Archief

_  Er zijn meer vrouwelijke dan mannelijke honderdjarige, zegt de staticus, maar het is vreemd dat  het bij vrouwen zoveel langer duurt voor zij honderd worden.

------------------------------

Zij:  Zeg, pa zei gisterenavond dat je waarschijnlijk meer geld hebt dan verstand.
Hij:  Wel, dan heeft je pa het mis. Ik bezit geen cent.
Zij  Ja, maar dat had pa 's middags toevallig ook al gehoord. 

Wat is een Indian summer?

In het begin van de herfst kan het weer nog vaak zomers warm zijn, zelfs tot half november. In het oosten van de Verenigde Staten en Canada spreken ze dan van een Indian summer, meestal een periode na de eerste vrieskou. Warme subtropische lucht stuurt de koude poollucht tijdelijk terug naar het noorden. De nachtvorst verdwijnt voor een poos van de weerkaarten en overdag kun je genieten van temperaturen boven de twintig graden. De eerste nachtvorst heeft inmiddels aan de bomen het startsein gegeven om hun bladeren te laten verkleuren, wat het plaatje helemaal compleet maakt voor een romantische wandeling onder heerlijk herfstzonnetje. In de lage landen spreken we wel eens van een ‘oudewijvenzomer’ wanneer het aangenaam zonnig is in het najaar. Vroeger zaten dan de dametjes buiten gezellig te breien of draden te spinnen. Een heropleving van de zomer rond 29 september wordt ook wel een Sint-Michielszomertje genoemd.

Mensen lief wat gaat alles toch snel, hiermede bedoel ik niet alleen het verstrijken van de tijd, maar ook de omschakeling van zomerweer naar het begin van de herfst. Gisteren stond rond deze tijd de twee terrasdeuren nog open en nu zijn die al gesloten van een uur of vijf en zo kun je blijven door gaan. Zo ook met het spel licht donker, dat hangt dan ook nog nauw samen met wolken of niet.

Ik heb juist buiten gekeken en je kan stellen dat het nu tien over acht het reeds zo goed als donker is. Maar ook dat verschijnsel heeft zo z’n charme, zeker als je vrouw een gevoel van genietbare gezelligheid heeft en daar heeft Anita meer dan genoeg gevoel voor. Momenteel branden er vier schemerlampen en één staande lamp, plus nog hier en daar enkele theelichtjes.

Regelmatig veranderen postuurtjes van plaats of ze worden gewoon vervangen door anderen. Als Anita gaan winkelen is komt ze regelmatig thuis met nieuwe snuisterijen en dat zijn dan geen dure spullen. Als ze thuis komt dan is ze zo gelukkig als ze iets nieuw meegebracht heeft en ik moet het dan uitgebreid bewonderen. Maar zolang ik het stof er niet van moet afstoffen, gun ik haar gewoon haar pleziertjes. Zij zegt er ook niets van dat ik regelmatig nieuwe cd’s bijkoop en zo is het leven mooi. Ik zou niet kunnen leven als men voortdurend elkaar in de haren vliegt voor een bagatel, daar is het leven veel tekort voor.

Oude legerjeeps, camouflage tent en oude wapens.

Hier enkele jeeps die op de plage van het Sint Anneke tentoon gesteld waren, ter gelegenheid van de 65^ste verjaardag van de bevrijding van Antwerpen linkeroever. Deze tentoonstelling ging door vorige zaterdag en zondag op de wandeldijk.

Zaterdag was de belangstelling iets minder, maar er waaide toen een gure wind die het minder gezellig maakte. Maar zondag was het wat anders toen kom men over de koppen lopen en al de horecabedrijven deden gouden zaken. Maar ja dat mag dan wel, want het weer was in tegenstelling van zaterdag, fantastisch mooi.

Op de voorlaatste foto staat een camouflage tent afgebeeld, maar of die echt origineel uit de tweede wereldoorlog stamt daar heb ik m’n twijfels over. Maar ik wil niet moeilijk doen. De laatste foto toont enkele wapens, al of niet origineel.

Jeanke een jongetje van om en bij de twaalf jaar, een beetje simpel van geest is met zijn ouders aan zee in Blankenberge.

Zijn ouders hebben enkele stoelen gehuurd voor een ganse dag en Jeanke speelt op het strand. Hij gaat met een plastiek emmertje naar de waterkant en vraagt aan de redder die daar staat of hij een emmer water mag nemen.

Natuurlijk zegt de man neem maar zoveel je wilt. Jeanke vult zijn emmer met zeewater en vraagt aan de man hoeveel hij moet betalen.

De redder denkt ik vraag één euro en het simpel baasje gaat weg met z’n emmer water.

In de late namiddag, onder tussen is het ebtij geworden komt Jeanke terug met zijn emmertje. Hij ziet dat het water een heel stuk teruggetrokken is en zegt tegen de man, ik denk dat ge al goed verdiend hebt vandaag.

Zij hadden het over de hoge levenskosten.
_  Ik wil mijn tweeling naar school sturen, maar ik weet echt niet waar ik het geld vandaan zal halen om dat allemaal te betalen.
_  Waarom ga je niet te werk als Smith?
_  Hoe bedoel je?
_  Wel, die heeft ook een tweeling.'s Morgens stuurt hij de ene naar school en 's middags de andere. Zo betaalt hij maar voor één van hen.

Vorige ochtend vroeg opgestaan om het programma van gisterenavond te kunnen samenstellen, want direct na het middageten moesten we alweer de deur uit. De reden daarvoor was Lia Linda die in de feesttent van radio Minerva zou optreden. Zij zou een reeks liedjes zingen van de Engelse zangeres Vera Lynn, en deze zangeres staat hoog aangeschreven bij het luisterpubliek van radio Minerva. Eigenlijk dienen we lady Vera Lynn te schrijven want in Engeland is ze al vele jaren geleden tot de adelstand verheven, net als Cliff Richards en nog wel enkele andere artiesten.

Tijdens de oorlog was zij zeer geliefd bij de bevolking en de soldaten en stak ze de bevolking een riem onder het hart met haar specifieke liedjes. De 70 plussers onder de sennetters zullen haar ook wel kennen, of wel van horen zeggen of haar persoonlijk horen zingen na de bevrijding.

Maar mensenlief toch wat een volk toch gisteren op de terreinen van de Minervacafé, zoals de volksmond zegt “ het zag er zwart van het volk”, wat natuurlijk niet kan, iedereen was fleurig gekleed. De jeep’s stonden er nog allemaal en er waren er nog enkele bijgekomen, morgen zal ik er enkele foto’s van tonen dan heb ik een beetje meer tijd.

M’n programma voor hedenavond is ondertussen ook alweer klaar en binnen een uurtje heeft Anita het eten klaar en dan is het weer vertrekken richting Sint Anneke. Dan zijn we er weeral vanaf dat volgende zondag, maar dan moet het programma zeker tot in de puntjes klaar zijn. Het zondagavond Boeketje is dan jarig en bestaat 15 jaar, want op vier september 1994 is het Boeketje van start gegaan bij radio Minerva. Het loopt nog altijd van twintig tot drieëntwintig uur, iedere zondagavond.

Dat was het alweer voor de eerste dag van de nieuwe week en tevens de laatste dag van de maand augustus. Geniet nog van de zon, want als de voorspelling juist is zou het morgen gedaan zijn en kunnen we veel regen verwachten. Maar hij is er brood nodig.

Vandaag en morgen wordt in heel Antwerpen de bevrijding gevierd, zo ook op het Sint Anneke strand. Dat betekend dat we een bezoek moeten brengen aan het Minerva café, want daar is van alles te doen vandaag en ook morgen zondag. Maar meer hierover, later in dit verslag.

Maar eerst moet ik het nog hebben over de heropening van onze overbuur de bakkerij. Gisterenavond hebben ze nog heel laat bezig geweest om alles op te kuisen, wat natuurlijk normaal na zulke veranderingswerken. Deze morgen was ik al vlug uit de veren en een blik buiten geworpen, vertelde me dat de bakkerij inderdaad open was. Gelukkig want onze voorraad brood was op, de diepvriesschuif was helemaal leeg. Dus tijd om hem aan te vullen en dat ging ik doen na me gewassen te hebben en aangekleed.

Natuurlijk was ik wel een beetje benieuwd hoe het er zou uitzien, daarom dat ik misschien zo vroeg uit m’n bed was. Want niet alleen vrouwen zijn nieuwsgierig, maar ik heb dat ook wel een beetje. Jullie moeten weten dat aan de bakkerij ook een bistro gekoppeld is en daar zouden 20 zitplaatsen meer bij voorzien worden.

Inderdaad bij het binnenkomen viel al dadelijk op dat de zaak een heel stuk groter was geworden, maar wat ik wel vond was dat alles nog tamelijk kaal aantoonde. Maar misschien moet dat nog verholpen worden, we zien nog wel. Het voornaamste is dat de zaak terug open is.

Iedere bezoeker kreeg een geschenkje aangeboden. Twee ronde sandwiches één met chocolade brokjes en één met rozijnen en ze waren nog lekker ook.

Deze namiddag na het middageten hebben we ons klaar gemaakt om naar de Linkeroever te rijden, uiteindelijk werd het toch nog half drie vooraleer we klaar waren. Maar we hadden de tijd voor ons, het maakte de zaak niet om hoe laat we er waren. Zoals ik reeds melde in het eerste deel van m’n verslag was er zo wat van alles et doen en dit in het teken van de 65^ste verjaardag van de bevrijding van Antwerpen.

Voor de terreinen van radio Minerva stonden leger wagens opgesteld, maar dit jaar stonden er alleen maar jeep’s. vorig jaar was er ook een legervrachtwagen en een ambulance. Maar dit jaar was dit niet meer het geval, misschien wordt het onderhoud te duur om die berijdbaar te houden. In de Minerva feesttent speelde de bigband Enter (19 uitvoerders) meestal muziek uit de oorlogsjaren en ze begeleidde de crooner Ignace tijdens z’n optreden. Was zeker de moeite waard om ze aan het werk te horen en te zien.

Het was tamelijk goed weer en de zon was meestal van de partij, maar uit de Schelde waaide een gure wind. Dat was wel spijtig want dat vergalde de pret zo een beetje, maar eigenlijk mochten we niet klagen. Voor het zelfde geld regende het de hele tijd en dit is toch altijd wel erger.

Rond half zes keerden we terug huiswaarts, want moeder de vrouw moest nog eten koken en dat vergt toch een beetje werk, enfin dat is het dan voor vandaag. Morgen komt er een nieuwe dag.