Op een andere golflengte zitten, ( zie twee postings eerder)
Ach Cicero.....
Wat geeft het dat we op een beetje andere golflengte zitten.
Wannneer we allebei maar blij zijn met de Heer Jezus en dankbaar voor de redding, bevrijding, genezing en verlossing, die hij bracht.
(Dat is nu net weer die andere golflengte, waardoor ik me wat vrijmoedig uitdtruk).
En verder....de apostel Paulus zegt het zo heerlijk ontsprannen in Filipp.3 v15: "...En indien gij op enig punt anders gezind mocht zijn, God zal u ook dat openbaren. Maar hetgeen wij bereikt hebben, IN DAT SPOOR DAN OOK VERDER".
Natuurlijk vind ik het nagaan van de wordingsgeschiedenis van diverse bijbelboeken zinvol en nuttig. Hoe zou het ook anders kunnen ? Mijn eigen aandaxchtsveld ligt bij de eerste hoofdstukken van Genesis.
Ik heb alleen willen zeggen dat bij alle nieuwe vergezichten andere dingen bij mij toch wel enige prioriteit hebben.
God is niet uit te leggen, maar hij maakt het leven tot een feest
zotspook schreef:
Er is namelijk een god dit was volgens velen, de maker (schepper) van alle leven hier op de aarde en alles wat er mee te maken heeft, nu is m'n vraag als die god het levenbeginsel is van alles? Hoe is die dan ontstaan en door wat is die ontstaan? En hoe heeft die zich ontwikkeld?
Daag,
Nou zeg !!; jij vroeg: "Heeft iemand hier een antwoord op". En zeg, dat je al bladzijden lang bediend bent met alle mogelijke soorten antwoorden.
Ook ik wil mij in dit koor voegen. Ik ben Ger Gerritse, oud 84 jaar, dus als er iemand over een 'oud spook' mag praten, dan ben ik het wel.
Maar ik voel me heerlijk jong en vief. Dat komt omdat ik mij elke dag mag laven aan een bron die nooit ophoudt te vloeien.
De een kan de ander nooit overtuigen, maar voor mijn gedacht is het zo, dat er een oneindige, eeuwige God is, die onze verstanden zover te boven gaat, dat het onmogelijk is, hem te beschrijven buiten hetgeen hij ons zelf heeft meegedeeld.
En....dat is heel wat; hij is oneindig, heeft begin noch eind, dat gaat ons verstand volkomen te boven ,hij ontwikkelt zich niet, want hij is de Onveranderlijke, de Alomtegenwoordige, de Eeuwige. Maar hij zegt zulke lieve dingen als:: "O...alle dorstigen, komt tot de wateren, en gij die geen geld hebt, komt...koopt ...en EET. Já...komt... koopt zonder geld en zonder prijs wijn en melk".
En nog duizend lieve dingen méer zegt hij.
En vanmorgen was ik in een samenkomst. En rondom mij waren 350 mensen, waarvan 25% jonger dan 25 en ze waren gelukkig en ze dronken en ze aten van de liederen en de profetieën en de toespraak en de onderlinge contacten.
En de bron van dat alles was die oneindige, grote en toch zo hulpvaardige God die er zelfs niet tegen opzag om zélf naar de aarde te komen en... als Onze Heer Jezus Christus bij ons bekend geworden ....onze zonden als Redder voor ona uir te boeten, eer hij ze als Rechter gaat beoordelen.
Alleen geestelijk inzicht verschaft diepe bijbelkennis
Cicero schreef:
Wie inzicht heeft in het ontstaan van de Bijbelse geschriften, is in staat om de Bijbel beter te begrijpen.
Dag Cicero,
Twee punten: - wat is het nut van de tweebronnentheorie. - mensen die inzicht hebben in het ontstaan van de bijbel begrijpen die bijbel beter.
Over 'het nut van de bronnentheorie': Nog nooit heb ik gehoord dat er door de bronnentheorie zielen tot Jezus zijn geleid. Nu wil ik daar niet zuur over doen. Eeuwenlang waren er weinig echt nieuwe gezichtspunten in het geloof. Dan gaat je intellect aan het zoeken en dan vind je- onder meer- de bronnentheorie.
Maar sinds wij eindelijk wereldwijd Jezus' grote slotgeschenk , de Heilige Geest, gaan ontdekken, komt er zoveel nieuws binnnen.
Ten eerste fluistert God de Heilige Geest ons telkens weer nieuwe , dierbare geheimen in over onze Heer Jezus Christus,. (Johannes 14 v 26). Maar ook komt de royale Geest van God met zo'n keur aan hemelse gaven en hemelse vrucht, dat je gewoonweg duizelt van al dat nieuwe.
Dan heeft niemand eigenlijk meer tijd voor al dat 'onderzoek doen in het al bekende' .
En wat dat andere betreft: ' inzicht in de wordings-geschiedenis doet je de bijbel beter begrijpen' . De bijbel is een geestelijk boek en hij valt alleen geestelijk te begrijpen. Met een toegenegen hart de bijbel lezen, voert je tot de wedergeboorte. ( 1 Petrus 1 v 23) En de doop in de Heilige Geest doet je de achtergronden steeds scherper verstaan.
Zo is míjn begrip zeer gevoed, toen ik de woorden van Ef 6 v 12 echt helemaal begon te doorzien: "Onze strijd is niet gericht tegen mensen, maar tegen hemelse vorsten, de heersers en machthebbers van de duisternis, tegen de kwade geesten in de hemelsferen".
Níet inzicht zonder meer, níet 'weetjes weten', maar geéstelijk inzicht, door de Heilige Geest gewerkt, is het punt.
In de kop van dit artikel zie je gelijk de titel, die ik aan mijn droom zou willen geven.
Min of meer ter beantwoording van jouw vragen nu het volgende;
Ik ga niet samen met de anderen naar binnen uit een soort waaghalzerij. ik voel dat ik naar binnen móet, maar ik stel het uit en ik stel het uit, omdat ....omdat een gevoel van roekeloosheid, dat tegen mijn diepste verlangens ingaat, mij tegenhoudt.
Ik weet dat het daarbinnen feestelijk is. ik ruik de koffie, ik ruik als het ware de goede geur van gebak, ik hóor het gelach, ik neem het plezierige stemmengeroezemoes waar. maar ik wil nog even buiten blijven. Waarom weet ik eigenlijk niet. Misschien wil ik mijzelf profileren, niet met de anderen meelopen, een uitzonderingspositie innemen.
Het plein was plezierig met al die mensen, die alleen maar wachtten op hed startsein om naar binnen te gaan. Nu zij haast allemaal binnen zijn en een klein, steeds kleiner groepje buiten blijft, wordt het daar leeg en kaal en het lijkt of er een kille wind opsteekt. De eerste regendruppels vallen al. Ik wil nu opeens in grote haast naar binnen.
Als ik na de ontzettende eenzaamheid tóch binnen ben , na dat eerste 'uitgeworpen zijn', is er even een moment van opluchting: toch gelukt. ................. hier even tijd voor een technische opmerking: Ik merk dikwijls in dromen, dat er opeens iets geruststellends komt, wanneer het net ontzettends eng is. Voor mijzelf geef ik daaraan als verklaring, dat mijn onderbewuste- of wat het maar is- probeert mij in slaap te houden en niet wakker te laten worden. In de meeste gevallen zal dit lukken en blijft er van de droom bij later ontwaken alleen een snel vervagende en verdwijnende indruk achter, (Psalm 73 v 20).
Maar in de gevallen, waarin ik de droom bewust onthoudt, krijgt mijn 'onderbewuste 'die overwinning niet.
Ik droom ook veel, want de droom komt door veel bezigheden(Prediker 5 v 2), zoals ik die altijd gehad heb, (nu nog op vijf forums actief). en daardoor slipt er wel eens een van die vele dromen door. .................... En nu die wand. Ik voel dat die wand er voor iedereen is. ik moest achteraf denken, aan die man, die binnen was in 'de hemel', maar die zich verraadde door het niet dragen van het bij de hemel horende feestkleed. Hij moest vertrekken. (Math 22 v 11 en 12).
Zo onherroepelijk om daar te zitten en te schreeuwen; binnen, maar eigenlijk verschrikkelijker buiten dan je ooit had ervaren. En tenslotte maar weggaan, door je eigen overtuiging gedwongen, dat het toch hopeloos is.
Helemaal zonder moed op ooit nog enige verandering in je situatie buiten lopen, waar alles spreekt van kou en huiver en onbehagen.
Dat was het zo'n beetje.
Daag Ger ( Dit was dus een nadere verklaring van de hiervóor geplaatste droom.)
Mag ik - als nieuwkomer op dit net- ook mijn steentje bijdragen aan de hoogwaardige gesprekken.
In Deuteronomium 29 v 28 zegt Mozes tot het volk Israel: "Wat verborgen is, behoort de HEER onze God toe; wat openbaar is, komt ons toe. Wij en onze kinderen dienen ons altijd te richten naar alle bepalingen van deze wet" (NBV).
De NBG klinkt mij hier wat bekender in de oren. Die heeft: "De verborgen dingen zijn voor de Heer onze God, maar de geopenbaarde dingen zijn voor ons en onze kinderen voor altijd, opdat wij al de woorden dezer wet volbrewngen"
Ik lees die laatste woorden van de NBG geactualiseerd, uiteraard voor eigen verantwoording, als volgt: "....om die te DOEN". (Ben ik nu een 'activist', zoals éen van jullie onlangs schuchter- geschrokken vroeg).
Ik acht mij hiertoe gerechtigd, omdat de Schrift op vele plaatsen oproept om actie te ontrwikkelen.
Maar in Johannes 6 v 44 lees ik: " Toch kan niemand bij mij (Jezus) komen, tenzij mijn Vader, die mij gezonden heeft, hem bij mij brengt".
Er zit in de uitverkiezing iets dat niet 'rond te krijgen' is. maar dat geeft toch ook niet. Mozes zegt het zo heerlijk ontspannen, ( door mij geparafraseerd): "De Heer is van een peilloos veel hogere orde dan wij mensen. Er zijn verborgenheden, waarin wij als mensen niet kúnnen schouwen. maar geopenbaarde dingen zijn er te over En ons deel van dit hele samenstel is om die te DOEN".
En dan kunnen wij ons rustig voegen naar het woord door Jezus gesproken, ( door mij ook weer geparafraseerd): - áls je al je onder tranen van berouw en schuldigerkenning je bekeerd hebt - áls je al door getrouwe bijbellezing- met-het-hart ( 1 Petrus 1 v 23) wedergeboren bent. - áls je al de Heilige Geest met al zijn gaven en vrucht deelachtig geworden bent.... ....dan is dat nóg genade van God.
Ik sta voor een school of zoiets met een onnoemelijk aantal lokalen.
Rondom mij krioelt het van mensen.
Nu klinkt een signaal. Het plein stroomt leeg, de gangen vol. Van daarbinnenuit komt een sfeer van feestelijkheid me tegemoet, 'puilt' als het ware naar buiten, het plein op. Maar terwijl het op het plein steeds eenzamer wordt, blijf ik maar rondlummelen. Tenslotte- als de laatste van de laatsten- ga ik dan ook maar naar binnen.
Uit alle lokalen klinkt gelach. Er is de geur van koffie en van gebak.Wij- allerlaatsten- worden de een na de ander binnengelaten . Tenslotte ben ik nog alleen in de gang. En voor mij blijft elke deur gesloten.
Woedend op mijzelf dwaal ik nu rond op het ontluisterde plein.
Even later ben ik toch binnen in een van die feestelijke zalen. Ik zit naast andere mensen. maar tussen mij en hen is een onzichtbare plasticwand. Zij zíen mij niet eens, ik hen wel. Maar wanneer ik hen toeroep, reageren zij niet. Zij kunnen ook mijn geroep niet horen. Ik verlaat tenslotte die zaal maar weer, waar ik allerlei leuke dingen hoor en ruik, maar daar geen deel aan krijg.
Mismoedig sta ik buiten in regen en gure wind.....
Jullie kennen mij allen als een Christen. Ik heb sterk het idee, dat ik hier in een droomgezicht iets zag van hemel en hel, zoals ik mij die voorstel.
In 1960 is er voor mij gebeden onder handoplegging voor de doop in de heilige Geest. Dit geschiedde op dezelfde manier zoals het gebeurde met de twaalf mannen in Efeze, (Hand 19).
Sindsdien zijn 48 jaar verlopen, jaren waarin ik al bijna directt in tongen sprak, ( ' klanktaal' heet dat tegenwoordig) en waarin ik al gauw vrijmoedigheid kreeg om te profeteren.
Sindsdien is enorm veel gebeurd. Nu ik 85 ben, kan ik zeggen, dat de geleidelijk aan in mijn leven veld winnende vervulling met de heilige Geest mij voor veel dwaasheden behoed heeft en voor veel dwalleren en mij veel bijbelkennis heeft gegeven en een steeds verdiepend inzicht in de Heer Jezus. Ik heb gaandeweg meer inzicht gekregen in de gaven van kennis, wijsheid, onderscheiden van geesten enz, die worden vermeld in 1 Corinthe 12.
Ik heb nooit gekke dingen hoeven te doen, zoals ' me krankzinnig gedragen'...in alles heb ik nooit iets anders meegemaakt, samen met de andere ' verkennners' van de nieuwe horizonnen, dan waardigheid, vreugde, vrede vriendschap, liefde en blijheid. Nee, dat is te kort door de bocht. Ik maakte wel eens moeilijke , nare dingen mee, maar in de levens van mijzelf en andere 'dóortrekkers' zag ik toch veel lankmoedigheid, zachtmoedigheid en zelfbeheersing opbloeien.
Ik vind het fijn om met Gods Geest gedoopt te zijn.
Uit de verbijsterende veelheid van inzendingen haal ik een posting van Wil over de schepping van zon en maan. Je moet toch ergens beginnen.
Genesis 1 v 1:God die eeuwig is en ons verstand vele malen te boven gaat, schiep op zeker moment de onzienlijke wereld, met de engelen En daarna schiep hij de zienlijke wereld, het heelal, met temidden van die miljarden sterren en honderduizenden sterrenstelsels die ene planeet, die voor hem ' de planeet van HET PLAN' was
In de hemel was een machtige engel opgestaan, die de keus tegen God maakte en als rebel uit de hemel werd geworpen.
vers 2: en als eerste wandaad scheurde hij de planeet aarde open, zodat de zeeën zich stortten op de gloeiende massa magma in de kern,wat een ontzettende ontploffing opleverde. Als gevolg daarvan werd de aarde omringd door een honderden kilometers dikke laag van steen, gruis en aarde. De gehavende planeet was toen woest en doods. Er was geen scheiding meer te zien tussen de planeet en de omringende mantel van gesteente enz.
v 3 God liet gewoon de wet van de zwaartekracht werken en de zwaarste stukken puin regenden het eerst af. Dat kan honderden miljoenen jaren geduurd hebben. Het begrip ' dag' moet dan ook gezien worden als ' afzonderlijk te stellen episode'. Toen de stoflaag enigszins was uitgedund, waren de zon en de maan weliswaar nog niet zichtbaar, maar kon er in al de stikdonkerte althans gesproken worden van: licht. Zon en maan waren immers gelijk met het heelal geschapen.Ze waren er toen al, alleen nog niet zichtbaar, alleen 'vermoedbaar', door dat kleine beetje oplichten en weer veranderen in bijna-donkerte.
6 naarmate de gruislaag verder afregende, kwam er voor het eerst iets aan de dag, datr wees op een afzonderlijk bestaan van de aarde en de omringende 'vuilmantel'. Dat was dat 'uitpspansel' De zeeën kwamen afzonderlijk te staan van de voortjagende wolken, die nog allerlei ongerechtigheden bevatten en nog lang niet de uitsluitende 'waterdragers' waren van nu.
9 en vervulgens krijgt de aarde steeds meer reliëf. Door het afregenen van steeds meer vaste stof ontstaan vaste gebieden, die boven de oerzee beginnen uit te steken.
11 er ontstaat een primitieve plantengroei. Het licht van zon en maan is nog diffuus. De 'dikke'atmosfeer schept een 'eenheidsklimaat' op aarde, waardoor van pool tot pool grote varenwouden verschijnen.
14 En toen kwam de dag, dat die vuile hemel openbrak. De zon en de maan kwamen nu onbelemmerd te vcoorschijn en de tijd van 'het broeikaseffect 'was voorbij. Normale fauna- en flora-omstandigheden konden ontstaan.
15 Daarna kon het eigenlijke 'scheppen'beginnen, zoals het al in bescheiden mate wás begonnen met die 'varen-wouden´. Al die dieren 'NAAR HUN AARD'.....een obstakel voor de evolutietheorie... En zo gaat dat dan verder.
En nu even 'off topic': gaat het zo ook niet met een mens: - er is een stikdonkere duisternis, waar geen enkele lijn in is te ontdekken - er komt iets licht in zo'n leven - er komt wat lijn. - de zon gaat schijnen; Jezus komt binnen - en daarna gaat het feest beginnen, totdat er uiteindelijk uit dat hoopje ellende een nieuw mens geboren wordt, wedergeboren, gedoopt met de Heilige Geest, trouw volgeling van Jezus.
Wanneer Jozua in Jozua 10 de slag bij Gibeon wint, staat er in vers 10: "De HEER zaaide paniwk in de gelederen van de vijand". En in vers 11: `Dew Heer wierp vanuit de hemel grote hagelstenen op Israels vijanden... er stierven meer soldaten door die hagelstenen dan door de zwaarden van de Israelieten"
En in die slag gebeurde ook het wonder met de zon, die een volle dag bleef staan. " Op die dag is voorgekomen, wat nooit eerder of later is geschied, dat de HEER op die manier gehoor gaf aan de bede van een mens"(14).
En zo zijn er meerdere voorbeelden in de bijbel. Zo zal het ook in het woud van Efraïm gegaan zijn. De Heer legde een extra vernietigende kracht in die takken, (Absalom) , die poelen en die kuilen en wat dies meer zij.
Wat 'verteerde dat woud' bij het oordeel over Absalom
Na het lezen van 2 Samuel 18 had ik een vraag over het dikgedrukte gedeelde hieronder. Hoe heeft een woud (is bos?) mensen verteerd? Was er een bosbrand, wilde dieren of iets anders?
6 Toen trok het volk het veld in, Israël tegemoet, en het kwam tot een strijd in het woud van Efraïm. 7 En het volk van Israël werd daar door de knechten van David verslagen, het werd daar op die dag een grote slachting: twintigduizend. 8 De strijd breidde zich daar over de gehele streek uit, en het woud verteerde die dag meer van het volk dan het zwaard verteerd had.
Zo nu en dan kom ik ook even in de discussie binnen om die -zo mogelijk-nóg te verlevendigen.
Zo las ik nu dat Videao Fred schreef, dat God wellicht sneller was dan het licht.
Het is nog sterker Fred. Duizend jaar zijn voor de Heer als éen dag. Hij is de Eeuwige, hij leeft in een eeuwig 'Nu'. Hij overziet de hele menselijke geschiedenis van het begin tot het -nog komende - eind tegelijk.
En dan schrijft Belgil. We kunnen God niet goed begrijpen tenzij.... Maar Belgil. Wij zullen de Heer God nooit helemaal kunnen doorgronden, zelfs niet in de tijd, nu nog ver weg, waarvan geschreven staat: "Wij zullen hem zien, zoals hij is". Hij is ´de heel andere´. Maar is het niet geweldig om een Vader te hebben in Jezus Christus, die zo hoog verheven is.
En dan schrijft Slade, dat er respect en liefde in ons hart behoort te zijn. Maar Slade....de Heer God bevrijdt ons van de zonde door de dood van Onze Heer Jezus Christus, zijn Goddelijke Zoon En dan brengt hij door God de Heilige geest respect en liefde werkelijk BLIJVEND in ons hart.
Sorry als ik jullie niet helemaal goed citeer.
Maar ik wilde ook even een bouwsteentje leveren voor ons gezamenlijke bouwwerk.
Je had ook een vraag over klanktaal, ( spreken in tongen).
Misschien kan het onderstaande je dienen:
Het is een zeer goede zaak om de Goddelijke liefde 'na te jagen' en daarbij behoort het streven naar de Geestesgaven'.(1 Korintií«rs 14 v 1). Wat de klanktaal betreft, die in Korinthe klaarblijkelijk wat meer in de aandacht stond dan de profetie, daarvan zegt Paulus: "Fijn hoor....die klanktaal...zo langs de rechtstreekse weg van je menselijke geest spreken met God, (2). Maar denk erom; niemand in de gemeente kan je verstaan, dus voor hen heb je geen nut. Voor hen is je taal onbegrijpelijk. Voor hén baat meer de weg van de profetie, (3) Het is geweldig, dat je zelf bij de klanktaal zo gebaat bent , dat het je zelf zo sticht en bouwt. (4). Het is mijn grote wens, dat jullie allemaal in klanktaal zou kunnen spreken (5). Nu ja....ook voor de anderen in de gemeente kan de klanktaal meer rendabel gemaakt worden; als je die uitlegt door middel van 'de gave van vertolking'. Dan staat het op éen lijn met profetie.(5).
Overschat de klanktaal nu toch niet in zijn nut voor de gemeente, maar geef de klanktaal zijn vaste plaats ....in het stichten van je zelf (6 -12)
Dus goed onthouden: wil je deze 'gave allereerst voor jezelf', (dus middellijk toch weer voor de gemeente), van rechtstreeks nut doen zijn voor de medegelovigen: dán de gave van vertolking erbij!( 13).
Wanneer je bidt in tongen, (klanktaal spreekt), staat je verstand even op non-actief, kan het lekker even uitrusten), (13).
Nu ook niet het klanktaal-bidden gaan onderwaarderen: nee...het is een eis om met je geest te kunnen communiceren én met je verstand...ik zeg het nog scherper : je moet met je geest kunnen zíngen én met je verstand, (15). Nog eens: zonder vertolking heeft de geemeente niets aan datgene, wat uzelf verrijkt, 16-17.
Ik zelf -Paulus- ben er God zó dankbaar voor, dat ik meer dan jullie allemaal in klanktalen spreek, maar ik geniet er zelf van en laat anderen in dit opzicht met rust, (18).
In 1 Korinthe 12 gaat Paulus dan nog nader in op het tot een bedíening worden van de gave om klanktaal te spreken. Je kunt een karaktertstructuur hebben, die het aan God mogelijk maakt om zijn genade aan jou zo uit te breiden, dat je véle klankltalen kunt spreken. Tot zover Paulus
Maar jullie, mijn hoorders, mag al blij zijn , als je heel ongedwongen deze vanzelfsprekende gave kunt beoefenen, wanneer je op je stille plekje, je gebedsheuvel bent, met alleen de wind als getuige enz...enz.
Wat is dat een mooi initiatief; dit door Zoemerke gestart topic. "Ik ben de weg, de waarheid en het leven", spreekt Jezus.
Later is de discussie verbreed. ik heb er alle bewondering voor, dat dit niet hatelijk is gebeurd, maar vol onderling begrip, waarbij iedereen aan iedereen de ruimte liet.
Daarom vind ik in deze, toch in het algemeen wel vriendelijke, atmosfeer de vrijmoedigfheid om iets te vertellen uit eigen leven.
Maar eerst een bijbeltekst: Psalm 34 v 9: "Proef....en geniet de goedheid van de HEER, gelukkig de mens die bij hem schuilt".
Mijn vrouw is 83 en ik ben 84. En van 1992 gaan wij een zware weg door de kwalen van mijn vrouw, waarvan de voornaamste is een bijna volstrekte blindheid. (Inmiddels, 85 en 86)
Maar wij merken soms opeens van die lichtstralen, zo blij en goed, dat eigenlijk die zware weg er helemaal door wordt verzoet.
Mag ik eens een voorbeeld noemen. Drie jaar geleden werd mijn vrouw gekweld door een zware , een zeer zware hoest. Wij baden er veel voor. Ik legde haar ook de handen op ter genezing in de wonderbare naam van Jezus, maar die hoest bleef maar doorduren en was soms heel beangstigend. Zelfs onze naaste buren konden er soms niet van slapen, want vooral ´s nachts was het moeilijk.
Maar een half jaar geleden sprak de buurvrouw mij aan. `Ze hoest nooit meer hè...´t was indertijd zo erg met haar....en nu...` En toen pas realiseerde ik mij, dat de hoest al veel langer dan een jaar weg was.
Een ander voorbeeld. Mijn vrouw had later dan die hoest vreselijke hartpijnen, wanneer ze te bed lag. Ze kreeg voor die pijnen een ´onder de tong-spray', die heel naar prikte. maar soms nam ze in haar wanhoop wel tien van die sprays achter elkaar. Totdat zij een keer besloot: " Die sprays zijn onderhand nog pijnlijker dan die hartpijnen. Ik houd er mee op en 'lig' het dan maar uit".
Natuurlijk baden wij ook voor dit verschijnsel , zonder direct gevolg. En ook hiervoor legden wij in Jezus' naam de handen op Maar na dat gesprek met de buurvrouw realiseerde ik mij opeens, dat ook de hartpijnen al een jaar weg waren op zo nu en dan iets sporadisch na.
En terwijl ik dit aan jullie schrijf, schiet het mij opeens te binnen, dat we jarenlang 's nachts hebben opgezeten, omdat mijn vrouw de slaap niet kon vatten. Ook helemaal over.
En toen schoot mij op eenmaal Jesaja 28 v 16 te binnen In een wat oudere vertaling staat. "Hij. die gelooft, haast niet`.
En ik leerde er het volgende uit: wanneer je de Heer te hulp neemt, zul je er genoegen mee dienen te nemen, dat hij, de Alwetende, in zijn eigen tempo werkt en dat tempo ligt soms sneller, soms langzamer dan wij wel zouden willen. maar zijn tempo is uiteindelijk het beste voor de ontwikkeling van ons geloofsleven.
Nu is er ook een nieuwe vertaling van deze tekst, die luidt: "Wie zijn vetrouwen op de door mij ...God... gelegde hoeksteen grondvest hoeft geen andere toevlucht te zoeken".
* volgens latere ontwikkeling mogen wij voor 'dat fundament, die hoeksteen' lezen : Onze Heer Jezus Christus` Jesaja was immers een profeet, die de dingen al 600 jaar van te voren ´zag´.
En na al die ontdekkingen heb ik mogen juichen `Proef....en geniet de goedheid van de HEER, gelukkig de mens die bij hém schuilt`.
In deze aardige discussie wilde ik toch ook deze persoonlijke ervaring eens inbrengen.
Gisterenavond stond ik even versteld. Voor een ander doel verzorgde ik een bijbelstudie. En toen bedacht ik opeens: hiermee kan ik wellicht ook Jantine dienen. Jouw vraag ging over de tempel , die nederdaalt uit de hemel, ( Openbaring 21 v 2, al formuleerde je het wat anders) en wij, mensen die toch ook weer kleine tempels zijn. En dit kwam allemaal in die bijbelstudie ter sprake.
Mag ik die aan jou overhandigen. Zeg niet: "Ger maakt er zich maar gemakkelijk van af. Even 'kopiëren...en daar ís weer een posting".
Nee Jantine; het is alleen maar bedoeld om een aanzet te geven tot een mogelijk verder gesprek, voor het geval je vragen hebt.
Daag Ger
Bijbelstudie 192
De gemeente in relatie met de Heilige Geest.
Eerst de teksten . Weet u niet, ( gemeente), dat u een tempel van God bent en dat de Geest van God in uw midden woont ? 1 Corinthe 3 v 16.
Vanuit hem groeit het gehele gebouw, steen voor steen, uit tot een tempel, die gewijd is aan hem, de Heer, in wie u ook samen opgebouwd wordt tot een plaats waar God woont door zijn Geest. . Gedachten bij 1 Corinth 3 v 16: De tempel van God wordt gebouwd op het ware fundament, zoals wij dat vinden in Hebr. 6 v 1-3:, die zesvoudige , oersterke grondslag: - zich afkeren van daden, die tot de dood leiden - geloof in God - de leer over het dopen - de leer over de handoplegging - de leer over de opstanding van de doden - de leer van het laatste oordeel De gemeente, die in haar kernleden doordrongen is van de hartenkennis van deze vaste gegevens, mag een gemeente naar Gods hart heten. Natuurlijk is het ook weer zo, dat elke gemeente een mixtuur is van min of meer gerijpte Christenen, waarin echter de kernleden de koers behoren uit te zetten. De gemeente van God is tegelijk een tempel van God. Hij, die de allerhoogste is en de volmaakte en de heilge en de alleen wijze, woont in de gemeente, want haar smaakmakende kern bestaat uit in de Geest gedoopte gelovigen.
Wonen is een blijvende zaak. God woont door zijn Heilige geest maar niet bíj ons, maar ín ons, ( (Joh 14 v 17).
De Heilige geest is de eerste gave aan ons . Hij is het onderpand van een nieuw, geestelijk, blijvend verbond. Hij schenkt de zekerheid dat wij zullen groeien naar de volwassenheid en de volkomenheid. Zoals de levensgeest van de mens zorgt voor de juiste opbouw van het lichaam, zo zorgt de Heilige geest in het meer samengestelde lichaam , de gemeente, voor de groei en de instandhouding van de gemeente.
Gedachten bij Efeze 2 v 21 en 22:
De gelovige bevindt zich in het lichaam van Christus, de gemeente. Het gemeentelichaam is, net al het menselijke lichaam, opgebouwd uit vele cellen, de afzonderlijk gelovigen, geheel of ten dele op weg naar de doop in de Heilige geest.. Elk gemeentelid, op de goede weg omhoog zijnde, is op zichzelf genomen al een klein bouwwerk, dat steeds stralender en heerlijker wordt. En als al die cellen gezond aan het worden zijn, wordt ook de gemeente steeds stralender en heerlijker. Daarom zegt 1 Petrus 2 v 5 : en laat ook uzelf als levende stenen gebruiken voor de bouw van een geestelijke tempel. De wedergeboren Christenen, waaraan Petrus schreef , waren dus nog niet allen gedoopt en vervuld met de Heilige Geest en nog niet allen volkomen vrij. Hier komt weer dezelfde gedachte naar voren, die ik ook al aanstipte bij bespreking van de eerste tekst.
De bouw van Gods geestelijke tempel vordert tijd. Maar wanneer de tweede komst van Jezus daar is, zal hij de gemeente stralend en zonder vlek en rimpel aan zijn Vader voorstellen. Jezus komt niet terug om halmen te oogsten, maar rijpe aren. Dus door steeds meer stralend en heerlijk te worden helpen de gemeenteleden de gemeente vooruit en maken Jezus tweede komst mogelijk.
De gemeente is Vaders huis, zijn woning met daarin vele woningen. En al die woningen zijn woningen van God en levende stenen in Gods tempel. Zij zijn dat door de Heilige Geest.
Behalve de fundamenten, waarop de gemeente steunt, is er uiteraard ook een hoeksteen, ook weer een fundament, onze Heer Jezus Christus.
De eeuwige bestemming van de ware gemeente is niet alleen, - dat haar leden weten , voor eeuwig gered te zijn - ook niet dat dezen zich voor eeuwig in hun Heer mogen verheugen - maar dat zij Gods heiligdom mogen zijn, een woning, waar God zelf permanent woont. - 2Corinthe 6 v 16 zegt immers: Ik zal onder hen wonen en wandelen.
Nu zien wij nog maar een begin. Maar God gaat door
Op oudjaarsmorgen hoorde ik toch een leuke preek in de kerk.
Ik heb mijn indrukken daarover al op een andere site vermeld aan iemand anders.
Mag ik dat stuk even blauwen. het scheelt zoveel werk. Hier komt het ................................. zondag jongstleden hoorde ik een goede preek. En met een uittreksel daaruit hoop ik nu jou -als eerste- te kunnen dienen.
Vóor we van start gaan, Steffanie, even dit: de bijbel zegt: (Hebr 10 v 25): "Laten wij, in plaats van weg te blijven van onze samenkomsten, zoals sommigen doen, elkaar juist bemoedigen en dat des te meer naarmate u de dag van Jezus' komst ziet naderen".
Wanneer ik toch die samenkomsten had verzuimd, wat zou ik veel gemist hebben! En wat voor mij geldt, dat geldt voor jullie allen.
Maar nu die preek van zondag; Kort samengevat komt het hierop neer: In Matth 25 v 14 -30 wordt onder andere verteld van mensen, die vijf talenten te leen kregen en er vijf talenten bijverdienden.
De gebruikelijke les die wij er uit trekken is deze; Wanneer wij ons hele leven in dienst van de Heer Jezus stellen, dan bespeuren wij blij verrast, dat wij zélf in innerlijke waarde toenemen. Wij bespeuren bij onszelf onvermoede karaktereigenschappen, die wij kunnen gebruiken ten dienst van de Heer. Steeds meer van die innerlijke schatten bloeien open. Houd die gedachte vooral vást.
Maar let daarnaast eens op wat Jezus in Johannes 17 zegt: "Ik heb aan de mensen, die u mij uit de wereld gegeven hebt uw naam bekend gemaakt. Ze waren van u , maar u hebt hen aan mij gegeven".
En dan legt Jezus verantwoording af aan God over de aan hem gegeven mensen. Hij heeft ze innerlijk 'opgewaardeerd'. Ze zijn mensen geworden, die innerlijk hoger van gehalte zijn geworden.
Lijkt dat niet precies op de mensen van Matth 25, die met hun talenten aan de slag moesten.
En toen kwam in de preek déze oproep: "Alle mensen, die jullie pad kruisen, zijn in zekere zin jullie talenten. Tracht zó te zijn voor hen, dat zij geestelijk dichter bij God en zijn rijk en zijn schatten komen en daardoor ook zelf 'upgraded'worden".
Ik luisterde geboeid. En opeens wist ik: "Op ' Vraag het Ger´ heb ik nu honderdduizend inputs gehad. En ik heb geprobeerd aan al die mensen goede dingen van God te vertellen. O wat een kansen door Gods genade. Dank u Heer".
En tegen jou Steffanie, zeg ik dit: - jou pa naast jou in de kerk - die Russin, die een waardevol contact blijkt - die collega's op kantoor - die jongen in de trein.
O Steffanie....: wat een kansen voor jou en voor mij en voor iedereen.
Daag Ger
Nog even dit voor mijn Vlaamse vrienden
Zoëven zei hier iemand `Wat heb je nu aan dat geloof`.
Nou.... echt heel veel voor het leven van alle dag, vind ik.
Als er in het Nieuw Testament over Profeteren gesproken wordt in Handelingen 19 betekend dat voor mij dat je over God en Goddelijke zaken spreek namelijk verkondigen wat de profeten van het Oude Testament bedoeld hebben de komende Messias. 1Co 14:3 Maar die profeteert, spreekt den mensen stichting, en vermaning (leren) en vertroosting (in Christus).
Volgens mij bouw je dan aan een gebouw niet met handen gemaakt maar eeuwig in de Hemel.
2Co 5:1 Want wij weten, dat, zo ons aardse huis dezes tabernakels gebroken wordt, wij een gebouw van God hebben, een huis niet met handen gemaakt, maar eeuwig in de hemelen.
Dan pas kunnen wij in de Ark der behoudenis gaan gelijk de dagen van Noach.
En wat die tongen betreft Ger Paulus zegt er dit van: Want die een vreemde taal (met een tong) spreekt, spreekt niet den mensen, maar Gode; want niemand verstaat het, doch met den geest spreekt hij verborgenheden. Maar die profeteert, spreekt den mensen stichting, en vermaning en vertroosting. Die een vreemde taal spreekt, die sticht zichzelven; maar die profeteert die sticht de Gemeente
Dag Jantine,
Volgens mij trek je twee bedieningen samen, die van profeet en die van leraar.
Efeze 4 v 11 leert ons: "(Jezus) is het die apostelen heeft aangesteld en profeten, evangelieverkondigers, herders en leraren".
Hier worden bedieningen naast elkaar gesteld van profeet en leraar.
Maar jij bent van mening, dat een dominee op kansel eigenlijk staat te profeteren, omdat hij 'stichtend, vermanend en bemoedigend 'spreekt. Maar dat is de bediening van 'leraar', die natuurlijk ook nog meer omvat, bijvoorbeeld onderwijs in de schriften.
Maar daarnaast is er de profeet, die speciáal 'stichend, opbouwend en bemoedigend' spreekt.
Mag ik je een voorbeeld geven. Gisteren , in onze samenkomst, was ik nog onder de indruk van een woord uit Habakuk, op zaterdag overdacht, namelijk 3 v 17: "Al zal de vijgeboom niet bloeien, al zal de wijnstok niets voortbrengen, al zal de oogst van de olijfboom tegenvallen, al zal er geen koren op de akkers staan, al zal er geen schaap in de kooien zijn en geen rund meer binnen de omheining- toch zal ik juichen voor de HEER, jubelen voor de God die mij redt". Ik was blij met dat schriftwoord, omdat het mij niet 'voor de wind ging'. Ik ontleende er kracht aan om de Heer weer te loven en te prijzen.
Terwijl ik daar zo stond in de aanbiddingsdienst, toonde de Heer mij een beeld van een man, die radeloos in een verdorde wijngaard stond. maar plots verhelderde zijn gezicht, strekte hij de hand uit en plukte als het ware hemelse, onzichtbare druiven.
En het woord daarbij had een stichtende, vermanende en opbouwende strekking.
Even later begon de prediker met zijn betoog en bepaalde ons bij Jacobus 1 v 2: " Het moet u tot grote blijdschap stemmen, broeders en zusters, als u allerlei beproevingen ondergaat".
Dat past toch precies op elkaar en was zo door de Heilige Geest gearrangeerd.
Hier zag je de profeet en de leraar naast elkaar achtief. Na de dienst kwam er een blij iemand op me toe en zei: "Dat woord was voor mij!"
Het is goed om van alle rijkdommen te genieten, die God ons door Jezus'overwinning geeft.
Op je andere punt kom ik in een volgende posting te spreken.
Jezus ZEI: ik ben de weg en de waarheid en het .leven
Dag allemaal,
In het bovenstaande heb ik het woord ZEI groot weergegeven. Want ik wilde daar toch wat over zeggen. Jezus zegt dit nog steeds. Want hij leeft. Hij zit aan Gods rechterhand. Hij is nog volkomen actueel. En al zijn woorden zijn nog volstrekt actueel. Ik ben met mijn 84 nog blij met al zijn woorden.
Welke plaats geven jullie het OT? Is die gelijk aan het NT? Bestaat het NT ten dienste van het OT? Bestaat het OT ten dienste van het NT? Heeft het OT afgedaan? Ik merk dat door sommigen het OT minder wordt gewaardeerd dan het NT en dat heeft best grote gevolgen: de doop wordt dan niet gezien als voortzetting van de besnijdenis, de zondag niet als voortzetting van de sabbath (werken op zondag is dan dus geen oprobleem), enz. Ik ben benieuwd naar jullie visie hierop en o Onderbouwing ervan!
Dag Sjaan,
Romeinen 15 v 4 zegt over het Oude Testament: ............. Alles wat vroeger is geschreven , is geschreven om ons te onderwijzen, opdat wij door te volharden en door troost te putten uit de Schriften zouden blijven hopen ........ Het oude verbond staat in dienst van het nieuwe. Het is alles nog schaduwachtig. Aan de gemeente , die door Gods genade de werkelijkheid mag beginnen te zien, is in het Nieuwe Testament meer licht geopenbaard. Maar.... al behoren besnijdenis naar het vlees, spijs-en reinigngswetten , het vieren van sabbatten tot voorbij zijnde tijden... ... dan nog: - in het O.T. is er al de belofte, dat God bij ons zal zijn, dat wij hem tot een volk zullen zijn, tot zijn zonen en dochteren, (Lev.26 v 11, Ex 37 v 28, zie ook 2 Cor 6 v 18). - de profeten schreven al over de uitstorting van de Heilige Geest, de Trooster, die ons verlost en geneest en door wiens kracht wij de mannelijke rijpheid bereiken - en al die heerlijke dingen, die met name Jesaja mocht zeggen over de komende Verlosser - en dan al die prachtige verhalen, waarmee jullie allemaal van peuter af al vertrouwd zijn, van 'Jozef in Egypte' en zo nog wel honderd 'standaardverhalen' meer.
Oude en Nieuwe testament horen bij elkaar, zijn eigenlijk een eenheid, net als zo'n modern verlichtingselement, dat je kunt verstellen van minder naar meer licht. Maar steeds is het LICHT.
Spreuken 4 v 18, zo'n heerlijke tekst uit het O.T..... we KUNNEN het niet missen ....schrijft: "Het pad van de rechtvaardige is als het glanzende morgenlicht, dat steeds helderder straalt tot de volle dag .(NBG)" .
Laten wij dat verrukkelijke pad gaan aan de hand van de hele bijbel..
Daag Ger (Sommige gedachten ontleend aan de werken van J.E.v.d.Brink, maar dat zet ik er maar niet altijd bij). G
Ik zag net in een film iets over een beeld dat bloed huilde, een Christelijk beeld...in een kerk. En ik had er al eerder iets van gehoord..
Ik wil nu weten: Waar slaat het op, waarom gebeurd dat (komt het uit een bijbel verhaal?), en is er bewijs gevonden dat dit echt is?
Niem....
dit is in beginsel allemaal : AFLEIDING.
De duivel, onze grote tegenstander, is er altijd op uit, 'de vaart eruit te halen'... bij iedereen.
Er is niets rijker dan te kunnen belijden: "Jezus Christus is mijn Heiland, mijn Redder, mijn Verlosser...en bij alle heerlijke dingen die ik nog meer van hem zou kunnen noemen, is hij nu ook nog 'de Doper met de heilige Geest !!! O, wat een perspectieven voor mij...voor iedereen...!!!
En satan wil ons van ieder woord van deze belijdenis afhouden. En hij leidt ons af op alle mogelijke manieren.
En éen van die ongetelde manieren is: - "in Brunssum* staat een Mariabeeld, dat huilt. Ik ga er eens heen". (*: ik noem maar een willekeurige plaatsnaam). "Ze zeggen, dat mensen daar troost vinden, wanneer ze bidden, dat ze gered worden van hun zwaarmoedigheid, verlost van hun haatgevoelens".
Kijk, daar heb je nu zo'n voorbeeld. Later blijkt dan soms dat zo'n beeld wat hars uit het hout vrij liet komen, omdat het bijvoorbeeld warm was in het vertrek, waarheen het was verplaatst. Maar er zijn altijd weer mensen, die bij zo'n beeld een schijn-oplossing vinden voor hun problemen.
En nu Niem, ga ik iets zeggen, dat misschien verwarring kan scheppen.
De Heer God is zo oneindig goed voor ons mensen. Ik zou mij een streek kunnen voorstellen, waar de kennis omtrent Jezus in feite helemaal is 'weggesleten'. En ik wil de mogelijkheiud niet uitsluiten, dat God dan de meditatie van mensen, die daar knielen, op enigerlei wijze ombuigt tot iets beters.
(Dit durf ik dan weer niet te laten gelden voor mensen, die naar 'personen' toegaan, waarvan een 'roep van bijzonderheid', (lees: occultheid) uitgaat; dat is weer een station verder)
Maar nog eens: Al is het zo, dat God 'met een kromme stok best een rechte slag kan slaan'....de enige échte troost , beide in leven en sterven is déze: "Dat ik met lichaam en ziel, beide: - in het leven - ...én sterven niet mijn éigen eigendom ben, maar eigendom van mijn trouwe Zaligmaker, JEZUS CHRISTUS. - Met zijn dierbaar bloed heeft hij voor AL mijn zonden volkomen betaald - Hij heeft mij uit alle heerschappij van de duivel verlost - Hij bewaart mij volkomen in de wil van zijn en mijn Hemelse Vader. - Hij maakt het zo, dat alle dingen, die mij overkomen, voortaan tot mijn zaligheid dienen - Hij geeft mij zijn Heilige geest, die mij innerlijk verzekert van het eeuwige leven, dat wacht - Hij maakt mij zó, dat ik gewillig en bereid word om voortaan voor hém te leven. (vrij naar Zondag 1, vraag 1 van de Heidelbergse Catechismus)
Dus Niem; rechtstreeks naar Jezus. Als je op de duur, via 'een kaarsje branden' of zo, toch nog bij hem terechtkomt, is dat 'alle geluk van de wereld', een verdrietige omweg.
O ja Niem; híer vroeg je nu niet om, maar zie het als een toegift: Zo dikwijls ontmoet je mensen, die met mooie , warme stem dingen zeggen, die aangenaam klinken, die over God gaan.... (dus 'het zal wel goed zijn'). ....maar die niet de naam van Jezus noemen, terwijl God juist in Jezus gekend wil worden, immers; "Wie mij gezien heeft, heeft de Vader gezien", zegt Jezus, (Johannes 14 v 9).
Ook een afleiding , afkomstig vasn satans voorraardzolder, waar hij zakken vol van dat goedje heeft staan.
Ik persoonlijk ben erg gebouwd door de doop in de heilige Geest, met al zijn gaven en vrucht. Ik kan dat iedereen aanraden.
Leg eens uit hoe je dat gebouw bouwt.
Dag Jantine,
Dat gebouw bouw je door op de Heer te vertrouwen op dezelfde manier, waarop Abram dat al deed volgens Gen 15 v 6. Vertrouwen, geloof kun je ook zeggen, is een sleutelwoord.
Toen mij in 1960 de handen werden opgelegd voor de doop in de Heilige geest, (Hand. 19), ben ik gelijk in tongen gaan spreken , ('klanktaal' zeggen we tegenwoordig) en bouwde zo al aan de fundamenten, die elke Chrirsten zou dienen te hebben.
Kort daarop begon ik mij ook uit te strekken naar de gave van profetie en ik kreeg ook daartoe vrijmoedigheid. En door vallen en opstaan heen, (want 1960 is al weer een eind terug), ben ik nu nog bezig, op mijn 85 ste, om aan dat gebouw verder te bouwen.
Jantine....ik kan het je aanraden : deze weg. Je komt veel sterker te staan tegen de verleidingen, die steeds meer geraffineerd worden, naarmate de tijd vordert.