Het is hier de tijd van de huis- tuin- en keukenkarweitjes. Opruimen in de tuin, de garage, de zolder poetsen en vegen, rijden naar het containerpark om je te ontdoen van oude rommel versleten spullen Het zonnetje helpt om er vlotjes door de vliegen. Een catharsis voor rouw en wintermoeheid. Als tegengewicht bij het verlies, moet er ook iets nieuws in de plaats komen. Bloemen! In mijn voortuin heb ik ranonkels geplant. Sterke kleuren, bloemige bloemen. Het fleurt mijn wat saai geworden tuintje, maar ook mijn gemoed geweldig op!
Ze hebben ons hier vandaag het beloofde zonnetje niet gegund. Het is al heel de dag overtrokken grijs. Niet zo goed voor mijn paaselan dat namiddag weer twee stappen achteruit hinkelde, zoals een processie van Echternach. Nefast dus voor mijn energie die goed begon maar door de grijste opgezogen werd. Morgen zingen we een mooie paasviering. Dat zal verkwikken. Pasen is de tijd voor alleluia's en hosanna's dat scheelt wat in de muziek, vooral in het ritme en de emotie. Na de Johannes passie van gisteren mag het gestaag vrolijker worden. Want Pasen is vrolijk en zalig. Vrolijk op de kaartjes en zalig bij de Paus. Morgen moet ik mijn best doen met koken, mijn moeder komt. Ik ben nog aan het uitdenken wat ik ga maken. Ik heb in mijn aankopen ruimte gelaten voor keuze. Vis, kip, vleesfarce, kwestie van nog te beslissen en dan op zijn best te combineren met gemengde groenten, bloemkool, krieken en gekookte aardappeltjes, frietjes of aardappelpuré. Kiezen! Soms ben ik het moe om die veelheid aan kleine weerkerende verantwoordelijkheden op te nemen. Het is iets van niets op zich maar altijd opnieuw moeten kiezen kan onnozel vermoeiend zijn. Maar ik geef onmiddellijk toe ook oh, zon luxeprobleem. Ik heb teveel ik ben moe van tussen mijn tevelen te kiezen. Ik wil minder te doen hebben en minder te kiezen hebben en minder afleiding en minder appel en minder drukte en minder aanbod mag het weer even wat minder zijn? Krijg ik tijd en ruimte om een poosje mijn onthecht kluizenaarschap op bot te vieren? En als ik nu eens begon met iedereen een 'heel rustige Pasen' te wensen?
Ik kan wel hopen op mijn serendipiteit, om te vinden wat ik niet zoek.
Maar of ik dat talent heb en of het lot me daarbij ook gunstig is, is de vraag. Misschien is dat ook een beetje te veel van het toeval afhankelijk. Dus kies ik liever voor het in eigen handen nemen van mijn leven en de toekomst. Maar ik besef maar al te goed dat ook dat totaal geen garanties oplevert. Want het leven is gebaseerd op één grote toevalstreffer en is daarna een opeenvolging van massas geluk en de bemoeienissen van een heel leger engelbewaarders. Dus laten we nederig blijven en deemoedig open staan voor wat het leven met zich brengt. Ik hoop nu toch ook een beetje (tegen beter weten in) op de serendipiteit van anderen en dat ik en mijn werk misschien toch nog eens gevonden worden. Al was het maar omdat ik het een mooi woord vind.
Het gras is gemaaid. De bieslook staat bijzonder fris. De nieuwe peterselie is geplant op vier te testen plaatsen. Het zonnetje schijnt over het land en de haag staat groen te pronken. Het acht uren durend gevecht, nodig om de notelaar te snoeien is geleverd. Onder het afdakje ligt een stapeltje hout voor een komende winter. Laat de paasklokken nu maar komen.
Innigheid zonder lust, je wordt er gek van als het bestáát!
Deze zin pik ik van Hugo Camps, vandaag in de morgen. Dat deze quote van Hugo komt verblijdt me. Hij verzacht en kijkt blijkbaar verder dan vroeger, niet meer alleen vanaf de cafétoog naar mannen en sport, maar ook naar moeders. Fijn om dat te weten
Het is waar, echter Ik ben er naar op zoek en ik word dáár gek van. Ik weet dat het bestaat, maar ontmoet het slechts in zijn meest vluchtige vorm, met kleine iele hapjes, als een verdampend gas. Als een luchtig geparfumeerd aroma in de smog van het luchtvervuilde leven. Er is nog te veel stikstof, zwavel en fijn stof aanwezig in mijn onmiddellijke buurt en ik snak zo naar zuurstof, die zich hopelijk nooit omzet in koolstofmonoxide
Ik zag vandaag een fotoreportage over een reis van vrienden naar een vakantiebestemming. Het viel me op hoe de persoon achter de camera zichzelf liet kennen in de beelden die hij schoot en monteerde.
Uit het afgewerkt product blijkt wat hij belangrijk vindt en wat niet. De manier waarop voorwerpen, kunst, bloemen, gebeurtenissen, landschappen en tuinen, gebouwen en personen in beeld komen, vertelt een verhaal. Nog meer valt op waar de voorkeur van de fotograaf naartoe gaat en waar niet. De confrontatie met een realiteit, waarbij de emoties van de fotograaf duidelijk spreken....
De foto's waren een mediator voor de roerselen van je ziel. Ik herkende je onmiddellijk zoals je bent en denkt over de dingen en de personen die in de aandacht gebracht werden. Ik zag wie close-up kwam, wie lachte en huilde, wie er mooi op stond en wie niet. Het was duidelijk hoe je voelde over de aanwezigen en over zij die nergens in beeld kwamen... ik merkte waar je liefde wel en vooral niet was.
Ik zit een beetje aan mijn scherm af te kicken van een drukke dag. Geen zin om wat anders te doen dan rustig te sudderen. Het loopt tegen de paasvakantie aan. Dan is er al wat vermoeidheid gecumuleerd en de kans om te ontstressen nadert hoopvol. Alhoewel! Ik ben toch alweer volop aan het plannen ... heb nu al tijd te kort om wat ik wil doen ook te gaan doen. Wat is dat toch. Iedereen zegt dat het aan mij ligt en ik begrijp er niets van. Waarom trek ik al dat werk aan? Help, ik wil onthaasten... maar hoe meer tijd ik heb hoe langer het lijstje 'te doen' wordt. Het is als nieuwe kasten kopen. Hoe meer opbergruimte, hoe meer rommel ik opspaar. Grote poets zou hier eens goed doen!
Kom lente kom al je bloesems voel ik sidderen in hun knoppen of liever neen wacht nog even breek toch niet uit jou verwachten is zo heerlijk bruisend van energie wil ik die nieuwe dynamiek niet laten gaan slaap nog even vlucht nog niet doe je ogen nog maar op een kier
Zo, dat verhaal is gelukkig achter de rug met uiteindelijk een happy end. Ik was weer was! Ik kan mijn hersenen opnieuw bezig houden met zinniger dingen. 'Zinnen' ... 'Zin'...een klein woordje met verschillende betekenissen gaande van talige woordrijen tot geprikkelde waarnemingsvelden, gevoelens, 'goesting', de waarden van het leven... De lente... vandaag begonnen. Die jaarlijkse hergeboorte spreekt mijn diepe snaren aan. Ze roept me en roert me om. De koude winterkilte is achtergelaten. Ik wil ze doen beschijnen en openvouwen tot nog onuitgesproken niet bedachte doelen... Doe maar zinnen kom me maar raken...
Raak me glij over mij en voed me zonnig licht en zoele warmte kus me roep mijn naam fluister zacht dat er liefde komt ik heb zo op je gewacht
wasmachines en strijkijzers, ... wolfijzers en schietgeweren (P.S.)
Woensdagavond, ik ben net terug van mijn werk als de telefoon gaat. Het is hier K. van de X&X. Ik heb van mijnheer S., onze directeur, een brief gekregen die u geschreven hebt. Ik ben de verkoper bij wie u een wasmachine besteld hebt, maar blijkbaar is er iets fout gelopen. Kan ik u misschien helpen? ..
Ik doe hem het hele verhaal .
Hij is zeer luisterbereid en vriendelijk.
Hij zal voor mij de hersteldienst ook afbellen. Daar moet ik me niets meer van aantrekken.
Ik vraag of ik Mijnheer R. zijn boekje moet terugbrengen?
Neen hoor, dat zal hij zelf wel komen afhalen als hij in de buurt is!
wasmachines en strijkijzers, ... wolfijzers en schietgeweren? (5)
Maandagavond na 17 uur gaat de telefoon. Mijnheer R., die mijn machine geleverd heeft, is verwonderd dat ik nog niet betaald heb. Ik had dat toch beloofd aan hem, hij moet zich verantwoorden als ik niet betaal, ik heb toch al een tegemoetkoming gekregen . Ik zeg aan mijnheer R. dat het me spijt als hij in moeilijkheden komt, maar dat ik die morgen in de zaak geweest ben, maar niet betaald heb omdat de machine niet werkt. Hij informeert naar wat er dan gebeurd is en ik leg hem alles uit zoals het verlopen is. Hij is verwonderd over dit verhaal, geeft toe dat ik niet kan tevreden zijn en begrijpt dat ik niet betaald heb. Hij meent dat de machine zal moeten vervangen worden. Ik hoor hem ondertussen praten met een andere man die hij blijkbaar moet consulteren voor hij iets mag toezeggen. Ze zeggen uiteindelijk dat ze niet gaan wachten op de hersteldienst maar dat ik een andere machine krijg. Ik hoor de man op de achtergrond zeggen . De enige machine die we nog in stock hebben is de wasmachine uit de toonzaal Maar dat zegt mijnheer R. niet aan de telefoon. Ik vraag me in stilte af of ik daar moet achter vragen of ik riskeer een beschadigde machine te krijgen of ik dat moet aannemen of weigeren of Ze vragen of het goed is dat ze de volgende avond een nieuwe machine brengen ter vervanging Ik ben al heel tevreden dat ik geen veertien dagen moet wachten. Ik zeg dat ik blij ben als dat zou lukken.
Mijnheer R. komt de dag nadien om 17.15 u. Hij vervangt de machines en zet alles in gereedheid. Hij opent de deur om de handleiding uit de trommel te halen. Hij demonstreert de knoppen en wil de nieuwe machine opstarten. Maar plots zijn er geen lichtjes meer op de display! Mijnheer R. kijkt op. Tiens, wat is dat? Hij steekt de stekker in het andere stopcontact, nog geen stroom. Ik zeg: Dit kan toch niet waar zijn! Nu geloof ik echt dat het in mijn huis spookt. Mijnheer R. blijft rustig. Hij haalt een stroommeter uit zijn camionette. Tweehonderd twintig in beide stopcontacten blijkt in orde te zijn. We kijken beide verdwaasd naar de machine. Wat gebeurt er hier?
Dan duwt Mijnheer R. per toeval nog eens tegen het ronde deurtje De lichtjes branden en de display geeft signalen. Oef, het was mijn schuld, zegt mijnheer R., het deurtje was niet dicht. We lachen alle twee. Even later draait het installatieprogramma. Mijnheer R. stelt me gerust en zegt dat de fout inderdaad een fabricagefout is en dat het de eerste keer is in zijn carrière dat hij dat meemaakt met dit merk en dat nu wel alles in orde zal komen. Ik heb Mijnheer R. de cheque overhandigd. Bij het vertrek zeg ik nog: Mijnheer R., ik hoop dat nu alles geregeld is en lachend En als je nu nog een derde keer moet komen dan gaan we toch samen wel een pint drinken hé! . Als ik terug de keuken in kom zie ik zijn boekje liggen!
Op de nieuwe wasmachine lag een beetje stof, er zaten vingerafdrukken op de chroom, maar er zijn geen krassen of deuken in en hij wast perfect!
wasmachines en stijkijzers,... wolfijzers en schietgeweren (4)
De man was weg, het installatieprogramma gedraaid en ik stak tevreden mijn eerste witte was op zestig graden in. De machine draaide en maakte nauwelijks geluid. Slechts het uitspoelen van het zeepbakje fluisterde terwijl ik keek naar de zachte slingerbewegingen en het nieuwe vloeien van water. Ja, aan deze luxe zou ik kunnen wennen. Met vernieuwde elan begon ik aan het afwerken van mijn zaterdagprogramma.
Toen ik terug thuis kwam van de boodschappen en na de verhuis van het bureau merkte ik een eigenaardig knipperen van controlelichtjes op het elektronisch paneel. Was dit normaal? De display - het schermpje waar voorheen de tijdsduur van de betreffende wascyclus in verscheen - liet drie korte streepjes zien. Dat leek me wat eigenaardig. Ik zocht in mijn handleiding onder de hoofding Wat gedaan als .? de betekenis op van dit signaal . Het was inderdaad een foutmelding met een alarm voor spoelen. Daar stond: "Start het programma nog eens, duikt de foutmelding weer op, doe dan een beroep op de technische dienst". Ik deed wat er stond. De foutmelding dook weer op. Voor alle zekerheid probeerde ik nog eens een ander programma. De foutmelding bleef opduiken Met veel gezoek, starten en herstarten van allerlei deelprogrammas kreeg ik uiteindelijk de was die er in zat toch nog gezwierd , maar het bleef slecht nieuws! Nog even denk ik dat het toch aan mij lag en lees ik grondig alle stappen door die je moet zetten om die elektronische machines onder de knie te krijgen. Ik bel nog eens naar mijn praktische vriend voor advies. "Zou het kunnen dat je afvoer verstopt is" vraagt hij zich af "en dat ook je vorige machine daarom de geest gegeven heeft?" Ik begin dan aan een inspectieronde, een ontstoppings-, spoel- en schoonmaakbeurt van de buizen maar merk niets eigenaardigs. Ik ben er van overtuigd dat dat niet de oorzaak is en dat het niet aan mij of aan mijn infrastructuur ligt. Ondertussen was de zaterdag al gevorderd, de winkel dicht en ik moe.
De volgende maandag zou ik moeten gaan betalen ? Het leek me toch beter het zekere voor het onzekere te nemen en dat slechts te doen onder voorwaarde dat de wasmachine ook effectief waste. De goede moed zonk me weer in de schoenen. Hoe zou ik dat maandag gaan uitleggen. Hoe hen diets maken dat ik niet een 'moeilijke klant' ben maar gewoon alweer met een probleem zat?
Die maandag moest ik om naar de bank te gaan - ik wilde als ze moeilijk deden (want had ik niet beloofd om zeker te betalen en was mij al niet een uitzondering toegestaan?) een cheque laten zien om te bewijzen dat ik te goeder trouw was en om mijn zaak te gaan uitleggen, enkele uren verlof nemen op het werk. Als het zover is word ik 's maandags van de 'inlichtingen' doorverwezen naar de 'service-dienst'. Daar moet gebeld worden naar de 'dienst na verkoop' verbonden met het merk van de wasmachine, want de firma zelf heeft geen hersteldienst voor deze wasmachines. Ze regelen een afspraak met een telefoonnummer in Brussel. De mevrouw die aan de lijn komt zegt me vriendelijk dat ze alleen kunnen komen als ze verschillende werken hebben in de stad en tijdens de werkuren en dus op een ogenblik dat ik weer verlof moet nemen op mijn werk. Het is even zoeken in hun planning voor mijn stad, . maar vooral in mijn agenda en dan blijkt dat het ten vroegste veertien dagen later kan! Moe gezucht en gestreden zeg ik toe op een moment dat ikzelf mensen zal moeten afbellen die met mij een afspraak hebben . Betalen doe ik voorlopig niet wordt vervolgd.
wasmachines en strijkijzers, ... wolfijzers en schietgeweren (3)
s Zaterdags sta ik fris op, klaar voor een goed gevulde dag waar alle activiteiten, indien ze lopen zoals gepland, prima in elkaar zullen passen. Ik dus naar de krantenwinkel en de bakker, naar mijn moeder voor haar boodschappenlijstje, . Daar belt mijn zoon op de gsm: Mama, ik geloof dat die mannen met de wasmachine hier geweest zijn . Maar ik lag nog in mijn bed en eer ik besefte dat jij er niet was en ik uit mijn bed kwam waren ze al terug vertrokken. Het was nog maar 10 uur, dus niet binnen de voorgestelde uren. Ik zucht: Het zal toch niet waar zijn zeker? Gaat dat weer niet lukken vandaag? Ik rij ontmoedigd terug naar huis. Wat gedaan? Toch boodschappen doen met het gevaar dat ze misschien weer terug komen zonder dat ik er ben, of wachten en niets buitenshuis doen tot 14 u. Ik kies voor het laatste, maar niet echt met mijn zin, want daar gaat mijn 'goede planning'. Gelukkig komt mijn zus binnen. Haar peptalk samen met een vers bakje koffie troosten me. Ze komen wel terug. Dat kunnen ze toch niet maken. En gelukkig, inderdaad, om 12.10 u staat een vriendelijke meneer met een spiksplinternieuw pareltje van een wasmachine voor de deur. Het ding is zwaar, hij plaatst het toch zonder problemen op de juiste plaats. De oude wasmachine gaat in de vrachtwagen. Hij legt me alles prima uit en start het installatieprogramma. Nadien zal ik het helemaal zonder problemen, want deze machine is echt van een veel degelijker merk dan mijn vorige, in gebruik kunnen nemen. Dan vraagt hij de contante betaling. Ik zeg dat dit een 'voorspeld' probleem is... zie mijn bewust telefoontje... omdat ik slechts sinds de avond voordien, na het sluitingsuur van de bank, wist dat ze vandaag zouden leveren en dat op zaterdagvoormiddag de bank ook niet open is. Via de muur? Neen zon hoog bedrag kan ik niet afhalen met de bankkaart. Maar ik wil het wel onmiddellijk overschrijven via PC-banking, als hij het goed vindt. Neen, hij vindt dat niet goed. Dan moet hij even naar het secretariaat bellen omdat ik blijkbaar de eerste klant ben die hier van de gewoontenorm afwijkt. Ik ben weer verrast dat overschrijven niet kan, maar ja . Aan de telefoon krijgt hij toestemming dat ik maandag mag gaan betalen. Geen probleem dus . Iedereen tevreden . Wordt vervolgd.
wasmachines en strijkijzers, ... wolfijzers en schietgeweren (2)
Ik bleef met een opgekropte boosheid zitten. Mijn zoon zei: Mama je laat je weer doen. Ik belde mijn beste kameraad, die al heel zijn leven onderneemt en het klappen van de zweep kent, om hem raad te vragen. Hij merkte dadelijk dat ik niet mijn beste dag had en adviseerde me direct te telefoneren naar de baas. Ik zei dat zoiets niet mijn ding is, dat ik echt geen goede ben in het assertief opkomen voor mezelf in zulke situatie! Ik laat me immers nog al eens onder de tafel babbelen, ik ga af als een gieter, ik laat me doen, ik betaal nog voor ik het goed in handen heb .. Hij bleef geduldig. Weet je wat je doet? Je moet je sterkste wapen uit de kast halen. Schrijf die man een brief! Aan een ouderwetse brief had ik nog niet gedacht maar hij had een punt en ik kroop dus in de pen. Het vloeide er als een lopend vuurtje uit. Mijn zoon zag me bezig en las mee over mijn schouder. Zijn vriendin, die wat van bin normen kent, gaf tenslotte nog wat lay-out aanwijzingen want het was eeuwen geleden dat ik nog zon officiële brief had geschreven. Ze waren geamuseerd fier op me. En het voelde juist aan, want ik had mijn oprecht ei zeer beleefd op papier gelegd. Om, zoals mijn kameraad zei, niet onnodig met die negatieve gevoelens te blijven zitten, schreef ik gewoon wat er gebeurd was, wat me hinderde en wat ik wenste. De brief ging nog dezelfde avond met prior in de bus. Ik vond dat ik gedaan had wat ik moest doen. Ik sliep vrij rustig de volgende nachten. .
Die vrijdagmorgen wou ik strijken. Maar oeps, mijn strijkijzer stond in een plas water. Toen ik het optilde druppelde langs alle kanten vocht uit de aansluiting met de elektrische draad, uit de stoomgaatjes, uit het handvat neen, dit was een perte totale. Niets aan te doen en zelfs levensgevaarlijk om de stekker in te steken. Dus na mijn werk vloog ik weer naar de elektro zaak. In dit geval een andere dan die van mijn wasmachine het vertrouwen was immers een beetje zoek. In een snelvaart vond ik wat ik zocht. Bij mijn thuiskomst meldde mijn zoon dat ze gebeld hadden voor de wasmachine en om 17.30 u zouden terugbellen. Hij kon ze immers niet helpen met een afspraak. Aha er kwam vooruitgang in de zaak. Inderdaad klokslag het afgesproken uur rinkelde de telefoon. De volgende dag, zaterdag, zouden ze leveren, tussen 12 u en 14 u. Prima, dan kon ik in de voormiddag nog werken en boodschappen doen en kon mijn afspraak voor de verhuis van mijn bureau in de namiddag ook nog doorgaan. Daarna zou ik weer gewoon thuis kunnen wassen én strijken. So far so good. . Wordt vervolgd.
wasmachines en strijkijzers, ... wolfijzers en schietgeweren (1)
En toen was er het moment dat de realiteit me op een cake-walk zette. Het begon plots maar duidelijk. Mijn wasmachine gaf geen krimp meer. Zomaar van de ene was op de andere .... pfff....gedaan. Een vrouw zonder wasmachine is als een man zonder hamer dus haastte ik me naar de winkel en op tien minuten had ik een nieuwe machine besteld en een voorschot betaald. Het zou maar een week duren voor het nieuwe, dubbel zo dure machine dan de AEG die ik had, aan huis zou worden geleverd. Het kon op een zaterdag dus dat viel mee en het zou me geen werkverlet opleveren. Ik ging bij mijn moeder wassen... maar bij mijn eerste wasbeurt liep haar keuken onder water! "Ach ja, zei mijn moeder, dat was ik vergeten te zeggen maar de caoutchouc is stuk, ik moet de dienst na verkoop nog bellen". Ik dus aan het dweilen en redden wat er te redden viel. De was kon toch nog gezwierd en gedroogd worden. Het weekend ging voorbij, woensdag naderde, geen telefoon, de tweede zaterdag ging voorbij, geen beweging.... Ondertussen was de caoutchouc bij mijn moeder vervangen en kon ik gelukkig weer, nu zonder overstroming, bij haar wassen. Het werd woensdag weer een week verder. Ik werd nu toch wel ongeduldig omdat ik nog steeds niets van de firma gehoord had. Dus bel ik om te vragen hoe het met de levering zat en of ik al iets mocht verwachten en of er een regeling te treffen viel.... De man aan de telefoon deed moeilijk, kon mij niets beloven en was niet bereid met mij tot een afspraak te komen, vond mij te dom om hun systeem van georoute te begrijpen... Dit laatste was er voor mij wat te veel aan... en ongewild, zonder afspraak, zonder perspectief werd ik de 'vervelende klant' van het jaar. ...... wordt vervolgd
Ze vallen weer aan, 'vier russen' in de rug. Eerst vellen ze mijn zoon, dan wagen ze zich aan mij. Maar ik ben gelukkig sterk en hevig verweer ik me. Stevig sla ik terug. Ik wil niet dat ze me klein krijgen. Tot nu toe is het gelukt. Ik blijf voorlopig nog op de been. Dan maar snel mijn bedje zoeken zodat ook morgen nog ok blijft....
Ja ook als jij niet hoort of wilt kijken zal ik jou gezien en als jij niet luistert zal ik een woord gezegd hebben en spreken tegen de muur ook als jij er niet bent zal ik er geweest zijn en gelachen en gehuild en bitter gewacht hebben ook zonder jou zeg ik neen