is. Ik leer daarvan… of het nu iets kleins of juist heel groot betreft… het maakt je dat je verder groeit… je verder ontwikkeld… je een ander inzicht krijgt hoe staat.

    Soms komt er een bijzonder iemand tegen. Iemand bij wie je in de ogen kijkt en je het gevoel hebt dat je thuis bent gekomen. Is dat een herkenning van een vorig leven? Een zielsverwant een lotgenoot? Of gewoon simpelweg iemand die voor je bestemd is?

    Soms voel je dat. Ik heb het nog nooit gevoeld. Nog nooit heb ik iemand in de ogen gekeken en wist ik dat diegene zo een rol in mij zou gaan spelen… zo belangrijk voor me zou worden…
    Een lotgenoot… Nooit heb ik dat meegemaakt. Wilde dat ik dat kon blijven zeggen, maar dat is niet zo. Ik heb de mijne ontmoet. Onverwachts… op een moment dat ik er eigenlijk niet eens voor open stond. Maar ik heb me er wel voor opengesteld. En dat heeft me meer mooie momenten meegegeven dan ik me ooit had kunnen voorstellen. Je open stellen voor iemand… Of dat nu een vriend, vriendin of een nieuwe liefde is. Je moet het durven… Je moet het kunnen… Je moet het willen…
    Als dat zo is, vindt je geluk. Maar open stellen voor iemand betekent ook dat je pijn voelt. Lief hebben kan niet zonder pijn. Ik stel me nooit open… ik heb inmiddels wel geleerd door mijn muur zo hoog te houden, ik mezelf bescherm om niet meer gekwetst te worden. Mijn partner kinderen hebben daarin alleenrecht. Voor hen stel ik me open… voor hen ben ik mezelf en bereid om al mijn pijn en die van hun te dragen…

    Maar ik heb me opengesteld voor iemand. Een persoon die in mijn leven hoort men HM… in wat voor vorm dan ook. Het gevoel dat je dan overkomt is zo intens… Ik denk dat alleen diegenen die het zelf hebben ervaren, weten waar ik het over heb. En het is fijn… Maar de pijn die je voelt als juist die persoon ook weer uit je leven verdwijnt, omdat de weg die bewandeld moet worden (nog) niet dezelfde is als die van jou… is net zo intens. Intenser… Dieper…

    En het doet pijn. Echt heel pijn…Ik ben geneigd om mijn muur weer omhoog te trekken. Heb ik altijd gedaan en is me altijd gelukt. Mensen op afstand houden… mijn eigen emoties wegstoppen… Zorgen dat ik niet meer gekwetst word, dat ik geen pijn meer voel. Kan ik dat? Ja.. Wil ik dat? Ja… Durf ik dat?
    Nee… Niet meer. Ik ben bang dat ik stop en blijf staan als ik dat doe. Ik ben bang dat ik juist die personen die de belangrijkste rol gaan spelen me geen kans meer geven. Dat ik mijn kans misloop. Dat ik het aan me voorbij laat gaan… dat het geluk aan me voorbij gaat. Dat ik gewoon alleen maar leef.

    Het is niet mijn manier. Niet meer………..wie doet mee. Henri

    30-09-2016 om 12:09 geschreven door henri

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    26-09-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.weer een stapje verder

    Weer een stapje verder.
    De afgelopen week was voor mij allesbehalve prettig. Ik voelde me ziek, moe, loom, uitgeput, waardoor de dagen moeiteloos voorbij gingen . En toch heb ik nu het gevoel dat er heel wat is veranderd. Mijn lichaam en geest heeft mij gedwongen enkel met mezelf bezig te zijn en voor mezelf te zorgen. Dat was duidelijk nodig na een emotionele en uitputtende periode. Er werd eens flink aan mijn lichaam geschud zodat alles opnieuw mooi in evenwicht zou vallen.
    Het is iets wat ik vaak zie gebeuren: mensen worden met zichzelf geconfronteerd door ziekte. Je onwel voelen is een teken dat je lichaam aandacht en rust nodig heeft.
    Ik heb me vaak machteloos gevoeld. Niet alleen de voorbije week, maar ook de voorbije jaren toen ik nog vocht tegen mijn alcoholverslaving . Je wordt op zo'n momenten gedwongen om toe te geven aan de pijn. Je kan niet anders dan aanvaarden dat je je niet lekker voelt. Overgave vind ik iets enorm moeilijk. Het accepteren van de huidige situatie en er aan toegeven, zonder te vechten. Enkel uit respect voor jezelf aanvaarden wat het is en jezelf de tijd geven die je nodig hebt.
    Daardoor geef je de controle uit handen, iets waar ik het altijd al moeilijk mee heb gehad. Stilaan begint het me te lukken: het gevoel van machteloosheid omzetten in overgave.
    Zulke periodes zetten een mens ook aan tot nadenken, je kan haast niet anders. Ik heb het hier niet over piekeren, maar eerder het bekijken van je eigen situatie, wat er zich rond jou afspeelt en hoe je leven er uit ziet.
    Ik heb nu stilaan wel begrepen dat ik in sta voor mijn eigen vrijheid, en ook voor de dingen die me (zogezegd) beperken. Belangrijk hierin is dat ik steeds meer besef dat het verleden geen rol meer speelt. Nu is nu, en er is heel wat veranderd de afgelopen tijd. Mijn vrijheid voel ik binnenin, en dat maakt me weer dat ik me goed voel . Het idee dat ik zelf kan beslissen wat ik doe, waar ik heen ga en wat ik in mij toelaat , geeft me kracht. Ik sta aan het roer van mijn doen en laten en zo hoort het. Mijn leven is niet afhankelijk van eventuele lichamelijke beperkingen. Je kan jezelf enkel beperken door je denken, dat besef ik nu meer dan ooit. Altijd is er een uitweg, alleen is het moeilijk om die te zien als je jezelf voor houdt dat het nu eenmaal niet anders kan.
    De vrijheid die ik vanbinnen voel hoop ik de komende tijd om te zetten, op een creatieve manier. De afgelopen maanden zijn verschillende nieuwe mogelijkheden op mijn pad gekomen en ik weet nu dat ik (jaja, ook hier) gewoon m'n gevoel kan volgen. Ik weet ik al lang wat bij me past. Ik ben er dan ook van overtuigd dat ik snel de mogelijkheden aangereikt zal krijgen om te doen wat ik wil doen. Ik heb zin om me te uiten, op een manier die bij me past. Ik wil datgene doen wat me vreugde brengt, datgene waar ik mijn enthousiasme en liefde door naar buiten kan brengen.
    De uitputting voelt als iets wat nodig is, om de komende dagen weer actief te kunnen zijn. Rust is iets wat ik momenteel nodig heb. Dit leidt me naar verandering. Door toe te geven aan de rust die mijn lichaam en geest vraagt, zet ik mezelf opnieuw in het centrum en kan ik me bewust worden van wat er rond me beweegt.
    Het voelt heerlijk om al die last kwijt te zijn. Niets uit het verleden kan en mag me nog bezig houden. Ik probeer bepaalde zaken nu wel definitief achter me gelaten.
    Zo werd het me nogmaals duidelijk gemaakt. De dingen zijn veranderd, niets is nog zoals het geweest is. Ik zal meer mezelf moeten zijn , en de mensen rond me kijken naar me op een manier die zacht en liefdevol aanvoelt. En dat laatste is iets nieuws. Voor het eerst in mijn leven voel ik de oprechtheid, dankbaarheid en liefde van anderen. Gewoon omdat ik het kan toelaten, en omdat ik mezelf ook op een andere manier ben gaan bekijken.
    Ik ben enorm dankbaar voor de ervaringen van de afgelopen dagen ,jaren. Al meerdere malen ben ik ontroerd geweest door mensen en situaties om me heen. Mijn wereld voelt een heel stuk zachter. De spanning neemt af zodat er nog meer ruimte is gekomen voor rust en ontspanning.
    Ik besef en voel nu nog meer dat ik kan zijn wie ik ben, en dat ik kan doen wat goed voelt. Niets zit me in de weg.

    26-09-2016 om 08:36 geschreven door henri

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    30-07-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.oude ik

    Soms moet je ook afscheid nemen van jezelf, je oude ik. Dan merk je plots dat je niet meer achter dezelfde principes staat als voorheen. Natuurlijk ben je vandaag een ander persoon dan pakweg tien of twintig jaar geleden. Hoe raar het misschien ook klinkt, als er één ding is waar ik geen moeite mee heb om het los te laten, dan is het mijn vroegere ik. De 'ik' als tiener, de 'ik' als twintiger. Die periodes en dat verleden hebben me gemaakt tot wie ik nu ben. Misschien moet ik de verloren gegane vriendschappen, liefdes en de veranderingen in mijn lichaam op dezelfde manier bekijken. Alles waarvan ik afscheid heb moeten nemen, heeft me immers gemaakt tot de persoon die ik nu ben.
    Soms zijn het zelfs mensen die ik kort maar intens in mijn leven heb mogen meemaken. Maar ze hebben misschien wel een zeer belangrijke rol gespeeld. Zo herinner ik me een zeer fijn gesprek over het leven en de liefdes met iemand die ik op de trein had ontmoet.
    Die persoon heeft op dat half uurtje mijn blik verruimd en was de 'trigger' voor een aantal beslissingen die ik later zou nemen. Ik heb die persoon moeten loslaten maar ik zal haar en dat gesprek nooit vergeten. De dood van een vriendin heeft gezorgd voor een ontmoeting met een zeer mooi iemand en die iemand is nu een goede vriend geworden. Op één of andere manier klikte het direct, we hadden beiden het gevoel dat we elkaar al jaren kenden. Het tekent nu de illustraties bij mijn columns en deze samenwerking is een weg die we samen afleggen, een weg die spontaan tot stand is gekomen. Het lijkt alsof het zo moest en het voelt goed.
    Al die gebeurtenissen samen geven mij levenslust, laten me voelen dat ik leef. Hoe verdrietig het leven mij ook maakt, het maakt me op andere momenten ook zo gelukkig. Ik ben blij dat ik het verschil ken tussen oud en nieuw , puur geluk. Ik heb mogen ervaren wat echte liefde is, wat soulmates zijn, maar van sommigen heb ik ook afscheid moeten nemen.

    30-07-2016 om 11:30 geschreven door henri

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    24-05-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Op zolder

    Op zolder

    Soms zijn het van die dagen dan ben ze alles kwijt enn ben je op zoek dan zoek je van he ene laatje naar het andere kastje! In je bovenkamerarchief zoek je systematisch waar je dat “ding” nou toch gelaten kan hebben, opnieuw wordt de zoektocht ingezet totdat je deze uiteindelijk opgeeft. Nog geen paar uur later ben je weer iets kwijt en begint wederom de zoektocht, laatje s, kastjes, alle plaatsen waar zich het voorwerp van die omvang zich maar zou kunnen bevinden. Dan wordt het irritant, nu al het tweede item dat je nodig hebt en niet kunt vinden. Uit verslagenheid wordt er gestaakt een tas koffie gedronken ,wandelt de tuin in en kijkt in het oneindige, starend en piekerend waar je spullen toch gebleven kunnen zijn. “Laatst had ik ze nog in een vlaag gezien, toen ik iets anders nodig had....hoe kan dit toch”, denk je dan. Met een opgesloten blik van verdwaasdheid in de lucht turend krijg je even een time out. “Geef het op, laat toch zitten, koop het gewoon nieuw”...die gedachten schieten door je hoofd. Maar dan na een plotselinge rush door je lichaam van aversie op de eerdere gedachten. De trap op en met een niet te stoppen energie en enthousiasme wordt de trap goed belopen tot op zolder. De spulletjes die daar liggen zijn al tijden vergeten, het is  een nieuwe ontdekking van zaken die toch echt al eens door je handen zijn gegaan.  Verwoed kijk je om je heen en ziet de opgestapelde dozen,  en bijeen geschoven vakantiespullen. Er gaat meteen een gedachte door je heen, dat was al weer zo n tijd geleden, met de kinders naar de Ardennen, heerlijk kamperen in de bossen. De geur van dennenbomen komt als vanzelf weer in je neus en je hoort ver weg de woeste stroom van het riviertje dat langs de camping slingerde. de grote tas met “vondsten” van de vakanties erbij getrokken.  De nieuwsgierigheid heeft beslag genomen over je eerdere doel van de zoektocht, deze is eigenlijk niet eens meer aanwezig.  Al snel bevindt je je in het leeghalen van de tas en het bewonderen van de spulletjes die je met een beschamend gevoel van vergetelheid in je handen neemt. “Dat ik deze aarde fles toch vergeten ben om beneden in de vitrinekast te zetten”, denk je dan. Meteen wordt het potje geplaatst achter je om zo mee te nemen naar beneden.  Voor je het in de gaten hebt ben je de hele tas aan het doorspitten en bij elk voorwerp sta je even stil in  je herinneringen. Wat gaat de tijd toch snel, wat zijn de kinderen toch al groot geworden, kon ik maar even terug beamen naar die momenten. Al snel worden veel dozen opgetrokken en spullen verschoven, de nieuwsgierigheid en verwondering van ontdekken heeft je totaal overgenomen. Voor dat je het in de gaten hebt staan er allemaal voorwerpen achter je opgesteld om mee te worden genomen naar beneden. De ‘altijd handig spulletjes” , de “je weet maar nooit wie je er blij mee kunt maken items” en “dit kan ik wel weggooien zooi” hebben zich gevonden bij elkaar.  In een  opwelling kom je er achter dat je eigenlijk op “zoek” naar een foto. In een mooi beplakte schoenendoos achter op een kastje staat. Ook die wordt even doorgespit en ja hoor “ poëzieplaatjes” wat een vondst! Dat is nog eens nostalgie, “dan moet ik toch even op zoek gaan naar mijn eigen oude poëziealbum, die moet hier ook ergens liggen”. Kom je dan weer in de doos met fotomapjes van vroeger.  De tijd verstrijkt en het is al laat geworden maar de ontdekkingsreis is nog in volle gang.  Kramp in je rug van het lang in één  houding zitten, dan maar opstaan. Nadat dat gebeurd is zie je de chaos die ontstaan  is door de adrenaline stoot van nieuwsgierigheid. “jeetje wat een puinhoop” schiet door je gedachten. Ken je ook dat gevoel?

    henri

    24-05-2016 om 15:02 geschreven door henri

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    20-05-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hersenkronkels

    Hersenkronkels

    Ik heb mezelf nog eens aangesproken om iets neer te schrijven, wat ik doe als er iets in men hoofd gebuurd. In mijn hoofd gaat het namelijk altijd een stuk sneller dan ik zelf kan bijhouden, maar ik kan niet sneller denken dan ik kan schrijven. Ideale manier om erachter te komen wat er daarboven nou precies gebeurt. Het paniekerige gevoel ebt een beetje weg. Ik herken gedachtes waar ik de laatste tijd meer mee te maken heb gehad: gedachtes over mijn ongeduld en mijn gekke angst voor een gebrek aan tijd. Me willen meten met mensen die al vele stappen verder zijn. Alsof die nooit ergens zijn begonnen. Mijn neiging om alles wat niet meteen lukt, op te geven. Pfew. Lekker bezig, daarboven! Herken. Mijn valkuilen begin op te merken dat het werkt. Soms vervloek ik de dag dat ik begon met nadenken, maar vaker ben ik er zo dankbaar voor. Dat ik dit soort gedachtes durf te horen, durf op te schrijven, heel soms zelfs durf uit te spreken. Durf aan te pakken. Ik ben er zelfs best een beetje trots op, dat ik dat kan. En ik zou het zo graag willen delen, dat gevoel. Mensen inspireren om te durven luisteren naar wat er in hun hoofd omgaat en er mee leren te delen. Ik gun het iedereen: weten wat je denkt. Als het waar is dat je bent wat je denkt – en ik geloof daar in – dan valt er namelijk voor veel mensen behoorlijk wat te halen in die grijze massa. Oude patronen op te ruimen, steeds terugkerende en vooral niets bijdragende boosdoeners eens de deur te wijzen…Ja, dat is wat ik wilde; daarom maak ik deze maand gebruik om er voor te zorgen dat ik zou beginnen. En daarom begin ik , ik hou van mensen te helpen om te zeggen hoe ik het zelf heb moeten uitzoeken , moeten ervaren daar gaat men hart sneller van kloppen .

    20-05-2016 om 08:14 geschreven door henri

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)


    Archief per week
  • 10/12-16/12 2018
  • 26/11-02/12 2018
  • 19/11-25/11 2018
  • 15/10-21/10 2018
  • 05/02-11/02 2018
  • 08/01-14/01 2018
  • 23/10-29/10 2017
  • 04/09-10/09 2017
  • 07/08-13/08 2017
  • 31/07-06/08 2017
  • 17/07-23/07 2017
  • 26/09-02/10 2016
  • 25/07-31/07 2016
  • 23/05-29/05 2016
  • 16/05-22/05 2016
  • 02/05-08/05 2016
  • 25/04-01/05 2016
  • 21/03-27/03 2016
  • 15/02-21/02 2016
  • 25/01-31/01 2016
  • 18/01-24/01 2016
  • 28/12-03/01 2021
  • 23/11-29/11 2015
  • 16/11-22/11 2015
  • 09/11-15/11 2015
  • 02/11-08/11 2015
  • 14/09-20/09 2015
  • 24/08-30/08 2015
  • 17/08-23/08 2015
  • 10/08-16/08 2015
  • 23/02-01/03 2015
  • 05/01-11/01 2015
  • 15/12-21/12 2014
  • 15/09-21/09 2014
  • 28/07-03/08 2014
  • 21/07-27/07 2014
  • 16/06-22/06 2014
  • 09/06-15/06 2014
  • 02/06-08/06 2014
  • 14/04-20/04 2014
  • 28/10-03/11 2013
  • 14/10-20/10 2013
  • 30/09-06/10 2013
  • 25/02-03/03 2013
  • 04/02-10/02 2013
  • 29/10-04/11 2012
  • 17/09-23/09 2012
  • 27/08-02/09 2012
  • 13/08-19/08 2012
  • 06/08-12/08 2012
  • 30/04-06/05 2012
  • 16/04-22/04 2012
  • 26/03-01/04 2012
  • 12/03-18/03 2012
  • 13/02-19/02 2012
  • 06/02-12/02 2012
  • 23/01-29/01 2012
  • 19/12-25/12 2011
  • 05/12-11/12 2011
  • 28/11-04/12 2011
  • 14/11-20/11 2011
  • 24/10-30/10 2011
  • 19/09-25/09 2011
  • 08/08-14/08 2011
  • 21/02-27/02 2011
  • 14/02-20/02 2011
  • 17/01-23/01 2011
  • 10/01-16/01 2011
  • 13/12-19/12 2010
  • 08/11-14/11 2010
  • 01/11-07/11 2010
  • 09/08-15/08 2010
  • 26/07-01/08 2010
  • 19/04-25/04 2010
  • 12/04-18/04 2010
  • 05/04-11/04 2010
  • 15/03-21/03 2010
  • 08/03-14/03 2010
  • 22/02-28/02 2010
  • 08/02-14/02 2010
  • 01/02-07/02 2010
  • 11/01-17/01 2010
  • 14/12-20/12 2009
  • 23/11-29/11 2009
  • 09/11-15/11 2009
  • 02/11-08/11 2009
  • 26/10-01/11 2009
  • 12/10-18/10 2009
  • 05/10-11/10 2009
  • 28/09-04/10 2009
  • 14/09-20/09 2009
  • 07/09-13/09 2009
  • 10/08-16/08 2009
  • 20/07-26/07 2009
  • 22/06-28/06 2009
  • 08/06-14/06 2009
  • 25/05-31/05 2009
  • 18/05-24/05 2009
  • 11/05-17/05 2009
  • 27/04-03/05 2009
  • 13/04-19/04 2009
  • 06/04-12/04 2009
  • 30/03-05/04 2009
  • 23/03-29/03 2009
  • 02/03-08/03 2009
  • 23/02-01/03 2009
  • 16/02-22/02 2009
  • 09/02-15/02 2009
  • 02/02-08/02 2009
  • 19/01-25/01 2009
  • 12/01-18/01 2009
  • 05/01-11/01 2009
  • 29/12-04/01 2009
  • 22/12-28/12 2008
  • 08/12-14/12 2008
  • 01/12-07/12 2008
  • 24/11-30/11 2008
  • 10/11-16/11 2008
  • 20/10-26/10 2008
  • 13/10-19/10 2008
  • 29/09-05/10 2008
  • 22/09-28/09 2008
  • 15/09-21/09 2008
  • 08/09-14/09 2008
  • 25/08-31/08 2008
  • 18/08-24/08 2008
  • 11/08-17/08 2008
  • 21/07-27/07 2008
  • 14/07-20/07 2008
  • 07/07-13/07 2008
  • 23/06-29/06 2008
  • 16/06-22/06 2008
  • 09/06-15/06 2008
  • 14/04-20/04 2008
  • 25/02-02/03 2008
  • 18/02-24/02 2008
  • 11/02-17/02 2008
  • 21/01-27/01 2008
  • 31/12-06/01 2008
  • 19/11-25/11 2007
  • 05/11-11/11 2007
  • 22/10-28/10 2007
  • 17/09-23/09 2007
  • 10/09-16/09 2007
  • 13/08-19/08 2007
  • 02/07-08/07 2007
  • 18/06-24/06 2007
  • 11/06-17/06 2007
  • 04/06-10/06 2007
  • 09/04-15/04 2007
  • 12/03-18/03 2007
  • 05/03-11/03 2007
  • 05/02-11/02 2007
  • 29/01-04/02 2007
  • 22/01-28/01 2007
  • 15/01-21/01 2007
  • 08/01-14/01 2007
  • 01/01-07/01 2007
  • 25/12-31/12 2006
  • 18/12-24/12 2006
  • 11/12-17/12 2006
  • 04/12-10/12 2006
  • 27/11-03/12 2006
  • 20/11-26/11 2006
  • 13/11-19/11 2006

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !

    Zoeken in blog


    Nieuws HBVL
  • Goud voor België op WK hockey! Red Lions triomferen in historische finale na spectaculaire shoot-outs
  • Brandje in berging in Spalbeek
  • LIVE. Houdt leider KRC Genk de drie punten thuis tegen KV Oostende?
  • Mathieu van der Poel? laat van Aert en co al na drie minuten ter plekke? in Zonhoven
  • Leerlingchauffeur test positief op cannabis
  • Deurslot van appartement geforceerd
  • Inbrekers raken woning niet binnen
  • Inbraak zonder buit in Hasselt
  • Platenspeler gestolen in Hasselt
  • Oververdiende zege voor Sanne Cant in Zonhoven, deze keer strandt Betsema op plek twee

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Een interessant adres?

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto


    Categorieën



    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!