Naar de inhoud

Mrs.Bo and Mr. Silver

akke.beakke.be

nachtelijke mijmeringen ...

Hier zit ik weer in't kot van de nacht achter mijn Pécéke.  

Slapeloosheid is toch een rot vervelend iets en mijne zilveren snurkt onschuldig verder zonder zich bewust te zijn dat zijn eega zijn beddestee (en hem) verlaten heeft.   Het moet zalig zijn om zoals hij elke nacht door te kunnen slapen.  Schwiegermutti slaapt ook zo diep, 't moet in hun genen zitten. 

Pffft...mijn laatste boek is net uit en er is niets deftig op TV op dit ongoddellijk uur, dus dan maar hier een beetje komen lullen, jullie zullen me dat hopelijk niet kwalijk nemen.

't is een rustige week voor ons, de week die komt. 

Zoon 1 en familie zitten aan zee tijdens de herfstvakantie en vermits zoon 2 en zijn eega allebei in het onderwijs staan/zitten/liggen hebben we zelden babysit dienst tijdens vakantie periodes.

Iets anders : ....zelfs 's nachts is het nog steeds zalig weer. 

Hoe ik dat weet?   Omdat ik hier in mijn nachtjapon zit te typen en niet in mijn dikke winter peignoir en pelsen sloefkes.

Peignoir... raar woord hé, dat komt van het Frans zeker, dub dub ... hoe noemt men een peignoir in't mooi nederlands?   'Een kamerjas', dat was het!    Er werken blijkbaar toch nog enkele hersencellen op dit ongoddellijk uur godzijbedanktmerciekes :-)

Deze namiddag ben ik met twee vriendinnen op trot geweest - naar de dierentuin.   Vriendin had twee vrijkaarten.  't was te goed weer om binnen te zitten had ze gezegd.   Volk dat er was, niet te geloven.   't Was precies één of ander schoolvakantie : allemaal oma's en opa's met kleinkinderen :-)   en wij, de drie tetterende madammekes ook natuurlijk.   We zijn dan maar na een korte wandeling rond de zoo in de Paon Royal gaan binnenzitten, daar konden we rustiger praten dan buiten in't gejoel.

Ook op de tram naar stad en naar huis was het ongelooflijk druk.   Mijn tram passeert de Boekenbeurs, dan weet ge het wel zeker.   Als sardiennekes op elkaar stonden we gepakt. Ik durfde niet goed in de boekenbeurszakken kijken, 't waren waarschijnlijk vooral kookboeken van de Piet of de Jeroen.   Zelf ga ik dit jaar niet,  want ik heb nog stapels boeken liggen die ik onlangs in Engeland gekocht heb en Congo en het derde deel van de Millenium Trilogie liggen nog te lonken.

Voilà... vier uur en een kwart en nog altijd niks, nada, gene vaak... doemme doemme toch. 

Ik zal dan nu maar één of ander onnozel spelletje spelen, misschien komt Klaas Vaak dan toch wat zand in mijn oogjes strooien ....   diepe slapeloze zucht!

 

Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door BOJAKO om 04:20 Stuur door Reageer op dit bericht

12 reacties op dit bericht

Natoken8 november 2011 om 09:47

Goeie morgen Bojako

Laat die nachtelijke mijmeringen maar voor wat ze zijn en geef ons nog eens een pittig logje want een lach is de beste remedie tegen somber weer. Ik val precies in herhaling ( zie logje) maar heb daar vandaag ook alle redenen voor! Een warme knuffel en kus van mij

vis.gif

ani6 november 2011 om 08:30

'k ben ook weer vroeg op

en verdorie dat slapen .... lukt me ook niet zo best !----- maar ik ging vannacht even terug in de tijdd , ... in gedachten ... en ben dan toch weer in slaap gesukkeld ....
mooi , nog steeds buiten ... een herfst om buiten te zijn :wink: wandelen staat dus op 't menu !:-D
Lipske4 november 2011 om 08:03

...

Ppfff...weet er ook over mee te spreken,denk dat ik zowat elk uur van de nacht wel mijn ogen open doe,en eigenlijk mag ik die ni open doen,want dan is het om zeep..maar wat moet je verdorie doen in 't kot van de nacht he:roll: Komt nog bij dat ik altijd in mijn blootje slaap,nooit een nachtpon of peignoir aka kamerjas:twisted: dusprobeer ik maar te blijven liggen..tot een uur of 5:wink: Tot straks he schattebolleke!
hijenikkweekend.gif
Weer of geen weer
maak er iets van!
Groetjes uit Deurne
johan19443 november 2011 om 19:07

hallo Bojako

een hometrainer of loopband aanschaffen en dan u een kwartiertje afmatten ! dat helpt gegarandeerd ! groetjes
ani3 november 2011 om 12:23

hier aan de kust , vandaag bewolkt , maar gisteren goed !

je familie zal er wel van genieten , wandelen en fietsen , er is geen wind !:-D
en ... ik hou me bezig met die pc dingen , heb niet zoveel meer te doen :cry: :wink:
Loewiesa2 november 2011 om 09:11

Goedemorgen Bo

Ik heb ook van die slapeloze nachten of eigenlijk ik slaap meteen in mar wordt wakker op een ongans uur om dan te gaan liggen denken. Opstaan doe ik soms. In de winter blijf ik liggen, de verwarming is dan uit en het duurt even voor de boel weer opgewarmd is, dus dat is uit praktische overwegingen. Wat die boekenbeurs betreft. Het is alles Peit en jeroen wat de klok slaat. Ik denk dat de meeste mensen "lezen" omdat iets in de mode is. Ik ben zelf over de kookboeken heen. In de verzameling die ik thuis heb staan zit soms maar een goed recept. Een paar minuutjes vol lullen is gemakkelijk ik kan nog wel uren door gan. Maar ik pas op mijn kleindochters vandag en die trekken mijn aaandacht

Fijne dag

Loewiesa

camille1 november 2011 om 23:35

sleepy

Ventje slaapt onmiddellijk zodra hij neer ligt, maar is om vier in de morgen klaar wakker en kijkt tv op de kamer.
Ikke kan de slaap niet vatten wanneer ik in bed lig en sta dan weer op na een  uur woelen, en val dan als een blok in slaap om vier uur 's morgens in de zetel voor de tv.
Samen hebben we dus een volledige nachtrust en een ganse nacht tv gekeken.Very Happy
Chrisje1 november 2011 om 16:22

je bent niet alleen !

Meestal trekken manlief en ikzelf samen naar bed, meestal zeg ik dan wel.  Alleen op zondag of zaterdag kan het al eens zijn dat het ventje later komt slapen.  Want hij wil dan nog de voetbaluitslagen ergens op tv bekijken, wat dat inhoudt, wel ik weet het echt niet, ik lig dan in bed !  Maar als hij dan slapen komt dan is dat met het nodige licht en bijhorend lawaai en dan . . . ben ik klaar wakker !  Om dan weer in te slapen is vaak moeilijk al is me dat de vorige weken wel gelukt.  Maar ook andere dagen kan ik last hebben om in te slapen, wegens die zwaar ademende echtgenoot naast mij, inademen, uitblazen met heel veel lawaai, zo erg zelfs dat ik oordoppen heb aangeschaft zo'n 2 jaar geleden.  Ook dat snurken komt nog voor maar daar doet hij al lang niets meer tegen, als is er wel een afdoend middel : Silence !  Maar ja, wat wil je, hij wil er niks meer voor doen en dan moet ik het dus maar uitzweten hé.  Ik sta dan op, ga wat puzzelen maar nooit aan de pc zitten.  Wel wat uitzoeken en proberen te lezen maar dan zo dat het niet echt heel helder is, je ogen moeten moe worden.  Als de gaapfrequentie te groot wordt dan is het uur aangebroken, wanneer dat is, wel dat weet je nooit vooraf.  Ik heb al allerlei dingen geprobeerd maar één ding mag ik zeker niet meer doen : veel thee drinken of koffie na 16u.  En daar hou ik me aan maar het is ook niet zo dat het steeds lukt. Jammer maar helaas, het is zo.  Waar ik wel goed slaap : op vakantie !  Maar daar zijn we dan ook meestal de hele dag buiten in de open lucht . . . euh, dat kan je toch niet van mij verlangen zeker van ook in de winter de hele dag buiten te zijn, ge zou hier nogal iets vinden !  Ach, we slaan er ons wel door, na enkele slapeloze nachten komen er dan weer vele waarop je wel inslaapt en lang doorslaapt ook, tot . . . ja, tot het weer zover is hé.
CHRISTIANE1 november 2011 om 09:34

NIGHT

Dat probleem komt me zeer bekend voor Bojako.
Alhoewel ik de laatste dagen om half tien (!) erin lag, doodop van die verhuis van dochterlief.
Die is nu zo goed als achter de rug, er rest ons nog een klein verhuisje, binnen enkele weken naar stekje aan de kust.
Vermits we geen buitenlandse (vlieg)reizen meer mogen maken hebben we voor de kust geopteerd om regelmatig naar toe te gaan.
Willy mag niet meer met de wagen rijden en ik zie het niet zitten nog lange ritten met de wagen te maken zodus.
GREETINGS uit zonovergoten Hasselt.

ani1 november 2011 om 08:41
wakker liggen , draaien en keren .... piekeren , nadenken :cry: .... zelfs af en toe de emoties eens loslaten in die uren .... ik ken het allemaal !
maar vooral boeken lezen dan is mijn remedie , met de voeten bloot ; dan komt na een paar uur weer toch een moment dat ik in slaap val :wink:

en verder , 'tja , een alarmsysteem lijkt me wel ingewikkeld EN prijzig ook !ik sprak met iemand van een firma , en hij had het over ZO'N KLAVIER EN NOG EEN KLAVIER ENZ..... ik ga het eens met de kinderen bespreken
geniet van je rustige week ! enne , bedankt voor je medeleven:-D
elou1 november 2011 om 08:26

herkenbaar van dat slapeloze.......niet wetende wat te zullen gaan doen in de nacht.......

hier is de zandman denkelijk o ntvoerd op hij zit in warmere oorden of inderdaad dat zand is op maar ik lig hang spook ook nachten rond zonder mn broodnodige slaap te kunnen  vatten!!!!!

zal misschien wel met de overgang te maken hebben hahahah!

Makkelijk wel....daar gooit men vaak alles op!!!!!!

 

Bedankt voor je tof berichtje in mijn gaastenboekje weer!

Ik schrijf hier ook vaak maar plaatjes plakken lukt om de een of andere duistere wijze  niet meer!

Dan moet je t maar zonder doen dit keer lol!

Wens je n aangename dag!!!!

niet teveel piekeren en zoveel mogelijk doen waar je zin in hebt!!!!

Groetjes

Elou

ja en as weekeind kan ik zeggen 6 weken rookvrij!!!!!!

gaaf he!!!!!!!

Doewiejjjjjjjjjjjjjjjjjjjj

Natoken1 november 2011 om 08:19

Voilà, dat winteruur gooit alles overhoop...kwestie van het kind een naam te geven...

Ik heb hier ook zo eentje met goeie slaapgenen, ik kan onze bedstee ook zonder problemen verlaten, geen kat die ernaar kraait. Maar alléé er is toch nog een positief kantje aan dat wakker blijven, we krijgen hier weer een mooi logje! Wij krijgen het wel druk en  met de kinderen van de zoon.; Donderdag " mogen" we er 4 gaan ophalen tot zondag.. van rust gesproken...??!!! Maar gelukkig beginnen ze stilaan op een leeftijd te komen waar ze zich zelf al kunnen bezig houden! Vandaag doe ik het in ieder geval rustig aan, 1 nov .. een beetje een off day met herinneringen aan de mensen van 'voorbij' , zij blijven met ons leven, in liefde, in verhalen, die wij zo graag herhalen, in bloemengeuren, in een lied dat opklinkt uit verdriet... Een heel dikke kus en knuffel voor jou!
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

vervolg AhaaaaBraaaa....

 

 

 

 

Oeshje…dringend tijd maken om blog bij te schrijven, foeikes Bojako… !!   

Vliegen bij jullie de weken ook zo snel voorbij of is dat alleen bij mij?

’t Zal vandaag ook een kort logje worden, want ik heb nog heel veel te doen.

 

Eerst en vooral seffens in mijne AhaaaBra geraken…’k heb een nieuwe methode ontdekt dankzij de hulp van vriendin H.

 

De AhaaaBra zit als gegoten en is bijzonder comfortabel, maar daar heb ik het al eens in een ander logje uitvoerig over gehad.

 

Het ding aankrijgen is echter niet simpel en dan druk ik het nog zacht uit.   Je moet de elastische BH over je hoofd trekken en dat rolt elke keer op in een worst en daarom had ik steeds assistentie nodig van Mr. Silver.   Hij vond dit niet zo erg … :-)

Indien je de advertentie op TV kent,  dan merk je dat er twee verkoopsters nodig zijn om het ding aan te trekken op een buste die dan ook nog geen armen heeft, dàt alleen al had al een duidelijke aanwijzing moeten zijn.

 

Maar kom, ik dwaal weer af…

 

Dit euvel (het oprollen der Bééhàà) kwam ter sprake tijdens het eten bij vriendin H. waarop zij onmiddellijk antwoordde : “ Mijn zus draagt die ook en zij vindt die BH’s ook zo gemakkelijk, maar zij trekt die niet over haar hoofd aan, ze stapt erin!”

“Ahaaaa!”   zei ik

“Hahahahaha” lachtte Mr. Silver en toen ging hij verder en riskeerde hij zijn leven ...:   “Gij krijgt dat ding nooit over uw poep.”

Na mijn dodelijke blik switchte hij bijzonder snel van onderwerp.

 

De volgende ochtend geen Mr. Silver meer nodig bij het aankleden.

 

Ik stapte gemakkelijk in de AhaaBraa : dikke poep en al,

enfin poepsimpel dus. ;-)

 

 

 

Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door BOJAKO om 12:56 9 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

verjaardag kleindochter ....

Tot eergisteren ons Quasimoodooke (Seppe)  bijgehouden.  De stijve nek was hardnekkig, maar gisteren kon hij weer naar school.  

Mr. Silver en ik hebben dan maar van het mooie herfstweer geprofiteerd om een lange wandeling met Molly te maken.   Ze speelt dolgraag met de andere honden op de grote hondenwei en nadien gaan we 'natuurlijk' een Duveltje drinken voor we terug naar huis stappen.

Vandaag vieren we de zevende verjaardag van kleindochtertje.  

Buiten schijnt een stralende zon, 't is wel aan de frisse kant, maar de kindjes zullen deze namiddag toch allemaal buiten kunnen spelen.

Nana (moi) is haar verjaardags biscuit aan het afwerken en daarom ... weer weinig tijd om te schrijven. ;-)

CU soon !

 

 

Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door BOJAKO om 11:57 4 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

een tussendoortje ....

Dit moet je echt proberen !!!! is heel raar !!!!!

Test je grijze cellen. Blijf even kijken en na een heel korte tijd kan je de tekst vlot lezen.

D323 M3D3D3L1NG L44T J3 213N T0T W3LK3 GR0T3 PR35T4T135 0N23 H3R53N5N 1N 5T44T 21JN. 1N H3T 83G1N W45 H3T 23K3R N0G M031L1JK D323 T3K5T T3 L323N, M44R NU K4N J3 H3T W44R5CH1JNL1JK 4L W4T 5N3LL3R L323N 20ND3R J3 3CHT 1N T3 5P4NN3N. D4T K0MT D00R H3T 3N0RM3 L33RV3RM0G3N V4N 0N23 H3R53N5. KN4P H3? D323 M3D3D3L1NG M4G J3 K0P13R3N 3N V3RD3R V3R5PR31D3N

Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door BOJAKO om 20:29 7 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

geen tijd om te schrijven...

Kleinzoon 3 ofte Seppe ofte beter gezegd ons Quasimodooke heeft een wreed stijve nek en wij 'mogen' nu twee dagen knutselen met hem.   't is toch een schatje nietwaar? :-) en voor de bezorgde omaatjes ... jaja... 't is maar een stijve nek.   Op spoed werd meningitis uitgesloten wegens : geen koorts en veel te levendig :-)

Snel naar beneden, want de plicht roept ...

CU later Alligator .... dum dum dum dum ....

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door BOJAKO om 09:39 3 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

een lach en een traan ...

Donderdag was de begrafenis van Mieke.  Geen droog oog in de kerk toen men eerst het “Ave Maria” zong, gevolgd door een lied dag ze zelf had opgedragen aan haar lieve man : “Merci cherie” van Udo Jurgens (* tekst hieronder)

 

Wat later op het kerkhof kwam een stralende zon piepen en het leek me alsof ik Mieke op haar gewone lachende, opgewekte manier hoorde zeggen : “Komaan hé mannekes, is’t gedaan hier met al dat gebleit, de zon schijnt, geniet van het leven, dat zou ik ook doen !”  Zo was ons Mieke, de eeuwige vechter en optimist!

 

Diezelfde dag werd zus Engeland geopereerd.   Een niersteen had zich vastgenesteld in haar urineleider en moest onder narcose weggehaald worden en er werd vervolgens een stent geplaatst.  Hoewel de dokters haar diezelfde dag nog naar huis wilden sturen (ze hadden blijkbaar de bedden nodig ?!) heeft ze deze keer voet bij stuk gehouden en is ze in het ziekenhuis gebleven, want de hevige pijn die ze heeft is nog steeds onveranderd en men vindt de oorzaak niet.    Meestal verdwijnt de pijn na het verwijderen van de steen.   Ik verwacht vandaag nog meer nieuws.  Ik hoop dat men minstens haar pijn wat kan verlichten.

 

Vrijdagavond zijn we met broer en schoonzus Ardennen naar de jaarlijkse gastronomische diner geweest die ons plaatselijk Chinees restaurant organiseert. 

Njammie Njammie, ’t was buitengewoon lekker. 

De kok bereidt dan heel speciale Chinese gerechten die normaal niet op de kaart staan.

 

Gisteren, zaterdag, waren we dan weer uitgenodigd voor een tapas diner bij zoon 1 en zijn vrouwtje,  samen met onze goede vrienden.  

Kleinzonen 1 en 2 hadden flink meegewerkt bij het bereiden van de tapa’s en verdienen beiden een grote pluim voor de bijzonder lekkere hapjes en de vlotte bediening.  

Elke leeftijd heeft zo toch zijn bijzondere charme nietwaar? :-)

 

Strakjes ga ik met hen en hun mama naar een kinder musical dat wordt opgevoerd door ons plaatselijke amateur theater – het Dion theater, waar Mr. Silver als hobby meewerkt in de technische ploeg en waar vriendin Paz meespeelt bij het volwassen toneel.   

 

Zoals ge ziet vervelen we ons niet.   Hoe ik ooit moet afvallen is wel de vraag van zes miljoen…. ;-)

 

 

 

* Merci Cherie gezongen door Udo Jurgens

 

Merci
Merci
Merci für die Stunden Cherie

Cherie
Cherie uns're Liebe war schön
so schön

Merci Cherie
sei nicht traurig muß ich auch von dir geh'n.

Adieu
Adieu
Adieu
deine Tränen tun weh
so weh
so weh

unser Traum fliegt dahin
dahin
Merci Cherie

weine nicht
auch das hat so seinen Sinn.

Schau' nach vorn
nicht zurück

zwingen kann man kein Glück

denn kein Meer ist so wild wie die Liebe

die Liebe allein

nur die kann so sein
so sein
so sein.

Merci
Merci
Merci für die Stunden Cherie

Cherie
Cherie uns're Liebe war schön
so schön

Merci Cherie
so schön
so schön
Merci Cherie

so schön
so schön
Merci Cherie - Merci!

 

 

 

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door BOJAKO om 12:28 7 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

de tijd vliegt snel ... gebruik hem wel ...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  

 

 

 

Mieke vroeger ....

Toen Mr. Silver vanmorgen naar zijn wekelijkse vriendenbabbel vertrok zei ik nog : « ge zult buiten op terras kunnen zitten, want de zon schijnt ».  Nu ik naar buiten kijk vrees ik dat er van buiten zitten niet veel in huis zal komen, maar ach … dat zal hem niet weerhouden van Duveltjes te drinken.  ’t Is bijlange nog niet koud genoeg voor Gluhwein en dat lust hij bovendien toch niet. :-)

 

Vorige week woensdag mocht ik bij Fons van blog ‘Keukenweetjes’ een Engels kookboek komen halen, enfin ’t werd een doos vol kookboeken.  Bedankt hoor Fons.

Na de middag kwam kleinzoon 2 op bezoek en zoon 2 kwam tussen de middag een boterhammetje mee eten.

 

Vrijdag heb ik mijn blogmaatjes nog eens ontmoet en dat doet altijd weer deugd.   Daarna waren we uitgenodigd bij vrienden voor een etentje en daar hebben we ook heel erg van genoten,  ondanks het feit dat mijn spijsverteringsstelsen nog altijd naar de vaantjes is.

 

De huisarts is er nu bijna van overtuigd dat mijn pijnen en smarten een gevolg zijn van mijn Pancreas operatie vorig jaar… jaja…’t is al een jaar geleden, ongelooflijk hé.   Ik heb nu andere pillen gekregen en die lijken wat beter te helpen.

 

Zondag heeft Mr. Silver me weer eens meegesleurd naar een zoveelste rommelmarkt en de wandelingen met Molly slorpen nu ook een groot deel van onze tijd op.

 

Toen kregen we het vreselijk nieuws van Mieke en toen ik op zoek ging naar foto’s van Mieke en onze vriendengroep van 45 jaar geleden werd ik echt nostalgisch.   Wat waren we toen allemaal jong, gezond  en mooi.  Hierboven zet ik er een foto van Mieke van toen.

 

We zijn vriendinnen geworden op ons eerste werk na school.  Achttien waren we zo ongeveer allemaal.   We kwamen trouwens allemaal uit dezelfde school.   Een non die daar les gaf was familie van onze toenmalige baas.

God wat hebben we daar plezier gemaakt.   Zes jonge vrouwen waarbij het ongelooflijk klikte.   Toen kwamen onze respectievelijke vrijers en die werden door de groep goedgekeurd en die werden nadien ook vrienden.  Je zal maar geluk hebben.

Het zal nooit meer hetzelfde zijn zonder Mieke,  net zoals het nooit meer hetzelfde was toen Rosette overleed. 

En ik maar zagen over mijn spijsvertering.  Ik zou me moeten schamen.

 

Ik moet nu echt beter mijn best doen om mijn blogdagboek bij te houden, voor je het weet sta je een week achter, maar ja, ik ben weer volop aan het lezen … schoondochter had me de Millenium trilogie van Stieg Larsson geleend en eens je daar in vertrokken bent, ben je een tijdje zoet.

’t Zijn goede, spannende boeken, maar naar mijn bescheiden mening staat er op z’n minst 25% teveel tekst in.  :-)

 

 

 

 

Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door BOJAKO om 14:41 11 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

afscheid van een bijzonder lieve vriendin ....

Met heel veel pijn in ons hart nemen we afscheid van onze lieve vriendin Mieke,  die zes jaar lang een verbeten strijd heeft gestreden tegen de grote K.

We zullen ze altijd blijven missen en ons hart gaat uit naar haar lieve man en onze dierbare vriend Nap, die we heel veel sterkte toewensen.

 

 

al meer dan 45 jaar lang zijn we vriendinnen...

vlnr ...Mieke, Judith, Hedwige en ikzelf


lievelingssport van Mieke de doorzetster, dit zelfs tijdens haar vebeten strijd ...

ze heeft niet mogen winnen.

 

Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door BOJAKO om 13:11 9 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

We shopped till we dropped …

 

 

 

 

 

 

  

 

op een zonnig terrasje in Canterbury

 

En toch heeft mijne zilveren me weer kunnen verrassen.

Goed,  ik wist dat we naar de Joekee gingen, ik wist dat we gingen shoppen, maar hij had de bestemming geheim gehouden tot we er bijna waren.

 

Molly hadden we de avond voor ons vertrek (met pijn in ons koekenhartje) afgezet in het dierenpension en klokslag 7.30u  de volgende ochtend zijn we vertrokken naar Calais.  Zonder enige fileprobleem,  wat in België tegenwoordig een uitzondering mag genoemd worden.

 

Met de auto in Calais ‘Le Shuttle’ op en een half uurke later reden we tussen de zonnige weiden en velden van mijn thuisland richting Canterbury.

Daar had Mr. Silver in het ABode hotel een kamer geboekt, pal  in het centrum van Canterbury,  zodat we onmiddellijk bij alle winkels waren.  ’s Avonds had hij een tafeltje gereserveerd in het Michael Caines restaurant in hetzelfde hotel.   Mnjam Mnjam … bijzonder lekker getafeld en we konden naar hartelust genieten van de wijn en de pousse café, want we moesten enkel de trap op naar onze kamer.

 

Vrij laat de volgende ochtend,  na een uitgebreid Engels ontbijt,  vertrokken we richting Ashford naar een enorm outlet center om daar nog wat verder te shoppen, voornamelijk eten,  omdat dat fris moest blijven tot thuis. 

 

Ashford ligt op de weg naar Folkestone waar we weer zonder probleem onmiddellijk op de Shuttle konden richting Casa Costaplenti (ons huisje).

 

De terugweg verliep echter niet zonder slag of stoot.  Op de radio hoorden we van files van Jabbeke tot Oostkamp en we besloten om de oude weg naar huis te nemen over Diksmuide, Tielt en Deinze en in Aalter weer de snelweg op. 

Een lange omweg, maar je staat tenminste geen uren in een file.   

Even later hoorden we dat de Kennedy tunnel ging afgesloten worden en alle verkeer door één koker moest, maar we waren net iets te dom of te moe om de snelweg te verlaten en via Temse naar huis te gaan, dus we hebben er véél langer over gedaan om door de korte Kennedy tunnel te geraken dan door de Kanaaltunnel naar Engeland.

Is er nog één plaats in België waar er geen wegenwerken zijn?   Pffft….

 

De volgende ochtend zijn we Molly gaan halen uit het pension en ze leek er gelukkig niet onder geleden te hebben.   Thuis was ze weer gewoon zichzelf. 

Volgens mijn goeroe Cesar Millan leeft een hond in het NU… wel ik moet het geloven.

NU is ze gelukkig en dat is wat belangrijk is en wij ook natuurlijk.

 

Voilà, ’t is nog altijd veel te mooi weer om lang aan de PC te zitten, dus ik ga dit snel even op mijn blogje zetten en na de middag hoop ik een mooie wandeling te kunnen doen met Molly.

Wie weet kom ik ons Myette daar weer tegen? J

 

Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door BOJAKO om 12:27 14 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

the white cliffs of Dover ...

Op 28 september as. zijn Mr. Silver en ik 43 jaar gehuwd en dit moet natuurlijk gevierd worden.

't is 'zogezegd' een surpriseke voor mij, maar natuurlijk ook eentje voor hem.   We gaan een paar dagen shoppen aan de overkant van het Kanaal.  

'Shoppen': de lievelingsbezigheid van mijnen trouwe en 'een reisje', ook een lievelingsbezigheid van diezelfde trouwe zilveren, maar toch is het een geschenkje voor mij .... :-)    't is maar hoe ge het aan boord weet te leggen nietwaar?    Tijdens onze maand aan zee in juni wou hij er naartoe, maar dat ging niet wegens Molly, toen nog een heel jong puppy'ke.

Nu gaat onze zeven maand oude Molly twee dagen op pension, nèt nu ze zo braaf is en goed begint te luisteren.  Hopelijk komt ze niet totaal getraumatiseerd terug thuis en moet ik haar terug van vorenafaan beginnen opvoeden. 

Mr. Silver heeft mijn weekend valiesje open klaargelegd op het logeerbed...een hint om al te beginnen inpakken misschien ???? - morgenvroeg om 7.30u moeten we vertrekken.

Inpakken????   Ik ga shoppen nondedomme, dan moet ik toch niets inpakken!?

Waar we gaan slapen .... dat blijft een verrassing... :-) dat mag ik nog niet weten.

....there'll be blue birds over .... the white Cliffs of Dover ..... dumdum dumdum dumdum dum .....

 

Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door BOJAKO om 11:07 16 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

een tussendoortje ...

 

 

 

 

Lieve ex-vrouw, 

Ik schrijf u deze brief om u te laten weten dat ik u verlaat.  Ik ben de voorbije 7 jaren een goede echtgenoot geweest, maar kan er niets voor laten zien.  Deze laatste twee weken zijn een echte hel geweest. 

Vandaag belde uw baas me om te zeggen dat je vandaag je ontslag hebt ingediend, dat was de druppel die de emmer deed overlopen.
Vorige week kwam je thuis en je zag niet eens dat ik een nieuwe haarsnit had, dat ik je lievelingsmaaltijd had bereid en dat ik een spiksplinternieuwe zijden boxershort droeg.

De maaltijd schrokte je naar binnen in twee minuten en je ging onmiddellijk naar bed nadat je al je soaps op TV had bekeken.

Je zegt me nooit meer dat je me graag ziet, je wil geen sex meer.   Ofwel heb je een minnaar ofwel hou je niet meer van me.  

Wat het ook zij, ik ben weg, ik verlaat je.

Je ex-man

PS : probeer me niet terug te vinden.  Je ZUSTER en ik vertrekken samen naar Spanje. 


antwoord :

 

Lieve Ex-man,

Je brief heeft mijn dag zo mogelijk nog beter gemaakt.

Het is waar dat we zeven jaar getrouwd zijn geweest, hoewel ik je niet bepaald een goede echtgenoot mocht noemen.  Ik kijk naar mijn soaps op TV om je voortdurend gezaag niet te moeten aanhoren. 

Ik had vorige week wel je nieuwe haarsnit opgemerkt, maar het eerste waar ik aan dacht was dat je op een meisje leek.    Mijn moeder heeft me altijd geleerd om niets te zeggen indien het niet iets positief is, daarom gaf ik geen commentaar.

Toen je mijn lievelingseten voorschotelde moet je aan MIJN ZUSTER gedacht hebben, want ik eet al zeven jaar geen vlees.   Wat de nieuwe zijden boxershort betreft:  Ik kon er niet meer naar kijken toen ik de prijs zag, het etiket van 49,99 € hing er nog aan en ik hoopte dat het toeval was omdat mijn zuster die ochtend 50,00 € van me geleend had.   Maar toch, ik zag je toen nog altijd graag en dacht dat we aan ons huwelijk konden werken. 

Toen ik vanmorgen in de krant las dat ik 10 millioen euro gewonnen had met de Euro millions heb ik op staande voet ontslag genomen en voor ons twee een reis geboekt naar Hawaï, maar toen ik thuiskwam was je al vertrokken en vond ik je brief.

Al wat gebeurt, gebeurt om een reden denk ik.

Ik hoop dat je heel gelukkig zal worden met mijn zus.

Mijn advokaat heeft me gezegd dat je omwille van je afscheidsbrief op geen eurocent van me mag rekenen. 

Liefs van je ex-vrouw, schatrijk en zo vrij als een vogel.

PS: ik weet niet of ik je dit ooit verteld heb, mijn zus Carla werd geboren als Carl.  Ik hoop dat dit geen probleem voor jou is.

 

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door BOJAKO om 11:27 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

ietsiepietsie beter ...

 

 

 

 

 

De bloeduitslagen waren allen positief, of negatief ... 't is maar hoe ge het bekijkt.  't komt erop neer dat Pancreas, lever etc. allemaal gezond en wel lijken volgens de testen.  Niets wijst op een infectie of een bacterie, dus ik voel me ziek zonder echt ziek te zijn. 

Jakkes!   Ik zou gelukkig moeten zijn, maar ergens hoopte ik op een doodgewone, doordeweekse bacterie die met KILL BILL antibiotica in drie dagen kon vernietigd worden.

De huisdokter zei dat ik nu braaf mijn pillekes en zakjes verder moet uitnemen en indien het dan niet beter is terugkomen. 

Okidoki, so be it. 

Hoewel ... bij nazicht op 't Internet bleek een doosje pillen 'Sulpiride'  (wit product) bestemd te zijn voor psychosen, depressie en dementie.  HUH ????  Bij navraag bij de apotheek werd me gemeld dat ik niet ongerust moest zijn, 't was geen vergissing, deze pillen worden ook gegeven voor maag en darm.  

Gisteren had ik voor de eerste keer in lange tijd een goede dag. 

't is voorbij -dacht ik nèt iets te prematuur-, want deze ochtend zou ik weer gezworen hebben dat ik leed aan zwangerschapsmisselijkheid...wie weet...de wonderen zijn de wereld nog niet uit!

Enfin, 't is maar dat ge weet dat ik nog leef nietwaar.   Onkruid vergaat niet! :-)

 

 

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door BOJAKO om 13:51 15 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

doemme doemme toch ...

 

 

 

 

nog altijd hetzelfde...zo ziek als een kriek,... mag vanmiddag bellen voor uitslag bloedonderzoek...hoop echt dat het een bacterie is dat ik kan wegkrijgen met antibiotica... hou jullie op de hoogte. :-(

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door BOJAKO om 11:22 9 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

straf beestje ...

 

 

 

 

Nog altijd ziekskes (maag/darm)

Morgen bloedafname om te kijken wat er precies aan de hand is.

zij die op een speldenkussen begint te lijken groet u. :-(

 

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door BOJAKO om 20:37 7 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

o wat is het leven mooi als de zon schijnt ....

Hoe is het weer vandaag in Antwerpen?  Piep ...ge ziet ze, ge ziet ze niet …. Laura oftewel de zon.   Zo’n weer is’t vandaag.

 

Waar was dat feestje?    Hier was dat feestje!

 

Vrijdag namiddag was het prachtig weer om buiten een terrasje te doen met mijn lieve blogvrienden, Paz’ke hebben we wel gemist, maar het arm schaap had teveel andere dingen rond haar hoofd.

 

Deze keer moest ik wel vroeger dan normaal vertrekken, want vervolgens gingen we het zeventigste verjaardagsfeest vieren van de goede vriend van Mr. Silver en wel in een ongelooflijk kader:  de crypte van de kerk waar hij al sinds zijn vijfde (zo werd ons gezegd) niet meer buiten te krijgen is.  - de kerk, niet de crypte natuurlijk!

Het feest werd opgeluisterd door een prachtig zingende bariton,  die een voorliefde had voor liedjes van Cole Porter.  Het was een prachtig feest.

 

Zus en schoonbroer Engeland waren inmiddels aangekomen voor een vakantie bij broer Ardennen,  maar ze verbleven tijdelijk bij onze neef die vlakbij ons woont en waar zaterdag dan de verjaardag gevierd werd van hun zoontje.  

Weer een feest en als extra toemaatje “prachtig” weer.   De kinderen, en het waren er heel veel, konden naar hartelust spelen in de grote tuin.

Er was een breker in het spel gekomen voor zus Engeland, maw een spelbreker - een steen:  op weg naar België was één van haar nierstenen op wandel gegaan en zij leed ongelooflijke pijn.   

Gelukkig was er op het feestje nog één BOB die nog niets gedronken had en zij voerde zus naar de dichtstbijzijnde spoedafdeling.    Zus kreeg daar een infuus met pijnstilling en mocht daarna naar huis.   Ziek worden in een weekend is geen aanrader.   Ziek worden op een feest nog minder.  Normaal gezien zouden ze na het feest vertrekken naar de Ardennen, maar zus voelde zich daartoe nog echt niet in staat.  

Broer 1 en schoonzus bleven dan bij ons slapen en zus nog een nachtje extra bij neef en zijn vrouwtje.

De volgende dag, dankzij de straffe medicatie die ze meegekregen had in het ziekenhuis,  was ze in staat om de volgende dag te vertrekken en donderdag komt ze terug naar Antwerpen om een scan te laten nemen. 

Slechte start voor een vakantie, het kan enkel maar beteren.  Aan de telefoon vanmorgen zei ze echter dat het daar 'ouw wijven' regende.

 

‘k heb daarnet even naar mijn agenda gekeken en ik denk dat we nu eventjes uitgefeest zijn.  

Mijn maag en lever zullen blij zijn dat het voor hen ook even vakantie wordt! J

 

 

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door BOJAKO om 15:09 14 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

de waarheid uit een kindermond ...

Ik kom net van het blog van Loewiesa,  wiens schrijfsels mij altijd doen grinniken.

Onmiddellijk dacht ik aan mijn kleinzoontje nr 4,  een paar weken geleden.

 

Deze nana zette haar tweejarige kleinzoontje in bad.   Hij kan nog niet zo goed spreken, maar nana zag een bekende ‘persneiging’ op zijn gezichtje komen en deze nana heeft al véél kindjes in bad gezet. 
Floeps, snel de kleine uit het bad, in een badhanddoek gewikkeld  en hem op het potje gezet en kleinzoon maar drukken en drukken.  Noppes, nada, niks in dat potje.
Terug in het bad en ja hoor ... twee nanoseconden later… daar dreven ze ...eerst enkele vaste bruine onderzeeërs en vervolgens kwam de smurrie, maar nana was supersnel en wist die smurrie net te vermijden, kleinzoon werd nog net op tijd 'proper' uit het bad gevist!
Ervaring baart kunst. :-)

Mr. Silver mocht de bruine visjes vangen en doen met de smurrie wat men met smurrie doet…

 

Vorige week :

 

Nana : “kom kindjes, we gaan een lange wandeling maken met Molly naar het park en dan kunnen jullie daar lekker spelen in de speeltuin”.

Kleinzoon 3 (vijf jaar oud) met schitteroogjes : “neeje nana,  laat ons naar de winkelstraat gaan, dan kan ik nog iets afluizen!.”

 

Uit de mond van kinderen ….  :-)

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door BOJAKO om 13:11 11 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

een weekje later...

De zomer is volgens de krant van vandaag officieel te nat, te koud en te donker geweest.  Huh…alsof wij dat niet wisten.  Ik ga seffens bij de apotheek nog wat extra vitamine D kopen om de herfst te kunnen overleven.

Donderdag hebben Seppe en kleindochter bijzonder moedig hun vrees voor de nog steeds groter wordende Molly weer wat overwonnen. Een echte prestatie, want de vorige keer stonden ze allebei nog boven op de tafel te gillen.

 

Vrijdag hebben we een heerlijke namiddag doorgebracht met onze vrienden ‘ondanks’ het vreselijk pokkenweer.   We konden niet in de tuin zitten en binnen was het nog vochtig, klammig,  warm, maar zelfs het weer kon de stemming niet kapot krijgen.

Ik heb meteen ook ge- (mis)bruik gemaakt van het aanwezig  intellect van vriend T.  om me te helpen met mijn nieuwe Notebook.   Niet bepaald gastvrij van mij, maar nu de gelegenheid zich voordeed heb ik er toch maar van geprofiteerd.   Zelf had ik het nooit klaargespeeld, maar hij heeft de contacten van mijn mailbox op mijn grote PC overgezet naar mijn gerestaureerde Notebook (nieuw toetsenbord) met een nu goed werkende letter ‘i’. 

Ik heb mijn meest intelligente gezicht opgezet en gedaan alsof ik het snapte, maar indien het nog eens zou moeten gebeuren heb ik geen flauw idee hoe het moet. ’t Ja …een mens kan niet alles kunnen, ieder zijn specialiteit hé?  Maar toch hartelijk dank lieve T.   Ook dank voor de reuze pompoen en courgette, daar kan serieus wat soep van gemaakt worden.   De pompoen in de Hof van Mr. Silver is nog maar zo groot als een mandarijntje, dus hij moet ook dringend in de leer bij T.

 

 

Zaterdag was het bak dag.   Twee biscuits gebakken (met begeleiding van onze twee oudste kleinzonen) en die afgewerkt klaargezet voor het verjaardagsfeestje van Tibo de volgende dag.

 

 

Zondag was het feest.  Tibo is twee jaar geworden en dat moest natuurlijk gevierd worden. Wij vieren trouwens alles, daarom kan ik niet vermageren.   Gelukkig waren er die dag enkele opklaringen zodat de bende kleine kinderen zich af en toe konden afreageren in de tuin en uiteindelijk hebben we zelfs buiten kunnen eten, zij het wel met een jasje aan, want het werd frisjes rond de knoesels.

 

 

 

Maandag ochtend nuchter ?!  :-)  vertrokken naar de maag-darm specialiste,  omdat ik sinds mijn Pancreas operatie misselijk blijf.   Een gastroscopie bleek noodzakelijk (ik voelde het al aankomen).   Ik zei haar dat ik zelfs kokhals wanneer ik een te groot stuk eten in mijn mond heb, maar ze zei dat ze me een spuitje zou geven.  Ik zou van niets weten …. Nogmaals HUH ….

Eerst spoot ze een vreselijk smakend goedje achter in mijn keel dat aanvoelde alsof mijn keel opzwol en ik ging stikken en ze zei me troostend dat ik heel moedig was.    Ik zei – voor zover dat nog duidelijk was met een gezwollen keel – dat mijn moedig uiterlijk maar schone schijn was, binnen in mij schuilde een ongelooflijk bange wezel.  “ De spuit aub en snel wat als het kan”, vroeg ik smekend.

Op de tafel gaf de verpleegster me de spuit, maar ofwel heeft ze naast de ader gespoten ofwel was het een placebo om bange wezels kalm te krijgen, ik voelde me helemaal niet kalmer worden.  “Jawel” zei de dokter, “ik zie dat uw pupillen al verwijd zijn”… heel donkerbruine ogen en dan zien dat de pupillen verwijd zijn, ge moet het maar kunnen … nog meer faith healing.

Ondertussen had de verpleegster een soortement tutter in mijn mond gestoken en ze begonnen een darm met de omvang van een tuinslang door mijn strot  te duwen.   Opgevoed om een flink meisje te zijn verbeet ik moedig mijn angst, geholpen door de verpleegster die me stevig op de tafel neergedrukt hield (bodybuilder in haar vrije tijd) en op één of ander manier kregen ze het ding toch in mijn maag om te kijken en om een biopsie te doen.  De spuit werkte nog steeds niet, ik was nog nooit zo helder geweest.  Misschien hebben ze zich vergist van flesje en me iets gegeven om de patiënt terug op zijn positieven te krijgen.

Enfin, ik heb het overleefd, maar net zoals een bevalling is het iets dat ge niet alle maanden wilt meemaken.    De dokter had gezien dat ik een gastritis had en al mijn problemen zijn waarschijnlijk een gevolg van mijn Pancreas operatie.   Of er iets aan te doen is, is een andere vraag, maar er is wel medicatie genoeg om met maag-darm problemen te kunnen leven.   Het zij zo.   Zolang ze me niet terug moeten opensnijden ben ik gelukkig.

Na de middag vielen mijn kleppen toe (zou de medicatie dan eindelijk toch beginnen werken?) en ik ging een dutje doen terwijl Mr. Silver een lange wandeling maakte met onze zeer actieve Molly.

Mijn Goeroe Cesar Millan (Hondenfluisteraar) zegt dat een hond eerst en vooral beweging nodig heeft, en wij proberen zo goed we kunnen de raad van Cesar op te volgen.   Molly is half Bouvier en in haar genen zit een werkhond.  Vroeger werd dit ras gebruikt om karren te trekken.   Misschien moet ik achter haar een kar spannen en kan zij mij vooruit trekken op de wandelingen, dan zijn we allebei tevreden, maar ik denk niet dat Gaija ermee akkoord zou gaan.   Spijtig, want volgens Cesar doen deze honden dat super graag.  Ik zou er haar een dienst mee bewijzen.  Zou ik Gaija kunnen overtuigen denkt ge?   Ik vrees van niet. :-(

En zo zijn we dan bij vandaag beland.   ’t Regent alweer,  maar straks gaan we toch buiten, weer of geen weer.   Van al dat binnen zitten wordt een mens nog depressiever.

Toedeloekes!   :-)













Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door BOJAKO om 13:23 3 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van Mrs.Bo and Mr. Silver

↑ Terug naar de berichten