BACK IN TIME TO THE FIFTIES-SIXTIES Hoe was het eind van de jaren vijftig en begin van de jaren zestig op muzikaal gebied in Ruiselede, Vlaanderen, Belgie en de rest van de wereld ?
08-02-2016
1967 - THIS MY SONG - PETULA CLARK
1967. PETULA CLARK kwam reeds verschillende keren vroeger aan bod in deze blog.
In 67 had ze terug een millionseller met THIS IS MY SONG. Het nummer was geschreven door Charlie Chaplin voor zijn film "A countess from Hong Kong" en hij was reeds 77 toen hij deze song schreef.
Petula nam het nummer eerst op in het Frans als "C'est ma chanson" en later werd het overgedaan in het Engels voor de Amerikaanse en Britse markt.
De song werd een zeer grote hit in Europa en ook de States.
In vlaanderen stond Petula in maart 67 op nr 1 in de Vlaamse hitparade en zebleef er 18 weken in.
Ze was dagelijks verschillende keren te horen op de radio en ook op de jukeboxen.
HIERONDER EEN VERSIE VAN THIS IS MY SONG DOOR PETULA CLARK, ZOWEL IN HET ENGELS ALS IN HET FRANS. EEN ZEER MOOIE STEM.
1967. MONJA gezongen door de Duitse ROLAND W. was een heel speciaal slownummer en het stond in de Vlaamse top 100 van 1967.
In december 67 kwam het met stip op nr 11 in de Vlaamse top 20 en het zou 11 weken in de hitparade blijven.
ROLAND WALCHLER was zijn volledige naam en hij werd geboren in Stuttgart in 1941( Hij overleed in september 2009).
Na zijn middelbaar belandde hij in Parijs en in de kunstenaarswijk St Germain des Préz. Hij probeerde het als schilder en als zanger.
Daarna ontdekte hij Londen en een groot stuk van de wereld, om uiteindelijk weer in Duitsland als zanger aan de kost trachten te komen.
Zijn MONJA werd, gelukkig voor hem, in 1967 een Europese monsterhit.
Dit nummer werd algauw verschillende keren per avond door de vele orkesten gespeeld op alle mogelijke trouwfeesten en bals. Zelfs tot op de dag vandaag wordt dit nummer nog gevraagd.
Met Les Charletans speelden we dit nummer natuurlijk ook.
In Bijlage, onder de video, vind je een audio-video van Monja door Les Charletans in 1967 in Zwevezele, zaal Het Volkshuis. De opnamekwaliteit is natuurlijk van die tijd.
HIERONDER EEN AUDIO - VIDEO VAN MONJA DOOR ROLAND W.
1967. Een knotsgekke plaat, in het Frans, stond in juni 67 op nr 7 in de Vlaamse hitparade en deze plaat bleef maar liefst 14 weken in de Vlaamse hitlijsten staan. LE TELEPHON door ene NINO FERRER.
Franse muziek had zeker niet mijn voorkeur, maar dit vond ik nu eens zeer goed, hilarisch eigenlijk.
NINNO FERRER werd geboren in Italie in 1934. zijn vader was een ingenieur en Nino ging met zijn moeder alleen in 1939 in verlof in Frankrijk, maar als gevolg van de oorlogsdreiging konden ze niet terug naar Italie.
In 1947 werd de familie weer herenigd, maar ze verhuisden naar Frankrijk, het geboorteland van zijn moeder.
Nino studeerde hier voor archeoloog, schilder en musicus, voornamelijk Jazz genoot zijn voorkeur.
Later begeleide hij ook grote namen oa Otis redding, Sam Cooke en Sam and Dave.
IN 1963 begon hij zelf platen te maken, maar het grote succes bleef uit, maar in 1967 kwam dan zijn hit LE TELEPHON uit en dit werd wel een groot succes.
Nino was blijkbaar zeer rusteloos en hij ging terug naar Italie, kwam dan weer terug naar Frankrijk, maakte veel platen soms met, maar meestal zonder, veel succes.
Uiteindelijk schoot hij zichzelf dood in 1998. Een triestig einde voor toch wel een zeer creatief iemand.
HIERONDER NINO FERRER MET LE TELEPHON. IK HOOR HET NOG ALTIJD GRAAG.
ACTUEEL - APACHE - THE SHADOOGIES - GALMAARDEN 20 JULI 2010
ACTUEEL. THE SHADOOGIES trachten de muziek van de fifties en de SIXTIES levendig te houden doordeze mooie muziek LIVE te spelen over gans Vlaanderen en tot zelfs in Nederland.
De playlist bevat The Shadows, Rock 'n roll, country en blues voornamelijk uit de jaren 1955 tot 1965 met ook veel, latere, afgeleide muziek.
WIJ SPELEN LETTERLIJK "THE BIRTH OF ROCK 'N ROLL".
Sinds 2006 hebben we reeds een groot aantal optredens verzorgd en we zijn nog niet van plan om ermee op te houden. De goede reactie van ons publiek is voor ons een stimulans om verder te doen.
HIERONDER APACHE, DE EERSTE GROTE HIT VAN THE SHADOWS UIT 1960, LIVE, GESPEELD DOOR THE SHADOOGIES IN GALMAARDEN, VLAAMS BRABANT. HET WAS "ZOMAAR EEN ZOMERAVOND" EN WE HADDEN EEN ZEER MOOI PODIUM EN EEN MAGNIFIEKE LICHTINSTALLATIE EN ZELFS EEN ROOKMACHINE TER BESCHIKKING.
1967. In 1967 waren het de hippies die het blijkbaar voor het zeggen hadden met hun "flower power ".
Zij predikten MAKE LOVE, NO WAR en kleedden zich op een rare manier, volledig niet conventioneel.
Hun muziek klonk ook anders en werd phychedelic genoemd.
SCOTT MCKENZIE kwam uit Virginia en hij nam een song op geschreven door John Phillips, de leider van de Mamas and the Papas. (zie vroeger in deze blog).
De song noemde SAN FRANCISCO, naar de stad die de bakermat van de hippie beweging was geworden.
Men voelde de verheven sfeer in de song en het werd zeer vlug een millionseller en een echte wereldhit.
Hij haalde nr 3 in de states, nr 1 in de UK, nr 1 in Duitsland, Belgie, Denemarken en Noorwegen. In gans Europa stond de song hoog in de hitparade.
In Vlaanderen zelf stond hij ook nr 1 in augustus 67 en bleef zelfs 17 weken in de hitparade.
Rock 'n roll was natuurlijk weer ver weg bij deze hippie sfeer maar het zouden toch ook de hippies zijn die, nadien, massaal, aanwezig zouden zijn op de rock 'n roll revival festivals. Meer daarover binnenkort.
HIERONDER EEN LIVE UITVOERING DOOR SCOTT MCKENZIE ( IN TABAART EN WAARSCHIJNLIJK OP SANDALEN ) VAN "SAN FRANCISCO". DE KLANK VAN DE LIVE SONG IS NIET ZO BEST MAAR IK GEEF HEM OM DE HIPPIE SFEER EEN BEETJE AAN BOD TE LATEN KOMEN. HET WAS OP HET MONTERAY FESTIVAL, IEDEREEN IS BLIJKBAAR ZEER LIEF, MAAR ZEKER HIGH. TUSSEN HET PUBLIEK ZIE JE OA JIMMY HENDRICKS EN BRIAN JONES VAN THE ROLLING STONES.
1967. Een groep uit Memphis, dus geen Britse deze keer, haalde nr 1 in de States en nr 5 in de Uk.
Het was de groep THE BOX TOPS met hun nummer THE LETTER.
Ze begonnen, zoals zovelen, in de middelbare school. Een van hun leden was BILL CUNNINGHAM, de basgitarist. Deze man was recent jarenlang de basgitarist van Jerry Lee Lewis, en hij reisde dus met Jerry de wereld rond. Onlangs werd hij echter doodgeschoten in een appartementsgebouw waar hij de security verzorgde. Triestig einde van een zeer vriendelijke man.
Het nummer "The letter" zou, later, in de jaren 70, door Joe Cocker, gecoverd worden met veel succes. Ik had ook het nummer nog niet gehoord of opgemerkt voor dat ik de versie van Joe Cocker hoorde had later in de jaren 70.
Toch stond dit nummer op nr 2 in Vlaanderen in oktober 67 en het bleef zelfs 12 weken in de Vlaamse hitparade staan. In 1967 stond ik aan het begin van mijn carriere als financieel directeur en had met Les Charletans tot 120 optredens per jaar. Ik zal daardoor wellicht minder aandacht gehad hebben voor de Vlaamse hitparade en dit mooi nummer hebben gemist.
Onder video, in bijlage, een live versie van The letter door JoeCocker uit 1970.
oo1966. LES CHARLETANS uit Zwevezele bestonden dus vanaf de lente van 1966 uit : SYLVAIN MAES : accordeon + achtergrond-zang, NOEL CALLEWAERT : drums en zang, GERMAIN VAN DE WEGHE : zang en gitaar.
Toen ik de groep vervoegde hadden ze al een zekere bekendheid en werden reeds veel gevraagd voor trouws en bals. Met een gitaar erbij werden wij al vlug nog meer gevraagd. Minstens een keer per week werd er gespeeld, maar het aantal keren dat we 2 maal of meer per week moesten spelen liep rap op. Dit was inderdaad de tijd van VOOR de opkomst van de disk jockeys, alles werd live gespeeld.
Aanvankelijk in 66 en 67 was dit nog goed te combineren met mijn job als hulpboekhouder, maar vanaf 1968 werd ik financieel verantwoordelijke van de firma Seghers Construct in Gent en dat werd een zware dobber, zeker als we tijdens de weekavond moesten spelen en ik 's anderendaags moest werken.
Ik kocht mij algauw een andere gitaar want mijn electrische gitaar met klankkast was dus beschadigd uit het leger gekomen en ik opteerde voor een platte gitaar Egmond, de Hollandse tegenhanger van Fender. Een Fender kostte veel te veel geld.
Sylvain Maes kocht een nieuwe versterker HOHNER en ook een orgel-accordeon op statief met electronische bassen erop.
Dit was een absolute verbetering en onze klank was deze van zang, gitaar : begeleiding maar ook solo, drums, accordeon of orgel en een prachtige bas. Voor de gitaar was er reverb en een beetje vibrato. We hadden wel een beperking : we hadden geen ritmegitaar en we speelden geen Shadows. The Shadows spelen zonder ritmegitaar was niet aangewezen en klonk ook niet zoals het moest. Regelmatig zongen we met 3 stemmen in harmonie.
Dit was een zeer drukke periode in mijn leven en dit duurde tot 25 april 1970, met honderden optredens meestal in West- en Oostvlaanderen. Op 30 april 1970 ben ik dan getrouwd met GRETA PARDO en ben ik gestopt met regelmatig optreden. Daarna gebeurde dit sporadisch nog wel eens een keer. Daarover later.
Mijn opvolger als zanger-gitarist werd GEERT MAES, de broer van Sylvain. Hij speelde eveneens saxofoon en Les Charletans zijn uiteindelijk gestopt op 11 juli 1974. Sylvain Maes treedt vandaag nog op : alleen of met Geert Maes of met een tweede accordeonist. Noel Callewaert zingt nog altijd. Ikzelf heb The Shadoogies opgericht in 2005. Geert Maes musiceert thuis nog dagelijks en treed ook nog sporadisch op, zelfs een keer met The Shadoogies in 2009 in Gemert (NL).
Onder de fotos een video van Les Charletans met Sea Cruise uit 1974. Sylvain Maes : Keyboard, bas en backing vocals, Geert Maes : gitaar, zang, saxofoon en backing vocals, Noel Callewaert : drums, zang en backing vocals.
HIERONDER EEN AANTAL MOOIE ZWART WIT FOTOS VAN DE GROEP :
1966. Op nummer 4 van de Vlaamse hitparade stond in juni 66 een nummer : OH OH WHAT A KISS gezongen door MICKY DAY. Het nummer bleef ook niet minder dan 17 weken in de Vlaamse hitparade staan.
Dit nummer stond op nr 15 in de Vlaamse top 100 van 1966. Zeer uitzonderlijk.
Het was een simpel gezongen nummer met een orgeltje dat leek op dat van Johnny and the Hurricanes.
Dit nummer werd enorm veel gespeeld op de radio en op de jukeboxen en alle orkesten in Vlaanderen speelden dit nummer ook. Met Les Charletans was dit ook een vast nummer op ons programma.
Ik zie nu dat de zanger ene MICKY DAY was, maar die ken ik niet en ik heb er nadien ook nooit meer van gehoord. Hij komt wel voor bij Waalse muzieksites. Het zou dus kunnen dat het een Brusselaar of een Waal is. Zijn uitspraak van het Engels is in ieder geval niet al te best.
Na enig zoekwerk vind ik dat het nummer in Nederland ook gezongen werd door ene WILL ANDY en ook door een zekere Amerikaan ANDY FISHER, blijkbaar een countryzanger.
Raar maar waar Micky Day en Will Andy stonden allebei in Vlaamse hitparade met hetzelfde nummer in Juni 66. Micky op nr 4 en Andy op nr 7. Alleszins een zeer uitzonderlijke situatie.
Volgens sommige bronnen zou het nummer van Mexicaanse oorsprong zijn , zeer oud en ook gezongen indertijd door Caruso en zelfs door Mario Lanza. Aan dit laatste twijfel ik ten sterkste gezien de eenvoud van de song.
Moest iemand hier iets meer over weten dan mag je mij altijd mailen.
HIERONDER EEN AUDIO-VIDEO VAN OH OH WHAT A KISS DOOR MICKY DAY. EEN MOOIE HERINNERING.
1967. ENGELBERT HUMPERDINCK werd geboren als Arnold Georges Dorsey in Madras, India in 1936.
In 1947 kwam zijn familie ( 2 ouders en tien kinderen) terug naar Leicester, Engeland.
Op school leerde Engelbert piano en gitaar spelen, en later ook saxofoon.
Na zijn middelbaar probeerde hij het als ingenieur maar het was de muziek die zijn grote liefde was.
Na zijn legerdienst, in 1956, hij was toen 20 jaar, begon hij in clubs te zingen en won een prijs op het eiland Mann.
Hij werd hierdoor opgemerkt door de platenfirma Decca en er werd een plaat uitgebracht met de titel "Mister Music Man". Dit werd geen groot succes en de platen bleven uit, en van 1960 tot 1964 was het knokken om iedere dag te overleven.
In 1965 ontmoette hij dan de manager van de toen reeds bekende TOM JONES en deze besloot om Arnold te managen en zijn naam werd "Engelbert Humperdinck".
Hij nam, terug voor Decca, een nieuwe plaat op "Stay" en werd door Decca naar het Knokke festivalgestuurd.
Zijn song van dit festival :" Dommage, Dommage" (zie een vorig bericht in deze blog) werd een grote hit in Belgie en Nederland.
Dan kwam zijn monsterhit RELEASE ME in 1967, een regelrechte millionseller.
Deze song was geschreven door twee Amerikaanse country componisten en werd in de States een grandioos succes in de jaren 50. Ray Price en Jerry Lee Lewis, en honderden anderen, namen het op. Hier hadden we dus terug een song, vroeger eerst uitgebracht door Jerry Lee lewis en later tot een millionseller gezongen door een Engelsman. (Zie het bericht in deze blog over Tom Jones met "The green green grass of home").
Ook in 67 scoorde Engelbert een tweede millionseller met THERE GOES MY EVERYTHING en een derde met THE LAST WALZ. Ook zijn LP : "Release me" verkocht meer dan een miljoen.
De jaren van hongersnood waren duidelijk voorbij voor Engelbert.
Release me stond nr 1 in de UK en nr 4 in de USA. In Vlaanderen stond "Release me" op nr 1 in feburari 67, "There goes my everything" op nr 2 in juni 67 en "The last waltz" op nr 1 in september 67.
Met Les Charletans speelden we alle drie deze nummers bij ieder optreden en ze waren ook zeer grote jukeboxhits.
HIERONDER EEN LIVE VIDEO VAN RELEASE ME DOOR ENGELBERT HUMPERDINCK. KOUDE RILLINGEN KRIJGT MEN HIERVAN.
1966. THE SHAKESPEARS stonden in januari 1965 op nr 17 van de Vlaamse hitparade met SHAKE IT OVER.
Zie een audio-video van shake it over in bijlage, in maart 66 en ook nog eens in maart 1978 stonden de Shakespears met het nummer SUMMERTIME op nr 15 in 66 en in 1978 op nr 5 in de Vlaamse hitparade.
Onder de video een korte bio van The Shakespears.
HIERONDER EEN AUDIO-VIDEO VAN SUMMERTIME DOOR THE SHAKESPEARS.
1966. UDO JURGENS won in 66 het Eurovisiefestival voor Oostenrijk met het nummer MERCI CHERIE.
Hij had de muziek van dit mooie nummer zelf geschreven en het was niet de eerste keer dat hij meedeed aan het festival maar het was wel de eerste keer dat hij won.
UDO werd geboren in 1934 in Oostenrijk en hij speelde reeds aan 5 jaar accordeon. Hierdoor kon hij studeren aan het conservatorium en kreeg een uitgebreide muzikale opleiding.
In 51 schreef en zong het liedje "Je t'aime" en won hiermee een nationale prijs en hij kon dit nummer zingen met een echte big band.
Toen hij 20 was maakte hij zijn eerste plaat en 1960 werd hij gekozen om mee te doen een het KNOKKE festival, dit festival had in die tijd een enorme bekendheid in Europa. Hij werd hier gelauwerd als de beste solo artiest. Na hem zouden Dave Berry en Engelbert Humperdinck ook in Knokke hun zeer succesvolle carriere starten (zie vorige berichten in deze blog).
In 1960 had UDO dan ook een zeer grote hit in Vlaanderen en in Nederland met zijn Knokke-liedje JENNY.
IN 63 en 64 deed hij dan mee aan het Eurovisiefestival maar won niet. IN 63 had hij een zeer grote met WARUM NUR WARUM.
In 66 won hij dus wel met MERCI CHERIE en het werd een millionseller.
In Vlaanderen stond hij nr 2 in maart 66 met "Mercie Cherie", met "Jenny" stond hij in 1960 nr 8 maar hij bleef maar liefst 4 maand in de Vlaamse hitparade staan.
HIERONDER MERCI CHERIE - LIVE - DOOR UDO JURGENS OP HET EUROVISIESONGFESTIVAL VAN 66. PRACHTIGE STEM, ZEER GOEDE VOORDRACHT EN EEN FENOMENALE PIANO.
1966. Het quintet THE HOLLIES werd gesticht in 1963 in Manchester en ze geraakten aan een platencontract bij de platenfirma Parlophone.
Vrij vlug hadden ze een aantal tamelijk succesvolle hits.
In 1965 toerden ze met The Rolling Stones en bezochten de USA, Zweden en Denemarken.
In 66 kwamen ze, na tien redelijk succesvolle platen, op nr 1 in de UK met BUS STOP. De plaat werd natuurlijk ook uitgebracht in de States en in de USA alleen al verkochten ze meer dan een miljoen exemplaren.
Daarna volgde hun tweede millionseller STOP, STOP, STOP. Hiermee stonden ze nr 2 in de Uk en nr 5 in de USA.
In Vlaanderen stonden ze met "Bus stop" even in de hitparade in augustus 66, maar met "Stop, Stop, Stop" kwamen ze op nr 8 in december 66.
Tot in 1977 zouden ze constant met een of meer platen in de Vlaamse hitparade blijven. Vlaanderen was The Hollies blijkbaar trouw.
Onder de video, in bijlage, een live video van Stop, Stop,Stop door The Hollies.
HIERONDER BUS STOP DOOR HOLLIES. EEN AUDIO-VIDEO. LUISTER NAAR DE SPECIALE KLANK. DIT WAS BLIJKBAAR HUN HANDELSMERK.
1966. THE ANIMALS met leadsinger ERIC BURDON en keyboardman ALAN PRICE hadden in 1964 een grandioze millionseller met THE HOUSE OF THE RISING SUN. (zie hierover vroeger in deze blog).
Daarna behaalden ze het ene succes na het andere, maar een tweede single millionseller zat er blijkbaar niet in.
Hun platenfirma bracht echter in 1966 een album uit met AL hun successen van 2 jaar ver : THE BEST OF THE ANIMALS, en deze langspeelplaat verkocht wel meer dan een miljoen exemplaren.
Al hun nummers waren rythm and blues songs, gezongen door de kleine Eric Burdon, die de stem had van een doorleefde neger. Een van de nummers op deze plaat was : BRING IT ON HOME TO ME.
Dit hoorde ik graag en met mijn legergroep The Jumping Devils in Spich, Duitsland, Eerste cyclisten (zie vroeger in deze blog) speelden we dit nummer bij ieder optreden.
HIERONDER THE ANIMALS MET BRING IT ON HOME TO ME. DIT WAREN GOEDE MUZIKANTEN. ALAN PRICE HAD DE GROEP TOEN REEDS VERLATEN. SPIJTIG.
1966. ENGELBERT HUMPERDINCK werd geboren in 1936 in India, zoals Cliff Richard, en zijn echte naam was Arnold George Dorsy.
In 1946 kwam zijn familie naar Engeland terug en ze vestigden zich in Leicester.
In 1966 maakte Engelbert deel uit van de ploeg die deelnam aan de Knokke Cup en hij werd een van de laureaten.
Hij nam DOMMAGE DOMMAGE op en het werd een groot succes in Vlaanderen en Nederland.
Vlaanderen lag dus aan de basis van zijn succes, net zoals dit het geval was met Dave Berry (zie gisteren).
Blijkbaar waren wij in die jaren veel inventiever met het ontdekken van talent.
In 1967 volgde dan zijn monsterhit "Release me", later meer daarover.
In Vlaanderen had Engelbert dus groot succes. Hij stond nr 1 in de Vlaamse hitparade met "Dommage Dommage" in november 66 en hij bleef 18 weken in onze hitparade staan.
HIERONDER DOMMAGE DOMMAGE, EEN AUDIO-VIDEO VIDEO DOOR ENGELBERT HUMPERDINCK.
1966.THE FOUR TOPS hadden in 1966 hun derde en vierde millionseller : REACH OUT I'LL BE THERE en STANDING IN THE SHADOWS OF LOVE. (zie ook vroeger in deze blog).
Ze waren een typische motowngroep en de songs waren terug geschreven door het trio Holland, Holland en Dozier.
Dit was wel degelijk de soul rythm and blues en had niet veel meer weg van rock 'n roll.
Het was mooi maar ik had heimwee naar de vroegere jaren. Mijn heimwee zou echter binnenkort gestild worden want er zouden zeer veel en grote revivals komen van de classic Rock 'n roll.
"Reach out I'll be there" haalde nr 1 in de USA en nr 15 in de UK.
"Standing in the shadows of love" geraakte tot nr 6 in de States en tot nr 5 in de UK.
In Vlaanderen haalden ze ook voor de eerste keer de hitparade : nr 10 in november 66 en nr 17 in februari 67.
HIERONDER EEN LIVE VIDEO ( 2007) VAN REACH OUT I'LL BE THERE VAN THE FOUR TOPS.
1966. IN 1965 kwam DAVE BERRY (° 1941 in Sheffield Engeland) naar het Knokke festival (TV cup) en maakte hier een onvergetelijke indruk met zijn song THIS STRANGE EFFECT.
Het was een instant hit in Vlaanderen en Nederland en de song werd zelfs bekroond als de beste song door de toenmalige piratenzender VERONIKA.
Dave zag er altijd afgepeigerd uit en was altijd in het zwart gekleed. Hij stak zich ook altijd weg achter iets tijdens zijn optredens en zijn gebaren tijdens zijn optredens waren onuitgegeven. Ook zijn kledij was niet alleen zwart maar totaal speciaal en opvallend.
Zijn andere hits waren "Now", "Mama", "I'm gonna take you there".
Een millionseller zat er voor hem niet in, maar hij was wel een hele tijd top of the bill in Vlaanderen en Nederland.
Raar genoeg was "This strange effect"ook een grote jukeboxhit en het werd , zeker na twaalf uur, door velen meegezongen in de cafes.
In augustus 65 stond hij nr 4 in de Vlaamse top 20 met This strange effect, maar in juli 66 stond hij zelfs nr 1 met MAMA.
HIERONDER EEN ZEER KORTE VERSIE VAN THIS STRANGE EFFECT DOOR DAVE BERRY. LET OP HET EINDE OP ZIJN KLEDIJ EN OOK OP ZIJN GEBAREN MET DE MICRO EN ZIJN KLAGENDE ZANG EN STARENDE OGEN.
1966. CLIFF RICHARD AND THE SHADOWS (Zie ook vroeger in deze blog) in 66 nog altijd succesvol en ze maakten hun film Finder Keepers waarin veel mooie songs voorkwamen.
Ze hadden echter geen 4 of 5 bestsellers meer in de Vlaamse hitparade staan zoals de jaren ervoor en ook The Shadows, alleen, met hun instrumentale hits waren uit de hitparade verdwenen. The Beatles en The Rolling Stones en een massa andere Britse groepen hadden praktisch alles overgenomen.
Ik vond dit een zeer spijtige zaak, maar er was niets aan te doen. Dit hoofstuk was blijkbaar afgesloten.
De Rock 'n roll zou in de komende jaren gelukkig verschillende revivals kennen. Al de grote namen van vroeger zouden regelmatig op revival festivals te zien zijn ,ook, en in het bijzonder, dikwijls in Europa. Uiteindelijk zou de Rock 'n roll (rock, hardcok, punk, bluesrock, enz...) een blijver blijken en tot op vandaag is de rock zeer actueel gebleven.
Cliff Richard and The Shadows stonden in Vlaanderen in 1966 slechts eventjes in de hitparade met hun nummer VISIONS.
HIERONDER EEN LIVE VIDEO VAN VISIONS DOOR CLIFF RICHARD AND THE SHADOWS. HET IS VEEL LATER DAN 66, WAARSCHIJNLIJK 1984, BIJ EEN VAN HUN REUNIES.
1966. WILL TURA stak met kop en schouders uit boven alle Vlaamse vedetten in 1966.
Hij had 4 songs in de top 20 in 1966. Hij kwam vroeger reeds uitgebreid aan bod in deze blog.
Een nummer van Will dat ik graag hoorde en ook speelde met Les Charletans was HEIMWEE NAAR HUIS.
Deze song was ook een echte jukeboxhit. Hij was geschreven door Will Tura zelf, zoals de meeste van zijn grote hits.
Niettegenstaande mijn voorliefde voor de classic rock 'n roll koos ik dit nummer dikwijls op de jukebox.
De Vlaamse teksten vielen echter meestal tegen, maar als men een Engelse tekst van een grote Amerikaanse hit in het Vlaams vertaalde dan was deze tekst nog veel veel slechter dan de teksten van de Vlaamse zangers. Dus niet getreurd, de muziek was mooi en dit telde voor mij.
Heimwee naar huis stond in Vlaanderen op nr 4 in februari 1966 en bleef 22 weken in de hitparade. Nog vele jaren zou dit een vast nummer worden dat gespeeld werd door de talloze orkesten in Vlaanderen.
HIERONDER EEN AUDIO-VIDEO VAN HEIMWEE NAAR HUIS DOOR WILL TURA. GOED GEZONGEN EN ZEER MOOIE MUZIEK.