RUSTIG

ik denk dat ik het toch nog zal leren om rustig te zijn... gisteren ben ik er echt in geslaagd om alles rustig aan te doen en te genieten. en het doet wel deugd hoor, ik jaag me steeds op en das nochtans voor niets nodig. denise van liedekerke breit al van in het begin lapjes en als ze er een 250 tal heeft brengt ze deze mee als ze naar sluis gaan. ze komen hier toch dicht voorbij. enkele weken terug had ze een advertentie geplaatst in de krant om wol te vragen. er is enorm op gereageerd. zondagavond kwam een vrouw van aarsele wol brengen. denise had haar mijn adres gegeven.
zo is de cirkel weer rond, want die wol neem ik mee naar breisters en zo hebben ze weer materiaal om verder te doen.
van integraal van brugge kreeg ik een mail.
er is daar iemand die dekens breit en die ze graag zou meegeven. sowieso ga ik begin juli eens op bezoek met annie en antoinette, zodat zij ook eens kunnen kennismaken met dit mooi intiatief : bij integraal helpen ze allochtonen op verschillende manieren. vrijwilligers helpen de kindjes in de week na school om hun huiswerk te maken. ze geven daar ook nederlandse les aan allochtonen, tis meer onder de vorm van een gezellig gesprek samen waarbij ze dan de woordjes opzoeken.
er is daar altijd volk in huis... en het is er echt gezellig ingericht.
gistermiddag keek ik naar het nieuws en het hoofdpunt was de begrafenis van sterchele. een jonge gast zei iets wat me bijblijft : "er zijn hier supporters van overal en van andere ploegen, maar iedereen heeft samen verdriet. "
van club, cercle, anderlecht.... samenhorigheid, iedereen rouwt en troost mekaar.
dit vind ik echt mooi, veel beter dan al die agressiviteit bij voetbalwedstrijden. dat is voor niets nodig en brengt de sport in een slecht daglicht. het is ook niet goed voor de gemeenschap en al zeker geen voorbeeld voor jonge kinderen.
een beetje meer verdraagzaamheid komt zeker van pas .


















