Naar de inhoud

DEKEN VOOR PAKISTAN

als je anderen kan helpen, ben je een gelukkig mens
akke.beakke.be
bezoek ook eens onze website : www.debreimadammen.be

Archief

Zaterdag 10 februari 2007

DANK

stilaan worden de gevolgen van de chemo merkbaar...  fientje krijgt meer pijn en ongemakken.  als ouder,  grootouder,  zou je hen willen helpen,  maar je staat machteloos.   wel ondervind ik dat ze blij is dat er altijd iemand bij haar is.
daarom ook wil ik iedereen bedanken die ons of haar een kaartje stuurde,  informeerde hoe het met haar is... al die steun doet zo veel deugd.   

Geschreven door dino om 20:35
Donderdag 8 februari 2007

KINDERKANKERFONDS

vandaag ga ik even niet naar het uz gent,  en wil van de gelegenheid gebruik maken om eens te vertellen hoe goed de kankerpatiëntjes daar opgevangen worden.  deze afdeling van het uz is eigenlijk overal vermaard   in binnen en zelfs buitenland.
dat ons fientje nergens beter kan zijn dan daar,  kan ik alleen maar beamen.  ik vind sowieso het beroep van verpleger/verpleegster,   één van de mooiste beroepen die er bestaan.  het is meer een roeping.   die mensen zetten zich dag in dag uit in voor de zieke medemensen.  we weten ook allemaal dat er eigenlijk véél te kort zijn,  de werkdruk ligt heel hoog.   
op de afdeling waar fien ligt,  worden de patiëntjes enorm goed begeleid en opgevolgd,  verzorgd  en zelfs een beetje verwent...
voor alle onderzoeken worden ze verwittigd,  ze leggen uit wat ze gaan doen  en waarom,  zodat de kinderen niets onverwachts ondergaan.  en dit alles op een manier op maat van de kindjes.
ook over hun ziekte worden ze stap voor stap  ingelicht,  het is echt  bewonderenswaardig  hoe ze dit allemaal doen.  
gisteren kwamen ze  een soort camera en schermpje installeren gekoppeld aan de telefoon,     hetzelfde wordt in de klas van fien gedaan,  zodat ze met haar klasgenootjes kan bellen en ze zelfs zien.
dit ,  en ook heel veel andere dingen wordt de patiënten GRATIS   aangeboden  door het KINDERKANKERFONDS.
ik ga hier geen lange tekst over dit fonds neerschrijven,  maar ik raad jullie aan op de volgende websites langs te gaan,  om eens te lezen wat deze mensen allemaal doen om het lange verblijf van kinderkankerpatiëntjes en hun ouders  aangenamer te maken  :
www.kinderkankerfonds.be   en www.simonodil.com 
je ziet de mensen al eens staan in een grootwarenhuis met kleine leuke dingen die je kan kopen ten voordele van het kinderkankerfonds,  maar eigenlijk sta je er niet bij stil,  dat het je eigen kinderen of kleinkinderen kan overkomen,  tot er een moment komt dat het  gebeurt.....  
plots krijgt dat alles  je volle aandacht en besef je wat een mooi werk deze  vzw eigenlijk doet.
ze verdienen werkelijk onze steun !!!
voor de dekens van pakistan  vroeg ik de mensen enkel om wol en lapjes,  maar deze  vzw  kan alleen werken met de  geldelijke steun van de mensen,   door de verkoop van artikels,  door de opbrengst van  evenementen die georganiseerd worden ten voordele van het kinderkankerfonds.   
een bezoekje aan deze twee websites zal jullie zeker overtuigen van het vele goede die ze voor de kankerpatiëntjes   doen.

ondertussen   zet ik s avonds nog altijd lapjes aan elkaar,   en hou ik ook contact met de mensen en zoals nu,  schrijf ik nog eens op mijn blog.  

  
Geschreven door dino om 13:51
Maandag 5 februari 2007

KORTEMARK

vrijdag en zaterdag bracht ik bij fien door in het ziekenhuis.  we spelen paardjesspel,  ze leest  of tekent.  ze is altijd heel actief geweest.
deze week wordt het zwaarder,  wordt medicatie aangepast en zullen de gevolgen merkbaar worden.  ik kijk al uit om deze namiddag weer naar mijn kleine schat te gaan. 
maar gisteren ben ik er even  "uit" geweest .  er was in kortemark,  een jaarlijkse grote biljartprijskamp waar we  naartoe gaan,  waar patriek al eens derde werd.    er waren meer dan tweehonderd biljarters op post.  maar met negen biljarts ,  viel alles nog wel mee.  ik had me alvast voorzien en lapjes meegenomen om truitjes te maken.   af en toe vroeg wel eens iemand wat ik aan het maken was.   tegen de avond kwamen de kinderen,  die mee waren met hun ouders binnen  en die  kwamen kijken naar de truitjes die ik al gemaakt had ,  die namiddag.  ze vroegen ook voor wie  ze waren?  ik vertelde hen over de actie van pakistan  en   haalde  een deken,  en andere truitjes,  die  altijd in de wagen liggen  (als voorbeeld) .    ze vonden het heel mooi.  ik vond het echt wel geweldig dat die jonge kinderen  zoveel interesse vertoonden.   k gaf hen dan  een tekst mee over de aktie en het adres van mijn blog,  zo kunnen ze er  eens op bezoek komen,  en wie weet is er weer een klas die beslist om te breien  voor het goede doel.  
patriek werd derde,  dus   we waren allebei tevreden.
vandaag is weer een nieuwe dag en zoals ik al zei : we nemen dag per dag  en hopen dat alles voor ons fientje in orde komt.
ik wil ook  langs deze weg   iedereen bedanken die een mailke stuurde  of even langs kwam   voor fien.

Geschreven door dino om 00:00
Zaterdag 3 februari 2007

DONDERDAG 1 FEBRUARI STOND DE WERELD EVEN STIL....

woendagavond belde mijn oudste dochter me op,  om te vragen of ik donderdagvoormiddag met fien,  mijn kleindochtertje van zes,  even om 11 uur in het ziekenhuis van eeklo bij de kinderspecialiste kon gaan.  ze was  heel bleek en zag er echt niet goed uit.
ik ging haar donderdagmorgen halen en we gingen nog eens naar de dagbladwinkel .  daarna gingen we naar de afspraak. 
de dokteres  vond ook dat ze héél bleek zag en vond anders niets speciaals dus besloot ze bloed te nemen en grondig te laten onderzoeken.  nog geen uur later belde ze mijn dochter op, op haar werk,  dat fien leukemie heeft...  dan staat de wereld toch even stil...
we moesten onmiddellijk met haar naar het uz in gent en daar werden  de  onderzoeken gestart en medicatie toegediend. 
het zal lang duren,  maar als alles maar goed komt,  dat is wat  telt.  ik ben nu heel veel in het ziekenhuis ,  daar ben ik nu eigenlijk liefst... dicht bij haar.  ze zit in het eerste leerjaar,  zou haar eerste communie doen...
vorige week zei ze nog tegen me dat ze dokter wilde worden,  gisteren zei ze dat de dokter heel lief is en haar gaat genezen.  de verpleegster vroeg haar toen als ze nog wil voor dokter leren ,  en ze knikte overtuigend.
hopelijk komt het allemaal goed.  maar als ik zie met hoeveel liefde de dokters en het verplegend personeel daar hun werk doen,  dan weet ik dat er echt alles aan gedaan wordt om het kind zich goed te doen voelen in de situatie dat ze zijn,  en dit draagt zeker bij tot hun herstel. we moeten ons nu sterk houden voor ons kleine meisje en hopen dat alles goed komt.
Geschreven door dino om 07:14
Dinsdag 30 januari 2007

NIEUWJAARSVERGADERING

vandaag was ik uitgenodigd op de nieuwjaarsvergadering van de missiekring in ruiselede.  mijn mama was er graag eens bijgeweest,  dus nam ik haar  mee.
  zuster cécile en zuster noëlla, hadden me gevraagd  een beetje te komen praten over de actie voor pakistan,  en ook mijn plakboek mee te brengen.     zo kunnen de mensen van de missiekring zich een beetje voorstellen waarvoor zij al dat prachtige en mooie breiwerk maken. 
ik had voor iedereen  een klein bundeltje tekst mee , zodat ze alles  thuis nog eens konden nalezen.

er zijn misschien gemeenten waar geen missiewerking is,  maar in ruiselede  is het tegendeel waar.    er zijn talrijke leden,  die met hart en ziel elke keer naar de bijeenkomst komen en thuis nog verderwerken.  elk jaar is er dan ook een missiefeest.
maar vandaag werd er eens niet gebreid of genaaid.  zuster noëlla opende de vergadering met een gebed  en een paar nieuwjaarswensen.  dan  mocht ik over mijn geliefd  breiwerk voor pakistan praten .
we konden nog gezellig napraten bij een kop lekkere koffie met koeken.
ik zag dat mama zichtbaar genoot,  ik weet dat ze daar heel veel plezier aan beleeft  en altijd blij is eens met één van haar kinderen te kunnen meegaan.
het was dan ook behoorlijk laat als we huiswaarts reden.  maar wel heel  tevreden.
Geschreven door dino om 21:10
Maandag 29 januari 2007

GEDICHTEN

vandaag begint weer een nieuwe week.  gisteren was een fijne dag voor mijn vader en ook voor ons natuurlijk.  ik had een gedicht gemaakt voor zijn 30 jaar nuchter,  en het ontroerde hem zichtbaar.   over gedichten gesproken wil ik toch enkele bijzondere blogs onder jullie aandacht brengen.
"begrijp het nietje"   is een blog van merel.  zij maakt héél prachtige gedichten.  ik hoop dat ze ooit een bundel uitgeeft met haar werk.
"met hart en ziel"  van hartendame2  is ook zo'n mooie blog .
"poëzie toplijst",  het woord zegt het zelf,  daar vind je ook prachtige gedichten terug.
Lien heeft ook twee prachtige blogs :
"ogentroost"  en "onder de regenboog"   zijn zeker het bezoeken waard.
het zijn gewone mensen die niet bekent zijn als gerenomeerde dichters,  maar die voor mij zeker evenveel talent hebben.
ik geniet ervan eens bij hen langs te gaan om van hun gedichten te genieten.  ik hoop dat jullie er ook eens op bezoek gaan.

deze week wordt een drukke week voor de dekens.  het is weer serieus aan het worden hoor.   de twee dames uit Beke  komen met hun werk (dekens en truitjes) naar hier.  deze week ga ik ook bij zuster cécile en zuster noëlla   een grote hoeveelheid dekens ophalen.  nog enkele mensen hebben gebeld om wol te brengen.   en zo gaat het maar verder.  er staat weer al een 125 kilo klaar en tegen het eind van de week zal dat weer al heel wat meer zijn.  sowieso zal deze winter niets meer naar pakistan gaan.  maar via wereldmissiehulp zal ik misschien een ander goed doel kunnen helpen.   ik ga nu vlug aan de slag,  want het werk thuis moet ook nog gebeuren, hé.  het weekend is voorbij en nu eerst ons appartementje opkuisen.  ik hoop dat het voor jullie allemaal een toffe week wordt,  en hopelijk niet teveel nattigheid. we zien wel.  tot later,  dino
Geschreven door dino om 08:34
Zondag 28 januari 2007

bijzondere dag voor mijn pa

morgen is een bijzondere dag voor ons.   en met ons bedoel ik  mijn broer en zussen  en partners, en mijn ouders.
30 jaar geleden is mijn pa naar de AA gestapt,  omdat hij besefte dat het zo niet verder kon.   hij dronk altijd thuis,  maar méér dan goed voor hem was.
het heeft zijn  leven ,  maar dat van zijn gezin veranderd in de goede zin.
daarom gaan we morgen met ons gezin eens lekker gaan eten.
30 jaar  tis een hele tijd,  en nog elke week gaat hij twee keer trouw naar de bijeenkomsten van AA. 
ik bewonder mijn pa enorm.  hij betekent héél véél voor mij,  hij is mijn grote voorbeeld.  daarom ook dat ik zo blij ben dat we hem morgen eens kunnen vieren.

ik wens iedereen in blogland een fijn weekend.  misschien zijn er onder jullie ook die iets te vieren hebben...  dan feliciteer ik jullie bij deze.  groetjes,  dino

Geschreven door dino om 00:30
Donderdag 18 januari 2007

de week begon voor mij met een triestige dag : maandag,  22 jaar geleden overleed mijn man,  danny,  plots aan een hartafwijking.   het is elk jaar een moeilijke dag voor mij.  eigenlijk ben ik dan liefst van al alleen  die dag.     maar... het leven gaat voort en woensdag ben ik een ganse dag  op toer geweest om dekens en lapjes op te halen.
het begon al in de voormiddag. 
de eerste stop was het dagcentrum Herdershove.   iemand van de info-balie leidde me mee.  "ben je bang voor honden? " vroeg hij mij.  natuurlijk niet,  ik hou heel veel van alle dieren. 
in het dagcentrum woont een golden retriever!!!  wat een prachtige, lieve hond,  die de mensen daar gezelschap houdt!   ik had daar wel al eens over gehoord op teevee,  maar daar hebben ze dus wel degelijk zo'n toffe mensenvriend  bij zich wonen.  
een ganse lading lapjes stonden er voor mij klaar.  alles kon maar net in de koffer van mijn wagen.
vandaar  reed ik naar régine  in  brugge.   zij is een echte engel : de mensen die breien in brugge kunnen  bij haar terecht om de lapjes af te geven,  ofwel gaat zij ze bij  hen afhalen.  ook zuster noëlla van integraal had er weer heel wat prachtige dekens en truitjes afgegeven.  zo zat mijn auto bijna helemaal vol.   
na de middag ging het richting sint-michiels,  je weet wel waar het boudewijnpark is.   daar moest ik twee adressen doen. 
bij de eerste dame was ik al een paar keer. 
voor de tweede lading lapjes moest ik bij lieve zijn.
ik had al af en toe contact met haar via de computer, en  
had  altijd het gevoel dat we op dezelfde golflengte zitten.  ik  keek er enorm naar uit om haar te ontmoeten.
een héél charmante en lieve vrouw  ( eigenlijk zoals ik ze mij had voorgesteld ) opende de deur .  het was  een fijne namiddag,  het deed me echt deugd eens zo'n gezellige babbel bij een kopje koffie.  
lieve was 33 jaar lang verpleegster,  en is heel sociaal voelend.  ze houdt er ook van te breien voor pakistan.
we hadden het ook over hoe de dekentjes nu verstuurd worden en over hoe het allemaal begonnen is.
dank je ,  lieve, voor de fijne namiddag !

Geschreven door dino om 20:15

Meer van DEKEN VOOR PAKISTAN

↑ Terug naar de berichten