En dan zijn er de sterktewensreacties, je leest vaak van die berichten over bijvoorbeeld een overlijden of de ziekte van een bekend iemand wat uiteraard verdrietig is. Maar dan heb je altijd van die types die de betreffende persoon dan héél véél sterkte gaat wensen. Dat is natuurlijk superlief, maar denk je nu echt dat Bruce Willis jouw sterkte wens leest vanuit zijn tehuis in Los Angeles waar hij intensief verzorgd wordt vanwege zijn fronto-temporale dementie en denkt “Gelukkig, Jeannette uit Aalst steunt me”.

Of de rampenreacties. Iemand die vertelt dat hij bijna stikte in een olijf In Italië. Een ander vertelt over een darminfectie bij het all-inclusive buffet in Turkije. Nou, dan komen de reacties want je hebt altijd van die mensen die dit zelf ook hebben meegemaakt. Maar altijd véle malen erger of ze beginnen over een nichtje dat niet lang geleden in Marbella bijna vergiftigd werd door iets in de sangria wat er niet in hoorde.

En dan hebben we het nog niet gehad over de meningen. Die eindeloze verhitte discussies, politieke etiketten, het welles-nietes van links tegen rechts. Ben je antisemiet of islamophobe. Ben je woke of reactionair. Er lijkt niets meer tussen in te bestaan.

En alsof dat niet genoeg is duikt er altijd wel iemand op die zich afvraagt of Brigitte Macron nu een vrouw of een man is. Weer een ander lijkt het zeker te weten…en reageert met de zelfverzekerdheid van een expert, die het allemaal al lang heeft uitgezocht.

Dan denk ik vaak, hè, hè, Dinges, Ik weet het, je hebt graag steeds het woord en weet alles beter. Maar het ging nu even niet over jou. Hou je bakkes en laat die Italiaanse olijf nu effe de hoofdrol spelen.