Naar de inhoud

Mrs.Bo and Mr. Silver

akke.beakke.be

Archief

mijn speeltje op een regendag ....






Allez ik ga nog eens eens proberen om iets op mijn blogje te krijgen. 
Vandaag is het me dan toch gelukt om aansluiting te krijgen met het internet. 

De jonge man van Citymesh had me gisterenavond nog opgebeld zoals hij beloofd had. 
Da’s pas service nietwaar.


Volgens hem ligt de fout bij mijn nieuwe laptop. 

“t ja Mevrouwtje,  als we problemen hebben dan is het bij die Medions” - (Medion is het merk van den Aldi voor al diegenen onder u die dit niet weten).

Ik kreeg een heel deskundige uitleg dat de routerkaart  (?) niet sterk genoeg is bij dat merk.  De ontvangers zitten naar het schijnt rond het scherm.

Ik vroeg hem hoe het dan kwam dat ik de eerste twee dagen toch een vrij goede connectie had gehad met mijn "Medion Aldi" machientje.

“’t Ja Mevrouwtje, ge zult geluk gehad hebben dat de stralen toen goed stonden voor ontvangst op uw PC.  Dat kan variëren.” 


Die jonge man kon me wijsmaken wat hij wou, want ik snap er toch de ballen van.


Ik zei hem dat ze zich bij Citymesh toch maar best voorbereiden op een invasie van Medion Aldi laptopkes deze zomer, want ze vlogen bij Aldi buiten als zoete koek en allemaal waarschijnlijk voor mensen zoals mezelf, om mee te nemen op vakantie.  Ventje stond aan de deur van de Aldi tegen het openingsuur en er waren al acht mensen voor hem die ook een laptop kochten.

Niet iedereen kan zich een duur merk veroorloven.

Mensen die zich dure merken kunnen veroorloven zitten in een vijfsterrenhotel en daar is waarschijnlijk een top of the range PC mèt aansluiting op de kamer in de prijs inbegrepen.


Toen ik vervolgens met een héél diepe zucht zei dat ik mijn zoon dan zaterdag mijn oude laptop zou laten meebrengen (van een duur merk Sony – destijds een dankbaar aangenomen geschenk van neef die zelf nog een betere wou) als dat de reden van mijn miserie was, begon hij heel voorzichtig zijn kazakske te keren.


De lieve jongen zei toen dat hij alles in het werk zou stellen om me een verbinding te bezorgen en dat al de gemiste uren me zouden vergoed worden met extra uren.

Gisterenavond aan de telefoon wist hij me te zeggen dat de versterker die hij me had willen bezorgen niet meer voorradig was of te duur, ik ben het vergeten, maar dat ze de zender in de straat gingen ‘kalibreren’ zodat ik alvast een beter ontvangst zou hebben. 

Natuurlijk was dat het eerste wat ik deze ochtend uitgetest heb.

En ja hoor, eindelijk, ik zat na luttele seconden op Google en ik kon zowaar zonder problemen mijn mails lezen en mijn favoriete Sennet blogs.


De lieve schat verzekerde me ook dat hij me op de hoogte zou houden van de stand van zaken, want dat ik aan hem was toegewezen.

Mijn eigen persoonlijk IT manneke, dat kunnen niet veel mensen zeggen hé?  Ik ben zijn persoonlijk proefkonijntje.

Citymesh at your service …. Zo zou het overal moeten zijn.


Voor alle veiligheid laat ik toch zoon 1 zaterdag mijn oude Sony meebrengen, we moeten het lot niet tarten. 

Als mijn goedkoop Aldi modelleke het niet doet, dan moet volgens de redering van Citymesh mijn oude Sony het wel aankunnen.

Vier weken zonder internet overleef ik niet!

Ik bekend, ik ben verslaafd …. 

 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door BOJAKO om 22:03 5 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

proefkonijn

Citymesh is een prachtig initiatief maar het moet wel werken hé ?!

Ik zit nu in een uiterste hoek van de kamer met de laptop op mijn hoofd en ik kan eindelijk inloggen.

Een heel lieve man (jongen) is deze middag persoonlijk aan huis geweest (nèt nu de zon eindelijk scheen) om te komen kijken waarom ik niet online kon voor mijn zuurverdiende vijfendertig euro.

Hij heeft me beloofd dat ik éénder hoe op het net zal kunnen?! Benieuwd hoe hij dat gaat oplossen.

Dus als jullie weer iets op mijn blog zien staan (buiten dit krampachtig geschreven stukje) dan weten jullie dat ik aan tafel zit en gewoon kan schrijven.

Duimen allemaal aub!
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door BOJAKO om 18:22 9 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

even lachen mag toch hé ...







Een nonnetje gaat naar de dokter voor een onderzoek.
Ze moet zich helemaal uitkleden.
De dokter legt zijn handen op haar hoofd. 

"Wat doet u dokter?" vraagt het nonnetje verschrikt.

"Dit is een nieuw onderzoeksmethode om te onderzoeken of u geen hersentumor hebt, zeg eens 88". 
Het nonnetje zegt braaf "88".

De dokter legt vervolgens zijn handen op haar borsten en zegt:
" ik doe nu een controle voor borstkanker, zeg nog eens 88", waarop het nonnetje nu stamelend zegt: "88". 

Vervolgens steekt de dokter twee vingers in haar vagina en zegt:
"dit is de controle op baarmoederhalskanker."  

Het nonnetje vraagt nu heel bedeesd, "wat moet ik nu doen dokter?"

"88 zeggen natuurlijk" antwoordt de dokter.


Het nonnetje zegt:



" 1......2.......3........4.........5,......." 



                               groetjes van de zilveren surfer !
( maar heel stillekes want ons madam begint te zagen, ze zegt dat dat hier geen moppen             categorie is ! )

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door BOJAKO om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

ik kan niet zonnen dus ik schrijf ....







Na het onweer van vannacht, met gutsende regen, blikseminslagen en hevige donderslagen, scheen vanmorgen toch de zon en was het hier 'redelijk' warm, 17°C volgens mijn "Vista" thermometer.  Nu staat het op 15°C. 

Ventje en ik snelden daarom na onze brunch naar het strand om van dat beetje zon te genieten, maar we zaten nog maar goed en wel neer toen het zonnetje het weer voor bekeken hield en de ijzige wind weer opstak. 

Het weer is hier aan 't zeetje de laatste dagen zo slecht, dat ik om mezelf een beetje te troosten, me regelmatig een kleine versnapering gun. 
Bij de meeste dames bestaat deze versnapering uit een lekkere pannenkoek, een wafel met slagroom of een ijsje, maar ik ben een 'visje' met alle eigenschappen van Pisces.


Ik hou van water en van zwemmen, maar ik hou ook van alles wat uit de zee komt: heerlijke verse garnalen, warme wulken in een flink gepeperd soepje en  kreukeltjes die je met een speld uit hun huisje moet vissen.


Vermits ik al pillen neem om mijn dramatisch hoog cholesterolgehalte wat omlaag te krijgen, denk ik dat mijn huisarts deze vakantie zee-dieët vast en zeker zou afraden.

Ventje daarentegen is een visetariër, (hetzelfde als een vegetariër maar dan met vis) m.a.w. hij eet geen vis, niets, nada, noppes, zelfs geen kreeft.  Als het uit het water komt raakt hij het niet aan.

Het is een fobie.  Volgens hem stamt het af van zijn legerdienst periode. 

Dit houdt in dat ik bijna elke dag twee gerechten moet klaarmaken want ik sta erop, nu ik aan zee ben, om bijna elke dag vis te eten. 

Er wordt dus een compromis gemaakt, ventje koopt iets vleesachtig dat past bij de rest van mijn vismenu.

Gisteren aten we bv. gestoofde prei in roomsaus met aardappeltjes, ik met mijn lekkere verse gebakken pladijs en ventje peuzelde aan gebakken ribbetjes.


Het ergert me soms toch wel,  want om sommige zaken te eten op restaurant moet je met twee zijn.  Een paella of een zeevruchten schotel kan je voor één persoon niet bestellen.   Waarschijnlijk presenteert het niet mooi genoeg voor één persoon.  Nu zou ik er zelf geen enkel probleem mee hebben als ze me gewoon een portie zouden geven van een andere schotel dat voor drie of vier personen werd klaargemaakt.

Ooit heb ik in Normandië het klaargespeeld om het voor mij alleen geserveerd te krijgen, maar enkel omdat we al een hele week in hetzelfde restaurant gingen eten.

Mijn zeevruchten moeten allemaal wel ‘kevendrager’ zijn, m.a.w. dood!  Als het nog van de schotel kan kruipen krijg ik het niet door mijn strot.  Elk jaar doe ik één poging om een oester te eten, maar ik moet zeggen dat het me nog steeds niet smaakt.  Even onder de grill met een champagnesaus en mmmmmmm….lekkerrrrr….’t is maar het gedacht dat het nog leeft.

En geef toe, als aperitief bij een frisse pint:  dikke, verse grijze garnaaltjes die je één voor een pelt en dan in je mond steekt, onovertrefbaar!


We zijn daarnet bibberend van het strand terug naar het appartement gekomen en ik denk dat jullie uit dit stukje kunnen opmaken dat ik stilaan honger begin te krijgen.


Ik ga dus snel stoppen met schrijven en achter de hoek even bij de viswinkel mijn portie verse garnaaltjes halen!

Dan ook even kijken welke vis er het lekkerste uitziet, of misschien gaan we vanavond op restaurant, ’t is tenslotte vakantie nietwaar?!

De kokkin mag ook een dagje rust hebben.


*******

Van Huismusje en Affodil kreeg ik een stokje doorgezonden en blijkbaar moet ik antwoorden op de vraag:
'wat zou je nog graag eerst doen voor de man met de zeis aan je bed staat'
en als compensatie mag ik dan drie anderen de duvel aandoen door het stokje aan hen door te geven. 
Bon, nu moet ik daar natuurlijk op antwoorden, dus:

Vooraleer de man met de zeis aan mijn bed staat zou ik :

° graag plots doodgaan zonder pijn of dementie


° graag de lotto winnen en het geld aan mijn kinderen geven


° eens iets stouts doen zonder daarbij een schuldgevoel te hebben


° een dagje doorbrengen met Robin Williams


° de volgende eerste vrijdag van de maand Hotlips uitbundig vieren,  want we hebben haar verjaardag gemist!

 

 

 

 

 


Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door BOJAKO om 17:49 8 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Het gevecht om de laptop....











Zoals jullie zien aan de flauwe moppen van mijn ventje, moet ik hier al bijna vechten om aan mijn laptoppeke te geraken.
Waarschijnlijk ligt de aantrekkingskracht voor hem in het nieuw zijn van dit stukje techniek, ook het feit dat ik al vreselijk gesukkeld heb met Vista en vooral met de aansluiting op internet,  zal er zeker iets mee te maken hebben.

Op zo’n ogenblikken wordt de ‘He-Me-Alfa-Man’ wakker in mijn ventje en staat  hij erop om me te helpen.  Hij heeft me nu zoveel geholpen dat hij het al bijna beter kan dan ik. 
Mijn alleenheerschappij over de computer is voorbij vrees is, hij heeft nu de smaak te pakken.

Urenlang zit hij gefascineerd te kijken naar Google Earth en hij surft alsof zijn leven ervan afhangt nu hij weet hoe het moet.


Sinds gisteren geraken we vlot op het stedelijk net, enig in Europa zeggen de bedenkers. 
Het overkoepelt de hele stad en heet Citymesh en het laat iedereen toe om draadloos verbinding te maken met het net, uiteraard tegen een vergoeding.

Sinds we hier zijn heb ik elke dag met die lieve jongens gebeld omdat ik zo moeilijk aansluiting kreeg en als ik het dan kreeg,  dan verbrak het signaal voortdurend.  Heel vervelend als je net ergens ingelogd bent.

Ik denk dat ik hun eerste klant ben,  want ze waren ongelooflijk geduldig en behulpzaam.

Gisteren, na het zoveelste telefoontje, stelden ze voor om even met de laptop langs te komen,  want volgens hen waren er geen moeilijkheden meer en zou alles vlot moeten verlopen.


In de winkel bukten een viertal heel vriendelijke jongens, allen Ingenieurs (ze zien er zo jong uit tegenwoordig, de politiemannen ook trouwens), zich over mijn laptop en samen vonden ze de schoonheidsfoutjes,  die ze rechtgezet hebben. 
Ook zij moeten nog wennen aan Vista.


Dankzij mijn gezwoeg zullen veel mensen hier vanaf juli vrij probleemloos kunnen inloggen (geen dank, graag gedaan). 
Ik vroeg wel om korting voor mijn moeite,  maar dat hebben die jongens niet gehoord, ze kregen allemaal een plotse aanval van selectieve doofheid. 
Ik zal me maar troosten met het gedacht dat de werkuren van zo’n Ingenieur onbetaalbaar zijn.

Ik kreeg wel de raad om zo dicht mogelijk bij het raam te werken om een goede ontvangst te hebben.

Mijn lieve vriendin had zo’n mooi PC-plaatsje voor mij gemaakt in de living, maar ik zit nu met mijn laptop op de vensterbank te werken.


De laatste twee dagen waren ijselijk koud hier aan zee en met lede ogen zagen we op TV dat de temperaturen in het binnenland tropisch waren.

Enfin, vermits het te koud was om aan strand te gaan zitten, had ik  tijd genoeg om te schrijven en te lezen.


We hebben ook al flink gewandeld en zijn lekker uit eten gegaan om de verjaardag van ventje te vieren.

We hadden ons voorgenomen om de eerste week geen bezoeken af te leggen en gewoon even rustig te bekomen.


Volgende week wordt het dan onze ‘bezoek-de-familie’ week. 
Een groot deel van onze familie woont hier aan de kust en schoonma brengt haar vakantie momenteel ook door aan zee in Oostduinkerke.

Mijn tante, die hier woont,  kwamen we de eerste dag al tegen in een restaurant, van toeval gesproken. 


Zaterdag gaan we even terug naar huis omdat we zondag willen stemmen. 
Ik heb aan ventje al gezegd hoe ik denk dat er zal gestemd worden.  Benieuwd of ik gelijk ga krijgen. 


We gaan tevens van de gelegenheid gebruik maken om al de verjaardagen te vieren.  Ventje op 5 juni, zoon 2 op 10 juni en Seppe die 1 jaar wordt op 11 juni.  Ongelooflijk hoe snel de tijd toch vliegt.


Zoon 2 heeft laten weten dat Seppe nu ook de waterpokken heeft, er is even een moment geweest dat ze vreesden dat hij terug ICP kreeg, maar een bloedonderzoek heeft uitgewezen dat alles nog OK is.
Oef….


Ik zit hier tevergeefs te wachten op zon, maar als het buiten te doen is,  ga ik na de middag uit de wind in ons ‘kabientje’ dan maar verder werken aan mijn haakwerkje.


Ik heb van Affodil en van Huismusje ‘een stokje’ doorgestuurd gekregen, maar is het de bedoeling dat de antwoorden op mijn blog komen of via mail teruggezonden worden?

Graag raad!

 

 

 

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door BOJAKO om 13:05 7 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

niet te vertalen ....





In 't Antwaarps!

Frans zegt tegen Jef: "Seg moette gaai main vraa ni emme?"

Jef antwoordt: "Neeje joeng, da kannek nie doeng."

Frans: "Mor allee joeng 'k zalle kik doar nie kwoad veur zaain zenne, 'kem zelf oekiet nief en joenk op 'toeg."

Jef: "Neeje, Fraans, 'k pak oe vraanie over!!!"

Frans: "Is da soems giee schoe waaif of wa?”

Jef: "Mor joawel, mor 'k emvanzjeleive is nen broemmer van aa gekocht, endaor emmek oek mieer neffe geloepe dan da 'k er em oepgezeete !




da goddier al goe met dieje Vista hé mannekes ....

                                 groetjes van de zilveren surfer!

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door BOJAKO om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

joepie, eindelijk op het internet ....









Als jullie dit lezen zijn we eindelijk on line geraakt. 
Eerst had onze geliefde badstad internetaansluiting beloofd in april, daarna vanaf 1 juni, maar zoals overal en altijd zijn er opstartproblemen. 
Ik zit dus nu al te popelen om mijn favoriete blogjes te lezen, want de vriendelijke computer mijnheer heeft me telefonisch weeral verzekerd dat we vanavond zeker zullen aansluiting krijgen. 
Eerst zien en dan geloven zei ooit den ongelovige Thomas, of,  veel beloven en weinig geven doet de zotten in vreugde leven. 

Nee hoor, deze keer ben ik vol vertrouwen. 

We zijn hier nu al enkele dagen en zijn héél tevreden met ons mooi appartementje.  Zonnig en proper en al wat we nodig hebben.

De eigenaars, mijn lieve vrienden, hebben voor mij zelfs een computerhoekje ingericht omdat ze weten dat ik regelmatig op mijn blogje schrijf.


Onze eerste dagen zijn al prachtig geweest. 
Ik heb onmiddellijk op het strand een kabientje (westvlaams voor cabine) gehuurd, dit doe ik meestal aan zee, want al dat gesleur met stoelen en parasols elke keer is zwaar werk.   
Bovendien is je eigen plekje op het strand altijd leuk. 
De cabine is ook de plaats om uit je nat badpak te strippen en een droge aan te doen. 
Jaja, ik ben al elke dag in zee gaan zwemmen hoor, gisteren nog met de twee kleinzoontjes die even op bezoek kwamen met hun papa, want mama moest werken.

Ventje had eerst met hen en hun papa en groot fort gebouwd,  dat vervolgens verdedigd moest worden tegen de aanval van de woeste golven en nadien,  toen het fort de strijd verloren had en volledig vernietigd was,  is nana met hen het water ingedoken.


Ik zit me nu af te vragen of de borrels chemisch, vuil, radioactief zeewater die ik de laatste dagen binnenkreeg mijn haren groen zullen kleuren en of mijn vel niet op de lange duur gaat lossen.


Ik moet wel even grinniken als ik terugdenk aan de aankomst gisteren van kleinzoon 2, vier jaar oud. 
Hij kwam op het appartement binnen, rugzakje op zijn rug, pet op zijn hoofdje met een grote grijns op zijn gezicht.

Toen ik me bukte om hem te knuffelen stroopte hij plots, nog steeds volledig gekleed en met  zijn rugzakje op zijn rug, zijn broek naar beneden,  trok vervolgens zijn flieterke uit zijn onderbroek, keek ons allemaal heel fier aan en, flieterke tussen duim en wijsvinger, en zei heel trots: ‘kijk eens nana!”

Ik was even sprakeloos maar herpakte me onmiddellijk en zei: “knap flieterke ventje, ’t is al flink gegroeid.” 
Hij keek me niet begrijpend aan en zoon 1 gaf onmiddellijk uitleg.

“Maar nee nana, hij heeft voor de eerste keer een echte ‘mannen’onderbroek aan met een spleetje van voor,  zodat hij zijn broekje niet meer hoeft af te stropen en zijn flieterke zo uit het gaatje kan nemen .”


We kregen daarop onmiddellijk een demonstratie,  want kleinzoon, nog steeds met pet op en rugzak aan,  schuifelde, broek rond zijn enkels, naar het toilet om heel fier een demonstratie te geven,  dat natuurlijk op applaus onthaald werd.


Vooraleer ze terug naar huis gingen hebben we nog lekker Thai’s gegeten. 
Voor ventje en mezelf was dit slechts de tweede keer.  We hadden het ooit eens gegeten en het was ons toen niet zo goed bekomen, maar deze keer was het zo lekker dat we het menu zeker verder nog eens zullen verkennen.

Ik geloof nooit dat ik deze maand ga vermageren …


Nu maar hopen dat ik vanaf nu regelmatig op het net kan, allemaal mee de vingers gekruist houden hé!

Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door BOJAKO om 02:30 10 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

ik weet niet meer van ophouden....






Wat is het verschil tussen moed en lef hebben?

Moed  is  midden in de nacht bezopen thuiskomen, je vrouw staat op je te wachten met een bezem en dan vragen:
"Ben je nog aan het schoonmaken of vlieg je nog ergens naar toe?"

Lef is midden in de nacht bezopen thuiskomen met een parfumluchtje om je heen en lipstick op je kleding, je vrouw op haar kont slaan en zeggen: "jij bent de volgende".


           ik zou het niet durven zeggen, groetjes van de zilveren surfer!
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door BOJAKO om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

allez omdat ge aandringt nog eentje ....





Een Antwerpenaar, een West-Vlaming en een Limburger wachten in de States in de zogenaamde "Death Row" op de uitvoering van hun doodstraf.

De gevangenisdirecteur geeft hun alledrie de keuze:

1. dood met de kogel
2. dood door ophanging
3. een injectie met het Aids-virus.

De Antwerpenaar zegt, "Schiet moa mor recht tusse man twie oegen",
En "BANG"... den Antwerpenaar dood.

De West-Vlaming zegt, "Hangt mi mar op an een koor'ke", en
"SNAP"... de West-Vlaming dood.

De Limburger knipoogt en zegt, "Injekteeeer mich maaaar met dien Aids-toestand!".
De beul dient hem zijn injektie toe.
De Limburger valt al lachend op de grond, en zegt:
"Geeef mich nog maaar wa van dien Aids-dinges", en de beul voert uit.
De Limburger lacht nu zo hard, dat hij kronkelt van plezier.
De beul vraagt hem: "Wat mankeer jij in feite, kerel ?"
Waarop de Limburger: "Ich heb een condoom aan, joeng!"


                                         groetjes van de zilveren surfer!
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door BOJAKO om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van Mrs.Bo and Mr. Silver

↑ Terug naar de berichten