Naar de inhoud

Mrs.Bo and Mr. Silver

akke.beakke.be

Archief

mijn planning loopt fout...










Menslievendeugd wat een weekend...ik zat precies op een achtbaan. Alle emoties hebben door mijn lijf gegierd, angst, verdriet, pijn, plezier...noem maar op.

Bij mijn lieve vriendin Mieke die een levertransplantatie moest ondergaan hebben ze uiteindelijk een experimentele operatie uitgevoerd en het is wekenlang ‘touch-and-go’ geweest maar ik kreeg bericht van haar man dat ze nu uit de intensieve afdeling mag en we kunnen haar straks eventjes bezoeken.

Dan belde mijn zus uit Engeland, we bellen meestal eens per week maar ik hoorde onmiddellijk dat er iets was aan haar stem....; op mijn vraag: “Hoe is’t ginder?” kreeg ik niet het gewoon antwoord “Alles goed” waarna we dan een uur lang zitten te tetteren over god en klein pierke, maar ze zei deze keer: “ik ben net terug uit het ziekenhuis, ik ben geopereerd aan mijn knie”.

Ik weet dat ze al jaren met haar rug sukkelt en de laatste paar jaren begonnen haar knieën het ook te begeven, maar ze kan er altijd om lachen, dat zit zo’n beetje in onze familie. We verwerken heel veel moeilijke momenten met een morbide gevoel voor zwarte humor en antwoorden dan met zinnen zoals: “och uw knie...da’s ver van uw poep, daar moet ge niet op zitten! ”.

Om een lang verhaal weer heel kort te maken, op een bepaald moment kreeg ze haar geplooide knie niet meer recht, ze had dit al meermaals gehad en meestal na een tijdje kreeg ze het zelf met wat moeite gedeblokkeerd, maar nu lukte het niet, het zat muurvast en het deed zo’n vreselijke pijn dat haar man haar uiteindelijk toch naar spoed heeft gereden.

Nu moet je weten dat je ziekenhuizen, dokters en spoedafdelingen in Engeland niet kan of mag vergelijken met onze diensten hier in België. Bid maar op uw blote kniekes dat het hier bij ons blijft zoals het is en dat we niet overschakelen naar Britse medische toestanden.

In Engeland moet ge echt bijna dood zijn voor ge behandeld wordt en dan nog...

De eerste dokteres kreeg de bewuste knie niet geplooid en later kwam er een andere chirurg aan te pas en die besloot om over te gaan tot een kijkoperatie.

Ze hebben toen uit haar knieholte een tumor gehaald die zo groot was als de duim van een man.

Ik heb ze daarnet terug aan de telefoon gehad en ze zal pas binnen een klein maand uitsluitsel hebben over de tumor. Het is ook een heel zeldzame tumor zei ze. “Pigmented villonodular synovitis”, ja wablief… dus nu maar afwachten en hopen dat het daar allemaal goed afloopt.

Ik zal dringend nog eens naar Engeland moeten vliegen. Dat is het nadeel als uw enige zus zo ver weg woont. Ze woont dan ook helemaal tegen Wales, dus ik kan niet gewoon even de Thalys nemen.

Enfin, ‘life must go on’ er waren twee verjaardagsfeesten gepland. Kleindochtertje kwam vrijdagavond slapen en ze was goed en wel vertrokken toen net op dat moment de voor ons overwachte Marokkaanse bruiloftstoet van onze overburen arriveerde.

Voor diegenen onder u die dit niet kennen: alle auto’s kwamen heel luid toeterend door de straten gereden en stopten allen aan de overkant van onze straat waar het feest plaatsvond, nog steeds luid toeterend terwijl de gasten uitstapten. De vrouwen stonden in groep en brachten een soort binnenmondse vreugdevolle jodelgeluid voort dat je mijlenver kon horen, de jeugd zong een soort eindeloze Marokkaanse mantra, heel spectaculair en vrolijk. Normaal gezien zou ik mee op straat zijn gaan staan en zou ik uit volle borst hebben meegejodeld: maar NU SLIEP MIJN KLEINDOCHTER, enfin tegen dan sliep ze allang niet meer.

Ze is zodanig verschoten en was zo bang van al dat lawaai dat ik ze niet meer gesust kreeg. Uiteindelijk heb ik ze bij mij in bed genomen en getracht om toch een beetje te slapen.

Ik gun het jonge koppel al het mogelijke geluk maar ze hadden voor mij beter een ander weekend gekozen om te trouwen.

Enkel de zonnegoden waren dit weekend met ons....het eerste verjaardagsfeest van zoon 2 en zijn vrouwke was heel plezant en ik ben in een soort waas door het verjaardagsfeest van ventje gezweefd gisteren – bij gebrek aan slaap denk ik.

Toen onze heel hoogzwangere schoondochter 2 aankwam zei ze dat ze al sinds ’s nachts weeën had. Ze is voorzien om rond 11 juni te bevallen dus ik had al een tweede slapeloze nacht ingecalculeerd.

De bekende zwarte humor stak zijn kop weer op.

Iemand merkte op: “oeioei.....morgen bevallen? Dat is op 6.6.6.... .duivelsdag....boe....bwaaa....” en nog van die vieze horror geluiden !

Waarop zoon 2 heel nuchter antwoordde: “ja nu ge het zegt, da’s waar, als het een jongen is zullen we dan nog verdorie verplicht worden om hem Damien te noemen....”, schoondochter begon er de kriebeltjes van te krijgen en dan zijn ze maar opgehouden met plagen.

Ik heb daarnet gebeld om te horen hoever de zaken staan, maar ik denk dat ze uit pure wilskracht het kind erin houdt tot later want haar weeën zijn gestopt.

Mijn schoondochter is er eentje met karakter!

Nu ga ik Internet afschuimen op zoek naar alles wat ik kan vinden over die tumor van mijn zus en het haar doormailen want zij surft nog op een telefoonlijntje.

Ik zal tot mijn grote spijt mijn voorziene artikel over het “F....woord” op een latere datum moeten schrijven, er gebeurt hier al veel te veel in huis.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door BOJAKO om 14:06 12 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

en we feesten lekker verder....













deze grappige 'vinger'wijzing ontving ik al van een goede blogvriendin... die kon er nog door.  Hierna de link van 'Chia'....ook een heel goei, even klikken en kijken, 't stond een beetje verscholen bij mijn reakties.

The interactive Mona Lisa - Mona Lips-synch - Exhibition Images in Paris - Cité des Sciences, France




’t Is weer een feestweekend bij Bojako,  zoon 2 en zijn vrouwtje vierden gisteren hun verjaardag en vandaag is het hier feest voor de verjaardag van ventje.

Blijkbaar was ik op het kasteel van “Ernst” uitgenodigd, de uitnodiging moet echter verloren gegaan zijn omwille van onze steeds minder goed functionerende posterijen (cfr. De kranten). 
Nu Ernst vernomen heeft dat ik ook van adel ben heeft hij mij ook toelating gegeven om hem bij zijn voornaam te noemen, bedankt hoor Nestje (koosnaam).

Toch lees is op de blog van Ernst dat daar een vrouwelijk persoon zich uitgeeft voor mezelf!

Wie daar in mijn plaats rondloopt is een groot vraagteken, ’t is niet moeilijk dat Ernst niet op de naam van mijn ventje kon komen, mijn ventje was bij mij....hoed u voor indringers in uw kasteel Ernst!


Met al dat gefeest en het bakken van mijn inmiddels beroemd geworden verjaardagscake ben ik nog niet veel verder geraakt met mijn 'ernstig' (sorry for the pun Ernst...) blogstukje  ‘bedenkingen – de oorsprong en het gebruik van obscene woorden en gebaren.’


Chia zond me al een goede link die ik nog kan gebruiken maar mijn andere lieve blogvriendinnen mogen me ook helpen als zij bijkomende informatie of foto’s hebben die ik in dit toekomstig artikel zou kunnen gebruiken.

Ik ben aan het opzoeken hoe de schuttingswoorden zoals bv.
F**** You en  ook ‘het vingertje’ ontstaan zijn. 

Maar zoals steeds lieve vriendinnen,  en dat weet iedereen, zijn we als we samenwerken veel sterker, het moet een degelijk artikel worden.  Het ontstaan van vlaams/nederlandse schuttingswoorden interesseert met ook want die ken ik niet en jullie wel.  Welke zijn toelaatbaar op een blogscherm en welke niet?
 

Ik hoef er natuurlijk niet bij te zeggen lieve blogvriendinnen/vrienden dat ik wel heel streng en zeer selectief te werk zal gaan.  Alles wat té obsceen is komt niet op mijn blog.   Laat ons niet vergeten dat dit een deftig damesblogje is en mijn kinderen en kleinkinderen moeten het kunnen lezen zonder zich te schamen.  
Humor wordt nog het meest op prijs gesteld.

Uw inzendingen zijn heel welkom op mijn mail adres want ze moeten eerst nog gescreend worden.

En nu lieve blogvriendinnen/vrienden ga ik verder mijnen zoveelste biscuit van het jaar versieren en ventje ook....J

 

 

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door BOJAKO om 11:32 14 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

even kijken of het nog lukt...

Ik ben nog aan't proberen om verschillende foto's te plaatsen want morgen zou ik ze willen gebruiken bij een blogstukje met uitleg waarom een dame het woord : "F**** You" niet gebruikt, en hoe obscene gebaren ontstaan zijn en wat ze willen zeggen, maar ik werk voorlopig nog aan de tekst, eerst even kijken of de prentjes lukken.


Image Hosted by ImageShack.us Image Hosted by ImageShack.us

Image Hosted by ImageShack.us Image Hosted by ImageShack.us

OK, dat schijnt al te lukken, goed zo... morgen de rest....

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door BOJAKO om 10:49 3 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Diepzinnig gesprek met kleinzoon: 2 - 2 jaar

Image Hosted by ImageShack.us

 

“Nana, ikke ben jongen hé?”

“Ja ventje”

“Ik heb piemeltje hé?”

“Ja ventje”

“Gij heeft geen piemeltje hé?”

“Gij heeft haar!”

“Ja ventje”

“mama heeft ook haar op haar poep”

“ja ventje”

“mama heeft borstjes”

“ja ventje”

“gij heeft ook borstjes, grote borstjes”

“ja ventje”

“ikke heb puntjes, papa heeft ook puntjes”

‘ja ventje”

“mag ikke zien borstjes?”

“moet nana Barbapapa op zetten ventje?”

“ikke wil zien borstjes nana”

“euh...wilt ge wat chips ventje?”

“mag ikke borstjes zien nana?”

“vraag het aan je mama zoeteke!”

“waarom nana?”

“hebt ge misschien liever een koekske inplaats van chips?”

“nana, bompa is een jongen hé en ikke en papa en broer ook hé?”

“ja zoeteke”

“gij is geen jongen hé want gij hebt borstjes, dikke borstjes...”

“zucht....kom zoeteke, nana gaat met u in de boekenkast zoeken naar de boek over de papegaai.....”

kleinzoon  zingt uit volle borst:

“papagaaike leefjenog eeja deeja.........” oef......






Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door BOJAKO om 13:23 10 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

fietsdag.....











Oei...ondanks al mijn moeite van gisteren om dat clipje erop te zetten hebben er maar enkelen het kunnen openen. Ik zal er nog een studie van moeten maken vrees is. Nu moet ik nog uitzoeken wat ik moet doen zodat het niet spontaan begint te spelen als je op mijn blog komt.

Maar dat is voor sebiet.....nu even wat tekst....

Mens-lieve-deugd gaat het nu nooit ophouden met regenen? Ik denk dat ik voor iedereen spreek als ik zeg dat we snakken naar een open blauwe lucht met wat zon. Het moet zelfs geen 25° zijn, ik ben al tevreden als we de verwarming kunnen afzetten.

Het gras in de tuin staat al tot aan ons kniekes en is gewoon te nat om afgereden te worden. Ventje is een buitenmens en begint hier stilaan de muren op te lopen. ’t Is al zover gekomen dat hij ook wat komt surfen op het internet en dat wil heel wat zeggen, normaal krijg ik hem met geen stokken aan de computer.

De twee kleinzoontjes waren hier gisteren namiddag met hun mama en de natte speeltuigen in de tuin stonden er zielig bij te kijken terwijl zij binnen dan maar naar wat kinderprogramma’s keken op TV en zich stierlijk verveelden.

Kleinzoon 1 kwam heel fier vertellen dat hij net had leren fietsen zonder zijwieltjes. Toch een ‘krakske’ hé?

Ik had zo gehoopt dat ze nu al lekker zouden kunnen rondplenzen in mijn zwembadje, maar er kan amper voortgewerkt worden.

Gisteren heeft ventje tussen de buien door met broer 1 het laatste stukje grond genivelleerd zodat hij – wanneer het weer ooit betert – onmiddellijk aan de slag kan met het opzetten van het zwembad. Zwemmen zelf zal iets voor volgende zomer zijn vrees ik of we moesten tropisch weer krijgen in het najaar.

Zoon 2 was tussen de middag hier een boterhammeke komen eten en polste diplomatisch of we onze auto konden missen voor enkele uren. Bij het terugbrengen ervan deelde hij terloops tussen neus en lippen mee dat hij een klein accidentje had gehad.

Nu is zoon 2 in onze familie bekend voor zijn ‘kleine accidenten’. Zolang ik me kan herinneren hebben we via hem heel wat dokters een ferm pak rijker gemaakt.

De gezegde: “elk kind kost een eigen huis” moet voor hem veranderd worden in “dit kind kost twee villa’s, een buitenverblijf in Spanje en een Rolls Royce”.

Als hij op tocht of kamp ging met de scouts en de telefoon ging dan hield ik altijd mijn hart vast.

Ik vergeet nooit de keren dat ik telefoon kreeg: “Mevrouw, u spreekt hier met het ziekenhuis ...., ik schakel u door” waarop ik dan een leider met bevende stem aan de telefoon kreeg :

“ge moet niet te hard schrikken hoor mevrouw, ’t is alleen maar zijn knie, voor de rest is alles blijkbaar OK maar zijn fiets is perte total, maar kunt ge naar hier komen om hem te halen?”.

Zevenentwintig draadjes om de knieflap terug in positie te krijgen, been helemaal in plaaster want er was een pees gedeeltelijk over en voor eeuwig en altijd een groot litteken als een treurige smile op zijn knie.

Of een andere keer: “mama....ik bel hier vanuit een garage in Hove, ik ben overhoop gereden op mijn brommer, met mij is alles OK maar mijn brommer is perte total” waarop later bleek dat hij een trombose in zijn arm had en maandenlang bloedverdunners moest nemen.

Ik hield dus mijn hart vast toen ik gisteren met een klein stemmetje vroeg: “en is’t erg, vertel maar...”.

“’k heb gebotst met een fietser” zei hij en ik sloeg al bleek uit, een ongeval met een zwakke weggebruiker oeioei... “en is’t erg?” vroeg ik.... “nee, een bult op mijn hoofd voor de rest niks” was zijn antwoord, “met de fietser jongen, met de fietser? Hoe is’t daarmee en hoe is het gebeurd?”.

En daarop volgde weer het verhaal van een typisch ongeval van zoon 2:

“’t Ja, ik had net jullie auto geparkeerd en ik stapte daarna tussen twee auto’s door om te kijken of ik kon oversteken en plots komt er een fietster uit een enkelrichtingstraat en die had niet gezien dat mijn hoofd daar tussen die auto’s uit stak en ze rijdt me aan, valt met haar fiets en ‘boink’ botst met haar hoofd tegen mijn vooruitstekend hoofd. Zij had ook een bult op haar hoofd. We wisten niet goed wie er nu in fout was, zij verontschuldigde zich omdat ze mij niet gezien had en ik omdat ik haar niet gezien had en we hebben dan maar elkaars adres en telefoon nummer opgegeven voor’t geval er iets moest zijn.”

’t Ja .... wie is nu de ‘zwakste’ weggebruiker, de voetganger of de fietser? Ik weet het ook niet, ik hoop dat ze er allebei slechts een beetje hoofdpijn aan overhouden en niets meer.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door BOJAKO om 14:24 11 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

me and my computer.....











Brrr....vandaag moest ik heel vroeg opstaan om naar meneer doktoor te gaan, hij had weer een vampieraanval en wou nog wat van mijn bloed, da’s al dat ge nog nodig hebt op zo’n vreselijk koude, natte morgend. 30 mei en wij zitten hier met de verwarming aan! Wanneer gaat die zomer nu eindelijk beginnen?

Daarenboven komt nog dat ik verschrikkelijk moeilijk te vinden aders heb, de dokter heeft zelfs in mijn dossier een nota met een tekening gemaakt waar hij ‘ongeveer’ best prikt om prijs te hebben. Ik overweeg al om er een tattoo te laten zetten met een pijltje naar de juiste plek.

Maar allez, ’t is weer achter de rug en ik heb het overleefd. Op’t einde van de week weet ik weer of ik nog een tijdje voort kan of niet.

Ventje en ik zijn nu al een beetje bekomen van een hectisch weekend werken op de Vlaamse kermis van onze parochie. Uiteindelijk had zoon 2 me zondag terug gevraagd voor het springkasteel, maar het zijn dan uiteindelijk de sjoelbakken geworden.

’t Zijn vermoeiende dagen, maar wel ongelooflijk plezant. Al die klein mannen die met hun tongetje geklemd tussen hun tanden proberen om de houten schijfjes in de daartoe bestemde openingen te krijgen....ik heb dikwijls opzij moeten springen omdat ze zo hevig met die dingen smeten.

Elke speelkaart kost de ouders een klein fortuin (’t is wel voor een goed doel) en dan krijgen die gastjes papieren punten waarmee ze dan aan een puntenkraam een plastieken toeterke of iets in die aard mogen kopen en ge moet dan hun gezichtjes zien glunderen.

Tegelijkertijd ziet ge dan die ouders denken “ da’s verdorie een héél duur toeterke”. Mijn schoondochter zei dat ze met het geld dat de kinderen op de kermis opgedaan hebben gemakkelijk met z’n allen naar de Efteling hadden kunnen gaan.

Ik ben er wel van overtuigd dat ze zich daar niet zo goed zouden geamuseerd hebben.

Gelukkig was zondag een droge dag en zelfs de zon heeft wat geschenen zodat iedereen buiten kon zitten.

Gisteren heb ik dan wat tijd vrijgemaakt om te kuisen. Het programma ‘schoon en medoogenloos’ gaat weer van start op TV en dan krijg ik weer complexen.

Normaal gezien zou ik vandaag in de tuin willen werken maar als ik door het raam kijk denk ik dat daar niet veel van in huis zal komen.

In de krant stond ook dat het vandaag burendag was of zo iets en dat iedereen op een stoeltje op straat moet gaan zitten om zijn buren wat beter te leren kennen.

In onze voortuin staat er een zitbank, maar ik weet niet of het de bedoeling is dat we daar een ganse dag moeten op zitten en naar iedereen wuiven en lachen, want dan vrees ik dat ze hier snel met een geel wagentje zullen staan, zeker bij dit weer.

Ik heb daarnet weer een serieuze strijd geleverd met mijn computerke. Ventje wou dat ik de documenten voor zijn Buzzy pass zou inscannen en doormailen naar ‘de Lijn’ maar ik heb nu een nieuwe scanner en niets lukte. ’t Zweet parelde op mijne neus van ambetantigheid. Bij mijn vorige scanner ging het vanzelf, ik toetste OCR in, het document opende zich in word als een tekstdocument en ik kon dit zonder moeite doormailen.

Enfin om een heel lang verhaal heel kort te maken, drie tassen koffie later en na een serieuze snauw naar ventje om me gerust te laten, is het me toch gelukt om de documenten als pdf bestanden in te scannen en te verzenden. Ik hoop dat ze zullen aankomen, ik heb er moeite genoeg voor gedaan.

Als er zo iets met de computer moet gebeuren hervalt ventje in zijn oude rol van baas die denkt dat hij tegen zijn secretaresse bezig is.

Ik kan toch moeilijk een computer cursus gaan volgen omdat ik één of twee keer per jaar een tekstdocument moet inscannen. Ik leer het allemaal al doende zoals de meeste onder ons denk ik.

Net zoals Ludovicus denk ik dat mijn computerke al lang verjaard is, maar zo lang het nog werkt ga ik me toch geen betere aanschaffen. Ik zie er gewoon tegen op om al de programma’s terug te moeten installeren en ze dan weer aan de praat te krijgen.

Grote delen van mijn oude office programma werken al niet meer op deze windows versie. Ge kunt toch niet elke keer nieuwe programma’s gaan kopen, maar dat is waarschijnlijk net de bedoeling.

Omdat mijn provider nu mijn facturen per mail zendt moest ik ook van hen een bepaald programma downloaden, dat heb ik dan ook gedaan en daarbij kwam ook nog een fotoprogramma binnen.

’t Ja ....zo staat op ‘een ik en een gij’ mijn harddisk wel vol en ik zit me dan als leek af te vragen of ik dat allemaal wel nodig heb. Ik heb zelf al een fotobewerkingsprogramma gekocht dat veel schijfruimte in beslag neemt en die nieuwe die ik moest downloaden opent enkel wat foto’s. Maar ik durf het er niet afgooien omdat het bij de download van mijn provider zat, waarschijnlijk is het nodig om die facturen te kunnen afdrukken.... heel vervelend als ge er zo weinig van kent.

Misschien moet ik toch eens overwegen om een cursus ‘computeren voor dummies’ te volgen. Kent er iemand een goed adres?

Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door BOJAKO om 11:27 11 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

af en toe eens lachen...












Tijdens een bezoek aan een verpleeghuis vroeg de bezoeker aan de
directeur  wat het criterium is om een patiënt opgenomen te krijgen.
Wel zei de directeur, we vullen een badkuip met water, dan krijgt de patiënt een theelepel, een theekop en een emmer.
Dan vragen we hem/haar om de badkuip leeg te maken.
Oh, ik snap het zei de bezoeker, een normaal persoon gebruikt de emmer omdat die groter is dan een theelepel of een theekop.
Nee, zei de directeur, een normaal persoon zou de stop uit de badkuip trekken.
Wilt U een bed bij het raam of in het midden?


Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door BOJAKO om 22:35 3 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Vlaamse kermis....










Vandaag wil ik een dagje rust inbouwen, ik ben benieuwd of het zal lukken?

Donderdag begon in de parochie onze jaarlijkse Vlaamse Kermis. Ik ben de tel al kwijt op hoeveel kermissen ik al gewerkt heb, maar het zijn er veel.

Toen onze oudere vrienden stilaan begonnen uit te bollen dacht ik even, oef...we laten het werken nu aan anderen over .....en toen besloot zoon 2 om zich mee met de organisatie bezig te houden.

Vroeger zetten we ons gedeeltelijk in voor de vrienden, maar nu voor onze zoon zetten we ons weer helemaal in.

Ventje heb ik sinds donderdag amper gezien. Ik moet toegeven dat hij na het sluiten van zijn kraam altijd afzakt naar de bodega en rond de vroege uurtjes héél gelukkig thuiskomt met een prachtige, grijnzende Duvel smile op zijn gezicht.

Ik ben door mijn zoon aangesteld als ‘ambulante’ medewerkster. Als er ergens iemand nodig is moet ik inspringen.

Voorzien was dat ik donderdag ging helpen in de frituur. Bij aankomst bleek dat de persoon die zich opgegeven had voor ‘het springkasteel’ niet was komen opdagen en als ambulante medewerkster werd ik dan onmiddellijk verzet en gepromoveerd tot verantwoordelijke van ‘het springkasteel’.

De Vlaamse kermis in onze buurt geniet altijd van veel belangstelling. Daar zie je nog dat een kinderhand heel gauw gevuld is en dat er nog een groot gemeenschapsgevoel in de buurt leeft. Nochtans staan er vooral primitieve spelkraampjes waar je eendjes kan vissen, met ballen blikjes kan omwerpen, aan een rad draaien... en nog veel andere dergelijke kraampjes. Het springkasteel wordt ook heel druk bezocht want mama en papa kunnen dan even zitten en iets nuttigen op de koer terwijl de kindjes spelen.

Het was donderdag ijskoud maar gelukkig bleef het vrij droog. Mijn taak was: zorgen dat elk kind zijn kaartje liet afstempelen, zijn schoenen uitdeed en dan zorgen dat de grote pagadders de kleine pagadders niet platsprongen.

Ik beschik blijkbaar over een natuurlijk aangeboren autoriteit en één kwade blik naar de grote jongens met de strenge zin : “pas op ventje, nog één keer en ge vliegt eruit als ge niet oppast voor de kleintjes!” was genoeg om ze op slag rustiger te krijgen.

Ik hoef u niet te vertellen dat ik ’s avonds pompaf en tot op mijn knoken bevrozen was.

Vrijdag zou een rustdag worden en omdat ik thuis was, had zoon 1 gevraagd of hij even mocht komen kijken op mijn PC om de verschillende provider sites te bezoeken en te vergelijken, want hij wil nu beslissen wie er het beste en het voordeligste uitkomt. “Mama, wilt ge dan ondertussen even beneden op de jongens passen want vrouwtje is gaan werken, dan kan ik boven rustig internetten ?”...

“Tuurlijk ventje, breng ze maar, maar hou er rekening mee dat ik beloofd heb om vanavond te babysitten op kleindochtertje, ze komt rond vijf uur en ze blijft slapen!”.

Om vijf uur komt hoogzwangere schoondochter aan met kleindochtertje. Ge houdt het niet voor mogelijk wat zo’n kind als bagage bij heeft voor één nacht. Alle knuffels voor het bedje. De papfles en de juiste melk, de ‘babycook’ da’s een verhaal op zichzelf, een doos met medicatie want ze is een beetje ziekjes, kleding voor de dag + reserve voor ongelukjes, kleding voor de nacht + reserve voor ongelukjes en dan vergeet ik waarschijnlijk nog heel wat. Gelukkig mindert dat allemaal als ze wat groter worden.

Rond zes uur krijgen we nog even bezoek van broer 1 en schoonzus en is het weer vollen bak.

Uiteindelijk vertrekt iedereen en kunnen we kleindochtertje stilletjes tot rust laten komen, papje geven en bedje in en het schatje sliep de hele nacht zonder onderbreking door.

Afgesproken was dat haar mama haar de volgende dag om 14 uur kwam halen want ik werd terug verwacht op de Vlaamse kermis als jurylid voor het ‘free podium voor kinderen’.

Schoondochter en ik waren nog thuis toen er om 14.30 uur een uiterst dringend telefoontje kwam van ventje die al lang weer aan’t werken was. “Shoeke, ge moet direkt komen want ze hebben bij de kaartgroepen van de gepensioneerden een man tekort en ze kunnen niet beginnen!”.

Ik leg ventje uit dat ik voorzien ben als jurylid. “Ik breng dat wel in orde, maak dat ge zo snel mogelijk hier zijt om te kaarten!” Braaf en gehoorzaam zoals altijd zette ik me op een spurt naar de kermis en ondertussen trachtte ik me weer te herinneren hoe ik moest wiezen, ’t was al heel lang geleden.

Ventje stond al op de uitkijk en zwaaide hevig dat ik me nog meer moet haasten en ik viel totaal buiten adem op een stoel neer als vierde man aan een tafeltje met kaarters.

Na één ronde kwam ik op dreef en heb ik ergens uit een klein hoekje in mijn geheugen de regels van het spel terug opgevist. Ik werd zelfs derde en won tot mijn grote verbazing een prijs.

Ik had van de hele dag nog geen tijd gehad om te eten dus snel een pakje fritten en een braadworst gegeten want ik had afgesproken met andere vrienden om ’s avonds deel te nemen aan de kwis in de grote bovenzaal.

Daar plofte ik weer neer aan een andere tafel en moest ik een ander deel van mijn hersens gebruiken om enig inbreng te leveren bij de kwis antwoorden. De andere vrienden en vriendinnen zijn veel slimmer dan ik en ik kon meestal alleen maar beamen dat zij het juiste antwoord wisten.

We eindigden niet zo goed als verleden jaar maar vielen toch nog in de prijzen.

Doodmoe zakten we weer af naar huis, zelfs ventje bleef deze keer niet plakken, maar ja hij had heel de tijd van de kwis aan de toog gehangen en zijn ‘Duveltjes ogen’ keken allebei een andere richting uit.

Vanmorgen is hij toch terug fris en monter vertrokken voor de laatste dag kermis, maar ik denk dat ik forfait ga geven.

Ik heb nog enkel zin om een hele dag in mijn peignoir te blijven rondhangen en languit in de zetel TV te kijken.

Benieuwd welke bel er eerst gaat rinkelen, de deurbel of de telefoon?!

Lap....daar hebt ge het al, de bel gaat beneden, zou ik nu gaan opendoen of niet?

ik heb natuurlijk opengedaan en het was zoon 1 met de twee kleinzoontjes want zijn vrouwke sliep na haar nachtshift.

ze zijn net vertrokken, ik kom hier verder schrijven en de telefoon gaat: "mama kunt ge komen...de mensen van het springkasteel zijn weer niet komen opdagen! ge moet u niet afjagen zenne..."

rustdag!!! laat me niet lachen :)

Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door BOJAKO om 14:09 9 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

A Poem For Peace

 







A Poem For Peace

Anger only escalates,
As we point out the guilt.
Violence will perpetuate.
While we dig through the silt.

People claim "eye for an eye"
they all  want to fight.
but  will fighting make it right?
We are people of goodwill,
Of truth and love and light.
Therefore…
Take heed before you fight.

what do we tell our children?
How do we give them ease?
Reactions set examples for them,
Should we not teach them peace?


 





 

Pure  plagiaat – aangepast wegens omstandigheden

naar een gedicht van

Tammy Kane

 

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door BOJAKO om 23:20 6 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Justice....

















Vooraleer ik seffens ingeduffeld voor een siberische winter vertrek om te werken op de jaarlijkse vlaamse kermis van onze parochie moest ik toch even mijn mail en mijn favoriete blogjes lezen. Tijd om te antwoorden is er vandaag niet, misschien vannacht.

Sorry Lipske, ik hoop dat ik nog tijd vind voor uw kwiske maar het zal nachtwerk worden (en ik doe zo graag mee – laat dus mijn button nog efkes staan, ik heb nog geen tijd gehad om het te komen halen).

Maar wat zie ik bij het openen van de Blogafdeling van Seniorennet: HET BLOG VAN HET VUURPELETON IS VERWIJDERD.

Het seniorennet bewijst heel veel mensen hiermee een grote dienst.

Pesten dient overal onmiddellijk en hard aangepakt te worden en dat heeft Seniorennet eindelijk beseft en gedaan.

Veel mensen die hier op seniorennet bloggen zijn zoals ikzelf vrijwel volledige computer analfabeten en dankzij de vriendelijkheid en hulp van veel medebloggers en het Forum zijn we ontzettend fier als we een foto, een button of zelfs een tekst in een goede vorm op onze blog krijgen.

Voor sommigen is het zetten van een mooi gedichtje, al of niet van henzelf een prettige hobby, voor anderen kan het plaatsen van een foto voldoende zijn.

Schrijven over je hobby of zoals ik zagen en zeveren over het alledaagse, het moet kunnen zolang je er niemand anders mee kwetst.

Er moet vrijheid van meningsuiting zijn, maar als je een blog bij seniorennet opent dan verklaar je jezelf akkoord met hun voorwaarden en die moeten nageleefd worden.

Het ergste aan Cyberpesten (Internet pesten) is vooral de anonimiteit van de pester.

Op school, op de werkvloer moet de pester je in de ogen kijken en het dan ook nog durven!

Seniorennet zelf is de enige die de identiteit van de bloggers kent en die kan optreden.

Ik hoop uit de grond van mijn hart dat ze dit soort blogs in het vervolg in de kiem zullen smoren!

Aan alle medebloggers die de moed hebben gehad om tegen de Cyberpesters op te treden een dikke proficiat!

Mijn dag kan nu niet meer stuk en ik ga vol goede moed frietjes bakken voor de parochie in de hoop dat er nog mensen zijn die het zullen wagen om met zo’n weer naar de vlaamse kermis te komen.

Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door BOJAKO om 12:55 10 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van Mrs.Bo and Mr. Silver

↑ Terug naar de berichten