Archief

Deze morgen al weer op gestaan met heerlijke zonneschijn, ons verlof kan gewoon niet meer stuk, alleen begint hij stilaan naar het einde te gaan maar mooie liedjes blijven natuurlijk niet duren. Met de intreden van het zomeruur blijft het al veel langer licht ‘s avonds en dat heeft ook weer z’n charme. Veel mensen hebben met die uur wijziging problemen mee, maar bij mij is dit niet het geval.

Vandaag hebben we voor de laatste maal inkopen gedaan in de Aldi en kunnen we er tegen tot we zaterdag huiswaarts keren. Gelukkig was het er niet en waren we tamelijk vlug terug op het appartement en hadden nog tijd om een terrasje te doen en zo te genieten van de zonneschijn en bij een lekker bakje koffie, wat kan het leven toch mooi zijn.

Deze namiddag nog een strand wandeling gedaan en nadien in de molenstraat in “ het hof van eden” lekkere appelbeignets gegeten in de grote tuin van deze horeca zaak. Mensen wat waren die lekker, gewoon zalig en dat smaakt heerlijk na een vermoeiende strand wandeling. Wat kan men nog meer verlangen op een zonnige dag in maart

Wat hebben we reeds een fantastisch verlof achter de rug. Op één dag na altijd zonneschijn gehad, het was daarom niet altijd even warm, waar wel veel zon. Eigenlijk was het één dag regen en gisteren zondag was het heel de dag mistig en koud . Maar deze morgen was de zon weer van de partij en konden wij onze schade van gisteren weer inlopen. We hebben na het middageten, onze wandelschoenen aan getrokken en een flinke duinen wandeling gedaan.

Vorige zaterdag was het dan de beurt aan Daniella en haar kroost om eens langs te komen. Iets voor de middag kwamen ze hier aan en de twee gasten vroegen al direct om op het strand schelpjes te mogen gaan rapen. Maar daar moesten ze voor wachten tot na het middag eten, want we hadden een tafel besteld in restaurant “Oberbayern”.

Na een stevige deugddoende maaltijd zijn we dan naar het strand getrokken om van het gezaag vanaf te zijn, van de twee pagadders en dat is begrijpelijk, we zijn met z’n allen toch ook klein geweest. Rond zeven uur zijn ze dan terug huiswaarts gereden, met het verzoek voorzichtig te zijn in het huiswaarts rijden.

Zo doende zijn we vandaag aan onze laatste week verlof begonnen, maar ja mooie liedjes blijven nooit duren en zaterdag middag keren we terug huiswaarts en het is ook de eerste dag dat ze regen voorspeld hebben en dat maakt het afscheid nemen van Blankenberge veel gemakkelijker

Deze morgen wakker geworden met een stralende zon op de ruiten en een egale blauwe hemel en de belofte dat het de ganse zo zou blijven. Gisteren hebben we hier aan de kust geen regen gehad, maar de hele dag overtrokken en tamelijk een koude wind, welke ons toch niet weerhouden heeft om in de namiddag te wandelen. We hebben er een winkelwandel tocht van gemaakt, want op de wandeldijk was het tamelijk koud.

In de voormiddag een korte tocht gemaakt langs de rechteroever van de jachthaven, eerlijk gezegd ondanks de zonneschijn was het met de wind op kop tamelijk koud. Gelukkig dat bij het terug komen, de wind niet meegedraaid was en dat we de wind dan van achteren hadden. Toen we langs de taveerne “Evergreen” kwamen zag Anita dat er nog juist twee plaatsen vrij waren.

Jullie denken nu zeker en vast, die twee zijn stapelgek om nu op een open terras te gaan zitten, maar her terras was verwarmd en de zon stond er pal op. Reken daar bij nog op de zonneschijn en de warmte van een lekkere verse tas koffie en onze voormiddag kon al niet meer kapot.

Na de middagmaaltijd hebben Anita en ik een uurtje platte rust genoten en nadien een duinwandeling gemaakt en om af te sluiten in het strand café-tje een blonde Leffe te drinken. Dan werd het tijd om terug naar het appartement te keren. Ze voorspellen voor morgen nog warmer en eveneens droog weer en als ze zo verder gaan, kan ons verlof niet meer stuk.

Vandaag zaterdag kregen we rond elf uur bezoek van onze zoon Willy en z’n kroost en vrouwtje. Dit was natuurlijk vooraf afgesproken, uiteindelijk komen ze elke keer als we hier vertoeven. Vandaag was de jongste jarig en hadden ze een taart meegebracht, om in de namiddag bij een tas koffie te verorberen.

Maar eerst moesten we het middagmaal gaan nuttigen en dat zou ditmaal gebeuren in het restaurant “ Bij Mama Tommi” een bekende naam in de wereld van de restaurants in Blankenberge. Gisteren hadden we telefonisch een tafel besteld voor zes personen. Gelukkig dat we dit gedaan hadden, want de zaal zat afgeladen vol.

Tussen de soep en de patatten, was het tijd genoeg om eens rustig te praten over ditjes en datjes. Zodat de wachttijd niet zolang duurde, want we hadden ieder een ander menu gekozen en de kok moest ook kunnen volgen natuurlijk. Na de maaltijd zijn we nog een kleine wandeling gaan maken en daarna was er nog de taart om de dag te besluiten.

Ondertussen zijn ze al terug naar Antwerpen gekeerd en zitten we terug met z’n beitjes op het appartement. Volgende week is het de beurt aan onze dochter Daniëlla, om tot hier te komen, eveneens met kindertjes en echtgenoot. Morgen is het reeds de derde dag van ons verlof wat vliegt de tijd toch snel.

Sinds deze middag zijn we terug op ons vakantieadres. De rit hier heen is perfect verlopen ondanks het vele zware transport is de heenreis binnen de normale tijd gebeurd en konden we de sleutel voor de middag sluiting van het verhuurbedrijf af halen.

Na het afladen van de bagage en het boven brengen en neer zetten, zijn wij eerst iets gaan zoeken om de inwendige mens te versterken. Enfin iets zoeken om te eten is hier aan de jachthaven echt geen probleem, restaurantjes en taveernes genoeg en het was eigenlijk maar een kleine versnapering of een vlugge hap die de meeste honger kon stillen. Omdat we hedenavond uitgebreid wilden eten.

Dit is dan ondertussen reeds gebeurd en dan voelt een mens zich een stuk beter in z’n vel. Deze namiddag ben ik dan vlug naar de toeristische dienst van Blankenberge gewandeld om een internet code te kopen om op het internet te geraken, maar groot was m’n ontgoocheling toen bleek dat deze dienst zich daar niet meer bevond. Maar ze waren er gedienstig genoeg om het nieuwe adres, plus stratenplan mee te geven.

Uiteindelijk is dan alles in kannen en kruiken gekomen en kan ik terug met de laptop hier op het appartement spelen en het dagboek bij werken. Nu ga ik rustig in m’n luie zetel zitten en samen met Anita televisie kijken

Zo weekeinde en maandag zijn weer voorbij en nu heb ik weer tijd om een berichtje op m’n blog te posten. De zaterdag verjaarde Anita en ’s avonds hadden we een feestje met de familie langs haar kant. Enfin nu moeten jullie niet denken dat dit veel volk te weeg heeft gebracht, juist wel geteld zes volwassenen en een kind van bijna zes jaar. Je moet niet met velen zijn om eens gezellig te gaan eten en daarna eens gezellig iets te gaan drinken. Het samenkomen en het eten was voorzien om zeventien uur in de Riddershoeve in het park van Schoten.

We hadden een tweetal weken reeds gereserveerd en gelukkig maar want anders hadden we er naast gegrepen en dan maar zeggen dat het crisis is en de mens z’n geld niet durft uit te geven. Enfin het werd een gezellige en smakelijke zaterdagavond, op het eten viel niets af te keuren en de bediening was eveneens perfect en wat moet een mens dan meer hebben.

De zondag was zoals iedere week het zelfde. Ontbijten en daarna het programma maken om ’s avonds naar de radio te gaan en daarna lekker op tijd in ons bedje te kruipen. Want op onze leeftijd de bloementjes eens buiten zetten, dat moet je ’s anderendaags toch wel bekopen en dan voel je dat de jaren beginnen door te wegen.

Zo de belevenis op de maandag zijn voor morgen, anders wordt het teveel. Nog een prettige avond en nog veel blog plezier en een fijne nacht rust.

Ook vandaag 2 maart heeft de zon ook alweer forfait gegeven, de zoveelste dag op rij. Eerlijk gezegd het begint op de mensen hun moraal te werken, want als je zo langs een winkelstraat wandelt zie je weinig vrolijke gezichten. Misschien trek ik ook een lang gezicht, maar dat weet ik van me zelve ook niet want ik heb geen spiegel bij me.

Morgen wordt ons Anita vijfenzestig jaar en daar is ze eigenlijk niet echt gelukkig mee, waarom dat weet ik ook niet. Er is toch geen tegenhouden aan en hopelijk komen er nog een pak jaren bij. Vanaf morgen kan ze ook gratis zich met het openbaar vervoer verplaatsen, enfin zolang het nog duurt, want er is al een tijdje sprake dat het afgeschaft gaat worden.

Maar dat zijn problemen voor later, want tot éénendertig december blijft het ongewijzigd en als we nog eens in verlof zijn in Blankenberge zullen we een paar keer de tram nemen en de ganse kustlijn doen van Knokke tot De Haan. Dat kunnen we dan doen bij slecht weer en in Oostende eens afstappen, maar ja het is nog niet zo ver, we gaan nog niet in verlof.

Gisteren in de vroege vooravond was er weer de jaarlijkse familie bijeenkomst van de familie Joossens. Tussen zestien en zeventien was het aperitief uurtje en dan werd er de maaltijd op gediend. Deze bijeenkomst werd opgericht, negen jaar geleden met als doel elkaar jaarlijks te ontmoeten, zonder dat er van een begrafenis sprake is. De familie was oorspronkelijk samengesteld uit negen kinderen, acht vrouwen en één man en dit was de vader van Anita.

Ondertussen is er van de stamvaders en moeders reeds lang geen sprake meer en nabestaanden ontmoeten elkaar dus eens per jaar tijdens deze bewuste eet en praatavond. Ook van deze kinderen zijn er reeds verschillende die er niet meer bij zijn. Ik kan jullie verzekeren dat er flink gegeten en gedronken wordt tijdens dit familie evenement en gedronken wilt niet altijd zeggen dat het allemaal alcoholische dranken zijn. Er wordt wel degelijk rekening gehouden met de promille in het bloed en de mogelijkheid op een pakkans tijdens de rit huiswaarts.

We waren terug thuis rond kwart voor middernacht en voor we te bed waren was een dik uur later; maar ja we hadden de tijd aan ons eigen en wanneer we teug op stonden dat speelde helemaal geen rol. Van de playlist voor de uitzending op Minerva, was er het grootste deel van klaar en ook die voor de uitzending van morgenavond is reeds een groot gedeelte klaar en nu ga ik kijken naar het veld rijden.

Potverdorie nu heb ik drie dagen zonder internet gezeten, zowel op de vaste computer als op de laptop. Van alles geprobeerd maar uiteindelijk heb ik er hulp moeten inroepen van een specialist. Eveneens raad gevraagd aan Telenet service, zeer hulpvaardige mensen aan de telefoon en die gaven me de raad om een moderner moodem te laten installeren en dit is deze namiddag dan ook gebeurt. Hopelijk ben ik dan een paar jaar zonder zorgen en kosten.

Deze moodem ben ik zelf moeten gaan afhalen in een verkoopspunt van Telenet. Ik had de keuze uit vier vestigen en uiteindelijk zijn Anita en ik dan naar Kapelle gereden en wonder boven wonder het was er niet druk en we moesten er zelfs niet aanschuiven, het was direct aan onze beurt. We hadden gemakkelijk binnen het uur terug thuis geweest, maar Anita had niet veel vlees in voorraad. De moment om even langs de Vleesmeester te rijden om de diepvries terug aan te vullen.

Dat was het moment om ook een gebraden kip en tevens lekkere gebakken aardappelen mee huiswaarts te nemen en ik kan jullie verzekeren het was een lekkernij. Eigenlijk misdadig want een mens eet dan steeds veel te veel en nu zit dat ongemakkelijk. Het beste zou zijn om eens wat rondjes rond de tafel te maken, ’t Zal het maar laten want ons Anita zou denken dat ik een kwienk kwijt was en ze zou nog gelijk hebben ook.

Het is alweer zaterdag, bij de mensen die nog moeten werken voor hun boterham met een beetje beleg is dit de mooiste dag van de week. De zondag is ook wel een mooie dag, maar het begin van de nieuwe werkweek is dan weer in aantocht. Wat zijn wij gepensioneerden toch gelukkige mensen, voor ons zijn alle dagen gelijk. Zolang ons pensioentje maandelijks maar op de bankrekening staat en liefst tussendoor met een indexaanpassing als dat nodig is.

Met ons Anita gaat het de goede weg op, het hoesten is al fel geminderd en ook de spierpijn van het hevige hoesten is ook aan de beterhand. Morgenavond zal ze dan ook wel kunnen meegaan, als ik ’s avonds bij radio Minerva tussen twintig en tweeëntwintig uur m’n programma moet doen. Voor hen die radio Minerva niet kennen, dit is de populairste zender in Vlaanderen en ook buiten de landsgrenzen, dankzij streamming op internet. Het internet adres van de radio staat in de rechter kollom van dit blog.

Hopelijk is het weer geen spelbreker, want de vooruitzichten voor zondagavond zijn niet al te best. De kans op ijzelgladheid is tamelijk groot maar de weersvoorspellers zijn nog niet eensgezind over de tijd. Zal het in de vroege avond of tijdens de nacht zijn daar zijn ze het nog niet over eens, in elk geval als de regen tijdens de avonduren valt blijf ik toch beter thuis. Ongevallen zijn vlug gebeurd en een mens moet het toch zelf niet gaan zoeken.

Vanavond blijven we eens rustig thuis, want gewoonlijk is zaterdagavond Chinees avond. Dan gaan wij beiden rustig eten in een Chinees restaurant, maar Anita had zin in een pakje frieten met een lekkere gebakken cervola en ik zeg er ook geen neen tegen. Ik moet ze dan wel zelf gaan halen, maar dat geeft toch niet. Deze week eigenlijk weinig beweging gehad en dat is slecht voor de spieren en de gezondheid. Smakelijk.