We zijn toch al in de richting...

Het werd een echt weekendje uit, dit maal terug naar mijn roots. We gaan
regelrecht vanuit Apeldoorn bij Johan en Joke aan. Er kwamen opnieuw een paar
foto’s boven water die bij de opruiming van de Boomgaard te voorschijn gekomen
waren. Eentje van de familie Bijenhof met hun volwassen kinderen en aanhang,
waarschijnlijk ter gelegenheid van een zoveelste trouwdag van opa en opoe
Bijenhof. En de trouwfoto van oom Jaap en tante Riek Harwig die met de
voltallige familie gefotografeerd zijn. Joanne en Bram zijn intussen ook
gearriveerd met sportschoenen al aan, want de andere dag zal er gewandeld worden
vanaf de Lindese molen. Johan en Joke zullen ook meewandelen, een echt
buurtgebeuren.En zoals vaker hebben we het over pa en mama. Pa schijnt handig te zijn geweest om koeien met 'een houw op het oog' te opereren, als je het zo mag noemen. Je kunt het zien als staar. Hij deed een naald door een kurk die er dan een heel klein eindje uitstak en hiermee werd de lens van het oog verwijderd door die er uit te snijden. Hiervoor had hij geen dierenarts nodig. Pa werd door de hele buurt ingeschakeld bij koeien met dezelfde kwaal.
Wanneer we wat later, nou ja… heel veel later, bij Ben en Diny even bijpraten voor we het bed in duiken weet Ben te vertellen dat er vroeger veel meer specialisaties door de boeren zelf uitgevoerd werden, want veel dierenartsen waren er nog niet. Wanneer er bij een te moeilijke geboorte het kalf afgeleed moest worden waren daar ook boeren die daar weer handigheid in hadden. En ook de ‘striekers’ waren er in iedere buurtschap. Ben had dat weer uit het bekende boek van Achterhoekkenner bij uitstek H.W. Heuvel.
We vallen even later als een blok in slaap…..



























