DENISE

Ik leerde mijn zeeman en toekomstige vader van mijn kinderen kennen rond de feestdagen in december.

Op 15 maart was hij jarig.
We kenden elkander op dat moment drie maanden waarvan we amper 1 maand effectief tezamen waren geweest.
Dus zo heel veel wisten we van elkaar nog niet af.

Het probleem stelt zich, wat moet ik voor hem kopen?
Zo heel veel centen kon ik in die tijd niet spenderen.
Ik denk: “Zeeman…zee…varen…zeeliederen…en eureka!”
Ik kom op het idee om hem een Lp met zeeman's liedjes te kopen van de zingende zeeman bij uitstek, Freddy Ouin.

Nou moe!
Hij kieperde die Lp nog net niet door het raam, maar zijn misprijzende blik sprak boekdelen.
Hij had een grote hekel aan de zanger en aan Duitstalige schlagers in het algemeen.
”Bovendien” zo liet mijn zeevaarder weten, “die man is helemaal geen zeeman, het diepste water dat die vent ooit gezien heeft zat in zijn voetbad.”

Luttele seconden later werd ik toch uitbundig bedankt.
De Lp echter verdween naar een donker hoekje in de platenkast alwaar hij enkel stof stond te vergaren.

En nu zit hij in een valies op een stoffige zolder.
Maar, for old time’s sake, vandaag op mijn blogje:

“SEEMANN”
(1957/1959?)

F REDDY QUINN

Met liedjes als: “Heimweh, Junge komm bald wieder, Die Gitarre und das Meer, Unter fremden Sternen, La Paloma, Der Legionär und Heimatlos”, had Freddy Quinn tussen 1956 en 1966 tien nummer-1-hits en was hij Duitslands absolute nummer 1.

Quin stond bekend voor zijn melancholieke zeemansliederen over afscheid en weerzien en reizen naar verre landen.
Hij had echter nooit op zee gevaren.
Zijn voorkeur ging immers uit naar het circus.
En hij is zelfs acrobaat eerste klas geworden.

Met de komst van de Beatles en Rolling Stones die de Duitse markt veroverden deemsterde het succes van Quinn.
Hij bleef echter nog jarenlang optreden voor een live publiek, alsook voor televisie.

In 1997 werd hem de, ‘Paul-Lincke-Ring’ voor zijn buitengewone verdiensten voor de Duitstalige amusementsmuziek toegekend.
Voor het brengen van Duitse volksliedjes kreeg hij de hoogste onderscheiding die met dit genre te verdienen valt, namelijk de, ‘Herman Louns Award’ .

Wanneer je op -en met- een zeeman verliefd, verloofd en gehuwd bent, dan zie je elkaar niet zo vaak.
Alvast een pak minder als was je getrouwd met bijvoorbeeld, een kantoorbediende.
(Ik wou eerst schrijven, boekhouder, maar ik weet uit goede bron dat die ook vaak onderweg zijn.) Grapje, Lipske!
En dus schrijf je elkaar vaak.
Al wie verkering heeft gehad met een dienstplichtige soldaat zal wel begrijpen wat ik bedoel.

Die brieven over en weer stonden dan bol van, “ik hou van jou, ik mis je!”
Telefoneren van op zee ging ook, maar dat was zeer duur toentertijd en werd dus enkel in noodgevallen gedaan.
Kwam bij dat die verbindingen steeds via de compagnie moesten gaan en iedereen kon meeluisteren.
Dus werden alle sensualiteithen in een blauwe enveloppe met rood/wit randje gestoken.

Hoe kom ik op deze gedachten?
Door een liedje dat ik vandaag op mijn favoriete vrije radiozender hoorde.
Ik laat jullie er graag van meegenieten, misschien dat jullie dan ook wel aan het mijmeren slaan.
Laat het me dan vooral weten want ik ben heel benieuwd aan wie jullie denken wanneer je luistert naar:

“LA LETTRE”
(1973)

M ARC A RYAN

Als jongeman wordt Marc Aryan enorm aangetrokken tot literatuur en talen, poezie en uiteindelijk het chanson.
Op twintigjarige leeftijd besluit hij componist te worden.
Op eigen houtje en op enkele jaren tijd, bekwaamt hij zichzelf in piano, notenleer, harmonie en contrapunt.

In 1959 neemt hij in Parijs als allereerste nummer:"Ballade" op, met zichzelf als zanger en op eigen kosten uitgebracht.
Omdat hij door het Belgische publiek goed wordt ontvangen en hij bij een Brusselse firma een platencontract krijgt aangeboden, besluit Marc Aryan zich definitief in België te vestigen.

Hij bereikt in 1964 een hoogtepunt met zijn grootste hit:"Katy".
Dit nummer behoorde in 1965 tot de 10 bestverkopende singles in Belgie en stond zowel in Wallonië als Vlaanderen op hetzelfde moment op nummer 1.

Zijn succesperiode duurt hierna enkele jaren voort, met liedjes als: "Volage, volage", "Tu es le n° 1 au hit-parade de mon coeur"en "La Lettre"

Marc Aryan overleed op 30 november 1985 aan een hartaanval.
Hij ligt begraven in Ohain.
Alles bij elkaar liet hij ongeveer 200 songs na.
Meer lezen over deze zanger….klik op onderstaande button

Met zijn warme stem, waaruit je de liefde voor de licht klassieke muziek kon horen, presenteerde, Marc Brillouet, dit programma.
Helaas, voor ons dan, besloot Marc om op vervroegd pensioen te gaan.
Op zondag 19 december 2009 viel het doek voorgoed.

Ondertussen is er het vervangend programma, ‘Avondpost’.
Dat programma slecht noemen zou een leugen zijn, maar het kan toch mijn geliefd programma niet evenaren.
Bijgevolg zullen mijn zondagavonden nooit meer hetzelfde zijn.

Derhalve om tweeërlei redenen zet ik vandaag een stukje licht klassiek op mijn blog.
De eerste kon je hierboven lezen.
De reden dat ik voor dit bepaalde muziekstuk kies is wederom van nostalgische aard:

Bij het beëindigen van een schooljaar in het middelbaar onderwijs, heb ik samen met enkele klasgenoten op deze mooie melodie gedanst.
We beeldden het sprookje van Fabiola uit, waterlelie’s die openen, dansen en weer sluiten.
Onze danspakjes waren gemaakt van crêpepapier en al bij de generale repetitie scheurden die dingen langs alle kanten door onze...kuch-kuch... ‘sierlijke’ bewegingen.
Dus kregen we de opdracht om, wél soepel en elegant dóch heel voorzichtig, onze dans uit te voeren.
Ik kan jullie vertellen dat dit geen sinecure was.
En bovenop dit alles kregen we op het moment suprème ook nog eens de slappe lach door die krampachtig ‘gracieuze’ bewegingen van ons.
Maar het applaus was overdonderend en dat maakte dat moeder-overste ons niet in de ban sloeg, zoals haar blikken vanachter de coulissen ons in eerste instantie beloofden.

Luister en geniet samen met mij van:

“BARCAROLLE”

En omdat het zondag, rustdag is, mogen jullie helemaal zelf uitzoeken van wanneer, waaruit en van wie, dit lied afkomstig is.

HEB EEN FIJNE ZONDAG!
LIEFS VAN PETRA

En waarom ook es geen lied waarvan je weet dat je er iemand heel blij mee maakt?!

Gelukkig ben ik hier in de gelegenheid om zulks te doen.
Hopelijk maakt mijn liedje van vandaag iedereen een beetje blij.

Maar ik weet zeker dat alvast een bezoeker heel opgetogen zal zijn met deze onvergetelijke zanger.
Geniet van:
“A GOOD LUCK CHARM”
(1961)

E LVIS P RESLEY

Neem nu in mijn geval de afgelopen acht jaar.
Ik was gelukkig en zorgeloos en voelde mij alsof ik de hele wereld aankon.
Die jaren zijn voorbijgevlogen!

Toen kwam het moment dat aan dat geluk een einde kwam.
Ik had te veel hartzeer om het gewoon maar wat ‘tijd’ te geven.
Verdriet, verslagenheid en een gebroken hart leken de tijd te doen stilstaan.

En nu, na wat zes eindeloze maanden leken, begint de wond te helen en telt een etmaal weer gewoon vierentwintig uur.
En daarom vandaag dit lied op mijn blog.

Het lied is geschreven door, Willie Nelson en werd origineel gezongen door, Billy Walker.
Maar vandaag laat ik jullie mijn favoriete versie horen van:

“FUNNY HOW TIME SLIPS AWAY”
(1961)

B RENDA  LEE

1. Volledige naam: Brenda Mae Tarpley
2. Bijnamen: Little Miss Dynamite
3. Geboren op: 11 december, 1944.
4. Geboorteplaats: Atlanta, Georgia.
5. Geboorteland: Verenigde Staten.

6. Jaren actief: Van 1955 tot heden.

Bekende nummers tussen 1958 en 1965: “I'm Sorry”, “Rockin' Around the Christmas Tree”, "Jambalaya," "Sweet Nothin's", "I Want to Be Wanted", "All Alone Am I", "Break It To Me Gently" "Fool #1" en "Dum Dum".
Wie meer wil lezen over deze artieste kan dit door op onderstaande button te klikken.

Kortom, verliefd zijn snijd je de adem af.
En een lied dat al die emoties heel goed weergeeft is dit waarnaar ik jullie vandaag laat luisteren.
Benieuwd of jullie het met me eens zijn.
Geniet van:
“TAKE MY BREATH AWAY.”
(1986)

T ERRI N UNN

Berlin bestond tussen 1980 en 2001.
De bandleden waren, Terri Nunn (zang), John Crawford (keyboards) en David Diamond (keyboards).

Enkele markante feiten uit de film “Top Gun” zijn:
De film is berucht om zijn vele fouten.
Zoals raketten die meerdere keren afgeschoten worden, niet bestaande vliegtuigen, verkeerd gebruik van militaire terminologie en het overtreden van de wetten der natuurkunde, om slechts een aantal te noemen.
Dit alles ondanks het feit dat er militaire adviseurs aan de film hebben meegewerkt.

Tijdens opnames van manoeuvres stortte het toestel van piloot en cameraman Art Scholl neer die daarbij omkwam.
Het is nooit bekend geworden wat de oorzaak van het neerstorten was.
Doordat hij in de Grote Oceaan neerstortte, is zijn lichaam en het vliegtuig nooit teruggevonden.
De film is aan hem opgedragen.

Eén van pa’s favoriete zangers was, Rudi Schurike.
En dan meer bepaald met het lied, “Heimat Deine Sterne.”
Keer op keer vertelde hij hoe dat lied zijn leven had gered tijdens zijn krijgsgevangenschap.

Het was namelijk zo dat pa een hele mooie tenorstem had.
Toen de Duitsers hem op een keer tijdens het werken op de velden hoorden zingen, verplichten ze hem om in de vrije uren voor hen te zingen.
Dus zong pa de liederen die hij kende en daar was natuurlijk bovengenoemd lied bij.
Zodoende kreeg pa beetje bij beetje meer vrijheid en won hij het vertrouwen van zijn bewakers.
En in een onbewaakt ogenblik is pa dan kunnen ontsnappen.

Twee dagen na zijn ontsnapping is op dat kamp een bom gevallen die het merendeel van de krijgsgevangen doodde.
Vandaar dat hij altijd beweerde dat dit bewuste lied zijn leven had gered.
Wij hebben dit lied dan uiteraard ook op zijn begrafenis gespeeld.

Maar er was nog een lied dat hij dolgraag hoorde en dat hij zo mooi kon zingen.
En toen ik er gisteren weer naar luisterde, besloot ik om het op mijn blog te zetten.
Ik hoop dat jullie er evenveel van kunnen genieten als ik.
Hier is:

“WOLGALIED”

Het Wolgalied is een van de bekendste Duitse operetteliederen.
Het lied komt uit de operette “Der Zarewitsch” van Jenbach en Reichert, met muziek van Franz Lehár.

De operette, die in 1927 in Berlijn in première ging was speciaal geschreven voor hét idool van die dagen, de Joodse operettezanger Richard Tauber.

Het Wolgalied dankt hoogstwaarschijnlijk zijn bekendheid vooral aan het feit dat het een prettig in het gehoor liggend lied is.

Ik zit hier momenteel met een dikke oude joggingbroek, dito fleecetrui en geitenwollensokken nog steeds de bibberen van de kou.
De verwarming staat op volle toeren te draaien en ik zit er met mijn kont zowat bovenop, en toch krijg ik het maar niet warm.
Dat voorspelt niet veel goeds want waarschijnlijk betekent dit dat ik wat onder de leden heb zitten.

Enfin, ik heb nog tot 17u de tijd om de koudegolf te trotseren en alsnog om mijn tv blad te gaan.
Tenzij er natuurlijk iemand is die me liefdevol tegenhoud.
Zo iemand met de woorden zoals in mijn liedje van vandaag:
“BABY IT’S COLD OUTSIDE”
(1959)

D EAN M ARTIN

Meer lezen over deze zanger…klik op onderstaande button

Lieve mensen deugd, wat hebben mijn lamentabele spieren mij parten gespeeld van de week!
Maar dat heb ik dit keer volledig aan mezelf te danken.
Hoe dat komt?
Wel dat zal ik jullie eens haarfijn uitleggen zie…..

Al lange tijd wilde ik mijn meubelen in de woonkamer anders zetten.
Ik vroeg hulp aan mijn lief, die mijn lief niet meer is, om het met de woorden van LOEWIESA te zeggen, maar die moet gedacht hebben, foert.
Dus bleef ik me ergeren.
Van de week kreeg ik dan het lumineus idee om het maar alleen te doen, want wanneer ik iets in men kop heb zitten, dan zit het niet in mijn, puntje puntje puntje.

En dus sleurde ik op mijn eentje mijn volle eiken hoge dressoir, die zelfs leeg nog loodzwaar is, dwars door de kamer van de ene muur naar de andere.
Anderhalf uur heeft het mij gekost, en daarna moest ook de salon nog versleurd worden.

Terwijl ik zo aan het sleuren en beulen was, en wreed medelijden had met mezelf omdat ik alles alleen moest doen, speelde er plots een liedje op de radio waarbij de woorden me kracht gaven.
Je een beetje kwaad maken wil wel eens helpen om een zware karwei te volbrengen he!
En dat liedje laat ik jullie vandaag horen.
Want als er nu één ding is dat ik me voorneem voor dit jaar, dan is het om me niet meer verdrietig te voelen om feiten die onomkeerbaar zijn.

“IK BEN GELUKKIG ZONDER JOU!”
(1966)

CONNYVANDENBOS

Onder het motto dat attitudes belangrijker zijn dan feiten, neem ik het goede voornemen om in het nieuwe jaar geen goede voornemens meer te hebben.
Het is ook verloren moeite, hoogstens eind februari liggen ze allemaal al overboord.

Dus houd ik lekker mijn slechte gewoontes aan, zonder spijt.
Zo zal ik blijven roken.
Ik zal ook niet meer bewegen dan nodig is.
Ik ga dus in geen geval sporten of fitnessen.
Ik zal, tegen alle regels van gezonde voeding in, op regelmatige wijze blijven smullen van alle lekkere dingen die te koop zijn.
Ik blijf minstens een keer per maand die kroeg bezoeken waar ik zo graag kom omdat mijn vrienden er ook komen, desnoods drink ik er ook een stuk in mijn kraag.
Voor de rest lap ik alle dingen die ‘moeten’ zoveel als mogelijk aan mijn laars.
En last, but not least, zal ik blijven hopen dat mensen me ondanks alles toch leuk zullen vinden en iets goeds in mij zullen ontdekken.

En om mijn woorden kracht bij te zetten, met wat beters dan met mijn lijflied kan ik het oude jaar afsluiten, en het nieuw vol goede moed binnenstappen?!
Want alles klopt aan de tekst, alleen de ‘toi’ ontbreekt.
“NON, JE NE REGRETTE RIEN”
(1956)

IK KLINK OP MIJN KINDEREN!
IK KLINK OP MIJN KLEINDOCHTER!
IK KLINK OP MIJN VRIENDEN!
IK KLINK OP JULLIE!
IK KLINK OP HET NIEUWE JAAR!
VAARWEL </2009>
WELKOM <2010>
PROOST!!!

Maar laat ons de minder goede dagen achterlaten in het oude jaar.
We nemen alleen de mooie herinneringen mee naar het nieuwe jaar.
En laat ons daar nog heel veel mooie momenten aan toe rijgen.
Dit is mijn wens voor jullie, en al wie je lief is.

En met wat kan ik het jaar beter afsluiten dan met dit traditioneel oud Schots lied.
Een lied dat wereldwijd in vele landen op oudejaarsavond wordt gezongen.

Aan allen die vandaag mijn blogje bezoeken zou ik willen vragen….
Sluit jullie ogen en reik in gedachten mijn, en elkaar’s hand.
En zing met geluk, liefde, vriendschap en vrede in je hart dit lied luidkeels met me mee.

“AULD LANG SYNE”

Traditioneel wordt het lied gezongen bij de overgang van het oude naar het nieuwe jaar, in Schotland Hogmanay.
De zangers staan daarbij in een kring; tijdens het eerste couplet houden zij elkaars hand vast, bij het tweede worden de armen in elkaar gehaakt en bij het derde beweegt de kring zich achtereenvolgens naar binnen en naar buiten.
Met de emigratie van Schotten naar andere Engelstalige landen werd het lied, en daarmee ook de traditie, meegenomen.
Met de emigratie van Schotten naar andere Engelstalige landen werd het lied, en daarmee ook de traditie, meegenomen.

Het lied is melancholiek van aard en wordt ook gezongen of gespeeld als afscheidslied (meestal op doedelzakmuziek) bij andere gelegenheden dan Nieuwjaar.
De tekst verwijst naar de herinneringen aan oude tijden, waaraan men gezamenlijk terugdenkt onder het genot van een goed glas.
Voor wie het graag wil weten, de originele tekst van het lied vindt u terug als bijlage onderaan dit log.

Terwijl ik zo zat te luisteren naar die steengoede nummers, vroeg ik mij af wat er zo’n slordige honderd jaar geleden in de top tien stond.
Waar werden onze grootouders nu wild van?
Vermits dat ver van voor mijn tijd is ben ik gaan *struinen op het Internet.
En daar leerde ik dat er in die jaren veelal Duitse schlagers op de radio te horen waren.
Ook Irvin Berlin was toen een topper.

Een nummer 1 hit in 1910 was onder meer het liedje dat ik jullie vandaag laat horen.
Jaren later werd dit nummer ook gezongen door oa, Frank Sinatra, Dean Martin, Bing Crosby en John Denver.

Omdat ik uit die jaren geen platen heb, en moest ik ze hebben zou ik ze toch niet meer kunnen afspelen, zet ik maar een video van You Tube op mijn blog.
Geniet en droom weg naar de tijd van uwen bompa en bomma met:

"DOWN BY THE OLD MILL STREAM”
(1908)

Het lied was een van de meest populaire nummers van het begin van de 20e eeuw.
Het werd geschreven in 1908, terwijl Taylor aan de oevers zat van de rivier ‘Blanchard.’

Naar verluidt overtuigden Taylor's vrienden hem om het lied niet te publiceren omdat ze er niet in geloofden.
Twee jaar later heeft Taylor het dan toch gepubliceerd en introduceerde het nummer aan het publiek met optredens van het kwartet, De vaudeville Orpheus Comedy Four.

Toen de groep het lied zong in een Woolworth winkel in Kansas City, werd het lied zo populair bij de klanten dat alle 1000 exemplaren van de bladmuziek in een klap werd verkocht.
Sindsdien zijn meer dan 4 miljoen exemplaren de blad muziek verkocht.

*(Nederlandse streektaal voor:rondwandelen)

Ons land evolueert naar een desastreus begrotingstekort van méér dan 3 procent.
Een begrotingstekort van meer dan 11,5 miljard euro en een tekort van 2 miljard euro in de sociale zekerheid.
De staatsschuld, die nu opnieuw 95% van het BNP overschrijdt is veel groter is dan in onze buurlanden.
Alle inspanningen die de bevolking de voorbije jaren heeft geleverd, worden dit jaar weggeveegd.
Onze sociale zekerheid en ons pensioen zijn in gevaar en de toekomst van onze kinderen en kleinkinderen zijn gehypothekeerd.

En dat brengt me bij een zanger die vele jaren geleden reeds over de desastreuze toekomst van onze kinderen zong, zij het evenwel in een andere context.
Zullen we er minder om feesten met oud en nieuw?
Ik meen van niet.
Maar ik vraag mij wel af of er nog reden is om te feesten!
Luister maar eens naar:
“EEN LIED VOOR KINDEREN”
(1966)

D IMITRI VAN T OREN

Van Toren is zijn carrière begonnen in de groep, The Headlines, maar toen de groep uit elkaar viel ging men verder onder een andere naam, The Lettersets, en in een andere samenstelling.
Al tijdens het bestaan van de groep begon Van Toren zijn eigen teksten en liedjes te schrijven en toen de ‘Lettersets’ helemaal ophield te bestaan, ging hij solo verder om zijn eigen nummers ten gehore te brengen.

In 1966 kwam zijn eerste LP uit.
Zijn bekendste nummers en grootste hits zijn vooral, “Hé kom aan, Lied voor kinderen en Mooi, je bent de mooiste”.

In de jaren 80 wilde Dimitri wat meer tot rust komen en die rust vond hij in India.
In 1990 bracht hij een nieuw album uit met de titel, “Alsof de maan de aarde kust.”
Dit album is geïnspireerd op de Indiase cultuur.
Dimitri van Toren woont tegenwoordig in het Brabantse plaatsje Reusel en treed nog steeds op.

Het is niet gemakkelijk om een lied te kiezen om de overgang te maken tussen de serene sfeer van kerstmis en het spetterende van oud en nieuw.
Daarom heb ik eens wat nieuws uitgeprobeerd.

De laatste dagen kreeg ik heel wat pps’jes toegezonden.
De ene nog mooier dan de andere.
Er was er echter een bij die me heel erg raakte en die ik jullie niet wil onthouden.
Dus ging ik aan de slag om hem op mijn blog te zetten, maar het lukte me langs geen kanten om hem ook op mijn blog te laten opengaan.
Tja, ik ben nu eenmaal een kluns op dat gebied.

Maar toen….EUREKA!
Ik kreeg plots het lumineus idee om hem op laden naar ‘You Tube’ en hem zo als video op mijn blog te zetten.
Maar dat was rapper gezegd dan gedaan!
Heel wat capriolen en heksentoeren heb ik daar moeten voor uithalen, pfffft.
Maar het is me uiteindelijk toch gelukt.

Ik weet niet meer van wie ik dit gekregen heb, maar ik vermoed dat het van mijn lieve vriendin, Lipske komt.
En ik hoop dat jullie er evenveel van zullen genieten als ik.

En zoals gezegd in vorig logje is het geen kerst geweest voor mij zonder dit wondermooie kerstlied te hebben gehoord.
Geniet van:

M AHALIA J ACKSON

S ILENT N IGHT

Er zijn zo van die liedjes die ik absoluut wil horen met kerstmis.
Mijn ultieme kerstlied bij uitstek is, “Silent Night” en het is een must voor mij dat het gezongen wordt door, Mahalia Jackson.
Wanneer ik dat niet gehoord heb is het voor mij geen kerst geweest.

Maar er is nog een tweede lied dat ik graag mag horen tijdens de kerst, en dat is, “Little Drummer Boy”.
Hoeveel artiesten dit lied op hun repertoire hebben staan zou ik bij benadering niet kunnen zeggen, maar het zijn er veel.

Vorig jaar liet ik het jullie horen van , Nana Mouskouri.
(En nu ik dit hier schrijf kom ik tot de vaststelling dat mijn muziekblogje al meer dan een jaar bestaat en dat die eerste verjaardag, 13 oktober 2009, voor mij ongemerkt voorbij is gegaan!)

Vandaag kunnen jullie luisteren naar de versie van Jantje, die geen Jantje meer is.
Ik hoop dat jullie kunnen genieten van:
“DE KLEINE TROMMELAAR”
(1997)

JAN S MIT

Meer lezen over deze zanger…..klik op onderstaande button.

En om van de hak op de tak te springen…..dochterlief is vandaag terug naar huis vertrokken.
Zij heeft hier een tijdje gelogeerd om haar “oude” moeder wat te helpen.
Eerst werd mijn poetshulp ziek en vervolgens ging ze in verlof.
Zelf zat ik meer in het ziekenhuis dan thuis om allerlei onderzoeken te ondergaan, en zo stapelde het werk zich op.
Maar de hulptroepen uit Mechelen waren onderweg.
Vanaf vandaag echter zal ik terug mijn plan moeten trekken.

Dochterlief had enkele muziekschijfjes bij van zichzelf, want er ligt een wereld van verschil tussen haar favorieten, en de mijne.
Ieder op zijn beurt zaten we dus regelmatig met een koptelefoon op ons bolleke.
Maar hoewel haar muzikale interesse mijlenver van die van mij ligt, enkele daarvan kon ik toch appreciëren.

En dus laat ik jullie vandaag meegenieten van eentje dat ik helemaal niet slecht vind.
Oordelen jullie zelf maar over:
I’M GONNA BE(500 MILES)”
(1988)

T HE P ROCLAIMERS

Nadat ze op school in enkele punkgroepen hadden gespeeld, richtten ze in 1983 samen The Proclaimers op.
Het duo kreeg grotere belangstelling in 1987, toen ze optraden in het Channel Four programma The Tube.

Het nummer “Letter from America” behaalde een derde plaats in de Britse hitlijst, het album “This is the story” werd goud.
Het tweede album “Sunshine on Leith” kwam uit in 1988.
De eerste hit van dit album werd “I'm Gonna Be (500 miles”.
Een nummer dat vijf jaar later gebruikt zou worden als titelmuziek van de film ‘Benny & Joon’ met een nog jonge Johnny Depp in één van de hoofdrollen.
Meer lezen over dit duo…klik op onderstaande button.

Voor al diegene echter die moeten uit werken gaan of om een of andere reden die besneeuwde wegen moeten begaan, hoop ik dat ze deze dagen veilig doorkomen zonder brokken of gebroken botten.

En nu kerstmis nog enkele nachtjes slapen verwijderd is, wat kan ik beter laten horen dan dit liedje!
Het is weinig origineel van me, maar wel traditioneel.
Ik hoop maar dat ondertussen de kerstliedjes jullie de strot nog niet uitkomen?
Geen kerstsfeer zonder de warme stem van deze zanger met:
“WHITE CHRISMAS”
(1942)

B ING C ROSBY

Bing Crosby groeide op met Al Rinker, de jongere broer van de zangeres Mildred Bailey.
Crosby en Rinker hebben gebruik gemaakt van Bailey's verbindingen in de muziekwereld en na afloop van hun schooltijd werden zij dan ook lid van Paul Whiteman’s Rhythm Boys.

Crosby bezocht een Jezuïeten-College en studeerde rechten.
Terwijl hij met collega's op zakenreis was, zong hij in bars en verklaarde, dat hij hiermee veel meer verdiende dan in zijn baan als advocaat.
Hierop besloot hij zijn carrière als advocaat voor altijd op te geven en zich uitsluitend op zijn zangcarrière te storten.

Crosby was twee keer getrouwd.
Aangezien zijn tweede vrouw, de actrice Kathryn Grant, aanzienlijk jonger was dan Crosby, had hij ook nog op latere leeftijd kinderen die een hele generatie scheelden met de kinderen uit zijn eerste huwelijk.

Na het overlijden van Bing Crosby, schreef zijn oudste zoon uit het eerste huwelijk een omstreden biografie waarin hij zijn vader als autocratisch beschrijft.
Twee van Crosby´s kinderen, Lindsay en Dennis, pleegden zelfmoord.
De actrice Denise Crosby is een kleindochter en de actrice Mary Crosby is een dochter van Bing Crosby.

Bing Crosby was ook een fanatiek golfspeler.
Na een golfronde in Spanje stortte hij in elkaar wegens een zware hartkwaal.
Hij overleed in 1977.

Toen ik ’s morgens de trein nam stond er voor het station een oude man te spelen op een accordeon.
Iedereen, ook ik, liep hem haastig voorbij.
Toen ik ’s avonds weer huiswaarts keerde stond die man er nog steeds.
Een ganse dag bittere koude had hij getrotseerd voor misschien enkele luttele centen.
En nog steeds met het warme gevoel van vriendschap in mij kon ik het niet laten om wat kleingeld in zijn bakje te gooien.

Mijn lieve gastvrouw had een verzoekplaatje voor op mijn blog.
En natuurlijk voldoe ik graag aan haar wens.
Ik draag het op aan die oude man met zijn accordeon en tevens aan iedereen die met kerst geen pakje onder de kerstboom vind.
Laat ons daar tijdens de feestvreugde eens even bij stilstaan.
“PRETTY PAPERS”
(1964)

R OY O RBISON

Enkele bekende nummers: Only the lonely, In dreams, Oh, pretty woman, Goodnight, It’s over.
Meer lezen over deze zanger…..klik op onderstaande button