Berichten van 1 oktober 2014 tot 31 oktober 2014

'Nee, ik kan vanaovend niet', zei Johan toen we hem zaterdagavond op de koffie vroegen bij ons in de caravan. Hee gräölen efkes. Toen kwam et hoge woord der uut. Hee kek Wim een betjen met glim-eugkes an:'Ajax mot vanaovend voetballen, kom maor bi'j ons'. Dat hoefde hij maar één keer te vragen want Wim is ook voetbalfan.
En zo kwam het dat we samen met Johan en Joke een gezellige avond hadden dank zij èn ondanks de voetbal. Joke en ik maakten meteen het plan om vandaag naar de open tuinen dag van de Wiersse te gaan. Daar was ze zelf nog nooit geweest. Dat werd dus tijd.

Joke liet me de weg naar de Brandenborch zien, waar ikzelf nog nooit geweest was. De Wiersse lag iets verderop in volle glorie, het was ook prachtig weer, het kon niet mooier. Samen wandelden we door de prachtige tuinen van dit landgoed. De architectuur is geweldig. Overal mooie doorkijkjes.

In de groente- en plukbloementuin kwamen we deze groente tegen. Geen idee wat dit kan zijn.

Schoonzusje Joke bij één van de mooie beelden die hier te vinden zijn

De bomen bij de Wiersse beginnen nu ook prachtig te verkleuren. Al de waterpartijen stralen een rust uit. Joke is het met me eens, we moeten volgend jaar dit in een ander seizoen nog eens over doen, misschien dan met een rondleiding. We besluiten dit mooie bezoek aan de Wiersse met een kop koffie in het Koetshuis en bekijken de foto's en tekeningen van de Wiersse over het ontstaan en de verschillende verbouwingen en aanpassingen van dit mooie landgoed met z'n prachtige tuinen.

Het is zaterdagmorgen, lekker uitgeslapen, want Pauw houdt ons ’s avonds laat op de been. Nou ja… in de luie stoel dan. We lezen de zaterdageditie van ons lijfblad: het Dagblad van het Noorden. Daarnaast hebben we al achter elkaar twee weken het Algemeen Dagblad, Trouw en zelfs de Volkskrant gehad. We worden steeds beter om per telefoon duidelijk te maken dat we geen extra dagblad willen. Gewoon meteen zeggen. Bevalt goed en noemen de extra aandacht voor cultuur of religie of speciale columns die ons aanstaan, maar meteen duidelijk zijn: geen tweede krant, nee… ook niet alleen de zaterdageditie.
Terwijl ik de escapades van Daniel Lohues in Amerika lees, die in gesprek kwam met indianen, schrikken we op van een klap op de ruit. Er valt een klein bruin bolletje buiten op de vlonder voor de vijver. Het lijkt op een winterkoninkje, maar als ik beter kijk zie ik een geel streepje op z’n kopje  en blijkt het een goudhaantje. Die gaan vaak op zoek  naar de spinnetjes  die in de webben onder het riet van de kap zitten. Het kleintje blijft doodstil liggen. We kijken meteen om ons heen. Gelukkig, onze zwarte kat Loeder is binnen, die heeft net z’n extra stukje vlees uit een kuipje gehad. Dan gaat Wim naar buiten en neemt het kleine bolletje op z’n hand. Het blijft nog steeds stil liggen, alleen z’n oogje knippert een keer. Dan brengt Wim hem naar het voederhuisje, hoog op de paal, en legt hem daar voorzichtig neer. We spreken de kleine nog even bemoedigend toe en geven het een klein aaitje over het kleine kopje met die mooie gele streep. En… we gaan verder met de krant.
Een half uur later is het prachtige vogeltje verdwenen, gewoon weggevlogen. Nu maar hopen dat het de schok goed doorstaan heeft.

o.a -Het ouderlijk huis van de van der Kolks, Dorpsweg 4 in Hattem( bij Zwolle). Nu wonen Ben en Niesje in het rechter gedeelte van deze dubbele woning.

- molen de Fortuyn

- schilderij van Voerman

-de Dijkpoort

-pomp vooraan de Kerkstraat en de Achterstraat

'Wet ie wat Tjip zeg? Hattem was vanaovend op de tillevisie.' Wim komt net thuis van z'n avondje repeteren met zijn Mannenkoor Valerius en duikt meteen achter de computer om bij Uitzending Gemist het programma op te zoeken over Hattem. Het blijkt het EO programma 'Geloof en een Hoop Liefde' te zijn. Ik hoor hem een half uur lang niet. Ik had intussen 'De Rijdende Rechter' om naar te kijken, hier vlakbij in Benneveld en het Ermer Strand opgenomen. Als hij zich eindelijk weer bij me voegt zegt hij: 'Ik heb em der nog veur. A'j et ok nog zien wilt'...
De ellende van de rijdende rechter is ten einde en ik ben ook wel benieuwd of ik iets herken in de uitzending over Hattem. Het blijkt een erg leuke uitzending te zijn en natuurlijk met natuurlijk ook voor mij veel herkenbaars. Casper Spannenberg zingt als een nachtegaal en de schilders Voerman en Anton Pieck komen ook aan de orde. Een wandeling met de achterkleinzoon van Voerman langs bekende plekken is de moeite waard. Zelfs de veerpont 'Het Kleine Veer', waar de voorouders van Wim z'n familie een rol speelden als veermannen, zag je in bedrijf. Nu is het alleen een zomers gebeuren. Je moet er gewoon even een half uurtje voor uittrekken, maar dan heb je ook wat.
Voor wie er zin in heeft: klik even op de titel en je kunt mee genieten. Morgen komt er weer een onderdeel van Hattem aan de beurt: iets met de molenaar heb ik begrepen.