Archief

Het is bij mij van de zaterdagavond geleden dat ik nog eens m’n blog bijgewerkt had en in al die tijd tot vandaag maandagmiddag veertien uur zijn er slechts vijf blogs bijgewerkt. Dit fenomeen is reeds een tijdje aan de gang bij de onderverdeling dagboekblogs. Er komen er bijna alle dagen nieuwe bij, maar hoogst zelden worden ze bewerkt.

Zien deze mensen het mooie niet van het hobby of is het alleen maar om te doen hem op te starten want het is toch gratis. Het bezoekerstal loopt ook drastische terug sinds dit geval van achteruitgang bezig is. Ik spreek enkel van de dagboeken, dit kan ik persoonlijk meemaken en volgen. Als er andere dagboek bloggers zijn die dat ook meemaken laat eens iets weten. Meld het bij een reactie onder dit schrijfsel.

Gisteren had ik eigenlijk niet veel te melden, daarom heb ik maar geen aanvulling gedaan. Alleman kent zo stilaan m’n zondag bezigheden en ook met de maandag is dit het geval. Van middag geen artiestengala in de zaal Bart en het programma voor hedenavond is reeds enkele uren klaar. Nu is het wachten op zeven uur en een kwart om naar de radio te rijden.

Gisteren was er dan toch wat spanning gekomen in de ronde van Frankrijk en hebben we de renners zien lijden op die laatste beklimming van eerste categorie en vandaag mogen ze eventjes rusten om dan morgen hun tocht door de Alpen verder te zetten. Hopelijk krijgen we dan nog wat sensatie, op resultaat van onze aanwezige Belgen moeten we niet meer rekenen, want Tommetje Boonen is gisteren ziek terug huiswaarts, als het maar geen Mexicaanse griep is.

Een gevecht der titanen is er nog niet geweest in deze ronde van Frankrijk. Dat zie je aan het klassement van de eerste vier, alle vier staan ze binnen de tien seconden van elkaar en dit bij het begin van de derde en laatste week. Het is de slechtste en eentonigste ronde die ik me maar kan indenken en in geen enkele bergrit is er een gevecht geweest om minutenwinst te maken. Voor mij is het gedaan met kijken.

Begrijp me niet verkeerd hé, ik vind dat fantastisch als er een groepje renners vlak na de start kan ontsnappen en dat er ééntje daarvan als winnaar over de streep bolt. Maar tussendoor eens een zware bergrit, met aankomst boven op de top dat moet er toch bij kunnen. Laat ons hopen op de Alpenritten.

Deze namiddag moesten we even naar het Minervacafé om kaarten te bestellen voor een optreden van Patrick De Deken binnen enkele weken. Dit optreden gaat door in de Minerva feesttent op een zondagnamiddag in augustus. Hij is een virtuoos op de keyboards en kan ook nog een stukje zingen.

Toen we terugkwamen van het Sint-Anneke stelde ik voor om frietjes in de frituur te gaan uithalen, maar Ho wee toen ik aan de frituur kwam bleek ze gesloten te zijn wegens verlof. Wat nu gezongen potverdorie en toen kwam Anita met de schitterende oplossing van het probleem. We hadden van de Aldi deze week een pak van acht pistolets meegebracht die we nog een tiental minuten moesten bakken op 225 graden.

Dat was natuurlijk de oplossing voor ons probleem. Waarvoor ge een vrouw als Anita toch maar in huis hebt? Als beleg kaas en hesp en men heeft een schitterende maaltijd, zo simpel kan het leven zijn. Als je natuurlijk de nodige hersenen in huis hebt in de vorm van een vrouw.

Twee maanden zijn toch oh zo snel voorbij, vandaag moest ik weer naar de dokter voor de tweemaandelijkse controle van m’n bloeddruk. M’n pillen geraakte weeral op en die moesten voorgeschreven worden door m’n huisarts. Bij de controle vanmiddag was alles in orde bij een bloeddruk van 12,50 over 8 en de hartslag was ook dik ok, dus geen problemen volgens de huisarts.

Ik heb het ooit eens op m’n blog vertelt dat m’n dokter in Borgerhout woont en ik in Schoten. Jullie zullen misschien zeggen dat is stom, maar ik ben al 35 jaar trouw aan de zelfde arts en daarom ga ik nog steeds om de twee maanden naar Borgerhout. Gewoontegetrouw zet ik m’n wagen aan het eindpunt van tram tien en neem daar het openbaar verkeer. Als ik terug kom van de controle ga ik gewoonlijk als ik van de tram stap, recht over de halte een palm drinken.

Zo ook vanmiddag, maar doffe ellende het vat was juist leeg en de biersteker moest nog komen.en daarom stelde de cafémadame voor om een Palm Royale te nemen. Mensenlief dat was echt koninklijk lekker genieten, maar ik avontuurde het niet om nog een tweede te bestellen. Ik heb niet gekeken naar het alcoholgehalte, maar ik moest nog rijden en dat leek me veiliger.

Voor de rest is de dag vlekkeloos verlopen en valt er niets meer te vermelden. Alleen nog dit, vorige week vrijdag had ik voor Anita op de feestmarkt hier in de gemeente een pak van tien gladiolen gekocht en die waren zo prachtig dat ik er een foto van genomen heb. Dat was zulk een pracht, dat ik het niet laten kon. Kijk zelf maar naar die mooie witte gladiolen.

Gisteren was het een bijna klassieke maandag behalve dat er geen artiestengala doorging.  Want tijdens de zomermaanden is er slechts één gala en dat is telkens op de eerste maandag van de maand.  Maar voor de rest is hij het zelfde, beginnende bij opstaan, ontbijt, programma voorbereiden en als het avond wordt te zeven uur en een klets dan is het tijd om naar de studio te rijden samen met Anita.

Want de maandagavond heb ik een telefoniste nodig, vanwege de aard van het programma.  Het programma voor bereiden is steeds klaar rond het middaguur en na het eten heb ik nog wat aan de terrasplanten gewerkt, want ze hadden te lijden gehad van de vele regenbuien van de laatste week en er diende veel verslenste bloemen verwijderd te worden.  Dat is geen werk waar je echt moe van word, al hoewel ik van het werken gemakkelijk vermoeid word.

Want ’s avond in m’n programma zou Louis Neefs het liedje zingen “ Als ik ooit eens vijf minuten tijd heb”” en ik kan jullie verzekeren dat dit altijd m’n lijfliedje heeft geweest en dat lied is al heel oud.  Eigenlijk is de titel “ Wat een leven”.

Genoeg gezeverd, vandaag hebben Anita en ik een wandelingetje gemaakt in het nabij gelegen domein Vordenstein.  We hebben het kort gehouden en genoten van de bloemenpracht in de grote tuin rond de oranjerie.  Daar liep een bloemententoonstelling onder de noemer “ blauwachtige bloemen in Vordenstein”.

Ik had er meer van verwacht, maar als je goed nadenkt zoveel blauwachtige bloemen zijn er natuurlijk niet.  Maar de jaarlijkse aanplant van de dahlia’s maakte veel goed, al hoewel ze momenteel nog niet op zijn mooiste zijn.

Dat was het dan alweer beste medebloggers, ik ga trachten om straks nog enkele foto’s te tonen van de stoet ter gelegenheid van de volksdansen hier in Schoten.  Gelukkig is het weer flink omgeslagen en hebben ze mooi weer om hun dansen in openlucht te kunnen uitvoeren.   

Er was eens

Er was eens een pastoor wiens schoenen versleten waren.  Hij liet er dus een nieuw paar maken bij de schoenmaker.  Maar de vrouw van de schoenmaker had een hele lange tong en men wist dat tot ver buiten het dorp.

-  Kijk, schoenmaker, zei de pastoor, terwijl diens vrouwerbij stond, je moet er zolen op leggen die gemaakt zijn van vrouwentongen.  Die zijn werkelijk onverslijtbaar.

-  Komt in orde mijnheer pastoor, zei de vrouw van de schoenmaker, nog voor haar man iets kon zeggen en het bovenleer zullen wij van patersvel maken, dat drinkt geen water!

Vandaag zondag was het de optocht van de verschillende groepen die deelnemen aan het volksdansfestival van Schoten. Deze morgen zag het er maar droevig uit met het weer, maar gelukkig tegen de middag trok het wel wat open met de bewolking en de regen hield op.

Om twee uur vertrok de stoet aan de gebouwen van het gemeentepersoneel en kwam dan naar het marktplein gewandeld en dan zo naar het gemeentepark langs de Kasteeldreef. De stoet was weer de moeite waard en de groepen waren mooi uitgedost. Er waren groepen uit ons eigen land en ook uit Frankrijk, Turkije, Servië enz , enz,…

De foto’s zijn nog niet op de computer gezet, want na de stoet zijn we nog een pint gaan pakken in een nabij gelegen café. Want op zo’n gelegenheid kom je wel de één of de andere tegen en dit maal was het Marie – Louise een nichtje met haar man Jozef. Op één been kan men niet staan en een uurtje is zo voorbij als je aan het babbelen bent.

Morgen als ik tijd heb zal ik de foto’s bewerken en er een paar op het blog zetten en om ze allemaal te bekijken moet je, je adresseren op mijn fotoalbum http://fotoalbum.seniorennet.be/kemperke heel speciaal mijn gemeente Schoten.

Dit was het voor vandaag, nog een prettige zondagavond en tot morgen.