Zoals elk jaar bij het vallen van de bladeren, krijgt Cibouette een bevlieging. 
Op zich geen probleem, het is allemaal een kwestie van gewoonte.

De vraag is enkel: wat zal het dit jaar worden ...

De zon heeft de kreeftskeerkring nog niet bereikt en de tendens wordt al duidelijk. Dit jaar wordt het een combinatie van steampunk en cachemir.

Want jawel, ons Ciboulette heeft besloten om de draad weer op te nemen, en zich te begeven tot het edele ambacht der breikunst. 

Tot daar niets speciaals, maar ditmaal heeft ze ook besloten om in plaats van met twee naalden te breien zoals iedereen, het te proberen met bruut geschat 200 naalden in één keer. 

Nu zijn haar armen wat iets te kort om dat zonder accidenten aan te kunnen en dus moest er ofwel een octopus zonder concentratiestoornissen in huis worden gehaald, ofwel een breimachine.
En aangezien POireau het niet zo begrepen heeft op tentaculaire beesten, bleef er dus maart één oplossing over ...

Vermits het toekomstige breiwerk enkel bestemd zal zijn voor eigen gebruik of hoogstens korte familie, kiest Ciboulette doelbewust van een Brother.

Een geluk, ieder jaar zijn er een hoop andere Cibouletten die ook hun hoogstpersoonlijke bevliegingen krijgen en die dan overschakelen van breien naar kleiduifschieten en dus bereid zijn hun Brother te verkopen, om met de opbrengst ervan een katapult van Singer aan te kopen. 

Pas op, als Ciboulette iets in haar hoofd het, dan heeft ze het niet ergens anders en binnen de kortste keren heeft ze prachtexemplaar kunnen vinden ... ergens in een loods van het Leger de Heils ...

Na een grondige kuisbeurt blijkt die machine dan ook nog te werken ... 
Vraag me niet hoe ze er is in gelukt om dat spel terug in mekaar te krijgen. Ik kan alleen maar vaststellen dat er een soort antenne opstaat waarmee je zonder problemen radio Veronica zou moeten kunnen ontvangen.

Op de ene of de ander manier gaat er langs een kant een draad is en komt er langs de andere kant een sjaal uit ...
Eindelijk begrijp ik wat 'industriële revolutie' betekent.

Nu hoop ik maar één ding, of beter twee, en dat is dat ze mij niet vraagt om ook nog een schaap aan die machine te bevestigen en dat ze niet besluit om voor mij een nieuwe zwembroek te breien.

Het is weer barak, de gordelterroristen zijn nog maar eens in aantocht 
Natuurlijk mag iedereen in de straat van Poireau met de velo rijden, waarom ook niet, maar ze moeten dan wel mijn sedum semperrossum met rust laten ...
Het is alsof ik een voorgevoel had. 
Even na de middag, terwijl Poireau zijn middagkieken aan het verteren is, besluit hij om even de voorbijtrekkende kudde te gaan bekijken.
Welgeteld drie minuten en zevenenveertig seconden later is er toch wel een een puddingtrapper die afkoeling komt zoeken in mijn talud zeker.

Knots boenk, mijne sedum in de war, en hij ook in de war. 

Dat krijgt ge nu met dat separatisme ... had hij gewoon bij de rest gebleven dan was er niets gebeurd maar nee, mijnheer moet zo nodig afwijken van het rechtse pad, en gaat een wat solo slim spelen op mijn rive gauche. 

Poireau heeft hem dan maar uit de beplanting geplukt.
Hier en daar wat vernis af, maar voor de rest is mijnheer nog in redelijke staat. Zijn fietske ook. 

En dan krijgt Poireau weer een aanval van erbarmen en besluit om de gevallene wat op te lappen.
Aan de andere kant, mijnheer is wel een envahisseur die hier een beetje cinema komt verkopen met zijn peugeotvlagske ...

Een keuze maken wordt dan wat moeilijker maar uiteindelijk haalt de legendarische menslievendheid van Poireau de bovenhand, maar, het is wel een ontsmetting geworden met pure alcohol.

Pikt het een beetje ? Das niks, dan voelt ge dat ge leeft ... 

En misschien krijgt hij nu wel het gegalvaniseerd kruis, eerste klas voor moed en opoffering, voor het saboteren van de taluds van de rive gauche.

Zoals u tot uw eigen consternatie heeft kunnen vaststellen heeft Poireau besloten om zich een tijdje terug te trekken uit het publieke leven, en zich met volle overgave te wentelen in de zwoelheid der anonimiteit.

Een mens moet zo nu en dan eens zijn batterijen opladen.
Zo dus ook met deze van Poireau, twee nickel-cadmium exemplaren van 12 volt. 

Voilà, t'is zover. 
POireau beschikt vanaf nu over zijn hoogst persoonlijke pommerol.

Het is natuurlijk wel wat aanpassen maar al bij al gaat dat nog redelijk gemaccelijk.

En ja, ik weet het, ergens denkt u ... zou POireau nu niet besmettelijk zijn, want wie weet welke wormen, fruitvliegen en  ander ongedierte hij inmiddels la heeft binnengehaald.

Pas de panique, POireau is altijd nogal maniak geweest op zijn persoonlijke hygiëne en dus is mijn boorgaard voorzien van een degelijk beschermingsnet, zowel voor binnenkomende als buitengaande zwermen.

Is het dan niet voor mijzelf, dan toch voor mijn visiteurs.

Ik zou het niet over mijn hart krijgen om er verantwoordelijk voor te zijn dat uw scherm zou beginnen rare toten te trekken of uw processorreken zou beginnen hoesten. 

éénmaal als POireau besloten heeft om iets te besluiten, dan doet hij dat ook.

Na rijp beraad, en overleg met mijn ministeres van financiën, was POireau op zoek gegaan naar een degelijke fruitwinkel. Hij had immers als vlug opgemerkt dat er wachtlijsten waren voor het bekomen van apples, zo gemiddeld een twee à drie weken.

En toch, via via, had POireau kunnen vernemen dat er bij Easy-M in Leuven er altijd nog wel een appel voor de dorst te vinden is.
Hij had er zelfs voor gebeld en er een bevestiging gekregen.
Jaja, er zijn nog enkele exemplaren in stock.
Dat was twee dagen geleden.

Ce matin, sabbatdag, dus welgemuts en bien casquetté richting de Ster van Artois vertrokken en vol verwachting de Vaartkom rond gereden.
Easy om te vinden die M, het staat er in het groot op.
Twee koorknapen en hun gouvernante houden er de zaak open.
Pas de problème, vriendelijkheid op overschot, ... alleen ... geen appels meer op overschot ...

Miljaarde de miljaarde ...  en daarvoor rijdt Poireau de helft van het Graafschap Vlaanderen door ...

Uit pure antratie heeft Poireau een Poire William  naar binnen gegoten.
Zou hij nu toch nog moeten wachten zoals iedereen ?

Awel ja ... En dat is maar goed ook.

Dat zal mij leren om verwachtingen te hebben, comme un gamin.

En trouwens, de Dalai Drama heeft het ook gezegd:
"een appel moet de tijd krijgen om te rijpen"

J'suis p't'être pas connu dans la noblesse
Ou chez les snobards
Quand on veut m'trouver faut qu'on s'adresse
Dans tous les petits bars
On lit mon nom sur toutes les glaces
Et sur les ardoises des bistrots
L'tabac du coin c'est mon palace
Où le soir je retrouve mes poteaux

Ma pomme, c’est moi
J'suis plus heureux qu'un roi
Je n'me fais jamais d'mousse
En douce, je m'pousse
Les hommes, je l'crois
S'font du souci, pourquoi ?
Car pour être heureux comme
a pomme, ma pomme
Il suffit d'être en somme
Aussi peinard que moi

 J'suis vraiment un type des plus nature
J'ignore le chiqué
A rien faire la vie est assez dure
Sans se la compliquer
Je n'comprends pas qu'on se démanche
Quand on a tant besoin d'repos
Y en a qui travaillent le dimanche
Oh, alors là, j'leur lève mon chapeau

Ma pomme, c’est moi
J'suis plus heureux qu'un roi
Je n'me fais jamais d'mousse
En douce, je m'pousse
Les hommes, je l'crois
S'font du souci, pourquoi ?
Car pour être heureux comme
Ma pomme, ma pomme
Il suffit d'être en somme
Aussi peinard que moi

Des femmes y m'en faut comme à tout l'monde
Mais j'm'en embarrasse pas
Quand j'veux une brune ou bien une blonde
Je choisis dans l'tas
Comme j'ai pas d'pèze je suis à l'aise
Pour leur promettre tout c'qui leur plaît
Mais quand j'en pince je suis bon prince
En partant, j'leur laisse mon portrait

Ma pomme, c’est moi
J'suis plus heureux qu'un roi
Je n'me fais jamais d'mousse
En douce, je m'pousse
Les hommes, je l'crois
S'font du souci, pourquoi ?
Car pour être heureux comme
Ma pomme
Il suffit d'être en somme
Aussi peinard que moi

POireau is er blijkbaar in gelukt om zijn trouwe pjoeter op een of andere naar de dinges te helpen ...
Als er begint doemp uit te komen, is het meestal geen goed teken.
En dus zal POireau noodgedwongen moeten investisseren in een nieuw exemplaar.

Vandaar dat POireau eerst zal beginnen met appels en ramen te vergelijken, want Poireau begint die vier russen toch wel serieus beu te worden en naar hij heeft vernomen lusten russen geen appels. (maar dat vraagt nog om een bevestiging)

Sedus-sedonque, indien u bij een volgend bericht, als er dat al komt,  een verschil in schrijfstijl zou opmerken, pas de panique.
Dat is dan enkel maar de bevestiging dat Microzacht toch niet alle lakens uitdeelt.

Adieu cruwel world !

heeft collega Ernest de goede uitleg gegeven.
La preuve ...


la preuve

Soms en vantijd krijgt POireau een bevlieging van openheid en dan moet hij deftig op zijn chic bijten om zijn intimiteit niet prijs te geven.
Maar al even soms en vantijd is het een onweerstaanbare drang om een tip van zijn boerka op te heffen.

Geniet er van want je krijgt niet elke dag de kans ...

http://taaltelefoon.vlaanderen.be/nlapps/default.asp
http://gebaren.ugent.be/
http://www.vlaamswoordenboek.be/
https://fuzzy.arts.kuleuven.be/rewo/
http://dialect.ruhosting.nl/wld/inleiding.html
http://www.onzetaal.nl/koppling/dialect.php
http://www.etymologie.nl/

En zou er, als wederdienst, mij eens iemand kunnen zeggen hoe ik er kan voor zorgen dat wanneer ik op mijn muis klop, ik direct naar de link ga  in plaats van deze te kopieren en dan in google te plakkeren ?