Geheim

Onzeker

Als je altijd onzeker bent,

Je zelf nooit anders zo hebt gekend,

En er komt iemand die gelooft in jou

Paniek,  wat moet ik nou ?

Wat moet ik daar mee aan ?

Je hartje gaat tien keer harder slaan.

Help, wat overkomt mij nou ?

Me verstoppen, gauw.

Weet er toch even niet mee om te gaan.

Laat hem mooi in de kou staan.

Maar hij blijft geloven in mij .

Word je voorzichtig  blij.

Durf het bijna niet aan

Wat als hij me straks  niet meer ziet staan ?

Wil niet geloven, blijf achterdochtig ?

Maar hij blijft vechten, dan worden mijn ogen vochtig.

Huil tranen van geluk,

Ga echt denken, dit kan niet meer stuk

Toch is de weg nog lang te gaan,

Als hij blijft vechten, kan ik het aan.

Eliza

Mooi Weer

We gaan naar buiten

waar de vogeltjes fluiten,

Dat is de titel van een lied,

Maar GA naar buiten en geniet.

Van de zon, de blauwe lucht

Steek je armen in de hoogte, slaak een diepe zucht

Maak je longen open en vrij

Wees gewoon blij.

Dat er weer een mooie dag is gezonken

Je wordt haast dronken

Van al die geuren

en al die kleuren

Die je ogen en neus mogen zien en ruiken

Kijk eens naar al die verschillende struiken

Naar die machtige bomen

Waar je stilletjes onder kunt dromen.

Kijk alle mensen lachend aan

Blijf eens voor een praatje staan

Voel het geluk om je heen

Kom mee naar buiten nu meteen !

Eliza

Arme kabouter

Arme kabouter wat gebeurt er nou?

De klimop neemt bezit van jou.

Dat mag gewoon niet,

ik haal de klimop van je af.

 Zodat je weer wat ziet

Want jij verdient niet zo’n straf

Eliza

Ik ben verliefd op een caravan

 Straatje waar de caravan staat

Ja dat mag je wel stellen, hartstikke verliefd, liefde op het eerste gezicht.

Maar ook weer een onmogelijke liefde, dat is mijn handicap.

Ten eerste: hij kost 7.000 euro. Waar haal ik het vandaan?

Ziet er van binnen uit als een paleisje, alles er op en er aan.

Ten tweede:  het is zeker een uur rijden van Den Helder. Het plaatsje heet “Oude Harske” in Friesland

Prachtig gelegen aan een groot meer, die je helemaal om zou kunnen wandelen. Kind vriendelijk speeltuin, water waar ze maar tot hun middel in kunnen Mooie kantine, wasmachines in een was hok

Wc en douches ook op het terrein 5 minuten van de caravan

Ten derde: ik bezit geen rijbewijs en geen auto.

Zou me kunnen laten brengen en dan de zomer daar blijven,”helppp wat moet ik met mijn post? En mijn planten” ?Vogeltjes zouden mee kunnen. Hond mag mee,  kan ik mijn huis wel zo lang alleen laten?

Wie wil er dan mijn huis zolang huren dan kom ik er wel uit?

“Dromen zijn bedrog”

Ten vierde: ik heb zelf geen auto.

Ik heb wel een fiets, maar daar cros ik niet mee naar Friesland.

Chris heeft wel een auto, nog geen vakantie plekje, dus zou zo maar daar kunnen met de vakantie (hij weet nog van niks)

Ten vijfde: Kan ik alleen een gasfles om wisselen.?

Misschien net leeg als Chris er zou zijn, anders aardige buurman?

Ten zesde : 1.300 euro stageld ( huur per jaar)

Hoe spaar ik dat bij elkaar ?

Vakantie geld en de rest per maand?

U ziet het al ‘vraag’ en ‘verdediging’ gewoon niet meer over nadenken wat niet gaat dat gaat niet !! of toch????NEEEEEE

Ik wil het graag eerst huren maar als ze hem kan verkopen dan doet mijn kennis dat, ik heb vandaag mee helpen schoonmaken aan de buitenkant,de binnenkant was zo keurig, echt het is niet behelpen, en de omgeving met dat prachtige meer op loop afstand helemaal geweldig.

Er zit in een douche met wasbak en wc

Er is tv,  hoeveel kanalen? heb ik niet gevraagd

4 pits gasstel, prachtige ijskast.

Buiten zo’n blikken schuurtje voor de fietsen en spulletjes.

Als ik dit vandaag niet gedaan had wist ik ook van niks, ja toch??

Maar je moet even weer met je voeten op de grond komen, wat niet gaat dat gaat niet ondanks het gezegde van mijn moeder:

“gaat niet legt op het kerkhof en wil niet legt er naast”

Als ik het kan huren voor een week of vijf zou ik dat heel leuk vinden, misschien ? we moeten maar eens om de tafel .

Kantine en speel plaats


                                      

                                                  Eindeloos uitzicht over het meer

Eliza

Als je niet weet wat je zeggen moet,

zeg dat dan, dan is het goed.

Als men weet dat je niet spreken kunt,

is het zwijgen, je graag gegund

Want dikwijls zijn woorden overbodig,

heeft men jou zwijgend nodig.

Neem die drempel, wacht niet met gaan,

Want ook zwijgend spreken kan men verstaan

Je hart was gul

en breed en diep

bood ruimte aan zo velen .

Een ruimte die vaak overliep

van warmte om te delen.

Niet zelf geschreven
Foto's zelf gemaakt

Liefde

Liefde is een gevoel

Liefde, je kan het moeilijk omschrijven

Liefde, helemaal in de zevende hemel

Liefde, ik wou dat ik dood was

Liefdekriebels van vlinders in je buik

Liefde, niet meer kunnen eten

Liefde, de hele dag willen lachen

Liefde, tranen met tuiten huilen 

Liefde, wachten de hele dag bij de telefoon

Liefde, talrijke liefdesbrieven schrijven

Liefde, blaadjes van bloemen trekken, hij houdt wel van mij, hij houdt niet van mij

Liefde,  je MOET het een keer in je leven hebben mee gemaakt

                                 

Eliza

Water

Water, we vinden het de gewoonste zaak van de wereld dat als we de kraan  open draaien, er gewoon water is. Als ik denk aan hoeveel water we met z’n allen verbruiken, terwijl in andere landen de mensen sterven omdat ze geen zuiver drinkwater hebben.!

Het valt mij van mij zelf op, als ik tanden poets laat ik vaak de kraan open, het water stroomt dan gewoon weg

Ik doe de hele water koker vol om er later dan 1 kop thee van te zetten.

Als ik dan een reportage zie van die mensen die dat allemaal niet hebben voel ik mij best wel schuldig,  ik beloof mijzelf dat ik er meer op ga letten.

Laatst was er op tv een vraag” hoeveel liter water we verbruikten met douchen”?

Dat is ook zo’n punt, je durft tegenwoordig amper meer te zeggen dat je 1 keer in de week douchet, dan word je voor smerig versleten, terwijl als de mensen die twee keer per dag douchen, dat 1 keer zouden doen en mensen die het alle dagen doen het 1 dag zouden over slaan, er heel wat water bespaard zou worden.

De was tobbe, maandags voor de was, zaterdag voor het bad .

Mijn schoonmoeder vertelde, "vroeger ging het er héél anders aan toe". Simon mijn man, heeft dat nog mee gemaakt dat verhaal heeft hij toen bevestigt,  er werd een grote tobbe met schoon warm water in de keuken op het zeil gezet, Simon had 2 zussen het was zo, de schoonste ging eerst in de tobbe, daarna de iets minder schoonste, Simon had altijd de pech dat hij nu eenmaal het vieze jongetjes was door voetballen of andere dingen, hij zat dan in lauw water met een grijs zeeprandje langs de rand van de tobbe , brrrrr daar moeten we nu toch echt niet aan denken.

Ook s’morgens, het gootsteen bakje vol laten lopen… was handje… zeep en poedelen maar.

En als ze met zijn 5’n (Simon… 2 zussen… pa en moe ) naar bed toe gingen, riep zijn moeder “wie moet er nog plassen? de laatste trekt pas door”. Een 'goede uitvinding is', dat je nu het water in de wc kan laten lopen met kleine straal of een grote,  dat heeft lang niet iedereen maar dat zou ‘zeker’ moeten.

Ik weet nog heel goed , dat ik in Amsterdam naar het bad huis ging ,tasje met een handdoek …zeep…en een dubbeltje mee, het was om de hoek van onze straat, en dat gebeurde ook maar 1 keer in de week.

Dus als het er ingeslopen is, om zo veel water te gebruiken, omdat de mensen meer geld gingen verdienen, en de douche uitgevonden werd, kunnen we dan  nu alles zo duur is,  niet gewoon weer een klein stapje terug doen?  Het is maar een idee, u hoeft er absoluut niet mee eens te zijn, maar erover nadenken kan vast geen kwaad, toch?

          Dit was de goedkooste WC, je 'hoopje' plonste gewoon in de sloot

                                                        Eliza

Dagen

Er zijn dagen die snel voorbij gaan

Er zijn dagen dat de tijd blijft stil staan

Er zijn dagen, dat je niemand ziet,

Er zijn dagen, waar je geen rust geniet

Er zijn dagen, vol leven en plezier,

Er zijn dagen, wat doe ik hier ?

Er zijn dagen  ,hoe krijg ik ze om ?

Er zijn dagen  hij is al om, wat stom

Er zijn dagen valt er van alles tegen

Er zijn dagen valt er alleen regen

Er zijn dagen dan schijnt de zon en ben je blij

Er zijn dagen ‘vooral’ die dagen, veel lachen, mag van mij

Eliza

 
Verlangen

Verlangen naar iets,dat je nog niet hebt

Verlangen naar vroeger, als kind op mijn step

Verlangen naar morgen de nieuwe dag

Verlangen naar jouw lieve lach

Verlangen naar jou kussen, zo heerlijk warm

Verlangen naar jou sterke arm

Verlangen naar jouw liefde zo zoet

Verlangen naar jouw goede morgengroet

Verlangen naar jouw hele lijf

Verlangend zeggen: blijf,

Verlangen  naar de dag, dat ik je zien mag

Verlangen zo groot, zo intens

Verlangen naar jou als mens,

Eliza

Daar was laatst een meisje loos

Daar was laatst een meisje loos

die wou gaan varen

die wou gaan varen

Daar was laatst een meisje loos

die wou gaan varen als lichtmatroos

Zij moest klimmen in de mast

maken de zeilen
maken de zeilen

Zij moest klimmen in de mast

maken de zeilen met touwtjes vast

Maar bij storm en regen wind

Sloegen de zeilen

Sloegen de zeilen

Maar bij storm en regenwind

 sloegen de zeilen neer

t

Ach kapiteintje sla me niet

Ik ben uw liefje

Ik ben uw liefje

Ach kapiteintje sla me niet

Ik ben uw liefje zoals u ziet

.

Nederlands versje door mij  voorzien van
foto's Sail 2008

 Eliza

Avond rood

Daar zinkt de zon in 't meer en kleurt de westerkimmen;
Terwijl ze een gloed van goud op golf en bergtop strooit.
Ik wil nog eens voor 't laatst het statig duin beklimmen.
't Vergeet deez' dag vol weelde en zulk een avond nooit

Niet zelf geschreven,
vond het passend bij de foto's die ik wel gemaakt heb
 

Avond lucht niet te bevatten zo mooi

Eliza

Niet af

Workshop

Melinda en ik zijn vandaag een workshop wezen doen, schilderen met palet en anderen truckjes. Er was een  geweldige theetafel bij (ik zeg het op z’n Hollands ) je zegt het eigenlijk deftig op z’n Engels, maar ik ben het boekje even zoek weet niet hoe ik het schrijf, dan maar in mijn moeders taal.

Het was echt luilekker land ik had me voorgenomen om rustig aan te doen, maar toe ik al dat lekkers voor mijn ogen zag schitterde was ik alle goede voornemens vergeten.

Wauw soesjes zonder en met chocolade,( vrijdag nog aan de moorkop )zelf gebakken Engelse broodjes, met jam en slagroom, allerlei heerlijke chocolaatjes, vruchtensnoepjes, noten gebak, vruchten bowl, later hele dunne boterhammetjes komkommer met tonijn, klein worstjes in bladerdeeg , kaasbroodjes, en later nog meer verschillend gebak. Echt het kon niet op, ik wist niet wat ik het eerst zou pakken.

Ondertussen mochten we een schilderij maken, we konden kiezen tussen zonnebloemen of hortensia’s, er stond ook een mooi schilderij met knotwilgen ,dat sprak mij  aan , ik vroeg ”mag ik dat maken”?

“Dat mag wel maar het is niet het eenvoudigste schilderij’. Ik wil het wel graag,  ik woon aan een sloot met knotwilgen en ik zou ze graag schilderen.

Het mocht, ik heb me later nog eens achter mijn oren gekrabd, want de anderen zonnebloemen en hortensia’s waren al voorgetekend,en dit niet.

Teken gaat mij wel goed af, maar als je er dan overheen moet schilderen krijg ik gewoon de bibber

 Trouwens vanmorgen had ik al om half 8 goed de bibber,  ik bedacht me dat ik helemaal niets voor Rocky geregel had, we zouden van 10 uur tot 5 uur weg blijven. Zo lang was hij nog nooit alleen geweest, ik had er nooit aan gedacht,wat nu? we hebben hem thuis gelaten, eerst belde ik mijn zoon maar die had al plannen waar Rocky niet in paste, Joop die was naar Haarlem naar zijn familie, Iris had ik vergeten te vragen ik dorst niet zo vroeg te bellen, had ook de klok niet 1 uur naar voren opgeschoven (zomertijd) dus ik loop nog in badjas als Melinda aan belt, gelijk paniek. Mijn haar, wat moet ik aan?  wil me opmaken,  geen tijd voor helpppp?Pak alles gehaast wat ik nodig heb, camera mee wil graag foto’s maken, wil ik foto’s maken geeft de camera aan uw geheugen kaart zit er niet in, oh ja die had ik gisteravond nog gebruikt en niet terug in de camera gedaan slordig, geen foto’s dus. Het schilderij heb ik thuis gefotografeerd en nu bij mijn blog gedaan

Dus behoorlijk gestrest naar de workshop. Het was gewoon in Den Helder dus we zouden Rocky uitlaten in de middag, en dan weer terug. Ik zat niet lekker ik dacht ‘wie niet waagt die niet wint’, zou u er bezwaar tegen hebben als ik Rocky ophaal?, Ans de gene die de workshop (weet niet hoe ik dat nu in het Holland zeg) geeft, die vond het goed mits de anderen geen bezwaar hadden, dat was niet zo, alleen voor Melinda niet zo leuk moest ze onder het schilderen er tussen uit om Rocky op te halen, ze was lief dat deed ze wel voor Rocky en mij.

Een Elsje dag was het zeker  ,arme Melinda, ik maak het wel goed met een bloemetje.

AF HOERA!

Eliza

Gedichten en gedachten boven rouw advertenties

Vroeger toen ik nog een krant had, heb ik een tijd als er een mooie woord of gedicht boven een rouwadvertentie stond, ze uit geknipt en bewaart. Nu kwam ik met een la opruimen, het doosje tegen waar ze in zaten.

Er zijn hele mooie gedichtjes bij, ik wil af en toe een paar van die mooie gedichten of woorden plaatsen op mijn blog en dan zien of ik er passende foto’s bij heb.

Mijn lief is uitgevlogen

Heel langzaam en bewust.

Er is geen hand meer op de mijne.

Geen mond die mij meer kust

Geen lachje uit de verte.

Geen hand meer door mijn haar.

Niet meer samen zitten.

En kijken naar elkaar

Wij zijn nu uitgesproken.

Wat rest is droefenis.

Ik zie omhoog, ik voel nu reeds.

Hoe eenzaam het alleen zijn is.

 %%%%%%%%%%%%% 
              

‘Kom nu met Uw donker, diep erbarmen

Eindelijk dood

Laat dit pijnlijk lichaam in Uw armen

 rusten als een kind op moeders schoot

Laat mij veilig door de schaduw

Uwer grote vleugels gedekt

Slapen gaan, het moede oog gesloten

En het lichaam pijnloos gestrekt.’

%%%%%%%%%%%%%%%%%

Niet door mij geschreven

In mijn Hoofd en Hart

In mijn hoofd en hart,

Zitten allemaal kamertjes apart

Alle kamertjes zijn gevuld

Ik sla er veel in op, met geduld

Een kamer voor zoon en gezin

Daar komt niets tussen in

Een kamer voor mijn hond

Die bij mij zijn thuis vond

Een kamer voor al mijn dierbaren

Waar ik gehecht aan ben, al jaren,

Een voor mijn lief

Mijn hartendief

Een voor alle mensen

Met hun kleine en grote wensen,

Eén, helemaal voor mij alleen

Daar kan ik heen

Als alles even te druk is en teveel

Dan sluit ik mij af, neem even niet deel

Aan het leven

Dan is  heel even,

het hotel gesloten.

Eliza

Mijnheer en mevrouw zwaan

Mijnheer en mevrouw zwaan,

wat hebben we jullie aangedaan

De hele winter maar eten geven

we dachten voor jullie een prettig leven

Maar dat het nu zo fout gaat

iedereen die op zijn achterste benen staat

De zwanen zijn gevaarlijk, ze grijpen je zo

ga er niet langs, pas op,  kijk uit,  ho

mogen ze misschien  hun eieren bewaken,

zonder dat er weer iemand komt om ze te kraken

Elk jaar is, er is een nieuwe leg

halen ze de eieren weg.

Logies, ze houden de eieren in de gaten

maar de mens kan het niet laten

Om nu ineens erg bang te zijn

 het is ook niet fijn

Als mijnheer zwaan met opgeheven veren

de vijand probeert te keren

Maar we lopen drie keer zo hard op de grond

In het water zwemt mijnheer zwaan als een slagschip rond

Op de wal  loopt hij over zijn eigen poten heen

Dan kun je altijd wegwezen meteen

Ik vrees dat er actie word ondernomen

zodat er geen jonge zwaantjes komen

we hebben spijt

van onze( domme) goedheid

Door eten te geven

 wilden ze dicht bij ons leven

Ze beschermen hun eieren nu te goed

zoals elk moeder en vader dier dat doet

Ik hoop dat er een oplossing gevonden word

De zwanen hebben ook recht, we doen ze anders te kort

Leven en laten leven in de natuur

Dan worden mijnheer en mevrouw zwaan vast een goede buur

Eliza

Vreemde dag

'27 Maart 'zal voor mij een vreemde dag blijven, het was die datum, 4 jaar geleden dat Simon uit ons leven is gegleden, verlost van alle pijn , vrij als een vogel in de lucht. Het verdriet slijt, maar toch keek ik tegen deze dag  op. Maar hij is al weer voor bij, zo als alles voorbij gaat. Simons lieveling’s gebak, vroeger waren moorkoppen,  dat wist de visite ook, als ze kwamen namen ze moorkoppen mee. Chris mijn zoon en ik eten daarom op zijn sterfdag een moorkop bij een kop koffie

We herinneren ons Simon liever met een glunderend gezicht en slagroom op zijn neus, als de moorkop op was zei  hij altijd “hé lekker”

Ik zou de moorkoppen halen, in de middag naar Chris gaan, Chris zou koken ik bleef gezellig eten .

S’morgens dus naar de winkel de moorkoppen halen, nog wat andere boodschappen mee, ik was op de fiets  kon ik iets meer  sjouwen, voor ik bij de fiets ben moet het wel eerst in tassen. Ik word altijd wat zenuwachtig als ik de boodschappen dan in de tas moet doen, ik kan er niet zo heel goed bij. Oké ik wou de moorkoppen die 2 aan 2 in  doorzichtige plastiek dozen zaten (ik nam  4 moorkoppen mee, ook voor Sven en Indra mijn kleinkinderen ) netjes in mijn boodschappen tas doen, voorzichtig want als ze onderste boven rollen is het niet zo’n fijn gezicht meer.

           
                               
    
                                          Arme moorkoppen

 De tas was breed genoeg om de moorkoppen langzaam recht in de tas te laten zakken, maar er zat een grote plastiek tas in een vakje voor op de tas, dat die dan een bobbel veroorzaakt aan de binnen kant daar stond ik niet bij stil, de eerste doos ging goed, maar de tweede doos wou niet echt zakken, ik een beetje duwen ‘echt vreselijk’, ik duwde de harde plastiek doos open en de twee moorkopen rolde zo mijn tas in. Ik haalde de plastiek zak uit het voorvakje ( had ik dat maar eerder gedaan ) daar deed ik de andere boodschappen in en dacht, ik zie thuis wel wat een ravage het is. Nou dat was het hoor, ik wist even niet wat ik moest, gewoon graven in de tas tussen de slagroom en de chocola van de moorkoppen.

Toch nog redelijk er uitgevist, maar toen? Gelukkig zit er een losse binnenkant in de tas, toen ik de andere 2 moorkoppen er uit had kon ik voorzichtig de binnen kant naar buiten halen en schoonmaken.

Ondertussen voor dat ik bij de fiets tassen was had ik mijn stokbrood die ik ergens tussen mijn vingers geklemd had verloren,  ik had de zak waar het stok brood inzat op zijn kop vast, dus heel treiterig schoof hij er uit, alles neer zetten stokbrood redden, ik had pistas nootjes meegenomen daar ben ik dol op, nootjes die je nog uit hun dopjes moet halen.

Dus eindelijk thuis de tas schoon, zag ik de zak met nootjes, ha lekker ik

neem er een paar, wil het zakje openmaken scheurde het uit elkaar,  alle nootjes overal en nergens naartoe.

Nou toen dacht ik wel ‘wat zal me nog meer gebeuren’, maar dat viel mee, gezellig  naar koersbal geweest, wel nog 2 moorkoppen gehaald die andere 2 gingen al likkend aan mijn handen de prullenbak in.

Chris had pannenkoeken gemaakt die waren heerlijk,  dus eind goed al goed, maar wel een vreemde dag.

Eliza                      De tas, binnenste buiten al schoongemaakt

Het regent

Het regent, het regent, de pannetjes worden nat

Dat is ook een liedje en weet je wat ?

De hond moet uit, dus regenjas aan

Om met Rocky naar buiten te gaan.

Maar de guit steekt zijn neus uit

Voelt de regen op zijn snuit

denkt dit is mij te nat,

Je kan me wat !

Ik steek pal buiten de deur mijn pootje omhoog,

Gauw een plasje, blijf ik lekker droog

Ja maar en dat poepje dan ?

Kom kleine man

Dat moet toch echt ook gebeuren,

Kom op, niet zeuren

Ik nat, jij nat

Kom doe gauw wat.

Dan kunnen we naar huis toe gaan

Eindelijk, hij heeft het door, kijkt mij aan

Gauw een poepje, rennen naar binnen

Daar kan het afdrogen beginnen.

Eerst de bovenkant lekker droog

Dan op je rug, alle pootjes omhoog

1 voor 1  afdrogen

Zit te puffen, sta steeds gebogen

Nog even kammen, staart vooral

Net een vlag, staat reuze mal

Rocky doet mij heel wat

Hij is mijn grootste schat.

Eliza

Ode aan het W.C.(Toilet) papier

Raar idee ?

we doen het er toch maar mee.

Geen oude krant, of grauw papier

zachte velletjes voor onze billen, ‘n plezier

Met vlindertjes.. bloemetjes ... superzacht

daar is goed over na gedacht

Eerder de vellen van je billen

er gauw van af willen

Nu nog maar een velletje, het is nog niet schoon

We vinden dat heel gewoon

We rollen het een na het ander velletje er af

neem je het laatste vel, pak dan een nieuwe rol, ander krijg je straf

Het is heel benauwd om (te laat) te weten

 dat iemand de nieuwe rol W.C. papier is vergeten

Dan zit je er mooi mee

En niet lekker op de W.C.

Zo iets dagelijks kan dus van groot belang zijn

Leve het W.C papier ‘zo zacht zo fijn’

Eliza

                          

Chaotische, wie ? ik????

Hoe durf ik die vraag te stellen, natuurlijk weet ik dat ik behoorlijk chaotische ben. Ik denk dat ik dat mijn hele leven al geweest ben, maar als er een beetje opgelet word, of ik weet dat er opgelet word, dan deed ik in ieder geval mijn best om het wat minder rommelig te maken. Nu is er eigenlijk geen rem meer,  ik leef met mij zelf en soms kunnen we elkaar niet uitstaan en soms zijn we heel content met elkaar.

Ik was gisteren bij een lieve kennis van mij, die vaak te veel voor haar zelf kookt en dan een belletje geeft “Els  heb jij nog trek in zuurkool” Els heeft altijd trek,  ik ben dan al onderweg om het op te halen. Want de ander dag heb ik dan weer een heerlijke warme maaltijd ze kookt heerlijk.

Als er twee mensen verschillend zijn, dan zijn wij dat wel die kennis en ik.

Ze heeft ook een huur huis, maar is zo heel erg netjes, zij heeft een hobby van poetsen en schoonmaken, het zit erbij haar net zo in,  als bij mij dat slordige en niet zo veel poetsen. Gisteren avond was ik dus bij haar om de zuurkool op te halen, ik dacht als iets heel mooi is dan kan het niet mooier,”dus wel”Ze had al prachtige spullen alles op elkaar afgestemd, alles licht en wit, maar het kan echt nog mooier.

Er was super mooi behangen met het mooiste behang dat je kan bedenken, mooie nieuwe vloer van hout, nieuwe kleden, alles opnieuw geschilderd, ik keek echt mijn ogen uit en dacht “wat mooi”.

Het past ook echt bij haar, ze ziet er ook altijd tip top uit, haar, kleding, echt een dame. Ondanks ons groot verschil kunnen we het goed vinden, in zo verre, we zien elkaar niet elke week, maar als er wat is met haar en ze belt, dan ben ik er zo,  anders om ik kan altijd bij haar terecht, maar het hondje mee nemen dat kan alleen als het mooi weer is en we op de plaats kunnen zitten, ze vind hem erg lief maar toch het liefst buiten. Als ik vaker naar haar toe zou gaan zou ik niet zo lang blijven,  Rocky thuis laten, en slofjes bij haar voordeur zetten zodat de schoenen van buiten niet de boel binnen vies maken. Het zou ook een soort heiligschennis zijn als het door ons vies zou worden.

Ze zou er niets over zeggen maar het  voelt voor mij zo.

Toen ik thuis kwam, keek ik even door de ogen van visite die bij mij zou komen? Nou en dan zie ik toch wel dingetjes waarvan ik denk,  waarom heb je dat staan of waarom weer een rekje in de badkamer, om er nog meer dingen op te leggen, die ook in een kast met deur zouden kunnen staan

Waarom 4 jassen en 3 tassen aan de kapstok  terwijl je maar 1 jas aan kan, en 1 tas mee kan nemen, eigenlijk gelijk weer terug in de kast doen geeft niet zo’n volle indruk als je binnen komt. Als ik dan van zo’n prachtig netjes ingedeeld super schoon huis, in mijn huis kom, dan zie ik dubbel wat bij mij echt beter kan.

Maar ja gisteren waren Sven en Indra de hele dag bij mij dan ben ik blij dat ik niet van die hele mooie spullen heb, dat ze zich kunnen bewegen, ze een banaan onthoofden om dat ze in de gang een bal spel speelde met 2 van die houten plankjes en 1 pingpong balletje,( fruitschaal toch maar even weg gehaald toen Indra glunderend kwam vertellen dat ze een banaan bijna in tweeën had gemept,)  blij dat het schilder werk al wat schade heeft opgelopen zo dat ik, als de plankjes tegen de muur aan komen  niet meteen in de stres ga.

Het moet natuurlijk niet de spuigaten uitlopen, maar als ze hoor gieren van het lachen voel ik me fijn, het was echt geen weer om buiten te spelen dus dan moeten ze zich binnen vermaken.

Dan kan een heleboel bij mij maar aan het eind van de dag door alle drukte en gaos ,ben ik best uitgevloerd maar wel met een warm gevoel.

Vandaag zou ik er wat aan gaan doen, kapstok leeg, overal overbodige dingen weg halen, maar ik weet bijna zeker dat ik dat volgende maand weer kan schrijven.

                                       
Eliza