NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Zoeken in blog

Inhoud blog
  • 762. overdenksel
  • 761. Truus ~ 11/11
  • 760. schrijven met licht
  • 759. Truus ~ 10/11
  • 758. giftig geval
  • 757. Truus ~ 09/11
  • 756. twee broers
  • 755. Truus ~ 08/11
  • 754. spinnekoppin
  • 753. Truus ~ 07/11
  • 752. een spinisauriër
  • 751. Truus ~ 06/11
  • 750. mensenwensen
  • 749. Truus ~ 05/11
  • 748. trukje met truck
  • 747. Truus ~ 04/11
  • 746. voedselfotografie
  • 745. Truus ~ 03/11
  • 744. maybe, Maebe
  • 743. Truus ~ 02/11
  • 742. silos in kleur
  • 741. Truus ~ 01/11
  • ------ Truus ~ 00/11
  • 740. de Gaawe Lieuw
  • 739. vechten? lachen?
  • 738. beetje luguber
  • 737. op élk ogenblik
  • 736. chef Buytaert
  • 735. mijn deugnieterij
  • 734. Yoga = Zen ?
  • 733. veranderingen
  • 732. met de moto
  • 731. deze BBQ-tafel
  • 730. een klarinet & zo
  • 729. man op bankje
  • 728. gelatenheid
  • 727. weer naar school
  • 726. de laatste dag
  • 725. daglicht in huis
  • 724. blikvernauwing
  • 723. basketbal
  • ------ schooltaak
  • 722. personentransfer
  • EINDE NOVELLE
  • 721. --- afl. 121/121
  • ------ tante-zijn
  • 720. zoo-broeken
  • 719. --- afl. 120/121
  • ------ gesprek
  • 718. de dodendraad
  • 717. --- afl. 119/121
  • ------ ze hadden dorst
  • 716. look? erbarmen!
  • 715. --- afl. 118/121
  • ------ voorzichtig
  • 714. look, zei u ...
  • 713. --- afl. 117/121
  • ------ iets v Kees Stip
  • 712. look, zei u ?
  • 711. --- afl. 116/121
  • ------ onze merel
  • 710. sterren ontmoeten
  • 709. --- afl. 115/121
  • ------ onze cavalerie
  • 708. chaos à la Steen
  • 707. --- afl. 114/121
  • ------ wat nu?
  • 706. biechten
  • 705. --- afl. 113/121
  • ------ rijpe peren
  • 704. de Slimste Thuis
  • 703. --- afl. 112/121
  • ------ ik wil later
  • 702. diefstal in 1911
  • 701. --- afl. 111/121
  • ------ bijna klaar
  • 700. Saludos Amigos!
  • 699. --- afl. 110/121
  • ------ filo-wijzerplaat
  • 698. hoogteverschil
  • 697. --- afl. 109/121
  • ------ wijndelijk!
  • 696. kant & poëzie
  • 695. --- afl. 108/121
  • ------ waarom hij danst
  • 694. brood & fruitsap
  • 693. --- afl. 107/121
  • ------ aan de kassa
  • 692. de lach
  • 691. --- afl. 106/121
  • ------ moederdag
  • 690. binair schrift
  • 689. --- afl. 105/121
  • ----- om in te bijten
  • 688. Hal Lasko
  • 687. --- afl. 104/121
  • ------ Ferdy & Leemans
  • 686. doop Seluj
  • 685 .--- afl. 103/121
  • ------ schooltaak
  • 684. telefoneren
  • 683. --- afl. 102/121
  • ------ zoet-zuur
  • 682 strooien hoed
  • 681. --- afl. 101/121
  • ------ graad is alles
  • 680. geld ~ écht geld
  • 679. --- afl. 100/121
  • ------ uit de losse pols
  • 678. bomen verhuizen
  • 677. --- afl. 099/121
  • ------ charmante man
  • 676. spijt
  • 675. --- afl. 098/121
  • ------ een autokoe
  • 674. wat een dokter!
  • 673. --- afl. 097/121
  • ------ Brits fatsoen
  • 672. 't remt niet
  • 671. --- afl. 096/121
  • ------ verstrooid
  • 670. mijn hok
  • 669. --- afl. 094-095
  • ------ oma dalton
  • 668. de vissoep
  • 667. --- afl. 093/121
  • ------ intens manneke
  • 666. pillen pakken
  • 665. --- afl. 092/121
  • ------ begoochelen
  • 664. kippevel
  • 663. --- afl. 091/121
  • ------ strand & zand
  • 662. YSL & Majorelle
  • 661. --- afl. 090/121
  • ------ tijd is relatief
  • 660. de Kreta - krok
  • 659. --- afl. 089/121
  • ------ ze rukken op !
  • 658. meloenen
  • 657. --- afl. 087+088
  • ------ kleine & kat
  • 656. de andere Russen
  • 655. --- afl. 085+086
  • ------ lookalike + nep
  • 654. geheim
  • 653. --- afl. 083+084
  • ------ virtuoze dames
  • 652. het is Tetris !
  • 651. --- afl. 081+082
  • ------ speel dan toch
  • 650. het paradijs
  • 649. --- afl. 079+080
  • ------ de kleine coach
  • 648. een Smutske
  • 647. --- afl. 077+078
  • ------ mistake waltz
  • 646. connecties
  • 645. --- afl. 075+076
  • ------ allen te paard !
  • 644. een schreeuwertje
  • 643. --- afl. 073+074
  • ------ hulde aan Greeley
  • 642. kritiek
  • 641. --- afl. 072a+b
  • ------ contrast
  • 640. ontbijt ~ oelala
  • 639. --- afl. 071/121
  • ------ 'n boom schieten
  • 638. les gens du nord
  • 637. --- afl. 070/121
  • ------ de selfie
  • 636. kast & kast
  • 635. --- afl. 069/121
  • ------ de locatie
  • 634. wraak
  • 633. --- afl. 068/121
  • ------ treitergedrag
  • 632. in werking!
  • 631. --- afl. 066-067
  • ------ weinig kruimels
  • 630. complimenten
  • 629. --- afl. 065/121
  • ------ kantoor-test
  • 628. Mr Poubelle
  • 627. --- afl. 064/121
  • ------ muggen
  • 626. opa als oppas
  • 625. --- afl. 063/121
  • ------ letter-kundige
  • 624. telefoneren
  • 623. --- afl. 062/121
  • ------ drama & passie
  • 622. succesverhaaltje
  • 621. --- afl. 061/121
  • ------ de nieuwe man
  • 620. verf
  • 619. --- afl. 060/121
  • ------ ontvangen v MPC
    'een gans jaar maart?'
    schrijfvloer 01
    19-04-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.454. nagels lakken

    Heikel punt hier, voetengedoe.
    LM zit te knikken en is blij dat hij er niks meer mee te maken heeft. 
    Dit is de kwestie : in de zomer draag ik graag teenslippers.

    Wanneer het weer wat beter wordt, haal ik mijn collectie uit de berging en
    stal ze uit op een van de rekken in de nachthal, zodat ik van bij het opstaan,
    op weg naar de badkamer, al kan beginnen overwegen welke slippers ik zou aandoen.
    De rest van het tenue wordt daaraan aangepast.
    Of is van minder belang, afhankelijk van wat soort dag het is.
    En als het een trieste zomer wordt dan staat mijn mini³-Marcos-collectie daar voor niks te blinken.

    Teenslippers vragen nagellak natuurlijk. Zelfs de sportmodelletjes.
    En liefst donkere hoogglanslak. Hoe donkerder, hoe liever.
    Liefst in tinten van brons. Donker-bordeaux mag ook. 
    Edoch, donkere tinten moeten zeer secuur aangebracht worden.
    De minste onzorgvuldigheid valt op. Nu kan ik qua voetverzorging veel zelf,
    maar niet de donkere tinten aanbrengen, daarvoor zie ik niet scherp genoeg meer en
    mijn hand wordt minder vast naarmate ik me zenuwachtig maak.  

    Ongeveer na lenssterkte 1,75 zou LM mij uit de nood helpen. (zomer 1998 was dat) 
    Hij kan de teenkleuren eigenlijk letterlijk onder de loep nemen. 
    Dat was  zeer galant  aangeboden maar er is een bijkomend probleem
    dat we helemaal uit het oog verloren waren:
    'k ben é-nórm kietelachtig aan mijn voeten. En dat waren we efkes vergeten. 
    Resultaat : toen ik mijn voet wegtrok uit LM's zorgzame handen,
    raakte ik met een knie zijn voorhoofd, ter hoogte van de neusbrug. 
    Bril kapot. Hoofd pijn. Neus beschadigd & pijn. 
    En zielepijn, want dat had hij nu echt niet verdiend.
    Ego geschonden ook. "als ik nog eens iets kan doen voor u..." 

    Naar een pedicure? Ik?
    De zomermaanden aan boord was daar geen sprake van. Probleem van de baan. 
    De zomermaanden in België : euh... 'k Durf niet naar de pedicure.
    Als men nog maar naar een voet van mij wijst schicht mijn been al weg.
    Eigenlijk zou men mij moeten vastbinden zoals een paard bij de hoefsmid. 
    Dus doe ik het met kleurloze nagellak. De morsige foutjes vallen niet op. 
    Maar bij sommige modellen van slippers zou het écht kleurrijker mogen. Tja.

    – EZW-01/2011, herwerkt

    19-04-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.453. lente 1998

    de adem van een fee

    De zon scheen alsof ze elders niks nuttigs te doen had.
    De oudste van mijn zusje Laura deed zijn plechtige communie. 
    Na de dienst stapten we in stoet het erf op. Dat was niet zo gepland, dat kwam vanzelf. 
    Laura & D voorop om de deuren te openen.

    Ruim daarachter de communicant met in zijn kielzog
    een slenterende broer (10j) stampend in het grind
    en achter hen twee treuzelende zusjes (6j & 4j).
    Daarachter wij, tantes, nonkels, grootouders.
    Niet gehaast, maar wel in gesloten gelid.
    In de bocht van inrit naar erf, daar waar de Japanse Kerselaar staat,
    blies een adempje wind een wolk van bloemblaadjes over de kinderen. 

                         and some more inspiration

    Dat was zó mooi. Enkel over de kinderen. En toen was dat zuchtje wind weg. 
    Enkel over de kinderen. De zegen van een fee? 

    m - EZW-05/2011 – HiH-04/2015, bijgewerkt,  illustratie = https://www.pinterest.com/pin/473159504577896726/

    19-04-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    18-04-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.452. overlevingsmodus

    Als hier plots voor langere tijd -voor meerdere weken-
    water, gas en elektriciteit zouden wegvallen, worden we misschien geëvacueerd
    tot de situatie onder controle is.
    En dan krijgen we kaarsen mee naar huis.
    Warm eten wordt bedeeld op de straathoeken. Drinkwater krijgen we mee in zakjes.

    Maar wat met het water voor andere doeleinden?
    We moeten toch bord en bestek kunnen proper maken,
    ons af en toe eens wassen en vooral
    telkens de WC doorspoelen of er komen ziektes van.

    ‘k Denk dat LM & ik zouden uitwijken naar andere oorden.
    Daarom niet op vakantie, maar toch gaan logeren bij de zussen,
    gesteld dat zij buiten de gevarenzone wonen.

    Als heel België gevarenzone is, of heel Europa, dan weet ik het niet meer.
    Bang afwachten. Heel bang.
    En een liedje fluiten.

    m – EZW-04/2013, herzien

    18-04-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.451. over struiken

    van een lovely idea naar een love idea
    van lieflijk naar liefdevol

    Het begon als een lovely idea, een plezant/vriendelijk idee.

    Ongeveer 25 jaar geleden zouden Laura (mijn jongste zus) en haar man D
    een houtkant aanplanten, bovenop een berm. Heel die structuur
    moest het terrein van de straat afschermen maar vooral van het geluid van de spoorlijn.
    Dat was wel een financiële onderneming, omdat de lange rij struiken
    gekozen was op formaat en ook op afwisseling in bloeitijd en kleur en zo nog een aantal dingen
    waar ik niks van ken. Hoogstam en zo. Of juist niet. Of afgewisseld.

    Toen hebben we elk een struikje geschonken, Ma, Tina en ik.
    Dat waren er nog maar drie. Struikjes.
    En het moesten er veel en véél meer worden, om die zijde van het terrein af te boorden.
    Dat bracht Laura en D op een idee.
    Bij elke verjaardag en elke feestdag vroegen ze een struik als cadeau.
    Hun vrienden en kennissen vonden dat toen een origineel idee en
    de plantenman was er ook zeer blij mee. Die is uiteindelijk zelfs foto’s komen maken.
    De struikjes zagen er pietluttig uit.
    Iele twijgjes die elk opgesloten stonden in een harnas van plastic.
    Dat kokertje moest dienen om hen te beschermen tegen de eetlust van de dieren des velds.
    Maar de tuinlijst was wel een succes. 
    Laura en D hadden geen huwelijkslijst gehad, omdat ze al negen jaar samen waren
    toen ze trouwden en dan hadden ze de meubelen en het huisgerief al. 
    Ze hebben ook geen geboortelijsten gehad, omdat alle kinderspullen van bij de zussen van D kwamen. 
    En nu was er eindelijk eens een lijst! Een tuinlijst. 

    Op de plastic kokers stond de naam van de schenker vermeld, de meter/peter van de struik. 
    De eerste keren na de aanplant ging ik nog wel eens kijken naar de berm maar
    men raakt daaraan gewend en die struiken groeiden amper, of ze groeiden zonder dat ik dat merkte.

    Tien jaar later kwam er met Nieuwjaar een mail die begon met Liefste Meter en Peter.
    Wij? LM & ik zijn nergens peter of meter …
    Het waren de nieuwjaarswensen van onze struiken.
    Ze waren de kokertjes al lang ontgroeid, zag ik op de foto’s.

    Het plezierige is dat Laura álle peters en meters een foto van hun struik gestuurd had.
    Daar is ze vier seizoenen op voorhand mee begonnen, want we kregen
    de lentetooi, het zomerblad, het herfsttenue en de wintertakken van ons petekind te zien.

    Dat ze de moeite gedaan had om per seizoen en per struik een foto te maken
    en daarvan dan een nieuwjaarsbrief ineen te knutselen voor elke meter en peter,
    dat vond ik een love idea, hun waardering omgezet in een liefdevolle attentie.
    LM en ik zijn er ook peter en meter van drie eikjes, die nu 25 jaar oud zijn, maar verder op het terrein.
    De houtkant bovenop de berm is nu volgroeid en is een groene wand vol leven.

    m - HiH-04/2015, herwerkt

     

    18-04-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    17-04-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.450. foon naast bed

    Er zijn zoveel beroepen die een telefoon naast hun bed (moeten) hebben.
    Al wie van wacht is of opgeroepen kan worden, moet bereikbaar blijven.
    Artsen, vroedvrouwen, brandweerlieden, veeartsen, dierenartsen … 
    Zelfs dierenartsen worden ’s nachts opgebeld.

    Zo was er een bezorgde dame die ’s avonds laat belde
    en eindelijk, eindelijk ! nam de dierenarts de oproep aan. 
    Ze zei dat haar hondjes na de paring 'vast' zaten en
    dat ze die oplossing van de emmer koud water wel kende van horen zeggen,
    maar dat was toch al te wreed, al dat water op de dure tapijten.
    Bij dat laatste was ze ongeveer in tranen.

    - Mevrouw, zet een telefoon of een wekker of iets dat hard rinkelt naast het koppeltje.
    - Ja … ?
    - Ja. En laat die bel een hele tijd lang rinkelen. Luid en lang.
    - Ja … ?
    - Ja. Het mannetje zal zijn erectie verliezen.
    - Jáá, is dat écht ?
    - Ja mevrouw, zuchtte de dierenarts, dat is echt, dat garandeer ik u.

    m – EZW-08/2014 , HiH-04/2015, herzien

    17-04-2018 om 03:14 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.449. april-zonneke

    In april '96 gingen LM en ik helpen bij een zus van hem.
    Zij en haar man zouden met recup-materiaal een soortement veranda bouwen.
    Dat recup-materiaal was al wel gerecupereerd, maar het moest nog
    gebruiksklaar gemaakt worden. Daar was volk voor nodig. En dat volk waren LM en ik,
    want wij waren in die jaren het enige koppel in de familie dat de handen vrij had.

    Het raamwerk lag op schragen en moest gestript worden tot op het hout.
    Alle verflagen en vernis en wat er nog allemaal kon aanhangen mocht allemaal weg.
    Tot op het hout. Dat deden we in de buitenlucht, want het was mooi weer. 
    Hout is een materiaal waarmee ik heel graag werk, dus in dat stripwerk
    legde ik mijn ziel en ik vond het zalig.

    Er scheen wat zon, dat viel mee. Zo'n Belgisch aprilzonneke, niet eens echt warm.
    Geen tropenzon, een beetje een fluttig zonneke. Niks om bang voor te zijn.   
    Het woord 'flutzonneke' moet zij-daarboven gehoord hebben
    want 's avonds waren de bovenranden van mijn oren verbrand.

    Waar ik niet aan gedacht had was dat, ook al was de warmte er niet,
    de UV-stralen waren er wél. Vreselijk verbrand was ik toen.
    Rauwe pijn van verbrande huid. Knal bovenop de randjes van mijn oren.
    Door een flutzonneke. De dag erop had ik een hoedje bij,
    maar toen regende het en werkten we binnen.  Aprilse grillen.

    by April Combs Mann Afbeeldingsresultaat voor april sun painting 
    m – HiH-04/2015, herzien

    17-04-2018 om 03:13 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    16-04-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.448. zebra!

    als ge hoefgetrappel hoort, is het waarschijnlijk een paard, geen zebra
    T. Woodward

    ZEBRA is Amerikaans medisch jargon om te zeggen dat men best
    eerst de voor de hand liggende denkpistes volgt en dan pas verder denkt.
    Het is een inkorting van het aforisme waarmee Prof T Woodward in de veertiger jaren
    zijn ijverige stagiairs intoomde in hun diagnose-bepaling :
    'als ge hoefgetrappel hoort, is het waarschijnlijk een paard, geen zebra'.
    Dit zei hij omdat zijn discipelen de neiging hadden vergezochte theorieën aan te brengen,
    zelfs wanneer de gewone verklaring voor de hand lag.
    Tegen de jaren zestig was de uitdrukking wijdverspreid in (Engelstalige?) medische middens.

    Zo is "Zebra!" al 55 jaar de aanduiding voor iets dat té vergezocht is. Tot op een vrijdag in Vilvoorde : 
    foto van Knack  Afbeeldingsresultaat voor zebra vilvoorde knack  op hol geslagen streepjescodes         

    klank aanzetten - https://www.youtube.com/watch?v=XPaclbcxNqM – 01min00
    politie erbij -https://www.youtube.com/watch?v=VOjZDQoDbFE – 00min12
    :o) – HiH-04/2015 -http://en.wikipedia.org/wiki/Zebra_(medicine) , http://en.wikipedia.org/wiki/Theodore_Woodward ,
    http://www.knack.be/nieuws/ondertussen/ontsnapte-zebra-s-zetten-deel-van-brussel-op-stelten-video/article-normal-563023.html

    16-04-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.447. spektakel

    “Als er in mijn familie- of vriendenkring een probleem ontstaat dan tracht ik
    dat onmiddellijk in orde te brengen. Want een (eeuwige) stilte daar houd ik niet van.” zei VG

    Dat is een manier natuurlijk, maar bij ons in de familie zou dat niet werken, dat ‘onmiddellijk’.
    Langs geen kanten. Eerst moet het spektakel zijn beloop hebben.
    Dat is al 60 jaar zo. Misschien langer en véél langer.

    En dan heb ik het nog maar over mijn kant van de familie, twee zussen en een Ma.
    LM heeft vijf zussen.

    Mijn Ma en mijn zus Tina zijn diva’s, zij vertonen op tijd en stond vedette-gedrag.
    Soms min, soms meer en soms heel veel.
    Dan hangen Laura en ik er aan voor een uur of twee. ’t Is te zeggen, Laura kan weg.
    Er is altijd wel een klant of een leverancier of de boekhouder of iemand van de kinderen
    met wie ze dan ‘een afspraak’ heeft. 
    Maar ik kan niet weg. Vroeger vond ik dat erg. Nu bekijk ik het.
    Nu aanhoor ik die cascade van flutargumenten en ik bekijk het theater en
    als ze stilvallen blijft het stil. Dat hebben we allemaal dan nodig ook. 
    Mijn pogingen om te blussen hebben averechts effect, elk woordeke kan nieuwe brandstof zijn.

    Dat spektakel zijn zogezegd emotionele ontladingen, -zo wordt dat vertoon toch genoemd-
    maar eigenlijk gaat het over adrenaline. En adrenaline afbreken kan men ook in stilte.
    Zeker weten. Een volwassene kan dat. Dat is minder belastend voor de anderen en
    dat kwetst niemand. Zéker weten.

    Wanneer de rust dan weergekeerd is omdat de diva in kwestie haar élan kwijt is
    valt er dan nog iets te zeggen na die nodeloze cinema, dat tijdverlies, die energieverspilling?
    Geen idee. ‘k Ben al blij dat de rust en de stilte weergekeerd zijn. 

    Ter zake komen moet dan nog gebeuren
    maar ondertussen zijn we wel een uur kwijt. Of twee.
    Aan een ego. Of twee. 
    Eigenlijk zijn we een hele dag kwijt aan dat onvolwassen gedrag van volwassen vrouwen.

    m - EZW-07/2014 – HiH-04/2015 - dit soort situaties is OOK LEVERBAAR in de MANNELIJKE VERSIE

    16-04-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    15-04-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.------ de minusculen

    In de lente moeten alle dieren zich verloven,
    ook de allerkleinste, of er komt geen nageslacht.
    Die prenuptiale rituelen zijn niet altijd even simpel.

    Patsertjes verliezen al eens de kern van de zaak uit het oog, wanneer hun egootjes het overnemen.
    Want ook in de wereld van de minusculen
    bestaan schepsels met zó’n groot ego,
    dat wedijver een doel op zich wordt. Thomas Szabo en zijn ploeg brengen dat duidelijk in beeld.

    Szabo is de moderne de La Fontaine, volgens mij.
    Maar dan universeel, want zijn taal is zonder woorden. 

                         Love Story      Afbeeldingsresultaat voor https://www.youtube.com/watch?v=zff44qr97nw

    toch maar klank aanzetten, want de klankband is de moeite:
    https://www.youtube.com/watch?v=zfF44qr97nw 
    04min48 

    m – HiH-04/2015, bijgewerkt

    15-04-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.446. het poedeldieet

    Af en toe krijg ik belevenissen van Peter & C° doorgemaild. Hij & Diane en de twee dochtertjes wonen ver weg.
    Wij mailen omdat Peter de taal van zijn moeder wil onderhouden. Dat is niet zijn moedertaal.
    De verhalen zijn de zijne, de woorden zijn de mijne.

    Ik stond met een grote zak hondekorrels in de armen aan te schuiven
    aan de kassa toen een dametje achter mij opmerkte dat ik dus een hond had. 
    Ja zeg, waarom zou ik anders hondekorrels kopen?
    Waarschijnlijk wou ze een praatje maken om het wachten te korten,
    maar ik was in een baldadige bui. 
    En ik antwoordde dat ik nog eens een hondekorrel-dieet ging volgen, het poedeldieet,
    -eigenlijk tegen beter weten in want de vorige keer was ik zo in de kliniek beland-
    maar dat ik toch 25kg was kwijtgeraakt, voor ik wakker werd op Intensieve
    met tubekes overal en infusen in beide armen.

    Ik zei dat hondekorrels eigenlijk een perfect dieet zijn.
    Al wat men moet doen is een handvol korrels op zak steken
    en telkens men een hongertje voelt, knabbelt men enkele korrels.
    De korrels zijn volwaardige voeding en daarom zou ik er de laatste kilo’s mee wegwerken.
    Ongeveer iedereen in de wachtrij stond nu geboeid te luisteren.
    Geschrokken vroeg het dametje of ik dan op Intensieve terecht gekomen was
    door een voedselvergiftiging van de hondekorrels ?

    Nee, zei ik, dat kwam omdat ik de stoeprand verlaten had
    om een rank poedeltje te besnuffelen. Ik werd aangereden door een auto.

    De man achter haar lachte zo hard, en met zulke uithalen, dat ik vreesde voor zijn hart. 

    Wanneer u achter Peter in de wachtrij staat, hij is een zachtaardige man.
    Maar bereid u voor op een antwoord.

    m - EZW-08/2012, HiH-04/2015, herzien

    15-04-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.445. honden foppen

    kan dat? kan men honden voor de gek houden?

    Zo te zien wel. Proefondervindelijk aangetoond, en daarom dus werkelijk waar.

    “Een Finse illusionist wou wel eens weten hoe honden reageren als ze gefopt worden.
    Met een snoepje in de hand krijgt hij de volle aandacht van de viervoeters.
    Wanneer de honden willen toehappen goochelt Joes Ahonen de lekkernij weg.
    Resultaat: niks in de handen, alles in de mouwen en een verbouwereerde hond die op zoek gaat.” (…) 

    De reacties van de honden zijn heel gevarieerd,
    van speels tot achterdochtig en het hele gamma dat daartussen ligt.
    Echt knap om zien, zoveel verschillende soorten reacties qua temperament en lichaamstaal,
    van onderzoekend naar ongeloof
    en dan knuffels en geruststelling vragen, of juist niet.

    klank niet te luid zetten, ’t is een zenuwmuziekske
    https://www.youtube.com/watch?v=VEQXeLjY9ak 
    01min48 
    https://www.youtube.com/watch?v=okuwB9zrncg 
    01min59

    m – EZW-03/2014, herzien- https://www.hln.be/bizar/het-leukste-van-het-web/zo-kijkt-een-gefopte-hond~a468472a/

    15-04-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (2)
    14-04-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen. ------ soms

    Soms zijn het Papa & Mama die een dutje nodig hebben.
    Volhouden mensen, dit blijft niet duren. Het is een fase. Dit gaat voorbij. Ooit.

    04-new-parents-problems  01-new-parents-problems  05-new-parents-problems

    m  http://boredomtherapy.com/new-parents/ 

    14-04-2018 om 04:37 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.444. jubelstemming

    ontwaken 

    Ontwaken
    ogen open
    ochtend licht
    ik leef !

    Ik zie
    ik voel
    ik weet
    ik leef !

    Wat fout was
    wat droef was
    niets telt
    ik leef !

    Een nieuwe lei
    nieuwe kansen
    nieuwe taken
    ik leef !

    Greta Aerts
    okt 2010

    Da's zo'n blije tekst.
    Waarschijnlijk is het gedicht een zeer persoonlijke ervaring,
    en ik hoor die tekst bijna gezongen.
    En ik zie hem ook gedanst. Iets voor een musical.

    Iets in de stijl van de jaren 60, swingend zonder brutaal te zijn en met zwierige kledij in levendige kleuren.
    Zoals sommige choreografieën in West Side Story. Die in de éérste helft van de film natuurlijk. 
    Die optimistische sfeer, daar doet 'Ontwaken' me aan denken,
    aan een volkomen onbekommerd moment in de vroege ochtend.

    Wat de rest van de dag zal brengen is een ander kwestie.
    Maar dan is het al geen vroege ochtend meer, dan is het moment van ontwaken al voorbij.
    Dan is een mens wakker genoeg om de dag onder ogen te zien.

    m – HiH-06/2015, bijgewerkt  - en als het aan mij ligt, de productie komt uiteindelijk op Broadway. Enkel als Greta dat goed vindt natuurlijk. 

    14-04-2018 om 04:36 geschreven door maart


    >> Reageer (2)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.443. de bloemen-mam

    Toppié, de dochter van mijn zus Tina heeft bloemensierkunst gevolgd.

    haar bloemenmoment

    1999 dec 04 ~ huwelijk Flip & Mathil

    De bloemen-aankleding werd verzorgd door de Genste Floraliën, (lees ik nu op ‘t Net)
    en werd natuurlijk ontworpen door Daniël Ost.
    't Was door Daniël Ost dat Toppié het prinselijk huwelijk groot nieuws vond,
    hét evenement van haar jonge jaren.
    De kathedraal was omzeggens haar overbuur en daar zou de meester,
    Daniël Ost hemzelf, bloemstukken komen installeren. Maak dat mee in uw jong leven!
    Wie de huwelingen waren deed er zo niet toe.

    Omdat ze toen beneden bij Tina woonde, binnen loopafstand van de kathedraal,
    was ze er direct bij toen de school vrijwilligers vroeg om te gaan helpen. 
    Toppié had er zich kweeniwa van voorgesteld : stagiair bij de top van de top, bij Daniël Ost hemzelve! 
    In werkelijkheid ging het er iets anders aan toe. Niks stagiair. Gewoon hulpje.
    En zo waren er verschillende scholen (en firma's) die gratis hulpjes geleverd hadden.

    Het echte werk werd door de assistenten van Ost gedaan.
    De studentjes mochten zelfs niet in de buurt van de werktafels met bloemen komen.
    Enkel tot aan de tafels met groen.
    Ze mochten bakken met groen materiaal aan rijden en bakken met snijafval weg rijden.
    En sleuren met ladders. En stellingen verplaatsen. Gelukkig waren dat rijdende stellingen.
    De meester zien werken was er niet bij. Hij was er maar af en toe.
    Zijn assistenten zien werken konden ze ook niet, ze moesten zelf doorwerken.

                   

    Er was enorm veel volk bezig om alle stukken intijds gemonteerd te krijgen
    en ze op hun plaats te zetten en vooral op te hangen. En het was er koud natuurlijk,
    de bloemwerken moesten fris blijven tot het Grote Moment, 4 december. 

    Er was beveiliging, maar die was er enkel om kijklustigen en pers buiten te houden.
    11 september 2001 was toen nog ver af. De beveiliging was toen nog niet optimaal.
    Enkel de niet-werkenden buiten houden.

    Mijn zus Tina vond dat ze haar dochter tijdens zo’n memorabele werken toch eens moest fotograferen.
    Toppié had haar gezegd dat ze er niet zou binnen mogen, zonder pasje,
    maar dan kende ze haar moeder nog niet goed.

    Tina is naar de kathedraal geteend, helemaal opgetipt in een mantelpakje,
    daaronder een gesloten bloes, aan de voeten half-hoge hakken en met discrete make-up.
    Met het kapsel van die dag zou ze andere dagen niet willen gezien worden,
    maar die keer had ze een doel. En zelfs de handtas klopte.
    Dat ze zo’n draak van een handtas nog had liggen! 

    Met een gemaakt Frans accent zei ze tegen de bewaker van dienst
    dat ze eens kwam kijken naar de werken en of Monsieur Daniël ‘rreeds toeguekomen ouas’? 
    De jongen wist niet waar hij het had. Een dame, na al die toeristen en kijklustigen die hij had moeten weren.
    Wie Monsieur Daniël was, daar had hij geen notie van en hij liet Tina passeren, zodat Mevrouw zelf kon kijken hoe-wie-wat. 

    Tina heeft toen genoeg foto’s kunnen maken van Toppié en van de werken.
    Maar er is geen enkele foto van haarzelf, in dat tenueke.
    Jammer, want volgens Toppié was het geheel oké. Misleidend oké.
    Toppié had haar eigen moeder bijna niet herkend, ze zag er uit als iemand van De Entourage van Het Hof.

    Na ongeveer drie kwartier is Tina vertrokken, blauw van de kou, maar heel warm vanbinnen
    want heel gelukkig met de buit, met de vele foto’s van haar dochter tijdens de voorbereidingen in de kathedraal.

    - HiH-04/2015, herzien - https://vtm.be/royalty/daniel-ost-koninklijk-bloemenkunstenaar#hash-video-hl|block-vtm-blocks-program-video-list|131033 , http://queenmathilde.blogspot.be/2015/06/flashback-bridal-bouquet.html 

    14-04-2018 om 04:36 geschreven door maart


    >> Reageer (1)
    13-04-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.------ schuchtere lieverd

    Een man komt langs een bloemenzaak en leest het opschrift: ZEG HET MET BLOEMEN
    "Ô", denkt hij blij, "dát is de oplossing!" Hij stapt binnen en vraagt een roos.
    De bloemist vraagt: "Eén roos, Meneer ?"
    De man, opeens weer kleintjes : "Euh, ja één, eigenlijk ben ikniet zo’n prater ..."

    m - EZW-04/2013, bijgewerkt

    13-04-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.442. extravaganza

    buitensporige tooi & uitbundig gedrag

    Er waren 18 expedities nodig, -dat kostte 8 jaar tijd- om 39 extravagante vogelsoorten te filmen
    die nergens anders leven dan in Nieuw Guinea en omliggende eilanden. (recht boven Australië)

    Tim Laman, camera  Afbeeldingsresultaat voor Tim laman   Ed Scholes, klank

    Met rubberlaarzen en lange mouwen in een tropisch oerwoud?
    Die film moet zweet gekost hebben. En waarschijnlijk ook bloed, door beten van insecten
    en andere vieze beesten. En misschien zelfs tranen, van vermoeienis, van frustratie en
    soms van opluchting ... 8 jaar, v
    reemde vogels, die makers.
    Nuja, ze werken voor National Geographic. Dat verklaart het misschien.


    the birds of paradise 

    Hier een voorproefje van de film, van de onderneming van Tim Laman, camera & Ed Scholes, klank.
    Klank aanzetten, niet te luid, voor de Engelse ondertiteling de =knop aanklikken:
    http://www.youtube.com/watch?v=YTR21os8gTA 
    05min38 inkijk in een speciale manier van leven, voor het maken van een speciale documentaire.

    m - EZW-04/2013 - met dank aan VG - https://www.nationalgeographic.org/education/birds-of-paradise/ , https://www.eeb.ucla.edu/arwallace

    13-04-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.441. nonnen

    van MVS

    Mij verbaast het hoe mensen situaties verschillend aanvoelen of ondergaan.
    Zoals bijvoorbeeld het schoollopen bij 'nonnen', wat sommigen zure oprispingen geeft.
    Ik heb ook school gelopen (letterlijk een half uur gaans) bij nonnen
    en ik hou daar de allerbeste, warme herinneringen aan over.  

    Als men weet hoe het er aan toe ging in de maatschappij 60-70jaar geleden: streng en hard, op alle vlakken,
    thuis vooral werden geen bloemetjes gestrooid: de opvoeding diende streng te zijn,
    en dan  kwam de oorlog het ook nog eens versterken.

    Bij de nonnen echter ondervond ik  warmte, vriendelijkheid en begrip. 
    Mijn hart wordt er nog warm van als ik er aan denk.
    En ook zij hebben bij mij de grondslag gelegd van het geloof.
    Iedere zaternamiddag kregen wij Gewijde Geschiedenis,
    dan werd er grote perkamenten prent met bijbelse tekening opgehangen aan het schoolbord
    en terwijl de zuster vertelde tikte ze met haar stok de beeltenis aan waarover zij het had.
    Die tik op het perkament zou ik nog kunnen herkennen uit duizend andere.
    En ja, ik doe (nog) volop mee aan het paasgebeuren, met hart en ziel en overtuiging. MVS


    Herinneringen gepolijst door de tijd, net als de mijne.

    Uw klaslokaal zie ik voor me, de warmte van de kachel is voelbaar.
    De klas als cocon. Die uren van rust en geborgenheid zijn zalf voor een kinderziel
    en ik hoor die zachte tikken op de aanwijsprent.

    Maar neem aan dat vijftien à twintig jaar later de situatie
    gans anders was en dat die tik toen dogmatisch klonk.

    m - EZW-04/2014

    13-04-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (2)
    12-04-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen. ------ in Parijs

    Bij onze noorderburen circuleren moppen over domme Belgen.
    Bij onze zuiderburen hebben ze moppen over les petits Belges.
    We zijn goed omringd hé. Nuja, zelf zijn we ook geen engeltjes.

    En kijk, daar is iemand die Belgische bieren weet te waarderen.
    ‘k Vind het een mooi filmpje, al was het maar voor de impressie van Parijs.

    klank aanzetten 
    http://www.youtube.com/watch?v=pYpPHpThdQg 
    01min24 

    De schoonzoon van mijn zus Tina is Fransman (zuiden).
    Hij weet meer over bier dan over wijn. En dat voor een Provençaal. Gek hé. 

    m - EZW-02/2014, herzien

    12-04-2018 om 01:49 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.440. al acht dagen

    Oma vroeg aan Kleintje of het zo wat meeviel, nu ze al acht dagen acht jaar oud was.
    Ja, dat ging. Groot zijn viel best mee.

    - En wat hebt ge u voorgenomen? Wat zijt ge zoal van plan.
    - Ik ga later koningin worden.
    - Koningin?
    - Ja, en dan zeg ik : stoppen met oorlog maken.
    - En stoppen ze dan?

    Kleintje knikte.

    - Waarom stoppen ze dan?
    - Omdat ik het zeg.
    - Omdat gíj het zegt?
    - Ja. Omdat ik koningin ben. Dan doen ze wat ik zeg.

    Zo simpel is wereldvrede. Koningin worden en zeggen : stop daarmee.

    - EZW-01/2015,HiH-04/2015, met dank aan RD

    12-04-2018 om 01:49 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.439. 3 x pijnlijk

    kippensoep met noedels voor een Zoekende Ziel

    Een jaar of dertig geleden (of langer) was er een modelletje van kamerjas in de mode,
    een korte kimono in synthetisch satijn,
    in fel rood of fel blauw met op de rug een paar oosterse lettertekens
    die zeer zeker grote filosofische wijsheden verkondigden.

    'k Had er zo twee. Die dingen waren spotgoedkoop en niet kleurvast of vormvast.
    ‘t Was dus handwas. Dat klonk toch chic zeker, dat ik mijn negligés
    met de hand moest wassen. In het meervoud dan nog wel! Wat een besogne!
    Maar ’t was dat of een hoop draden, want in de machine zwierden die dingen kapot,
    zelfs aan 400 rpm.

    Op een dag las ik ergens dat die Oosterse Wijsheden meestal prietpraat waren
    en soms zelfs gore praat en dat geen ene weldenkende Oosterling die dingen zou dragen,
    nog in geen duizend jaar. Die spullen waren op de westerse markt gegooid om
    eens goed te kunnen lachen met de Barbaren. Met ons dus, de Westerlingen. Weg kimono’s.

    Een gelijkaardig verhaal zat vanmorgen tussen de mails,
    eigenlijk enkel de afbeelding maar de prent spreekt voor zich:
    een jonge vrouw laat op het rechterschouderblad 'Zoekende Ziel' tatoeëren.
    Wholeness & tutti quanti, maar dan in ’t Chinees.
    Ik vermoed dat ze met zoekende ziel iets bedoelt in de richting van
    het verlangen naar volkomenheid in een universele geest.
    Minder de renaissancemens, de analytische, onderzoekende geest
    die criteria hanteert, want dan was die tattoo er niet gekomen hé. 

    Iemand was zo goed voor haar te vertalen wat in haar huid werd geïnkt.
    Voldoende scrollen, naar n° 29.
    Om de Chinese tekens aldaar te vergroten, CTRL + muiswieltje:

                             Afbeeldingsresultaat voor tattoo chicken soup

    Pijnlijk hé. In alle betekenissen van het woord, fysiek, financieel en emotioneel.
    雞 麵 湯  is wat er staat, of voluit . Wat het betekent zien we hier :
    Afbeeldingen van 雞 麵 湯 , of ook Afbeeldingen van  

    Mijn flut-kimonootjes kon ik zonder veel hartzeer wegdoen.
    Maar hoe moet het met een grote en dure tattoo die men
    met doorzetting (tanden bijten) en met veel overtuiging laten zetten heeft? 
    Pijnlijk, dat zweverig gedoe van Zoekende Ziel.

    m - EZW-04/2013, HiH-04/2015, bijgewerkt

    12-04-2018 om 01:48 geschreven door maart


    >> Reageer (0)



    bij nieuws verwittigd worden per mail?

    typ uw mailadres -het blijft buiten beeld- en klik op knop



    mailen kan hiér

    klik op de knop om uw mail te plakken / te schrijven


    Archief per maand
  • 09-2018
  • 08-2018
  • 07-2018
  • 06-2018
  • 05-2018
  • 04-2018
  • 03-2018
  • 02-2018
  • 01-2018
  • 12-2017
  • 11-2017
  • 10-2017
  • 09-2017


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!