Donderdag 8 januari 09

Tijdens de koopjesdatgen.

_  Mijnheer, uw nieuwe winkelbediende heeft geen sympathiek uiterlijk.
Hij kijkt voortdurend spottend naar de klanten.
_ Maar dat moet ook! Wij ruimen op tegen spotprijzen!

----------------------------------

_  Die stoffen van 10 en van 11 euro lijken me volkomen identiek.
Wat is het verschil? vraagt de klant.
_  Dat zal ih u eens vertellen, zegt de winkeljuffrouw.
Aan die van 11 euro verdienen wij 1 euro méér. 

Dit zijn tot op heden de enige foto’s met sneeuw die ik heb. Ze zijn genomen van op ons terras aan de achterkant van ons appartement, dus zeker niet spectaculair om te zeggen dat heb ik nog nooit gezien. Het enige speciale is dat er op de parking nog bijna geen enkel autospoor te zien is.

Ik had al enkele nachten slecht geslapen en ik besliste gisteren avond om een heel slaappilletje te nemen in plaats van een half want men begint op de lange duur zo moe te worden. Enfin ik heb heden nacht goed geslapen tot heden morgen twintig voor negen.

Van die beren koude nacht heb ik niets gewaar geworden, lekker warm was het in het beddentje. Voor een keer was Anita voor mij uit het bed en fier dat ze was. Buiten enkele kleine huisbezigheden was er niets voorhanden en hadden we alle tijd om lekker te nietsen. Tot op heden heb ik eigenlijk nog geen enkele foto van een prachtig sneeuwlandschap en omdat de zon vandaag niet scheen was de kans heel klein dat dit euvel vandaag zou verholpen worden.

Dan maar gaan kijken naar enkele blogs waar er wel foto’s te zien waren en die heb ik wel degelijk gevonden. Heb bewondering voor die mensen die de koude trotseren om toch die mooie beelden te kunnen vastleggen en dan kom je voor een voldongen feit te staan dat je weinig te vertellen hebt.

Iedere sportieveling maakt zich stilaan op om op het ijs te begeven en mee te genieten van de ijspret. Vanavond lieten ze op de nieuwsuitzending, reeds een plek zien waar er geschaatst mocht worden. Verontschuldig me maar de naam van de gemeente ben ik vergeten, het was een vijver rond de kerk dat weet ik nog. De brandweer had een gat in het ijs geboord en de dikte was veertien centimeters, dus dik genoeg om veilig te schaatsen.

Op de Damse vaart was het ijs nog klaar om te schaatsen, ik geloof dat het maar een centimeter of zes was en onder de bruggen waren er nog plaatsen waar het water nog zichtbaar was. De verantwoordelijkheid van de plaatselijke overheid is groot om soms de toelating te geven om op het ijs te komen. Ben zondag laatstleden in de uitlegger gaan wandelen en daar is toen een jongentje door het ijs gezakt, gelukkig zonder erg maar hij werd er uit gehaald met natte kleren en moest met z’n fiets nog naar huis. Dat is om onderkoeld te worden en zijn ouders waren er bij en lieten hem toe om te schaatsen. Onbegrijpelijk vind ik zo iets.

De sterren in januari.

Orion beheerst de winterhemel.  Het trapeziumvormige sterrenbeeld prijkt rond middernacht boven de zuidelijke horizon.  Opvallend zijn de drie gordelsterren.  Daaronder is de beroemde Orionnevel goed te zien.  Hier worden uit nevels van gas en stof nieuwe sterren geboren. De meeste sterren van Orion zijn niet meer dan enkele miljoenen laren oud hetgeen “jong” is voor een ster.

De linkerbovenhoek van het trapezium wordt gevormd door Betelgeuze, een rode superreus, 800 keer groter dan de zon, op een afstand van 430 lichtjaren.  Betelgeuze is zo groot dat, indien zij op de plaats van de zon zou staan, de baan van de aarde volledig binnen de ster zou vallen.  Rechtsonder staat Rigel, een blauwwitte reuzenster.  Het kleur verschil met Betelgeuze is opvallend.  Rigel geeft 50.000 keer meer licht dan de zon.  Gelukkig bevindt ze zich op de veilige afstand van 770 lichtjaar.

Veel dichter staat Sirius, de helderste ster aan de hemel.  Die bevindt zich op iets minder dan 9 lichtjaar van hier.  Vanuit ons land zien we Sirius alleen laag boven de horizon.

Gerard Bodifée voor  “De Druivelaar” 2009.

Drie koningen.

In Italië zetten de kinderen op de vooravond van Driekoningen hun schoentje.  Als ze braaf geweest zijn, vinden ze daar de volgende morgen cadeautjes in.  Stoute kinderen krijgen alleen steenkool.  De cadeautjes worden gebracht door de vriendelijke heks, la Befana.  Die had het na de geboorte van Jezus zo verschrikkelijk druk dat ze de Wijzen uit het Oosten niet kon ontvangen.  Als straf werd ze gedoemd om voor eeuwig op zoek te gaan naar het kindeke Jezus.  Daarom laat ze in elk huis een geschenkje achter, voor het geval het kindje daar mocht zijn.

Sneeuwman, met uw dikke kop,
met uw wijde bol hoed op,
met uw vieze brede mond,
met uw buikske vet en rond,
met uw benen stijf en plomp,
met uw neus kort en stomp,
met uw voeten plat en groot,
met uw armen zwaar als lood,
ziet ge op en top eruit,
 als een aardige, vieze guit!

Nieuwjaar.

Dit nieuwe jaar,
nog onvoorspelbaar vers,
draagt in zich
de stille kracht
om seizoenen
aan elkaar te rijgen
tot kransen
van vredige herinneringen.

Jozef Vandromme

Mooi helder vriesweer na een nacht van heel strenge vorst. Gisterenavond toen we na de uitzending buiten de studio kwamen was het dak van de wagen reeds mooi wit beijzeld en dit na maar twee uurtjes stilstaan. Normaal als de wagen terug aan het rijden is, is de temperatuur na enkele minuten reeds warm, maar gisteren duurde het wel iets langer en waren we reeds door Waaslandtunnel en terug op de rechteroever vooraleer het lekker warm was.

Het was gisteren ook terug artiestegala in de feestzaal Schijnpoort, maar zoals het te verwachten was, bleek de opkomst van het publiek maar povertjes. Amper de helft van een normale maandagmiddag, voor de inrichters is dat natuurlijk een strop maar ergens toch vrij normaal. Het zijn voor negentig procent bejaarde mensen die komen luisteren naar deze show en de meeste nemen het openbaar verkeer. Als je al niet meer goed te been bent en de voetpaden liggen er zo belabberd bij zoals gisteren, dan is het besluit om veilig thuis te blijven vlug genomen.

Zij die het toch geriskeerd hebben om er door te komen, zij hebben drie formidabele artiesten aan het werk gezien. Een ding sloeg geweldig tegen en dat was de temperatuur in de zaal, mensenlief dat was niet alles en vele mensen gingen tijdens de pauze aan de vestiaire hun jas terug halen en dat was wel een minpunt.

De reden was volgens de uitbater: Tijdens de eindejaarsperiode was de zaak twee weken gesloten en de verwarming slechts gisterenmorgen terug aangezet en met maar de helft aan toeschouwers was het een koude bedoening. Na de pauze werden we onthaalt op een glaasje champagne ter ere van het nieuwe jaar en dan zijn de grieven vlug vergeten.

De gedichten die je in het park van Vordenstein hebt gezien, hebben te maken met een eerbetoon aan dichteres Magda Buckinx. In 2008 hebben ze in het park van Vordenstein een “literaire route” aangelegd voor deze vrouw.

Dit antwoord kreeg ik hedenmorgen op mijn mailadres wat betreft het artikel van gisteren over in het wild groeiende verzen in het domein Vordenstein. Het bericht is zelfs afkomstig van m’n bloed eigen dochter, die de moeite gedaan heeft om dit op google op te zoeken.

Ik moet stilaan oppassen wat ik allemaal schrijf op het blog, want zelfs mijn kinderen lezen mijne klinkklare omzin en denken misschien, het gaat achteruit met onze pa. In elk geval bedankt voor je opzoeking . Zo zie je maar dat je op alles een pasklaar antwoord krijgt bij seniorennet.

Zo het nieuwe jaar is nu goed en wel gestart, we zijn reeds vier januari en het teveel aan calorieën door overmatige feestmaaltijden zullen er langzaam maar zeker uitgetraind moeten worden. Gisteren zijn we eventjes uit wandelen geweest, gebruik makend van het schuchtere zonnetje. We zijn ditmaal in domein de uitlegger geweest gelegen op het grondgebied Brasschaat en Kapellen. Daar waren reeds vele joggers en fietsers aan het sporten.

Natuurlijk ook vele wandelaars waren hun hobby aan het beoefenen. Ik heb dit wandeldomein leren kennen door medebloggers, namelijk Rik en Mik, gekend onder blognaam https://blog.seniorennet.be/Rikvanbeek2/ en ik moet zeggen het is een mooi wandelgebied, maar het is er niet echt rustig omdat er ook veel fietsers actief zijn. De snelheid ligt niet altijd aan de lage kant bij deze fietsers en als wandelaar wordt er van je verwacht steeds op je hoede te zijn.

Zo meer hierover later, deze morgen ben ik begonnen aan de samenstelling van het eerste boeketje van het jaar 2009. Deze klus is ondertussen reeds geklaard en zo doende heb ik nu de tijd om aan m’n tweede hobby te beginnen. Tussen 11 en 13 uur was het nieuwjaars receptie van de gemeente Schoten en die is sinds vorig jaar steeds op de eerste zondag van het nieuwe jaar. Deze receptie gaat door in openlucht op de marktplein en iedere inwoner van de gemeente is hartelijk uitgenodigd en men kan er gratis drinken en eten.

Wij zijn niet geweest, maar vanuit onze venster konden we alles volgen en men kon er over de hoofden lopen en wij besloten maar om niet buiten te gaan mee feesten. De winkelopening ter gelegenheid van de solden, dat brengt precies niet zoveel volk op de been en er is niet zoveel lawaai van te horen hierboven in de woonkamer.

Dat was het eerste dagboek bericht van dit nieuwe jaar en nog een drietal weken dan bestaat dit blog één jaar. Ik doe het nog altijd met het grootste plezier en dat trachten we te houden.

Wat ik jullie nu ga vertellen dat grenst aan het ongelofelijke en jullie gaan denken dat ik gepakt ben van de winterkoude, niets is minder waar. Om m’n gelijk te bewijzen zet ik onderaan twee afbeeldingen die ik zelf gefotografeerd heb.

De laatste dag van 2008 zijn we, omdat de zon er toen na enkele dagen afwezigheid, er nog eens moeite voor gedaan had om haar stralen op de aarde te richten, een wandeling in Vordenstein gaan doen. Want zo enkele dagen van niet actief zijn, wordt je vlug gewaar in je oude knoken en daar hebben we deze in het wild groeiende verzen aangetroffen.

Is dat ontsproten aan overkomend zaad van een naar de hemel opstijgende dichter(es), of hebben ze dit geplant. Ik weet het echt niet, heb het reeds op google trachten op te zoeken maar niets er over gevonden. Aan ruimte wezens geloof ik niet echt en een negende wereldwonder lijkt me ook niet mogelijk. Ik hoop dat dit niet het geval is want anders word de gemeente Schoten nog overspoeld door nieuwsgierigen en sensatiejagers

Na verloop van tijd zullen zij die ze daar gezet hebben, ze er ook wel terug weghalen en voor de lezers van dit blog geniet maar van twee mooie verzen en ik ben niet de schrijver van al dat moois.  Ik leefde weereens in m'n fantasiewereld en zolang je dit nog kan doen is er niets mis met me en als jullie er anders overdenken, liefst niets zeggen en me in mijn wijsheid laten.

Naar jaarlijkse traditie wordt er op één januari door de kinderen van het lagere onderwijs een nieuwjaarsbrief voorgelezen aan de ouders in eerste instantie. Later op de dag wordt dan een bezoek gebracht aan de grootouders en desgevallend aan de meter en de peter, waar dan eveneens een brief wordt voorgelezen.

Deze traditie is wel in verval geraakt en volgens de statistieken word deze gewoonte alleen nog in Vlaanderen gerespecteerd. Het afgeven van dergelijke brieven aan meter, peter en grootouders werd alleen door het vrij onderwijs gepromoot, want in het openbaar onderwijs was het alleen de bedoeling om er één aan de ouders alleen af te geven.

Ik herinner me nog goed dat een nieuwjaarsbrief een kunstwerkje moest zijn en alle versiering moest door ons zelf vervaardigd worden en er werd enkele weken vooraf mee van gestart gegaan en ieder kind gaf het uiterste van zijn kunne, om zijn brief zo mooi mogelijk te maken. Vanaf het ogenblik dat we mee tot twaalf uur mochten opblijven, werd de brief klokslag middernacht voorgelezen en kreeg je het cadeau en ik was dan zo fier als een pauw nadien.

Of ik alle beloften hield die ik in die brief beloofde? Sta me toe daaraan te twijfelen, enfin ik ben bijna zeker dat ik ze de dag nadien reeds vergeten was.

Gisteren kwamen de twee kleinkinderen die nog in de leeftijdscategorie vallen, hun nieuwjaarsbrief voorlezen aan oma en opa. Dat is alle jaren een hele sensatie en ook zij menen die dag wat er in de brief staat en soms vergeten ze het al die zelfde namiddag. Meer hierover in het fotoverslag nadien.

Op de eerste foto leest onze Sam zijn brief voor aan oma en opa. Hij zit dit jaar in het eerste studiejaar en het is voor het eerst dat hij de voorleesklus zelf moet doen en de overtuiging is er al vast bij. Ik hoor wel niet meer zo best maar af en toe hoorde ik zijn mama hem stilletjes corrigeren. De mama zit daarvoor juist na hem in de zetel. Maar eerlijk waar hij deed het perfect.

Hier het voorlezen van de brief door Hilde.  Zij zit reeds in het tweede leerjaar en dat lezen gaat natuurlijk al wat vlotter en ik moet er aan toevoegen dat ze altijd graag leest.  Ik sta altijd vol bewondering met welke overtuiging zulke pagadders deze klus klaren.

Hildeke had van oma een mooi leesboek als geschenk gekregen en daarmede kon ze een tijdje stilgehouden worden, want normaal zit ze nooit stil en is voortdurend actief.  Soms wel eens teveel van het goede, maar ja daar zijn ze jong voor en wij wat ouder.      

Gelukkig en vreugdevol 2009.

Het team van blog franita met name Anita en Francis wenst alle bezoekers van dit blog een voorspoedig, gezond en een vreugdevol nieuw jaar.
Verder voor alle medewerkers en verantwoordelijke moderators, veel plezier in jullie hobby en heel voornaamlijk weinig onoplosbare problemen.
Als laatste in het rijtje de onmisbare schakel in het Seniorennet.
De oprichter van dit voor ons onmisbare net, Webmaster
Pascal Vyncke. 

De laatste ochtend van 2008 begon fantastisch, omstreeks tien voor zeven deze ochtend werden we wakker van lawaai veroorzaakt door werken in een appartement van deze blok. Toen we uiteindelijk dan toch maar uit ons bed kwamen en een glas water wilden drinken bleek er geen water in de buizen te zitten.

Dan maar zonder wassen in de kleren gegaan en op onderzoek getrokken. In de kelder hing een briefje op de hoofdkraan van de waterleiding “niet opendraaien wegens werken bij” ik ga hier de naam van de persoon niet vermelden. Maar het was iemand die in het andere gedeelte van het appartementsgebouw woonde, maar alle nutsvoorzieningen staan bij ons in de kelder en dat is soms vrij lastig zoals nu deze morgen.

Eventjes bij deze persoon informatie gevraagd, hij had schijnbaar bij iedereen een verwittiging in de bus gestoken maar die was bij het oud papier verzeild. Enfin het was maar een kleinigheid en een half uurtje later was er weer water en nog een klein uurtje later was het geklop ook gedaan. Openlijk loopt alles op rolletjes voor de rest van de dag.

Tegen onze wil in waren we vandaag vroeg uit de veren, ik stond op tijd bij de bakker vooraleer het te druk was. Want normaal met zulke feestavond kan het dan wel uitzonderlijk druk zijn en daarbij nog de klein gasten die nieuwejaarkezoete komen zingen en dat veroorzaakt soms een lange file bij de bakker, gelijk op de autostrades.

Dat zingen zal wel overal gebeuren, alhoewel de traditie wel is afgenomen, toen wij klein waren was dat nog wat anders, maar laten we ons richten op de toekomst en niet altijd terugblikken op het verleden, zoals de nieuwe regering beloofd heeft van te doen. Stop er mee Francis houd het plezierig op de laatste avond van het oude jaar.

Ik hoop dat Anita en ik gevrijwaard blijven van zware ziekten, eveneens natuurlijk onze ganse familie en ook jullie mede sennetters en ook alle verantwoordelijken van dit net en zeker en vast de stichter van seniorennet Pascal Vyncke. Geniet van deze laatste avond en voorspoedig naar het nieuwe jaar.

De voorlaatste dag van 2008 zit er bijna op en we hebben een nieuwe regering en de prangende vraag is voor hoe lang ditmaal. De partij van de nieuwe eerste minister hangt nog met haken en ogen aan elkaar, Inge Vervotte heeft de handdoek in de ring geworpen uit solidariteit met de vorige eerste minister en de minister van justitie. Die hebben een stap terug moeten zetten wegens het Fortis arrest en volgens mijn bescheiden mening hadden er meer ministers een stap terug moeten zetten, zonder namen te noemen.

Genoeg over dat onsmakelijke zottekensspel, gisteren was er een neusvleugeltje van m’n bril eraf gekomen en deze morgen even naar de opticien gereden om m’n bril te laten repareren. Daarvoor moest ik helemaal naar de Ten Eeckhovenlei, want daar had ik hem twee jaar geleden gekocht. Hier in Schoten zijn natuurlijk ook optiekers, maar die in Deurne maakt reclame op Minerva en als het mogelijk is kopen wij altijd bij de adverteerders.

Het was op een minimum van tijd geklaard en ik kan alweer verder en m’n bril staat als gegoten op m’n neus. Na de middag moesten we nog enkele cadeautjes gaan halen voor hen die op één januari nog met een nieuwjaarsbrief afkomen en om de dag leuk af te sluiten achter onze hoek in het Cultuurcafè iets gaan drinken.

Wat verstaan we met Cultuurcafè, gewoon een zaak die gevestigd is aan de Kaekelaere en dat is de feestzaal van de gemeente Schoten. Deze zaal is onlangs terug opengegaan na totale vernieuwing van het gemeentehuis en deze drank en eetzaak is alle dagen toegankelijk voor het dagelijkse cliënteel. Vandaag zijn we er voor de eerste keer iets gaan drinken en het is er zelfs heel gezellig. Tijdens het zomerseizoen is men er van plan om buiten een terras te plaatsen. Voorlopig is het voor vandaag gedaan en wat we morgen gaan vertellen dat weet ik natuurlijk nog niet, dat is voorlopig nog toekomst. Wat ik wel weet is dat we het heel rustig gaan houden met oudejaarsavond lekker gezellig met ons tweetjes, want er is niets gepland.

hoezo ouderen niets meer waard????

we zijn een fortuin waard!!!

we hebben zilver in onze haren,

goud in onze tanden,

gas in onze darmen,

stenen in onze nieren,

lood in onze schoenen,

kalk aan onze nagels,

staal in onze heupen,

plastic in onze knieën,

vol met dure medicijnen,

lijken we wel op goudmijnen.

een mens met zoveel mineralen,

is met geen miljoen te betalen.

daarom ga ik fier door  't leven,

neem kritiek op als een spons,

want door al die rijkdom,

Bezig zijn is niet genoeg...
De vraag is
Waar we mee bezig zijn.

_  Wat kijk je sip!
_  Ruzie gehad met je vrouw.
_  Ze spreekt een maand niet meer tegen mij.
_  Moet je daarom zo sip kijken? Ik zou zeggen...
_  Morgen is de maand om.

---------------------------

De politicus had lang gepraat. Uiteindelijk beëindigde hij zijn betoog met de volgende woorden:
_  Zijn er nog vragen?
Een hand ging de hoogte in:
_  Hoe laat is het?