bijna uitgefeest .... alhoewel ?

Half vier ‘s morgens en hier zit ik weer klaarwakker achter mijn computerscherm.

Mijne zilveren was al half door het Zoniënwoud geraakt met zijn boomzaag en hij zat weer vast op grote wieren.

Bestaat er een zelfhulpgroep voor partners van snurkers?  

Als ge zo klaarwakker in uw bed ligt,  dan begint er vanalles door uw hoofd te spoken en dan is het maar beter om op te staan en iets zinnigs te doen zoals een spelletje spelen op de computer.

Op TV zenden ze op dit onzalig uur niets uit en ik had niet veel zin om te lezen.  Ik ga nochtans beginnen aan de hele Harry Potter reeks.

Ik had al alle boeken in bruikleen van neef, behalve de eerste,  en die heb ik nu gekregen voor mijn verjaardag.  Ik wou ze liefst in ’t engels lezen en ik vond dat ik met numéro uno moest beginnen.

Ik moet toch een beetje bij blijven om met mijn kleinkinderen te kunnen meepraten.

Mijn nieuw tekenpad is ook verslavend.  Een uur is snel voorbij wanneer je daarmee begint.

Kleindochter is gisteren terug naar school gegaan, de boebeltjes waren al iets minder en ze was er niet echt ziek van.   De paasklokken kwamen trouwens langs op die laatste schooldag vòòr het paasverlof en dat wou ze niet missen.

Wij zijn zelf de paashaas gaan opzoeken in de Djee Bee gisteren samen met schoonma.  Ze wou nog inkopen doen voor zondag.

Zondag wordt ze vijfentachtig en vermits wij iets groter wonen dan zij,  komt de familie hier samen voor het aperitief en daarna vertrekken we van hieruit naar het restaurant.

De meeste familie moet van ’t zeetje komen en het is maar te hopen dat ze geen sneeuwkettingen zullen nodig hebben.

Ik heb toch ongelooflijk geluk gehad met het weer op mijn verjaardag.

Gisteren was het precies putteke winter.

Aangezien we toch aan ’t winkelen waren ben ik dan ook maar even de lingerie winkel ingedoken,  want ik had dringend nieuwe boobie-steunen nodig.  Ik heb er twee heel mooie gevonden maar ik sloeg bijna steil achterover van de prijs.   Een portemonnee moet vreselijk afzien als een vrouw mooie lingerie wil.

Zo’n mooi gerief en niemand buiten uw huisdokter krijgt het ooit te zien!  Erg hé?

Gisteravond heb ik met zus Engeland getelefoneerd die al sinds september vorig jaar flink ziek is.   Ze is inmiddels geopereerd maar de pijn bleef na de operatie nog steeds hetzelfde.

Na maanden wachten is ze eindelijk terug bij de ‘consultant’ geraakt,  bij manier van spreken toch want het  was wel een hele lieve, begrijpende assistent (de consultant heeft het zelf altijd veel te druk) maar deze assistent kwam tot de conclusie dat ze bij een andere specialist moest zijn en hij gaat haar nu doorverwijzen.   Dat zal weer een maand tot twee maanden duren vooraleer ze daar weer bijgeraakt, en intussen maar pijn lijden.  Laat ons hopen dat we hier in België nooit die toer opgaan.

Ondertussen is het arm kind maar zelf op onderzoek gegaan op ’t Internet en ze denkt dat ze uiteindelijk zelf de ziekte heeft gevonden die beantwoordt aan haar symptomen.  

Ze heeft een zelfhulpgroep gecontacteerd van mensen met die ziekte (die ze denkt te hebben) en die hebben haar een pak brochures opgestuurd met raadgevingen en sinds ze die volgt heeft ze toch al wat minder pijn.

De assistent van de consultant zei haar dat het best mogelijk was dat ze aan die ziekte zou lijden,  maar dat het door de andere specialist zal moeten bevestigd worden. 

Nog even en we hebben de dokter niet meer nodig.   We tikken onze symptomen in op het internet, vervolgens krijgen we een diagnose en een voorschrift voor de nodige medicatie.

Snel en goedkoop in deze alsmaar duurder wordende tijden.

Van duurdere tijden gesproken :
Ik zag op het nieuws onze nieuwe,  stralende, zij het nog wat bleke, eerste minister handjes schudden.  Was dat een zware bevalling zeg!   Is er écht nog iemand die deze regering serieus neemt?  Ik zou het graag weten.

Ik merk dat de vrouwen weer goed vertegenwoordigd zijn!  (u voelt toch wel mijn sarcasme van het scherm druipen hoop ik !)

Vader zaliger zou zeggen :

We dronken een glas,

We pisten een plas

En alles bleef zoals het was.

Bon, nu ga ik nog maar wat hersendodende spelletjes spelen in de hoop om terug vaak te krijgen (Antwerps voor :  ‘om terug moe te worden’ )

Misschien kan ik dan toch nog een uurke of twee slapen.

Geeuw … excuseer, pardon !

Ons madam is een beetje moe, gisteren heeft ze tot een stuk in de nacht zitten spelen met haar nieuwe tekenpen en vandaag, totaal onverwacht weliswaar, hebben we kleindochter ‘met boebeltjes’ opgevangen.

Waarschijnlijk heeft ze nu ook diezelfde vijfde kinderziekte die Seppe vorige week had.

Ik zit me hier af te vragen of wij vroeger ook die vreemde genummerde kinderziektes gehad hebben.

Ze zijn nu tegen alles en nog wat ingeënt en toch zijn ze alle vijf voeten ziek.

Misschien krijgen ze nu geen rode hond, mazelen, kinkhoest, waterpokken, dikoor en wat nog allemaal meer, maar mutaties van deze virussen.

Ik wist zelfs niet dat er een vijfde kinderziekte bestond.

We zullen nu maar de zesde afwachten zeker?

Morgen ga ik met mijn moeder op stap, inkopen doen!    We hebben voorgesteld om de aperitief voor haar 85ste verjaardag volgende zondag hier bij ons te doen en nu moeten we alles nog gaan kopen.
Ik word het nu al een beetje gewoon, feestjes organiseren.
Ons madam was toch precies content van haar feest en haar cadeau dus ik krijg een beetje krediet voor een tijdje
Van mij krijgen jullie zoals altijd een mopke, dat fleurt een mens wat op met zo’n vreselijk weer!

Snakken jullie ook zo naar de zon?   Kon ik maar vertrekken naar 't zuiden, maar ons madam wil niet mee en zonder haar is het bijlange niet zo plezant.

Groetjes van de zilveren,

Een vrouwelijke professor aan de universiteit herinnert de studenten aan het feit dat ze de volgende dag tijdens het grote eindexamen geen enkel excuus van afwezigheid zal dulden.

Enige uitzondering daarop is een zware verwonding, zeer ernstige ziekte of het plotse overlijden van een naast familielid.

Op de eerste rij van het auditorium reageert Tom, de playboy onder de studenten: "En in geval van oververmoeidheid, Mevrouw? Van bijvoorbeeld een uitputtende sexnacht?"

Hilariteit alom.

Wanneer de stilte eindelijk is weergekeerd, glimlacht de vrouwelijke professor eventjes naar de student, schudt lichtjes het hoofd en zegt hem: "Dan mag je met je andere hand schrijven."

Vandaag gewoon even een heel kort item wegens ‘kleine’ kater.

Ik wil iedereen bedanken die gisteren de stap naar mijn oude dag zo ontzettend onvergetelijk plezant heeft gemaakt.

Vooral mijne gouden zilveren, mijn twee ongelooflijke zonen, mijn schatten van schoondochters en mijn oudste broer en niet te vergeten de bakkers en patissiers van de familie van mijn jongste broer.

Verder alle aanwezige familie en vrienden en alle afwezige familie en vrienden die me hun wensen gestuurd hebben.

Mijn allerliefste vriendin M. die toch nog gekomen is,  ondanks de vreselijke chemo van enkele dagen ervoor.
Ik vraag me nederig af wat ik ooit in een vorig leven gedaan heb om dit te verdienen,  omringd worden met zoveel liefde en vriendschap.

Zelfs het beloofde goede weer was van de partij,  dit mede dankzij jullie gebeden en brandende kaarsjes.

(Ps. ge moest eens weten hoe lang ik zit te sukkelen om dit er op te krijgen! )

foto

POPPY

Het is al heel lang geleden dat we dit woordspelletje gedaan hebben, maar waarschijnlijk weten jullie nog hoe het werkt.

Gewoon alles kopiëren, en naast het woord het eerste wat in je opkomt schrijven.

Daarna terug je antwoord plakken bij de reakties. 

Hier gaan we, ik ben benieuwd.

• Zestig :
• Oud worden :
• Grijze haren :
• Hangborsten:
• Libido:
• Valse tanden:
• Rimpels:
• Pietje de dood:
• Senioren :
• Gezondheid:
• Status in de maatschappij:
• Euthanasie:

Hallo allemaal, ‘t is hier de zilveren nog eens voor de verandering.

Ons madam heeft geen tijd en ik moet dringend even een rustpauze inlassen.  

Eerst en vooral omdat ik een heel droge mond en wat hoofdpijn heb.

Gisteren was mijn dagje uit met mijn vrienden en Duvel is toch een van de beste Belgische uitvindingen ooit, zeg nu zelf.

Ons madam is druk in de weer met babysit, onze Seppe staat vol vlekken en zou de vijfde kinderziekte hebben of zo iets. 

Ge zou het anders niet zeggen want hij ziet er allesbehalve ziek uit maar hij mag met die uitslag niet naar de kribbe.

Na de middag mag ik meegaan met onze jongste om zijn huis te kopen.  Zijn madammeke kan niet meegaan want ze heeft vandaag oudercontacten op school.  Spijtig, nu kan dat arm kind haar eigen huis zelfs niet kopen.

Maar ’t is wel plezant dat ze toch nog eens aan den ouwe denken.

Ik heb hiervoor gelezen dat mijn madam lacht met al mijn voorbereidingen voor haar verjaardag, maar het is de eerste keer in mijn leven dat ik zo iets groots aanpak.  Zij doet dat altijd.

Ik heb iedereen gemobiliseerd.  Een goede leider moet kunnen delegeren.

Wat ik van jullie nu vraag beste blogvrienden van mijn madam: wilt ge allemaal op uw blote kniekes een noveen doen voor ‘droog, niet stormachtig weer’ – ik vraag dus geen hittegolf, begrijp me niet verkeerd.  Ik zou gewoon graag hebben dat de tent in de tuin blijft staan.

Gisteren op ’t weer bericht zei die knappe griet dat ze zaterdag hare joker zou inzetten voor droog weer.  

Ik heb dat mens een kus gegeven. 

Mijn madam vroeg of ik geen Duvel of twee, drie te veel binnen had.

Ge kunt voor die vrouwen toch nooit goed doen nietwaar?

Allez hier nog een mopke met de groetjes van de zilveren,

kijk dan als een chinees

Neem de hoeken van u ogen vast en maak spleetoogjes

Dan kan u de tekst lezen

Snel snel mijn dagboek bijwerken want het is hier tenhuize Bojako gelijk het weer – héél woelig en héél wisselvallig.

Mijne zilveren – die mijn verjaardagsfeest aan’t plannen is – is druk in de weer.

Ik mag absoluut niets doen of niets weten, ’t is de ene geheimzinnige telefoon na de andere met de zonen en schoondochters.

Als hij kon zou hij nu al de tafels dekken alhoewel het feest pas zaterdag is.

Maar ik zie dat hij al van alles op de kasten heeft klaarliggen, tafellakens, servetten, bestek etc. 
Meubelen zijn verzet of weg en uit de kelder zijn er andere zaken terug naar boven gekomen.

Het is de eerste keer dat hij zelf zo iets regelt en het gebeurt met militaire precisie.  Hij loopt al weken rond met een lijst en alles wordt regelmatig aangevinkt.

In de tuin heeft hij het skelet van de tent al opgezet.   Hopelijk wordt het een vrij droog weekend zodat al de kindjes buiten kunnen.

Normaal gezien zou deze week redelijk kindvrij moeten zijn, maar zoon 2 heeft daarnet getelefoneerd en seffens komt Seppe nog eventjes,  want mama en papa moeten nog eens naar de notaris.

Seppe zal wel verschieten ocharme, want de speelruimte is helemaal leeg.  
Al het speelgoed is door mijne zilveren  naar boven gebracht, vraag me niet waarom, want op de verjaardag zullen de kindjes er ook zijn en dan hebben ze beneden het speelgoed toch nodig.

Maar ik zwijg als een graf en bemoei me niet met de minutieuze planning van mijne zenuwachtige zilveren.  

Ik daarentegen ben volop bezig met andere voorbereidingen voor het vijfentachtigste verjaardagsfeest van schoonma.

Gisteren trakteerde ze ons al in klein comité,  maar de 23^ste is het groot familie feest.

Ik stond vanmorgen op mijn weegschaal en zuchtte weer eens héél héél diep.

Enfin, ik spring nu wel van de hak op de tak, maar dat zijn jullie wel gewoon. 

Vorige vrijdag namiddag ben ik er toch nog in geslaagd om en paar uurtjes gezellig door te brengen met mijn lieve  blogvrienden.  Ik  moest wel vroeg vertrekken om te  gaan babysitten,  want het huis van zoon 2 werd verkocht en de verkoop ging door bij een notaris in Mechelen. 

Woensdag as. komt Seppe naar hier en zijn zus gaat naar de andere bomma,  want dan wordt het nieuwe huis gekocht en zo blijven we lekker bezig.

Ge kunt niet geloven hoe content ik zal zijn als het allemaal achter de rug is.

En dat is nog maar het begin,  want ik zal mijne zilveren daarna lange tijd niet meer zien vrees ik.  

Zodra zoon 2 de koopakte van het nieuwe huis in zijn hand heeft wil hij  beginnen met de verbouwingswerken.   Ge kunt al raden wie zijn helper wordt zeker?!

Vrouw en kindjes blijven nog tot eind augustus in hun huidige woning zodat er goed kan doorgewerkt worden.

Bon, nu snel dit stukje op mijn blog zetten vooraleer de bel rinkelt.

Bericht aan de Fons van Keukenweetjes: ik ben de kookboek nog niet vergeten hoor, ik moet gewoon efkes vijf minuten tijd vinden!    

Gisteren was het weer een van mijn min-of-meer chaotische dagen.

Zoon 2 en schoondochter hebben hun huis verkocht en een ander gekocht en trachten de twee verkopen op dezelfde dag te laten samenlopen.

Na veel heen-en-weer getelefoneer met notarissen, banken, agentschappen, kopers en verkopers leek het niet te zullen lukken.

Gisteren zou de aankoop van het nieuwe huis plaatsvinden en half maart de verkoop van het oude huis.

Peuters en kleuters meenemen naar een notariskantoor is niet evident dus:

Mama: ‘kunt ge de kindjes een tijdje bijhouden aub na de middag?’ was de vraag dinsdag avond.

“Natuurlijk ventje, breng ze maar en blijf dan maar ineens eten dan moet ge daarna niet koken!”

“Bedankt hoor mama en ’s middags kom ik zoals gewoonlijk ook een boterhammeke eten is dat ook goed?”

“zeker ventje, papa zal brood en charcuterie gaan halen!”

Ik schoot ’s morgens onmiddellijk in actie,  want koken na de middag met twee kleintjes in huis zat er niet in.

Ik besloot om een ‘stew’ te maken.   Heel gemakkelijk als je niet weet om wat uur je eters zullen opdagen.

Van stoofvlees en stew maak ik altijd een dubbele portie, de helft kan daarna in de diepvriezer voor een eventuele kookvrije dag. 

Terwijl ventje buiten het terras proper maakte met de hoge druk reiniger maakte ik een enorme hoeveelheid stoofvlees klaar in de press-pot, ik schilde een berg aardappelen,  evenveel worteltjes en flink wat ajuin.   Tegelijkertijd maakte ik een pot soep.  Ijsroom was voorzien als dessert et voilà!  Meer moest het niet zijn.

De bereide stoofvlees ging daarna samen met de worteltjes en de aardappelen in mijn supergrote casserole  op een uiterst laag pitje in de oven om een paar uur rustig verder te sudderen. 

Het resultaat vele uren later is : “stew”, een bereiding waarop immens veel variaties mogelijk zijn. 

’s Middags kwam zoon 2 zoals afgesproken zijn boke eten en hij had heel goed nieuws.

Alle partijen hadden die ochtend voor de zoveelste keer met elkaar over-en-weer getelefoneerd en uiteindelijk waren ze er toch in geslaagd om de aan- en verkoop samen te laten lopen vrijdag avond.   Oef!

Bijgevolg was er geen babysit nodig, maar mijn eten was klaar en hoefde enkel terug wat opgewarmd te worden,  dus het etentje ’s avonds ging nog door.

Broer Ardennen en schoonzus kwamen nog even dag zeggen voor ze terug huiswaarts keerden en vermits er toch een reuze casserole in de oven stond konden ze ook blijven eten en vermeden  ze zo de avond file richting Brussel.

Toen iedereen weg was zaten ventje en ik uitgeteld in de zetel, we worden tenslotte allebei een dagje ouder en we besloten om de opruim te laten voor wat het was.

Ik wou de film ‘Vera Drake’ zien op Canvas en mijne zilveren wou ‘De hondenfluisteraar’ zien, dus ik trok naar boven, nestelde me lekker in mijn bed tussen de kussens en genoot. 

De film was uitstekend,  een boeiend onderwerp – abortus anno 1950 -, engeltjesmaaksters in de pre-pil tijd, uitstekend geacteerd en ook uitstekend gefilmd.  

Ik hoorde vervolgens op het late nieuws dat Hillary het goed gedaan had in de voorverkiezingen en sliep vredig in.