Sint Bavo

De computer 

De computer is een wereld van deze tijd

De computer wil je nooit meer kwijt

De computer wat gaat dat super snel

De computer met veel geduld leer ik het wel

De computer is mijn grote held

De computer tweedehands gekocht, minder geld

De computer  beheerst mijn leven

De computer wil ik veel tijd geven

De computer een geweldig meubelstuk

De computer deelt leed en geluk

De computer mijn grote vriend,

De computer die al mijn aandacht verdient

De computer je raakt er aan verslaafd

De computer  waar menigeen zich achter begraaft

De computer dacht eerst wat moet ik ermee ?

De computer  zit er nu achter tot een uur of twee.

De computer ja, een geweldig ding

De computer heel anders zoals het vroeger ging

De computer is gewoon verdiend

De computer  mijn goede vriend

De computer krijgt een tien van mij

De computer  is er altijd bij 

De computer alles zoeken het gaat goed

De computer veel leren, dan weet ik eindelijk hoe het moet  

Eliza                                            

   

We kunnen makkelijk met                           ik pies het eerst over de mol
    z'n tweën op de bank 
                                                           
Dieren

Wij mensen hebben dieren

Om ons te plezieren

Om ons te leren

Dat vele keren

De dieren vriendelijker zijn, dan mensen

Zij hebben niet zoveel  wensen

Neem de hond, een aai over zijn bol

De water- en etensbak vol

Natuurlijk hun plasje en wandeling naar buiten

En het is dan niet uit te sluiten

Dat je een vriend hebt voor het leven ,

Die jou al zijn liefde wil geven

Zonder voorwaarde, hij zal zonder vragen

Zijn leven wagen

Als dat zou moeten, meteen voor jou

Dat is de hond zijn trouw

En reken erop, dat is voor zijn hele hondenleven.

Het is niet maar voor even

Dus, misschien kunnen wij er wat van leren

Nu en al die andere keren

 

Jij heb maar een klein mandje     Welnee we kunnen er nog wel samen in

Eliza

Heerlijke dag

Het was een heerlijke dag

Zo’n dag met een stralende lach

Zo’n dag, zo zonnig en mooi

mooier als mooi in zijn herfsttooi

Zo’n dag waarop alles goed gaat

Zo’n dag met het zonlicht in de straat

Met mensen die vrolijk kijken

Waaruit zal blijken

Dat het leven nog zo slecht niet is

we vinden het geen gemis

Kou, regen en wind

We zijn eensgezind

Als de zon schijnt, is iedereen blij

nog veel van die dagen, voor mij

Ik ben een echt zonnekind

De zon wordt door mij zeer bemind

Maar ja, het kan niet altijd zonnig zijn,

Dan niet klagen, maak het leven even goed fijn

De Zon zit toch ook, in je hart

Begin gewoon elke dag met een goede start

Ook al schijnt de zon even niet

Zorg dat niemand dat ziet

Het is soms  zwaar,

Toch, doe het maar

Laat je van je goede kant zien,

De andere kant kennen ze wel, misschien ?

Dus verras vriend en vijand

Houd de zon altijd bij de hand

Door een lach of gebaar

Vind gewoon niets raar

Doe wat in je opkomt. Zing voor mijn part.

Als het maar recht komt uit je hart

Eliza

Vervolg  kinder restaurant

Lief huisje aan de overkant           'wauw' wat mooi allemaal
 

Hay mooie clown          Best wel eng dat sterretje
 

Lekker ijs                                          leuk al die speeldingen 

Opa Breed mocht ook even de hoed passen
 

Eliza

Kerkje Texel                     eerste kinderhoekje
 

Kinder restaurant

Ik had u al verteld dat Chris mijn zoon,  Sven en Indra mijn kleinkinderen, en ik, met de kerst in een restaurant waren gaan eten waar ook een gedeelte helemaal voor kinderen in gericht was, ik vond daar nog foto’s van die ik u ook  wil laten zien

Prachtige clown                       Papa doet jasje uit 

Het was op Texel en het was er voor kinderen ideaal, mijn kinderhart kon ik ook ophalen door al die clowns die ik zag.

De verkleed hoek                        aan het plavon de circustent
 

Ze kregen nog 2 sombrero's mee voor thuis

Eliza

Dingen in je leven

Er zijn leuke dingen in je leven waar je graag naar toe gaat, er zijn minder leuke dingen die je toch ook meemaakt omdat het bij het leven hoort.

Zo vind ik een ‘uitnodiging’ voor een bruiloft heel fijn, vooral als het zo’n ouderwetse bruiloft is, met muziek en wat toneelstukjes over de bruid en bruidegom, een polonaise, lekker eten en drinken (matig) Daar houd ik van, niet zo’n bruiloft met een deftige receptie met ‘hangtafel’ ( zodat je niet op je gemak kunt zitten) want, daar is het niet voor bedoeld. Even feliciteren cadeau geven, een drankje en een bitterbal en dan eigenlijk met goed fatsoen weer wegwezen, dat vind ik echt naar.

Zo moest ik maandag naar een crematie, dat zijn dan de dingen van het leven die je niet graag doet, toch bewijs je een laatste eer aan een dierbaar persoon die het zelf niet ziet, maar de nabestaande erg blij mee zijn als je de moeite neemt. Ik weet wel, een kaart kan ook, maar als die personen me dierbaar zijn en me zo hebben gesteund toen, ‘mijn man’ overleed, dan bewijs je die laatste eer aan de overledenen maar, ook aan de mensen die verder moeten zonder hun geliefde vader

Het was wel een hele onderneming, dan mis je het autootje waar je vroeger dan samen instapte en er zo naar toe kon gaan. Nu was ik om half 9 bij Joop om Rocky te brengen 10 over 9 met de bus naar het station.

De trein ging om 3 minuten over half 10, ik zou naar Heerhugowaard, daar overstappen naar Hoorn, van Hoorn naar Purmerend, daar naar mijn schoonzus die met haar man en haar moeder (mijn schoonmoeder) ook naar de crematie gingen. Ome Wim en Tante Lien waren eigenlijk niet echt familie, maar zijn wel altijd als familie beschouwd.

Mijn schoonvader en schoonmoeder hebben ome Wim en tante Lien (dat word je al gauw genoemd in Amsterdam, Ome of tante of opa en opoe, al waren ze dat niet van je) leren kennen toen ze kwamen wonen op een woning 3 hoog. Waar ome Wim en tante Lien ook woonde maar die (ik weet het niet zeker) op drie hoog achter.

Ze zijn 30 jaar buren geweest, hebben lief en leed gedeeld, tijdens de oorlog en daarna. Mijn schoonouders zijn toen verhuisd, maar ze zijn elkaar nooit uit het oog verloren, mijn man en zijn 2 zussen hadden er gewoon een tante en oom bij en toen ik later verkering kreeg met mijn man, wist ik ook niet beter of ome Wim en tante Lien waren familie. Nu is mijn schoonmoeder 87 jaar en alleen van de vier nog over en dat betreurd ze uitermate, het was ook een broos mensje wat naar de kist schuifelde om afscheid te nemen en dat moment deed mij de das om.

Het is al bijna vier jaar geleden dat Simon mijn man overleed, maar toch alles kwam weer terug toen ik moedertje zo zag schuifelen, want toen haar zoon overleed zei ze de woorden “je lichaam is niet meer bij ons maar je ziel is nu bij je vader”.

Toen braken de tranen, die ik best ingehouden had toch weer door. Ik zat bewust helemaal achteraan, zodat ik nu na de plechtigheid niet langs de kist hoefde, maar gewoon de zaal uit kon lopen en even op het toilet bij kon komen, want het was toch heftiger als dat ik dacht.

Daarna het condoleren, ging het weer goed en ik had graag nog wat met de kinderen van ome Wim en tante Lien (die was al eerder overleden) gepraat, maar Piet de man van mijn schoonzus had ons wel gebracht, maar die ging gelijk de auto halen en bleef er inzitten tot wij kwamen, dus het kopje koffie werd snel opgedronken, even gedag zeggen en dan weer naar huis.

Nu, voordat ik werkelijk thuis was, was het kwart over 8 s’avonds, het was me het dagje wel. De reis met de auto doe je in anderhalf uur, naar Amsterdam, Almere, maar met de trein kost het je zeker 2 en een half uur en niet door het traject, maar omdat de wachttijden tussen de treinen die ik moest hebben elke keer 20 minuten was. Dat maakte de rit zo lang en als je dan eindelijk in Den Helder bent is de bus net weg en moet je een uur wachten op de volgende bus. Toen had ik het niet meer, ik denk, ik neem een taxi als ik maar thuiskom, mooi niet, er stonden geen taxi’s meer bij het station

.

Het huilen stond me toen ook weer nader als het lachen, ik had er een hele dagreis opzitten en ik kon nog 1 uur wachten. Een hoeraatje voor de mobiel, ik wist dat mijn zoon naar voetballen was, dus die kon ik niet bellen, maar Iris waar Rocky, s’middags was, (hij zou bij haar blijven tot ik thuis was,) heb ik gebeld en de situatie uitgelegd, ze zei onmiddellijk “je word wel even gehaald” en binnen 10 minuten stond haar man met de auto voor het station, ik was echt blij dat ik kon instappen en naar huis kon gaan. Misschien denkt u wel, is dat nu alles, maar voor mij was het echt heel vermoeiend, toen ook nog thuis de kachel brandde, een lichtje aan was en Rocky mij tegemoet vloog, toen dacht ik waar heb ik dat aan verdiend, dat ik zulke goede vrienden heb, want Iris had dat thuis geregeld.

  Kwart over 8 lag ik in bed, heb even tv gekeken om negen uur was ik zo gaar als boter en heb geslapen tot de andere dag 8 uur, heerlijk.

Ik was blij dat ik gegaan ben, maar toch ook weer heel erg blij dat ik weer thuis was. Het zijn de dingen die gewoon in je leven voorkomen, dat hoort er ook bij, maar als je nog met z’n tweeën bent, is alles makkelijker, ook om samen je emoties te delen, ‘alleen’ is toch maar ‘alleen’.

Eliza

Als vrouw

Als vrouw geboren

Kun je niet uitkiezen  van te voren.

Je bent nu eenmaal een vrouw, dus geen gezeur

Maar soms is het malheur

Als je ongeveer 12 jaar bent.

Gebeurt er in je lijf iets wat je niet kent

Je moeder zegt blij

Nu ben je een GROOT meisje van mij

Ja, wat nou, GROOT meisje ? Wat heb ik daar aan ?

Heb buikpijn, wil weer naar bed toe gaan

Ach, met een paar dagen is het over

Ja hoor, gewoon getover !

Nou, met jongens voorzichtig zijn

Nou dat klinkt fijn

Het zaad mag het eitje niet tegenkomen

Wat nou zaad, wat nou eitje ,waar moet ik voor klaarstomen ?

Wordt verder niet meer uitgelegd

Zo ging het bij mij, echt.

Dan gaan vrouwen, kinderen baren

Dus toch niet uitgekeken voor de gevaren

De kinderen worden groot en zijn niet meer bang

En moeder gaat in de overgang

Wat nou overgang, wat gebeurd er met mij ?

Soms chagrijnig , soms heel blij

Krijg het vaak heet en word helemaal rood

Help !  een vrouw in overgangsnood !

Jaja, als vrouw moet je dit allemaal doorstaan

Maar wij VROUWEN, kunnen dit aan

De man wordt geacht

Te zijn het sterke geslacht

Maar de vrouw is gewoon vrouw

Dus niet vergeten  meer,  nou.

Eliza

                                          Vervolg zondags foto's

             

             

                                         

Dag lieve mensen

Dag lieve mensen

Dat zijn mijn wensen

Naar ieder die mij groet

Weet hoe goed mij dat doet

Leuk dat u geniet

Van wat u op mijn blogje ziet

Dat vind ik fijn

Zal u nog lang ter wille zijn.

Ik geniet van het schrijven

Wil daar soms de nacht voor opblijven

Dan vind ik mijn rust

En mijn geweten wordt gesust.

Overdag heb ik soms het idee

Moet eigenlijk afstoffen die t v

En hang het wasgoed ook eens op

Doe de afwas in het sop.

In de nacht heb ik daar geen last van

Dan vind ik dat het wel kan

Maar moet het niet te laat maken

Anders gaat mijn hoofd staken

Dus een beetje de tijd indelen

In de nacht maar een paar uurtjes stelen

Dan ben ik overdag huisvrouw

En in de nacht, met mijn gedichten en verhalen in touw

Het is voor mij een uitlaatklep

Waar ik veel plezier in heb

Dus, zo lang het u en  mij behaagt

Ga ik door, ongevraagd.

Eliza

Zondag morgen

Zondag morgen 1 Maart,ik sliep nog lekker om half 9, toen Rocky van het voeteneind van mijn bed sprong.

Dat merkte ik gelijk ik werd er wakker van, ik wou me nog even lekker omdraaien,maar dat ging niet door.

Rocky bleef trippelen naar de tuindeur kwam dan weer terug naar de slaapkamer en stond met een scheef koppie naar me te kijken, zeggen kan hij niets maar duidelijk maken des te meer.

Als hij zo doet dan heeft hij toch hoge nood, anders kan hij wel tot half 11 op het voeteneind blijven liggen.

Dus ik moest er uit,badjas aan en Rocky even in de tuin laten

Ik doe de tuin deur open en raak gelijk in vervoering,het is stralend weer en als ik dan zo de sloot –het weiland- en mijn tuin zie dan denk ik wat ben ik een bevoorrecht mens

Pak mijn camera en ga toch dit alles voor de zoveelste keer vast leggen, ik zie het toch iedere keer weer anders. Het rijtje kabouters, kabouters op de wip, grote schelpen

Overal lijkt er veel onkruid in mijn tuin die langzaam uit zijn winterslaap komt, maar al die groene kleine blaadjes zijn de blaadjes van de gele dotter die straks als een geel zonnetjes het voorjaar tapijt word.

Ik vind het zeker moeilijk om nu onkruid te wieden,ik weet niet wat plantje is of echt onkruid, tenminste wat ik als onkruid zie, ik denk alleen het gras.

Dus laat ik alles eerst flink groeien dan kan ik in ene het verschil zien en het er dan voorzichtig tussen uithalen.

Ik ben de Mevrouw die voor mij deze tuin heeft onderhouden, nog steeds dankbaar dat ze zoveel bolletjes in de tuin heeft geplant,ze komen nu weer allemaal lief te voorschijn, daar hoef je zelf helemaal niets aan te doen,als je het er maar niet uitschoffelt.

Rocky wil even in de tuin de deur mag dan niet dicht, dus nu zit ik een beetje bibberend achter mijn p c in mijn badjas want aankleden! nog even geen tijd, eerst mijn indrukken van deze ochtend opschrijven.

Als ik dan ook zo rond kijk in mijn tuin dan is het best wel rommelig, maar dat ben ik, ik heb verleden jaar getracht een beetje nette tuin aan te leggen ,een buurman had me daar bij geholpen , later echt tranen om dat ik alles veel te kaal vond, nu komt alles gewoon weer uit de grond en het word zeker niet weer zo’n nette tuin,  dat is niets voor mij.

Overals zijn er wel hoekjes waar wat te zien valt, het halve lichaam in de vorm van een boomstam, heb ik uit het bos op mijn schouders meegesleept omdat het zo’n uitgesproken vorm had.( Toch maar even de deur dicht het is nog te koud, jammer want alleen van de geluiden uit de sloot en van de vogeltjes word ik al vrolijk) .

Er hangen nestkastjes aan de muur,maar een moet er 1 gerenoveerd worden de bodem is er onderuit dus dat moet veranderd dat is achterstallig onderhoud, nou ja zo lang er geen huur betaald word !Lekker zitje op de plaats, ik hoop dat het boompje weer zijn takken krijgt ben een beetje benauwd daar over, maar verleden jaar werd het ook weer een paraplu van schaduw dus dat zal dit jaar ook wel weer zo zijn.

U ziet wat een paar ogenblikken buiten in mijn tuin doet met mij, dan denk ik niet aan alle ellende op de wereld. Dan ben ik super gelukkig in mijn eigen wereld, of dat nu egoïstisch of niet ,

”ik geniet”

 Eliza

Afsluitdijk

Na de verjaardag van mijn vriendin die  toen 60 jaar werd, brachten Ron en Astrit mij weer naar huis. Ik zat zo met Ron te babbelen dat hij de verkeerde afslag nam niet naar Den Helder, maar de afsluit dijk. Daar kan  je niet zomaar keren dus we moesten zowat de hele afsluitdijk (Een dijk die Friesland met Noord Holland verbind) over, voor we konden keren.

Het had erg hard gevroren, ik heb wat foto’s gemaakt, het was een grauwe dag maar toch wou heel voorzichtig het zonnetje achter de wolken vandaan komen, er zijn aan het eind en begin grote sluizen, we moesten 'over' de weg weer terug keren

Eliza

Assepoester

Ik heb gisteravond het sprookje Assepoester op de tv gezien. Het was een moderne versie ervan.

Geen tekenfilm maar, wel in de middeleeuwse tijd.

Assepoester is mijn favoriete sprookje, als klein kind had ik een sprookjesboek met hele mooie plaatjes, ik denk dat toen al mijn liefde voor kleinere beestjes is ontstaan, want Assepoester werd omringd door hele lieve muisjes, veel schattige vogeltjes en andere dieren.

Deze film was enig, de boze stiefmoeder en haar twee akelige zussen waren nu ook van de partij, hoewel de jongste zus wel veel met Assepoester op had.

De prins was een verwende jongen die, als hij uitgehuwelijkt werd de benen nam, zo vlucht hij weer een keer weg voor de soldaten van zijn vader, de koning. Hij wou bij een boerderij een paard lenen om aan de soldaten te ontsnappen, 'toevallig' het paard van Assepoester.Zij raapte net appels van de grond, ze herkende de prins niet, toen de man het paard wou meenemen werd hij bekogeld met appels die behoorlijk hard aankwamen.

Zo leerde Assepoester en de prins elkaar kennen, steeds kwamen ze elkaar tegen en iedere keer als de prins vroeg hoe ze heette, vluchtte Assepoester weg want ze wou niet dat de prins erachter kwam dat ze als dienstmeid door haar stiefmoeder en twee zussen werd behandeld.

Op een dag waren de prins en Assepoester in het bos aan het wandelen toen ze overvallen werden door zigeuners, de prins vocht voor wat hij waard was, maar de zigeuners waren met velen, Assepoester sprong  wel bij een zigeuner op zijn rug, maar werd er afgegooid en viel lelijk op de grond.

De hoofdman van de zigeuners vond het wel stoer van Assepoester en zei:’’jij mag alles meenemen wat je kunt dragen en gewoon naar huis gaan.” De prins lag ook voor pampus op de grond en hij zou er niet zo goed van afkomen, Assepoester vroeg voor alle zekerheid ‘mag ik alles meenemen wat ik kan dragen?’’ ”ja”zei de rovershoofdman. En wat denkt u? Ze gaat naar de prins en presteert het om hem op haar schouders te hijsen, en loopt heel moeizaam een paar passen met de prins op haar schouders weg. De rovershoofdman en de andere rovers wisten eerst niet hoe ze moesten kijken, maar zagen toch in dat ze er niets tegen konden doen, want woord is woord, de hoofdman moest lachen en gaf hun een paard zodat ze daar mee naar huis konden rijden

Oh, hun eerste kus, zo liefelijk, ik zat gewoon mee te zwijmelen, maar het duurde echt nog een tijdje voordat ze lang en gelukkig verder leefden.

Echt ik heb genoten het was heel erg knap gemaakt met veel humor maar ook best wel verdriet, want als die ene zus weer zo onuitstaanbaar was dan werd ik helemaal kwaad en dacht ik, ' geef dat mens een optater', maar zo ging dat niet in het sprookje. Maar zoals de meeste sprookjes eindigde het met “zij leefden nog lang en gelukkig.”

Gelukkig maar, want ik kan er redelijk de pest in krijgen, als er in een film waarvan ik ook vind dat ze elkaar moeten krijgen, dat  niet gebeurd, dan is mijn avond verpest.

Erg hé, maar ik leef altijd ontzettent mee met een film, ik zit er als het ware in. Dus mijn avond was gisteren helemaal goed, deels doordat het zo heel anders werd gebracht echt van deze tijd,  en! omdat ze elkaar kregen. Ik slaagde een hele diepe zucht toen de film uit was, ik heb super genoten.

Eliza

Ouder zijn

Ouder worden gaat vanzelf

Ouder zijn, ja daar kan je mee worstelen

Ouder, wie zegt hoe je  moet gedragen ?

Ouder, wie kan je vragen ?

Ouder, er word gezegd: je wordt een dagje ouder

Ouder, heeft u wel eens gehoord, je wordt een dagje jonger ?

Ouder, ik voel me niet ouder

Ouder, je bent geen achttien meer

Ouder, ineens kan je niet alles meer

Ouder, waar ga je in de leer ?

Ouder, om je te gedragen

Ouder, zoals ze van ouderen vragen

Ouder,  je voelt je zo oud als je bent

Ouder oud en wijs

Ouder, haartjes grijs

Ouder worden, iets wat je nog niet kent

Ouder worden, wen er maar aan

Ouder worden,  je kan er niet voor op de loop gaan

Ouder zijn, beleef gewoon elke dag

Ouder, bijzonder omdat je ouder worden mag

Eliza

Dromen

Dromen, wie wil er niet dromen ?

Dromen, alles echt, alles kan, in je dromen

Dromen stinkend rijk, in je dromen

Dromen  iedereen gelijk, in je dromen

Dromen, over de liefde, heerlijke dromen

Dromen, warme kussen,  zalig dromen

Dromen, over die ene liefde, daarover dromen

Dromen, voor altijd gelukkig zijn, dromen 

Dromen, dromen, dromen , dromen

Dromen,  laat ze tot je komen, dromen

Droom en maak je eigen wereld fijn. door te dromen

Droom, maar weet ! dat het alleen kan zijn in dromen.

Eliza

Gevoelens

Gevoelens zijn rare dingen, ene moment zingen

ander moment in het water springen

van verdriet, van onmacht, van pijn

Gevoelens  moeten wel rare dingen zijn

Gevoelens teder, lief, warm en fijn

moeten wel rare dingen zijn

je heb ze dus soms groot, soms klein

Gevoelens moeten wel rare dingen zijn

Gevoelens, je kan er niet omheen

Gevoelens als je ze niet had, was je van steen

Gevoelens van verstand en hart

 Zijn wel twee zaken apart

Gevoelens  je verstand redeneert zo

Maar je hart zegt dan, hò !

Gevoelens even dan niet op de zelfde lijn

Gevoelens moeten wel rare dingen zijn

Gevoelens schakel je niet zo maar uit en aan

 Je moet er mee leren omgaan

 Gevoelens zullen er dus altijd zijn

 Gevoelens moeten wel rare dingen zijn

 

Eliza

Volendam

Volendam is een heel mooi toeristen stadje aan het IJselmeer, ik weet het niet zeker, maar ik dacht dat het vroeger Zuiderzee hete maar door de afsluitdijk werd het IJselmeer. We waren vorig jaar met zo’n dagtocht mee, het is leuk dat je dan Volendam leert kennen,  alleen er is dan een verkoop demonstratie bij die je wel ‘moet’ volgen. Je hoeft niets te kopen maar het is erg langdradig,  je zit uren in de bus en als je dan bij zo’n leuk plaatsje bent mag je precies 2 uurtjes rond lopen en kijken. Het is wel goedkoop, 10 euro voor de hele dag, daar krijg je koffie met een koekje voor, de reis, en warm eten, dus dat is niet veel geld. Ik doe zo’n reisje een keer per jaar dat vind ik genoeg.

Maar dan kan je toch leuke foto’s maken en aangezien dat mijn hobby is, niet dat ik fanatiek ben, ik vind gauw mijn foto’s mooi hoor .

Ik zal u er ook van laten genieten.

Eliza

Schellinkhout laatste foto's

Ik kan het niet laten nog een paar mooie huizen in Schellinkhout te laten zien.

Eliza

Schellinkhout vervolg 2

Nog wat foto’s van Schellinkhout, ik had er echt veel genomen om dat ik gewoon alles even mooi vind aan het dorp.

Ook het wandelen op de dijk langs het ijselmeer is zo een verademing, vooral s’morgens heel vroeg als er nog weinig verkeer is ,dan  is het  net of de wereld ontwaakt.

Eliza

Schellinkhout vervolg foto's

Ik kon niet kiezen tussen al de foto;s van Schellinkhout dus ik plaats er nog maar een paar