of de belevenissen van een Achterhoekse in Drenthe

seniorennet.be

Maandag 13 februari 2012

Onvergetelijk....

De mooiste plek: De Olijfberg met het zicht op Jeruzalem. Je ziet de muren van de Oude Stad, ooit onder koning Herodes gebouwd. De Heilge Grafkerk, de Al Aksa Moskee en het paleis van Pontius Pilatus, allemaal van hieraf te zien.

En dan wordt het even omschakelen. Gerhard had het al voorspeld voor we weggingen: dassen om en handschoenen en de dikke winterjassen weer aan. Op weg naar de buurvrouw om ons te melden is dat even wennen. Dit is toch het weer waarop we eigenlijk gewacht hebben hier in Nederland. Aan een elfstedentocht gaan we niet meedoen, maar een wandeling met de honden in het, zij het koude, zonnetje is toch wel wat we wilden.
Hoewel… de katten blijven liever binnen en de honden al net zo. De kachel brandt en we pakken onze dagelijkse gang van zaken weer op. Het water voor kippen en pony’s en de zorg voor de vogeltjes geeft alleen wat extra werk.
Maar intussen heeft onze jonge medereiziger David de emailadressen doorgemaild van onze reisgenoten en wenst ons de hartelijkste groeten, en in de hoop dat onze levenspaden zich nog eens kruisen . Je weet het maar nooit. Wanneer de jongeren van nu zich een beetje als deze bijzondere jongen ontwikkelen, komt het zeker nog allemaal goed. De indrukken die we opgedaan hebben zullen nog lang in onze hoofden en in onze dromen rondspoken. Het was een onvergetelijke reis.

Vakantie algemeen

Geschreven door hetty om 09:36 Stuur door Reageer op dit bericht

2 reacties op dit bericht

Loewiesa14 februari 2012 om 11:28

Hoi

Ondanks de kou zul je de warmte nog wel een beetje meedragen.
Jammer trouwens van die elfsteden tocht.

Groetjes
Loes

ani13 februari 2012 om 16:22

ik heb het allemaal bekeken

en van ieder moment meegenoten !M een overleden vriendin deed deze reis en vertelde er dikwijls over . nu heb ik het ook gezien ! samen met mijn lief en oudste zus en schoonbroer reisden we ook ooit met Kras mee ,en vonden het ook zeer goed !groetjes aan jullie allen !
en .. de smak die ik maakte , is alleen blauw .. 'tja ...

Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Maandag 13 februari 2012

Eind goed....

De landing was perfect. De piloot zei nog zoiets als: 'Wanneer jullie de landing aangenaam vonden is mijn naam......, maar als het als iets minder ervaren is, dan is mijn naam Marco van Basten.
Ben belde het busje om ons naar de parkeerplaats te brengen. Na lang wachten en zoeken kwam er een nog jonge Marokkaanse Nederlander ons halen en dit keer stak de jongeman geen vinger uit op wat in te pakken. Op de parkeerplaats zelf had de bewaking een stuk karton voor onze ruit geplakt die waarschijnlijk open was blijven staan. Daarover waren we het eens: de bewaking was perfect.
Tegen één uur arriveren we weer bij Ben en Diny en na een drankje op de goede afloop van deze prachtige reis duiken we daar het bed in dat we 8 dagen geleden hadden verlaten.
Vanmorgen bekeken we de film al die Ben deze week had opgenomen van alle belevenissen en genieten we na.
Wouter heeft deze week bij hen opgepast net als Ben en Niesje bij ons. Diny gaat haar paardje Cassandra wat extra voeren en ik verbeeld het me niet... die zijn blij dat ze elkaar weer zien.

Vakantie algemeen

Geschreven door hetty om 09:36 Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 13 februari 2012

Mijn stiefmoeder en ik....

Een van de twee jongeren, die de reis meemaakten vroeg ik wat hij er uiteindelijk van gevonden had. We zagen hem nl gedurende de week helemaal ontdooien. Hij zei:'Ik dacht aanvankelijk dat ik met een stel fossiele ouden van dagen op stap ging, er was maar een meisje van mijn leeftijd bij... en die had al een vriend. Maar daar ben ik van terug gekomen. Ik heb het erg leuk gevonden.' Je zag hem 's avonds regelmatig met een van die fossielen een potje schaak spelen.
Op een avond kwam hij bij ons terwijl we met een ander stel aan een drankje zaten en vroeg hij:'Mijn stiefmoeder en ik vroegen ons af of er misschien dames bij de groep zijn die wat naaigereedschap bij zich hebben. Mijn vader wil morgen graag in een oude zwembroek van mij, toen ik nog 93 kilo woog, ook drijven in de Dode Zee. Maar die broek moet wat ingenomen worden. Mijn stiefmoeder heeft aangeboden om dat te doen, maar heeft geen naaigereedschap bij zich.' Gelukkig voor die vader had Diny wat naaigaren bij zich. Toen hij dat even later terug kwam brengen vroegen we natuurlijk wel even of pa dat wilde showen. 'Daarmee zullen jullie tot morgen moeten wachten', sprak David.

Vakantie algemeen

Geschreven door hetty om 09:36 Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 13 februari 2012

Ovda

Midden in de woestijn.

Dan is het zover dat we deze geweldige acht dagen gaan afsluiten. Om half drie staat de bus voor om ons naar het militair vliegveld Ovda te brengen. Het is een uur en een kwartier regelrecht terug de woestijn weer in. We zijn nog steeds verbaasd dat ze in die woestijn allerlei plantages hebben aangelegd, weliswaar met irrigatiesysteem en kassen. We zien zelfs een melkveebedrijf met zwartbonte koeien, maar er is geen sprietje gras te bekennen.

Vakantie algemeen

Geschreven door hetty om 09:35 Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 13 februari 2012

De laatste dag

Het dagje strand is ons goed bevallen, lekker ontspannen na de intensieve en indrukwekkende week. Ons eten is steeds koosher geweest en het lijkt heel gezond, weinig vet en veel groente. 's Morgens is er een uitgebreid buffet met ontelbare gerechten die nieuw zijn voor ons. Daar kun je weer een heel stuk van de dag op verder. Deze laatste ochtend gaan we richting stad en willen de markt op. Hier in Eilat is een tijd terug een aanslag op een hotel geweest en ze zijn erg aan het controleren bij winkelcentra en markten. Onze hele handel wordt nagekeken. Toch geeft dat een veilig gevoel.
We zien hier een hele serie aanplakbiljetten van een rabbijn die hier komt spreken. Ben vraagt nog enigzins voorzichtig of het een religieuze bijeenkomst is of een politieke, maar het blijkt een religieuze te zijn.

Vakantie algemeen

Geschreven door hetty om 09:35 Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 12 februari 2012

Eilat

We hebben net ons ontbijt achter de kiezen. Daar kunnen we de hele dag wel op teren. We hebben van alle voor ons nieuwe gerechten iets geproefd, de gevulde tomaat, allerlei soorten yoghurt met kruiden en fruit, heel veel fruit, broodjes, teveel om op te noemen. Voor het eerst hebben we uitgeslapen. D.w.z. wij èn Diny. Ben liep al heel vroeg in het park en spotte de jongelui die er onder een dekentje de nacht op bankjes doorbrachten. Hij kreeg een heel gesprek met een jongeman uit Singapore die elke minuut een foto maakte van de vroege ochtend. Ze hadden een leuk gesprek en de jongeman bleek veel interesses met Jaap gemeen te hebben.
Hier in het hotel is iemand van Kras aanwezig maar de tour met de boot met glazen bodem, die wij aanvankelijk in gedachten hadden, vaart op zondag niet. Misschien morgenvroeg. We gaan eerst maar eens even op het balcon in het zonnetje zitten en dan zien we wel weer. Lekker relaxed zo'n laatste dag.

En dan... een dagje strand met 27 graden. We rusten uit na alle indrukken... emoties en inspanning....
De dag is aan ons. Er is genoeg aanbod, we hoeven ons niet te vervelen. Je kunt nog een woestijnsafari doen of naar het Observatorium of een dagje met de dolfijnen. Wij hadden bedacht om met een boot met doorzichtige onderkant een paar uur de zee op te gaan, maar op zondag doen ze dat niet. En eigenlijk… zeg nou zelf… hebben we zoveel mooie dingen beleefd en ons lichamelijk zowel als mentaal zo bezig gehouden dat een dagje strand ook wel lekker is. We zitten n.b. in het Astral Seaside hotel. We kunnen zo het strand op. En dat doen we, we gaan er een lui dagje van maken en installeren ons met een boek op de luxe strandstoelen op het strand. Het wordt al gauw 27 graden en Diny en ik gaan ook hier de zee in die wel zout is maar lang niet zo koud als de Dode Zee gisteren. Niet te geloven dat het in Nederland echt winter aan het worden is.
Gerhard en Judith zijn hier tijdens hun huwelijksreis in februari 1997 ook geweest en behalve de vliegreis( Gerhard dan) was hen ook dat weekje zon goed bevallen.
We hebben wat rondgesnuffeld in de buurt, kopen een yoghurtijsje met allerlei vruchten en maken ons nu klaar voor ons laatste diner in dit hotel. Morgen is het voorbij. Om half drie vertrekken we hier vanuit het hotel naar het vliegveld Ovda dat een uurtje rijden met de bus vanuit Eilat ligt.

Vakantie algemeen

Geschreven door hetty om 16:50 Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 12 februari 2012

En dan... de Dode Zee

Daarna komt het moment in zicht dat we de Dode Zee zelf gaan bezoeken. We waren al een beetje afgeschrikt doordat het water maar 17 graden zou zijn. Er zijn er al wat die wat terugkrabbelen om zich in het koude water te wagen. ‘Ben trekt de melk al op’, meldt Diny. Hee zeg:’Ik zal alles wel filmen’.
Maar uiteindelijk wagen de meesten zich in het water. Het blijkt 22 graden. Dat valt al weer mee. Ben heeft wat moeite om de zwembroek dicht te krijgen. Hij is blijkbaar afgevallen de laatste jaren… of het elastiek is te slap. Maar toch, wanneer de dames allang liggen te drijven, komen de heren er ook in. Het is een aparte ervaring. We hebben ons krantje vergeten maar het had gekund. Ik krijg door het gespetter zout in m'n ogen Dat is al minder, maar het zout spoelen we wat later goed af onder de douches aan het strand en spoelen de zwempakken goed uit.

Dobberen in het ontzettend zoute water van de Dode Zee

Ieder moment kan de kleur veranderen van het uitzicht op de Dode Zee en Jordanië aan de overkant

Dwars door de woestijn op weg naar Eilat

Fabriek voor de verwerking van zout

Vakantie algemeen

Geschreven door hetty om 16:37 Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 12 februari 2012

Massada

Dan gaat het weer de bus in en komen we aan bij een plek heel hoog op de berg. Het oorspronkelijk door koning Herodes als buitenpaleis gebouwd werd later door een groep vrijheidstrijders met hand en tand verdedigd tegen de Romeinen. In 73 na Chr. Wisten de Romeinen het zo aan te vallen met een stormram dat ze zich over moesten geven. De keus werd slaaf of vrijheid. Ze kozen de vrijheid door elkaar te doden. Alleen de laatste doodde zichzelf. Ongelooflijk verhaal. We gaan er met de kabelbaan naar boven en wandelen rond op de plek waar dit allemaal heeft plaatsgevonden. Patrick vertelt het vanuit zijn hart. Hij is 19 jaar geleden vanuit Nederland hierheen gekomen en 17 jaar geleden getrouwd en volledig ingeburgerd. Wat heeft hij ons al veel verteld en uitgelegd.

Vakantie algemeen

Geschreven door hetty om 16:26 Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 12 februari 2012

Bij de David Fall

Hier bij de David Fall is precies de goede plek om een groepsfoto te maken. Jammer, de maker Günther Konnen staat er niet bij op, maar het geeft een mooi beeld van de zo prettige groep.

Vakantie algemeen

Geschreven door hetty om 16:20 Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 10 februari 2012

De En Gedi Oase

Daarna dalen we af naar de Dode Zee, de weg waar de vertelling van de Barmhartige Samaritaan over gaat. Het is een enorm hoogteverschil Jeruzalem ligt op 1200 m. boven het zeeniveau en de Dode Zee op 400 m. onder dat zeeniveau. Vroeger stond deze Dode Zee in open verbinding met de Middellandse Zee, maar allang niet meer en doordat het er zo warm is en bijna niet regent wordt het water zo zout als wat. Je ziet de witte randen aan de oevers. We maken onze eerste stop bij een oase in de woestijn En Gedi, dat nu een natuurpark is. We maken een behoorlijke klim naar de David Fall, zien de steenbokken, klipdassen, veel aparte vogels, waaronder de gieren hoog in de lucht, een soort marmot. We redden het met z’n allen om heen en terug hoog naar de David Fall te klimmen.

Genoeg steenbokken onderweg...

Op weg naar de David Fall, een hele klim...

Bij de David Fall

Klipdassen, daar had ik nog nooit van gehoord.....

Vakantie algemeen

Geschreven door hetty om 21:11 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 10 februari 2012

Afscheid van Bethlehem

’s Avonds zitten we gezellig na het eten nog wat na te praten in de lobby en maken zo wat meer kennis met anderen.

Zaterdag- het is zover, vandaag wordt een lange dag. Eerst nemen we afscheid van Bethlehem. Vanuit het raam hebben we dit uitzicht met de olijfbomen op de voorgrond.

Vakantie algemeen

Geschreven door hetty om 20:57 Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 10 februari 2012

Naar de Klaagmuur

En dan... na onze vrije moment om even te shoppen in de shoek is het zover. We gaan richting Klaagmuur. Het is vrijdag en de Shabat begint bijna. Het is een wekelijks hoogtepunt dat begint met bidden, zingen en dansen.
We moeten wel eerst opnieuw door een detectiepoortje. Wim mag door na z'n pasje van de pacemaker te hebben getoond. Wij dossen ons uit met hoofddoeken en petjes en gaan naar onze afdeling aan de Klaagmuur. De mannen aan hun kant.
Hier zie je de jongeren die dansen en zingen en dat ondanks de koude regen die intussen naar beneden valt.

Vakantie algemeen

Geschreven door hetty om 20:53 Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 10 februari 2012

De Heilige Grafkerk

Via de Via Dolorosa, of in elk geval een flink stuk ervan komen we bij de Heilige Grafkerk waar naar overlevering de kruisiging en begraven van Jezus zou hebben plaatsgevonden. Dit is opnieuw een verzameling van Armenische christenen, Grieks-orthodoxe christenen en de Rooms Katholieken die ieder een deel hebben. Het blijkt dat de moeder van Constantijn de Grote, Helena omstreeks 350 na Chr, deze kerk heeft laten bouwen. Het is vol prachtige mozaieken en schilderijen. En er zijn veel mensen die hier een soort van bedevaart van maken. Er loopt steeds iemand met wierook te zwaaien.
Dit is een onderdeel van een drieluik maar dan geheel van mozaïek: Jezus die net van het kruis is gehaald en waar om getreurd wordt door o.a Maria, Maria Magdalena,Johannes en Petrus.

De beleving is voor veel mensen verschillend. Hier wordt gekust en aangeraakt en zoals hier worden de net gekochte doekjes op de marmeren stenen plaat gewreven waarop Jezus na de kruisafname zou hebben gelegen. Voor mij een totaal vreemd beeld, maar voor de Rooms Katholieken onder ons blijkbaar gewoon.

Vakantie algemeen

Geschreven door hetty om 20:45 Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 8 februari 2012

Op weg naar de Grafkerk

Vakantie algemeen

Geschreven door hetty om 21:16 Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 8 februari 2012

De Shoek

We nemen opnieuw de smalle stijgende en dalende steegjes door de Shoek, de Arabische markt. Uiteindelijk komen we in een andere wereld, dit keer in de Oostenrijkse enclave terecht, een soort hospitaal waar we heerlijke cappuccino met Apfelstrudel bestellen.

Vakantie algemeen

Geschreven door hetty om 20:58 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 8 februari 2012

De Olijfberg

Gethsemane.

Daarna gaan we naar de Olijfberg van waar we een prachtig uitzicht over de stad hebben. Het is een wonderlijke wereld hier. Voor ons zien we de beide kerkhoven, de Joodse en een voor de Moslims. Op de Joodse wordt net hevig gebeden door 10 mannen in het zwart, Het is ondanks de zon heel koud en het waait heel hard. de hoeden van de orthodoxe Joden vliegen al door de lucht. Patrick legt ons uit wat we allemaal zien van hieraf van Jeruzalem, de Olijfberg waar Jezus zich terugtrok na 'het laatste avondmaal'. Vanmiddag zullen we de plekken bezoeken die zo'n grote rol hebben gespeeld in de laatste week van het leven van Jezus voor de Kruisiging.

Vakantie algemeen

Geschreven door hetty om 20:56 Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 8 februari 2012

De Knesseth

Veel zonnecollectoren en boilers op de daken.

Vrijdag- Vandaag is het de dag om Jeruzalem verder te ontdekken. Dankzij alle verhalen en geweldige uitleg van onze gids wordt er veel duidelijk omtrent deze stad waar vele culturen samen moeten leven. De Arabieren, de Joden, de Armeniers en de Christenen wonen in verschillende wijken, hebben hun eigen winkels, maar toch loopt het van de ene wijk naar de andere gewoon in elkaar over.
De Knesseth, waar het democratisch gekozen Parlement zetelt is als eerste aan de beurt. Het gaat er soms heftig aan toe. Zo ook iemand die op zijn gemak een glas water inschonk, ermee naar degene liep die hij op zijn nummer wilde zetten en plensde dat midden in diens gezicht. Maar er is democratie wat in de landen erom heen niet gezegd kan worden.

Vakantie algemeen

Geschreven door hetty om 20:45 Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 8 februari 2012

De Klaagmuur bij avond

De Klaagmuur

Vakantie algemeen

Geschreven door hetty om 20:16 Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 8 februari 2012

Jeruzalem bij avond

Don, Gijs en Ben proosten hier op de vrede van Jeruzalem.

Het wordt een ontdekkingstocht bij avond. We rijden door de ultra orthodoxe Joodse wijk waar de mannen de Thora bestuderen en daarnaast niet hoeven te werken. Ze leven van een kleine uitkering en hebben meestal grote gezinnen. Het is voor ons of het honderden jaren geleden is. Alles loopt in het zwart met hoeden of keppeltjes. Ook de kleine winkeltjes doen je aan jaren terug denken. De mannen hebben van die pijpenkrullen opzij en lange vlechtjes uit hun kleren hangen. Alles heeft een betekenis zoals het in het Oude Testament wordt vermeld. Patrick laat ons even later de Arabische wijk zien en smalle donkere steegjes, maar ook de moderne winkelstraten. Onderweg op een rustig plekje ontkurkt hij een fles Arak en we drinken allemaal op de Vrede in Jeruzalem. Heel mooi.
Daarna gaan we tot slot naar een hoge plek op de muren waar we de Klaagmuur kunnen zien , de westelijke muur van de muur die ooit door Herodes gebouwd is om de oude stad. Er staan heel wat mannen te bidden. Voor vrouwen is er aan de rechterkant een wat kleiner gedeelte. Ze maken wiegende bewegingen. Patrick vergelijkt het met een soort mediteren.
Het is bijna 12 uur wanneer we uiteindelijk in ons hotel in Bethlehem in ons bed rollen.

Aan het Schoolpad

Geschreven door hetty om 20:14 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 5 februari 2012

Bethlehem

De Geboortekerk.

Dan is het zover dat we op gaan naar Bethlehem. Onze Israëlische Patrick verlaat ons want hij mag de Westelijke Jordaanoever niet in. Een andere gids Abdul neemt het over. Hij spreekt engels maar dat is hier geen probleem. De geboortekerk van Jezus met het verhaal eromheen is voor iedereen bekend. Hij geeft wel even andere instructies: Snel uitstappen, dicht bij elkaar blijven en doorlopen wanneer er jongens je van alles willen verkopen. Dat is wel nodig ook. Bij de kerk wordt eerst nog gevraagd uit welk land we komen. O Holland… O.k!Het is een enorme verandering. We voelen ons wat onveilig nu Patrick er niet bij is, maar er zijn geen problemen. Ook hier zijn er Palestijnse soldaten overal mèt geweer.

Vakantie algemeen

Geschreven door hetty om 22:50 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van hetty's site

↑ Terug naar de berichten