Donderdag 14 februari

We worden weeral wakker met een mistige donkere ochtend en als we de weermannen of dito vrouwen mogen geloven zal het voor de ganse dag zo zijn, mooi vooruitzicht wat een verschil met vorige week. Maar kom het is nog altijd maar februari wat zit ik hier toch te zeveren.
Om eventjes terug te komen op gisteren, dan moet ik  eerlijk bekennen dat het versleuren van de meubelen toch een verbetering is in onze living en dat ons Anita het bij het rechte eind had. Ik hoop dat ze dit dagverslag niet leest anders krijgt ze nog ne dikke nek.
Deze voormiddag eventjes met de autobus naar de Bredabaan geweest, om inkt kartouchen voor de printer te kopen en ik was blij dat ik terug thuis was. Verdorie dat was guur weer, ik denk dat ik niet meer buiten kom vandaag.
Na de middag maaltijd eventjes een uiltje knappen, dat kan aleens deugd doen. Een half uurtje je ogen toe doen en hopen dat nu niemand op het idee komt je op te bellen. Ja hoor niemand had mij of Anita nodig en het slaapje was wel een ietsie pietsie langer geworden, maar wie zal daar aanstoot aan nemen.
De rest van de namiddag rustig aan de computer gezeten, op het forum van seniorennet kun je wel enkele uurtjes kwijt geraken en s' avonds nog wat televisie gekeken vanuit onze luie zetel en als het programma ons niet meer aanstond, rustig onze boek terhand genomen en gelezen tot onze oogjes dicht vielen. Morgen is boodschappendag.

Vandaag hoogst waarschijnlijk een dag van alles kan, niets moet en alles moet kunnen en het zal een dag worden van alles moet kunnen.
Ik voelde het al aankomen tijdens het ontbijt, zo'n onschuldige vraag van Anita. Hebben wij iets omhanden vanmorgen en ik met mijne stomme kop, ik zou niet weten wat schat en zo stom in de val lopen, daar moet je zo oud voor geworden zijn.
Neen schat we hebben een rustige dag vandaag en dan kwam de aap uit de mouw, zou het dan niet mogelijk zijn om het secretair  kastje uit de hal hier naast de zetel te plaatsen. Maar ja op die plaats staat de gazettenbak en die moest zijn plaats dan maar afstaan, alle figuurtjes er af pakken en op tafel leggen en natuurlijk nadien terug leggen maar ja dat is een jobke voor Anita. Daar blijft het dan niet bij want daar waar de krantenstaander moet komen, daar staat dan alweer een fantasiestoeltje en een vierkant tafeltje met kunstbloemen en weer enkele beeldjes. De stoel moet voor de secretair komen en voor het tafeltje had ze ook al een plaats voorzien.
Vorige week was ze over dit plan al begonnen maar dat was nog maar een hint en het zware geschut werd vandaag in stelling gebracht en ik trapte er met mijn open ogen in de val. Tegen vrouwen trukken ben ik niet opgewassen.
Maar na de middag zijn we dan een wandelingetje gaan doen en iets gaan drinken in de Pepino,het was nog lekker in de zon en morgen zou het al een heel ander weertje zijn.
Dat was zo wat alles voor vandaag, de rest van de avond ons blog bij werken en uitrusten van die zogezegde rustige dag.

De laatste die maandag optrad was Johnny D' een man met een geweldige stem en eigenlijk kan hij bijna alle stemmen imiteren en de show die hij daarbij brengt is ongelofelijk. Nu bracht hij de Shirley Bassey akt niet maar ja hij kan dat niet altijd doen, maar ik persoonlijk vind die akt ongeevenaard . Een  verschil met de stem van Shirley Bassey is er niet, ik heb de cd van hem waarop hij deze liederen zingt en op de radio als ik hem niet van tevoren aankondig, hoort niemand het verschil.

Jean Marijn is orkestleider en trompetist. Ondanks zijn leeftijd kan hij nog een aardig stukje blazen op zijn trompet. Hij besloot zijn optreden met een klassieker voor trompet  " Il Silenzio ", geschreven door Nini Rosso en eveneens op plaat gezet. Deze melodie word veel gespeeld in de kerk bij een begrafenis.

Roberto tijdens zijn optreden in het artiesten gala van maandag 11/02/08 in de sporthal schijnpoort. Hij zingt meestal liederen van " Old Blue eyes" Frank Sinatra. In het gewone leven is kapper. Aan een aktieve carriére als zanger is hij nooit begonnen.  Hij imiteert zijn idool niet maar brengt zijn versie van het geheel. 

De maandag kondigt zich al even stralend aan zoals gisteren de zondag dat deed. Ik ben al vroeg opgestaan om mijn programma voorheden avond samen te stellen, want om 3 uur heden namiddag is het artiesten gala.
Ik denk altijd dat ik er niet zal mee klaar komen, daarom dat vroege opstaan, maar uiteindelijk komt alles toch in kannen en kruiken.
Vaste prik na het middagmaal is mijn vraag aan Anita , welke kleren moet ik aantrekken want op dat gebied ben ik een grote sukkelaar en ik geef het eerlijk toe wat zou ik zijn zonder haar.
Vandaag wordt het wel wat moeilijker om te parkeren aan de sporthal en dit wegens de Belgium Diamont Cup, het tennis spektakel in het sportpaleis van Antwerpen. Want een gedeelte van de opwarming gebeurt in de sporthal Schijnpoort, die dan met een overdekte gang verbonden is met het sportpaleis.
Enfin problemen zijn er om opgelost te worden en zo te zien is er niet minder volk gekomen om de aangekondigde artiesten te bewonderen. Roberto-Jean Marain en Johnny D' zijn vandaag de 3 artiesten, voor de leek misschien onbekende namen, maar voor de trouwe bezoekers zeker en vast niet.
De man die vandaag de spits mag afbijten is Roberto, hij is een ferfente fan van Frank Sinatra en zijn repertoir is in teken van Old Blue Eyes. Hij bracht zowel zijn bekenste nummers als wel de minder bekende en toen hij besloot met My Way brak het applaus los.
Als tweede artiest ditmaal geen zanger maar de trompetist Jean Marain, hij is nog steeds orkestleider en ik kan jullie verzekeren, hij is niet meer van de jongste maar hij blaast er nog een stukje op los en het applaus bleef niet uit.
Tenslotte was het de beurt aan Johnny D', wat die man met zijn stem kan grenst aan het ongelovelijke.Hij zingt even gemakkelijk met stem van Shirley Bassey- Edith Piaf-Dalida of met die van Gilbert Becaud. Klassiek kan hij eveneens aan en een duet met zowel de mannen stem als de vrouwen stem is aan hem besteed. Het lied Jij gelooft in mij van André Hazes heb ik nooit mooier weten vertolken dan door Johnny D'.
Het was alweer een fantastische namiddag om nooit te vergeten en de tijd vloog veel te snel voorbij en een ding bleef ons nog te doen en dat was onze uitzending op de radio en hopelijk was die ook een succes, maar dat zal wel lukken zeker.

Heden morgen bij het ontwaken lijkt het alweer een mooie dag te worden, maar ja van weg gaan zal niet veel in huis te komen. Want de zondag is een dag geheel voorbehouden aan de radio, de voormiddag betekent programma maken en als het meevalt ben ik er omstreeks dertien uur klaar mee. De mens moet nog eten ook en dan blijft er van de namiddag niet veel meer over, want om 19 uur 15 moet ik vertrekken, om zeker te 20 uur stipt op antenne te gaan.
Ik ga nu eens wat meer vertellen over onze radio. Radio Minerva de zonnigste zender van Antwerpen en wijde omgeving is vooral bekend om zijn crooners, evergreens en easy listening muziek. Wij brengen de muziek die U op geen andere zenders hoort. Hij werd opgericht in 1982 door de familie Boekhoff op de plage van St-Anneke, gelegen op de Antwerpse linkeroever.
Vorig jaar vierden wij onze zilveren jubileum en dat gebeurde met vele prachtige gelegenheden. Ik ben aktief medewerker sinds 4 september 1994 met het programma Boeketje, het welk nog steeds de zelfde naam heeft en daar ben ik best fier op.
Zo dat was het voor heden avond, morgen maandag komt er een verslag van het artiestengala van uit de sporthal Schijnpoort in Antwerpen.

Hier afgebeeld 4 koeien van het oud Kempisch ras. Dit ras is niet meer rendabel zowel om de melk productie als om het vlees, een ding is wel zeker ze zijn verdommelijk sterk en  nat en koude dat trotseren ze gemakkelijk.

Als je tijdens je wandeling overvallen wordt door een regenbui en je bent in de buurt, dan hebt je over verschillende afstanden verspreid dergelijke bouwsels om in te schuilen voor de regen.
Het beste is toch nog altijd regengoed en een regenscherm om droog teblijven.

Dit was het voormalig jachtwachters huisje en ik dacht dat er nu een soort concierge woonde, zeker is het in elk niet. Bewoont is het zeker en vast, het is in elk geval antiek.

De lente heeft reeds zijn intrede gedaan in domein Peerdsbos, zoals blijkt uit deze foto. Oude boerenkar te midden veld krokussen, dichtbij de drink gelegenheid De melkerij.

Dit is de Laarsebeek die stroomt door het ganse domein van uit Brasschaat richting Merksem.
Waar ze ontspringt weet ik niet, maar ze is heel snel stromend en kronkeld dwars door het grote domein en ook door het park van Brasschaat.

Een foto van zanger Franky Miro tijdens zijn optreden in Sporthal Schijnpoort in het jaar 2007 .Dus niet vorige maandag.Dat jaar was hij genomineerd in het programma Una Voce Particulare een liedjeswedstrijd ingericht door de Nederlandse zender de Tros. Van de 300 kandidaten eindigde hij bij de laatste 12 finalisten.Uiteindelijk werd hij negende van de 12 , wat zeker niet slecht was. Hij was genomineerd in de serie Napolitaanse volksliederen. 

Ieder mens bezit iets unieks dat hij ons te bieden heeft.
Een nieuwe manier om iets te doen...
een bepaald feit...
een ervaring...
Een bepaalde gedachte over de betekenis van vreugde en verdriet.
In een vruchtbare relatie komt het unieke aan het licht en verrijkt het leven van iedereen.