Dinsdag 16 oktober 2007

De jongen

eenzaam sluipt geruisloos door het huis
de dagen worden moe en duren veel te lang
voor het raam starend in het niets
staat de jongen voor zich uit te kijken
hopend op een straaltje licht
in de nevelslierten die hem beklemmen

is het waar wat men vertelt
mag ik proeven van de hoop
misschien
wie weet
wordt ooit de zekerheid geboren

mama, ik ben bang
straks trek ik stroken van het behang
ik hoor boze mensen fluisteren
woorden boren me in de grond
chaos maakt gaten in mijn hoofd

laat me maar
ik wil slapen
neen
ook dat gaat niet
mijn dromen maken me kapot

© Merel

Reageer op dit bericht

4 reacties op dit bericht

Pierre Van Laeken17 oktober 2007 om 14:29

Heel weemoedig gedicht Merel. Prachtig in zijn gevoel.

Elvira en Pierre danken jullie voor je fijne reactie en wensen jullie ondanks het donkere herfstweer toch een fijne woensdag.

Alida17 oktober 2007 om 13:42

dag Merel

je hebt dat mooi verwoord, maar ik wens het niemand toe om zoiets mee te maken

LaFadista17 oktober 2007 om 12:07

weemoed vult...

mijn hart als ik dit gedicht lees... heel mooi verwoord verdriet...

misschien zin in een streepje jazz?
Momenteel is Satchmo te beluisteren op mijn blog met een fado...

nog een lieve groet…

Franske16 oktober 2007 om 18:03

Bezoekje uit Zarren

Merel, met het zonnetje in de lucht kom ik je mooie gedichtjes nog eens bewonderen.
Groetjes en tot nog eens.
Franske

Reageer op dit bericht

Maandag 15 oktober 2007

Ik zie je lachen

ik zie je lachen en dat maakt me blij
je weet me zo veel te vertellen
ik hoor je zingen,
je staat zelfs soms te dansen
je leeft en probeert te vergeten
hoe het vroeger met je was
de uitdaging ga je dapper aan
een weg terug bestaat niet meer

maar als ik in je ogen kijk
zie ik een blik die moeilijk verder kan
het fonkelende licht bestaat niet meer
de stralen zijn nog slechts een doffe glans
je ogen vertellen hoe je ziel
van ellende kreunt om wat verloren is

31-07-2006

© Merel

6 reacties Reageer op dit bericht

Zondag 14 oktober 2007

Herinnering

lang werd de herinnering doodgezwegen
opgeborgen op een stille plaats
bijna vergeten in de tijd
smeulend
tot ooit opnieuw ontwaken

nu droomt ze mijmeringen
mompelt zacht een naam
en tovert een gezicht

minnestrelend
in het vuur van de emotie
brandt een warme gloed

heimwee knaagt
een stil verlangen
naar wie ooit was

© Merel

2 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 13 oktober 2007

Het koor

ik liep in het niets
tot ik stemmen hoorde
stemmen die me bekoorden
hoopvol ging ik ze tegemoet

ik zag een koor
werd overrompeld door het zingen
weende tranen
bij het horen van het lied

heel stil ben ik meegegaan
aarzelend klonk ook mijn stem
op de tonen van

vergeet mij niet

© Merel

2 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 12 oktober 2007

De tekening

ik probeerde mooi te tekenen
helemaal niet buiten de lijntjes
heel voorzichtig nam ik
het blauwe kleurtje en
kleurde de wolken
in het hemelsblauw

maar ik begon me te vervelen
dacht aan spelen met de bal
of misschien wel fietsen
langs de grote dijk

en daarom mama
begon ik vlug vlug te kleuren
en is mijn tekening
niet wat ik had verwacht

maar weet je mama
ik maakte ze speciaal voor jou
omdat ik zo veel van je hou

© Merel

4 reacties Reageer op dit bericht

Donderdag 11 oktober 2007

Mijn lepeltje

ik noem je
mijn lepeltje
als jij en ik
als twee lepeltjes
lepelen met elkaar

mijn rug
rugt
tegen je buik

je armen
teder om me heen
handen
zachtjes strelend

je lepelt je
in mij
en ik
geniet

© Merel

Reageer op dit bericht

Woensdag 10 oktober 2007

Pijn

als uit het niets
kruipt pijn plots gevaarlijk dicht bij haar
hij botst tegen het goed gevoel
kleineert het welbehagen
opgewonden dringt hij binnen in haar ziel

overdonderd
bijt ze haar lippen stuk
voelt hoe pijn met harde woorden
de wortels van het verwerken
met een kaakslag verplettert

tot ze ontdekt hoe deze pijn zo anders is
ze werpt hem weg in de poel van het vergeten
denkt aan hoe klaprozen haar bekoorden
en wacht berustend tot een nieuwe lente komt

© Merel

12 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 9 oktober 2007

De val

als een koorddanseres
zoekend naar zichzelf
flirtte ze met het evenwicht
het was een balanceren
zweven met het voelen
van machteloos dat in haar huilde

beneden zag ze mensen kijken
met ogen van het ongeloof
angst greep om haar heen
toen ze bijna viel in diepe duisternis

nog even zwijmelde de vrouw tot ze niet meer kon
in haar tuimelen naar de hardheid van het bestaan
hoorde ze het gegil van een diepe val

© Merel

2 reacties Reageer op dit bericht

Maandag 8 oktober 2007

Dank je wel

                      Vandaag voor een keer geen gedicht

                     alleen een welgemeende dank je wel

                                  Merel

4 reacties Reageer op dit bericht

Zondag 7 oktober 2007

Voor Dino

                             Voor iemand die van ons allemaal
                             een beetje steun gebruiken kan
                            Ga daarom even naar haar blog
                            met enkele lieve woordjes

                            https://blog.seniorennet.be/dino

dan staat de wereld even stil
een koude kilte kruipt in mij
er is ongeloof
en ik begrijp het niet
waarom een vrouw als jij
een vrouw die vreugde zaait
en anderen warmte schenkt
met de dekens van haar hart

waarom jij
reeds getekend door dat vreselijk woord
nu zelf het gevecht moet ondergaan

je slikt heel even en verteert
dapper is je beste vriend
bang heb je in een donkere hoek verbannen
en moedig knijpt je gemoedelijk in je hand
je denkt weemoedig hoe strijdlustig een klein iemand is
en weet heel zeker dat jij als grote mens
de hindernissen op je weg zal overwinnen

           ©   Merel

22 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 6 oktober 2007

Mijn droom

wat doe ik met mijn dromen
ze gapen me bezitterig aan
en kwijlen van verlangen

straks kruipen ze in mijn slaap
banen zich een weg
tussen de nachtmerries in mijn stal

dan schiet ik angstvallig wakker
mijn hart kruipt uit mijn keel
bonkt harde slagen in mijn hoofd

verkrampt wacht ik tot de ochtend komt
mijn ogen knijp ik niet meer dicht
in mijn droom ben ik het die vlucht
toch komt hij steeds terug

© Merel

6 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 5 oktober 2007

Teder zwijgen

je aanwezigheid
gehuld in teder zwijgen
wist mijn gekwetste ziel te beschermen
met de adem van het stil ontwaken

je stilte
proefde naar geborgenheid
gedragen op de witte vleugels
van de nieuwe dag

in je ogen zag ik
een stuwdam van genegenheid
langzaam verdronk ik
in het meer van tederheid

© Merel

1 reactie Reageer op dit bericht

Donderdag 4 oktober 2007

De mens

ik heb me in de mens vergist
hij bloosde van vertrouwen
toen hij liet proeven
van het nest van hier hoor je thuis
misschien flirtte ik met de naïviteit
was ik te goed gelovig
dacht dat hij een spiegel
van me zelf zou zijn

ik heb de mens verwenst
voel de walging in me stijgen
nu hij met weinig woorden
de belofte breekt
het mes snijdt in mijn ziel
pijn bloedt bijna dood
het lijkt hem niet te deren
ik werp loze woorden in zijn schoot
het vertrouwen kruipt als een rat uit mij
en zoekt zijn thuis in een riool

© Merel

1 reactie Reageer op dit bericht

Woensdag 3 oktober 2007

Tijd lijkt stil te staan

tijd lijkt stil te staan
niets is nog wat het was
toch werd gisteren vandaag
en morgen komt weldra

in het besef dat alles anders is
begrijp je het leven niet
dat dansend op het ritme van de dag
een weg vindt waar je niet in past

's avonds als rust gezelschap wordt
en schemerlicht naar duister roept
knaagt de pijn van niet begrijpen
duurt de nacht weer vreselijk lang

5 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 2 oktober 2007

Misschien

misschien
kijk je even achterom
twijfel je

zie je
hoe het verlangen met mijn haren speelt
de hunker naar tranen smaakt

misschien
ben ik dom
verlang ik te veel

© Merel

2 reacties Reageer op dit bericht

Maandag 1 oktober 2007

Eenzaam ziek

een norse blik klopte op je schouder
keek je aan met waterige ogen
zijn bibberende stem liet hij je verstaan
hoe verkeerd het was wat je dacht

ik ben geen zuurpruim
die hier de tijd zit te verkniezen
mijn geest botst met ontzettend bang
nu het verdict de deuren sluit
het oordeel liever wat gaat slapen
en kwade beesten zonder genade
de sappen uit mijn lichaam
als zoete spijs verteren

de duisternis die weldra komt
zaait pieker in mijn hoofd
brengt nachtelijke kwelling naar mijn kamer

beschaamd nam ik zijn arm
begeleidde hem tot bij het bed
waar witte lakens wachtten
op het lichaam zonder kleur

© Merel

6 reacties Reageer op dit bericht

Zondag 30 september 2007

Blinde vlek

zijn verdriet zuchtte
voelde zich ongelukkig
hij probeerde aan iets moois te denken
zocht in zijn herinnering
een beeld om te koesteren
voor altijd te bewaren

ergens
dacht hij
kon je het geluk oprapen

maar moedeloos
stond hem op te wachten
met harde woorden
kraakte hij zijn gedacht

zijn blinde vlek stond in de weg

© Merel

2 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 29 september 2007

Twee oudjes

twee oudjes op een bank
ze drinken gretig van het herfst voelen
samen
hand in hand
ze zeggen niet zo veel
begrijpen zonder woorden
liefdevol glinsteren ogen
met een glimlach legt ze haar hoofd op zijn schouder

"wat als"
vraagt ze voorzichtig
hij veegt haar sombere gedachten weg
ze mijmeren
dromen om samen de eindstreep te halen
hand in hand
zonder woorden

ze plukken tederheid en liefde
een takje geluk
en een boeket herinneringen
behoedzaam laten ze het rusten in een doosje

voor als . . .

© Merel

4 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 28 september 2007

Emoties

zoveel emoties heb ik beleefd
ze vertelden mij hoe het leven
boeiend in mijn dagboek schreef
soms stond pijn me aan te gapen
kwam het verdriet met vlugge pas tot bij mij
gelukkig bracht een blauwe lucht
zoete dromen en zag ik even het geluk
het verlangen schreef sierlijke letters
en heimwee traande doorlopen woorden
donkere nachten spraken met de eenzaamheid
tot de passie tederheid ontmoette
en het liefdesvuur de kamer verwarmde
was ik al eens moedeloos
tekende vriendschap een regenboog

mijmerend hoe het ooit was
een vleugje pijn met een sprankel geluk
hoop ik dat de toekomst
emoties brengt om van te snoepen

© Merel

1 reactie Reageer op dit bericht

Donderdag 27 september 2007

Gevoelens

als gevoelens
je uitpersen
tot geen sap meer overblijft

als gevoelens
je beklemmen,
een touw van vastgebonden zijn

als gevoelens
met je treuren
en je voelt alleen nog angst

wat doe je dan ?

© Merel

4 reacties Reageer op dit bericht

4 reacties op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van begrijphetnietje