Naar de inhoud

hetty's site

of de belevenissen van een Achterhoekse in Drenthe
akke.beakke.be

Archief

Olaf Wagenvoort

Sascha heeft een broertje.

De eerste kleinzoon voor Ben en Diny is geboren, een stamhouder zoals dat vroeger gezegd werd. Berend en José hebben een zoon en Sascha dus een broertje. Gisteravond belde een opgetogen en opgeluchte oma Diny. Alles goed met moeder en zoon. En met de vader niet te vergeten.
Olaf Wagenvoort heet de nieuwste telg in onze familie. We wensen Berend en José alle geluk van de wereld met dit nieuwe wereldwonder. Ik zit nog wel op een foto te wachten… dat snappen jullie wel hè?
In Hattem wordt er ook een baby verwacht. Gerard en Jetske hopen in november de vierde baby te krijgen. Of dat weer een meisje wordt? Op de echo was nog niets te zien wat op het tegendeel wees, maar je weet het niet…..

Ben and Diny’s first grandson is born, their first son and heir as they called it in former days.
Berend and José have a little boy and Sascha a little brother. Yesterday evening oma Diny phoned in a rapture of delight and relief. Mother and son are well. And also the father, don’t forget him!
Olaf Wagenvoort, that’s the newest descendant in our family. We all wish Berend and José all kinds of happiness with this new little son. I’m just waiting for a picture…. you see?

In Hattem they also are waiting for a baby. Gerard and Jetske van der Kolk are expecting their fourth child in November. Will it again be a girl? On an echo nothing was to be seen that proved to the contrary, but you never know….

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 14:55 Reageer op dit bericht Stuur door

Over instructie, schrik.... en de sauna.

De beide kerken van Emmen Oost. Links De Voorhof met de enorme klokketoren.

Zaterdagmiddag- instructiemiddag. Robin gaat Rick uitleggen hoe de tent opgezet moet worden. Rick z’n vakantie komt in zicht en hij mag de tent van Robin mee. Wij gaan ook even kijken. Het regent dat het giet maar onder de carport is het droog en wordt de instructie luid en duidelijk door Robin gegeven. Handig tentje. Als je de drie bogen gespannen hebt staat hij al en hoeft de rest alleen maar vastgezet te worden.
Judith verwent ons met soep en brood en we hebben een heel gezellige middag.
Tot kwart voor 7. Dan schiet Wim ineens overeind:”De kerk… de kerk…. kosteren…”. Hij schrikt zich een ongeluk. Hij had om half 6 in de Voorhof moeten zijn om de voorbereidingen voor de kerkdienst van morgen te doen. De klok wordt altijd geluid van 6 tot 10 over 6. De bloemen worden gebracht. O o, wat heeft hij er een hekel aan.
Wanneer we thuis zijn gaat hij toch maar even kijken en de andere werkzaamheden doen. Och… morgen staat de kerk er nog wel en kunnen de bloemen vast wel op tijd voor in de kerk staan. Misschien zijn de buren van de kerk zelfs wel blij, want eerlijk gezegd is het een vreselijk geluid... die klokken.
Wim zit nu in de sauna zoals bijna elke zaterdagavond en kan weer ontspannen. De volgende keer dat hij dienst heeft is 5 december en dat staat alvast genoteerd in de agenda!

Saturday afternoon- instruction day. Robin is going to give the instruction about setting up the tent. Rick’s holiday is coming and he may use Robin’s tent. We also go there and have a look too. It’s raining cats and dogs, but it’s dry beneath the carport. Robin’s instruction is loud and clear. Handy little tent it is.. When you have tightened the three bends, he’s standing up and you only need to tighten the cloth of the tent with hooks.
Judith cooked a very tasty soup and we had a nice afternoon together. The cycling of the Vuelta in our own Drente was on tv and the boys are excited about it.
Until a quarter to 7. Then Wim jumped up… shocked…:”The church… the church…I’m the verger this afternoon”. He should have been at the Voorhof at half past 5 to do some arrangements before the service tomorrow. And always the bell ringing from 6 o'olock to 10 minutes past 6. The flowers will be brought in. o..o.. what a frightening.
When we are back at home he goes to have a look and do some arrangements.
Och the church will be there tomorrow and the flowers can be brought in then too. Perhaps the people nearby the church will be glad missing that bell ringing because strictly speaking…it is a terrible noise.
Now he’s sitting in his sauna sweating and relaxing like most of the Saturday evenings. Next time when it’s his turn to be verger again is on December the 5th and that’s already written down in his agenda.

photo: both churches in Emmen-East
On the left de Voorhof with its huge bell-tower.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 15:55 Reageer op dit bericht Stuur door

Vadertje Haan

foto: Dit moet afgelopen zijn.

Hè dat is een pak van m’n hart. Vader Haan wilde maar niet in de hondenbench. Hij hield de wacht terwijl de hennetjes en de kuikens zich tegoed deden aan het voer dat ik drie keer per dag in die bench strooide. Soms joeg hij een jong hennetje er weer uit. Tja… verschil moet er wezen, ook in de dierenwereld. Vanmiddag gingen we even naar Emmen om boeken te ruilen, even naar de ANWB enz. Ik had weer voer gestrooid. Ik denk dat vadertje toch even in de bench is geweest in die tijd, want toen we goed en wel thuis waren steeg er een gejuich op vanaf het terras. Vader haan was in de bench en Wim had gauw aan het touwtje getrokken en nu zat hij gevangen met twee hennetjes. De ene hen redde zich nog door uit de smalle opening, waar de bodem in moest worden geschoven, te ontsnappen, maar de haan plus één hen hadden we!
De aanhanger werd achter de auto geknupt en daar ging het richting buurman Jans. Wim had hem al gevraagd of hij morgen met de buks wilde komen omdat wij die grote haan niet te pakken konden krijgen. Ik vond het maar niks. “Ie-j heb ok helemaole gien geduld, hee kump vanzelf wel een keer, a-j ‘em wieter maor neet voert”, vond ik.
Nu hoefde dat tenminste niet meer.
Even later komt Wim terug en meldt, volgens mij ook opgelucht: “De hane hef geluk. Hee zit al met zien hennegien bi-j Jans in het hok. Jans von et zon mooie jonge hane dat hee noe zien eigen olde hanen geet slachten."

Father Cock is lucky.

Hè, that’s a load of my mind. Father Cock didn’t want to go into the dog bench. He was looking after his hens and chickens while they were eating in the bench in which I put the feed three times a day. Sometimes a youngster was chased off the bench. O yes he is the boss. This afternoon we went by bicycle to the village of Emmen to go to the library etc. Before that I had sprinkled seed in the bench. I think the cock went in and out a few times. When we came home and packed out I heard Wim shouting :”I’ve got him”. Father Cock was caught.
Within the bench Wim brought him with one of the hens to neighbour Jans.
Otherwise tomorrow Jans would have come to us to shoot that cock. We have too many chickens, about 20 and they all are sitting everywhere in the trees and on the roof of the henhouse and also like this on our table. Always  one of the hens is hiding and breeding somewhere and suddenly they are back in the ren with a couple of chicks. I enjoyed it, but it's too much, you see. So that has to come to an end.
After a while Wim came back, he seemed happy, and said: “Our father cock is very lucky. Jans found out he's such a young and beautiful cock that he has put him ànd the hen already in his henhouse. Tomorrow Jans will slaughter their own cock, an older one.
Also I'm feeling happy too.
But this morning I missed his crowing.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 20:53 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Een dag om in te lijsten

foto: de grote pan met de originele van der Kolknassi mèt pindasaus.

Hoewel ik er dit jaar niet zo tegen op zag om jarig te zijn, blijft het een spannende bezigheid.
Ik heb wel eens een verjaardag overgeslagen wanneer we op vakantie zijn, maar ja…. je blijft wel jarig. Ik vier het nu in kleine kring en ik heb het geweldig naar de zin gehad. Overdag een vriendin, een buurvrouw, Ben en Niesje en de kleinkinderen. Het was immers woensdagmiddag. En tegen de avond had Wim de pan met de echte van der Kolknassi klaar. Vanaf het moment dat de jongens met aanhang vanuit hun werk ook arriveerden moest ik verplicht blijven zitten. Heerlijk! De blender die ik wel graag wilde hebben om allerlei lekkere smoothies en shakes te kunnen maken hadden we samen al gekocht.
Ik heb een zee van bloemen, lekkere bodylotion en bonnen om te besteden. Ik had van Mark en Jennifer een speciale bon gekregen van een Artistshop om verf of een doek te kopen. Vreemd bedrag stond er op €39,95. Ik vroeg Mark of hij daar een bedoeling mee had gehad. "Stond er soms een mooi doek voor dat bedrag in die shop van onze Kapitein Nemo"? -Zo wordt hij nl ,door zijn stoere uiterlijk en het feit dat de winkel voor kunstenaarsbenodigdheden in de Kapitein Nemostraat gevestigd is, liefkozend genoemd door onze schildersgroep.- ”Nee hoor”, zei Mark. ”Maar die man moest het bedrag voluit op de bon schrijven en dit wilde ik hem wel even zien doen. Veertig was een makkie geweest".
Tot slot kwam ook zus Diny met Ben vanuit de Achterhoek. Met hen hebben we de avond uitgezeten en plannen gemaakt voor ons tripje in oktober naar Schotland en wie weet….?
Als we gezond mogen blijven nog eens samen op familiebezoek naar de USA? Nee… door al deze bezoekjes en kaarten en telefoontjes ben ik steeds weer blij verrast. Voor ik het bed indook keek ik nog even de mail na en tot mijn verrassing zag ik dat er een speciale mail van Curtis en Berdena was uit Minneapolis.
Al met al….. ik heb ervan genoten!
Dank jullie wel allemaal!

foto: made by Jennifer

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 23:46 Reageer op dit bericht Stuur door

26 augustus 2009-- mijn 66e verjaardag

Eindelijk heb ik mijn gezin eens helemaal bij elkaar en ik wil graag met z'n allen op de foto. Ben offerde zich op en daar begon het spektakel. Nou dit is het geworden!
De boys links: Rick, Gerhard en Mark, daarnaast Jennifer en Judith met Eva en Robin op de voorgrond, En daaraast Wim en ik.

My entire family all together on my birthday. And I would like to have a picture with all of us. So Ben van der Kolk offered himself to take them.
The boys from l. to r.: Rick, Gerhard and Mark, Jennifer with Eva, Judith with Robin and the two of us on the right. And Queeny in front.



422320-02cb2fe8264ae843237b501c1ec7e1f5.jpg
Mijn hele gezin.
Van l naar r Rick, Gerhard, Mark, Jennifer met Eva, Judith met Robin en wij tweeën.
Op de voorgrond Queeny

422320-be94512e9b220a6cd7b67923b6908813.jpg
De mannen, nu met zwager Ben er bij

422320-4fa614dad7bc790376767e3e0168f4fb.jpg
De dames, nu met schoonzus Niesje.

422320-94875f13f372c5aa1998670707273fa2.jpg
Funny faces!

422320-18fde8b336ce39e871930d49e4f8ad43.jpg
Het duurde even, maar nu doen ze even normaal!
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Lekker makkelijk....

Bij Diny zit het altijd goed....

Dat haar van mij dat is wat! Ik ga regelmatig naar de kapper om het bij te laten knippen, maar toch. Mijn haar is supersteil èn eigenwijs. Aan de linkerkant valt het naar achteren en rechts naar voren. Dan zitten er aan de achterkant een paar kruinen. Ik wilde het maar wat langer laten groeien, maar begon volgens Wim op een gegeven moment op ma Flodder te lijken. Dat zal je gezegd worden door je liefste. Ik hield het haar al wat weg uit m’n gezicht met zo’n beugel, minder Flodder zal ik maar zeggen….
Vanmorgen volgde weer overleg met m’n kapster. Nu zijn de zijkanten korter gehouden. Wim vond het meteen vééél beter.
Benieuwd wat Diny er morgen van zegt. Die heeft zulk gemakkelijk haar. Die knipt het zelf en dat van Ben ook. Vorig jaar is ze één keer naar de kapper geweest voor de bruiloft van Jaap en Mirjam. Nou dat mag in de krant. “Laat het toch af en toe eens in model knippen” adviseerde ik haar, want dan staat het nog mooier. “Ach dat gepruts an de kop, daor heb ik toch zon hekkel an”!
Tja… daar kan ik niks tegen in brengen. Dat is persoonlijk. Ikzelf vind dat gepruts wel aangenaam.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 23:56 Reageer op dit bericht Stuur door

Bramenpluk

Deze kleine Laska ging mee, wel niet erg afschrikwekkend zo te zien. Maar ze kon hééél hard blaffen.

Het is bramentijd. Ik heb er een paar jaar niet veel op uit gedaan. Dan ben je net terug van vakantie of nog net niet en dan komt er niet zo van. Ik ben gek op bramen, bramensap, bramengelei. Het moet bovendien heel bloedzuiverend zijn. Ik heb zelf een recept bedacht, wie weet bestond die al wel, van een soort jam, gemaakt van bramensap met vlierbessen en kleine stukjes appel. Als de vlierbessen nog niet helemaal rijp zijn vries ik alvast het bramensap in tot het vlierbessentijd is.
Ooit heb ik er een goede beurt mee gemaakt toen ik een afspraak bij de tandarts vergeten was. Toen ik voor de nieuwe afspraak kwam bracht ik een potje bramen-vlier-appelgelei voor hem mee. Hij is het nooit vergeten.
In de tijd dat we in Hengelo woonden, o…zóóó… lang geleden… de kinderen gingen nog naar school, ging ik er vaak op uit om in de houtwallen richting Boekelo bramen te plukken, soms met Marijke of Betsy. Maar ook wel alleen. Gewapend met emmertjes en een wandelstok ging ik op pad. Wanneer ik alleen ging nam ik kleine Laska vaak mee. Een hond schrikt mannen met slechte bedoelingen af… toch? En…. het broodmes dat ooit van mama was in de fietstas. Ha! Niet dat ik er ooit mee zou steken, maar gewoon voor m’n eigen, en meer nog Wim z’n rust. Toen ik het pas nog aan Gerhard vertelde kwam die niet weer bij:"Je denkt toch niet dat je de kans kreeg daar iets mee te doen". Weinig dunk van z'n moeder in de kracht van haar leven....
Ik kom net terug van een rondje bramenpluk hier vlakbij samen met Tessa en Queeny, maar tegenwoordig zonder broodmes. Die doet nu dienst in de caravan, gewoon waarvoor het bedoeld is.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 08:03 Reageer op dit bericht Stuur door

Mama Mia

Mark samen met Sacha

Over het algemeen slaap ik goed, maar soms is het zo druk in m’n hoofd dat ik die niet op tijd leeg kan maken en dan blijven de gedachten rondtollen. Ik probeer dan zoals ik geleerd heb op de yoga om alle gedachten te laten komen en rustig weer te laten gaan.. Vannacht lukte dat niet en ondanks een beker warme melk om half twee was ik om half vier nog wakker. Gek is dat!
Maar nu, midden op de dag, tol ik bijna om van de slaap. Heb ik straks wat in te halen. Je gaat dan zitten denken wat je zo uit de slaap kan houden.
--In de eerste plaats koffie ’s avonds. Daar word ik wel erg helder van. Drink ik dus niet meer na half 8.
--Ten tweede niet meer dan één glas wijn ’s avonds. In de meeste wijn zit sulfiet en daar ben ik allergisch voor. Dan begint me alles te jeuken. Misschien is er wel meer waar ik zo onrustig van word. Ik moet maar eens onthouden wat ik eet of drink ’s avonds.
--Dan verder : vergaderingen en drukke visites. Zijn ook bij de top 3 om wakker van te liggen. Heb ik dus ook niet vaak meer.
Je kunt beter iets bedenken om juist ìn slaap te komen.
Eigenlijk ben ik een avondmens. Ik kan gerust om 11 uur ’s avonds de wc staan schoonmaken, tot grote ergernis van Wim. Die kan zich dat na 46 jaar nog steeds niet voorstellen. Maar…. een beetje lichamelijk werk… helpt ook.
De beste tip is: Lekker een ontspannende film kijken. Laatst heb ik samen met Susan bij haar thuis op de bank Mama Mia gekeken. Daarna op de fiets naar huis… beetje frisse lucht snuiven en even de hond aaien. Dat moeten we vaker doen.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 08:37 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Allemansvriendje?

Zaterdag 22- 8. Natuurlijk had ik deze week meer willen doen, vooral meer fietsen. Maar als de hitte zo toeslaat als woensdag en donderdag ben ik nergens meer.
Het was mooi om op de terugweg toen we nog even bij Ben en Diny langs gingen te zien hoe Josca helemaal op de plek is bij hen. Ook met teckel Jippe is het koek en ei. Toen we aankwamen lag Josca bij de wei op paard Vera te passen. Ik verbeeld me steeds dat ze me herkent, maar volgens Ben… net als z’n vroegere bazin Jannie al zei…. is het een allemansvriend. Toch denk ik…..
Mark had alles hier aan het Schoolpad perfect verzorgd, de dieren, de plantenbakken en zelfs de tuin was gesproeid. De laatste dag was het niet nodig, maar met het onweer was de stroom er wel afgeslagen. Dan is het toch goed dat er een oppas is.
Alles is weer bij het oude. Tessa is er weer, het terras is schoongeblazen, schrikdraad vrij gemaakt van takken, boodschappen gedaan, voor Rick een hele gezond diner gemaakt met veel groente.
Nu zit Wim op tijd in de sauna want vanavond komt er weer een James Bond op tv…. En dat mag je niet missen vindt hij.



419615-732edd87a83fae873507ab167bb7250c.jpg
Oude baas

419615-7af3dd7396c25cf9b069bd301df203dd.jpg
Nieuwe baas.

419615-94dc51144d08c3f5244359e4ac2b1991.jpg
Ook Jippe vindt Josca helemaal het einde.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 15:02 Reageer op dit bericht Stuur door

De landingsplaats

De landingsplaats... over de brug en aan de rechterkant.

Op die héééle warme dag, 20 augustus 2009, de mussen vallen bij wijze van spreken dood van het dak, rijden Wim en ik rustig in Vorden en omgeving. De stop is bij Super de Boer waar een goede airco voor een tussentijdse verkoeling zorgt.
Op de terugweg rijden we via de Schuttestraat weer richting Linde en zien dat de VVV hier niet stilzit. Een lekkere zitplek is er gecreëerd aan de Hissinkbeek vlakbij 't Hissink en de Leopoldhoeve. Daar in de schaduw en met een zoel windje in de rug zitten we even.
Als we 20 jaar geleden onze eerste Swalbennest (van Knaus) hebben kamperen we ook al bij Johan en Joke achter het -toen nog- kippenhok en stoppen we hier met de auto. Dan is er nog geen picknickplaats of iets van die orde, maar wel een mooie platgetreden plek, precies goed om lekker te zitten lezen. We slepen een paar klapstoeltjes en boeken mee naar de kant van de beek.
We zitten er amper 10 minuten of een prachtig schouwspel ontvouwt zich. Familie Zwaan komt aan zwemmen met 10 prachtige jongen. We willen het fototoestel al in aanslag brengen wanneer vader zwaan zich regelrecht naar ons toe beweegt, zo te zien met een kwaaie kop.
Ik ben al heel snel in de benen en sta al in het bos. "Wim kom op.. die beeste bunt geveurlijk as ze oe niet mot". Wim was nog nooit voor een eend of zwaan uitgeweken en is dat ook nu niet van plan. Tot vader zwaan met vleugelgeklapper de wal op komt.
Ik kan je vertellen dat Wim snel naast me staat met z'n klapstoeltje en met blote bene in de brandnettels. We begrijpen dat dit de vaste landingsplaats van de familie is en hebben ze maar gauw met rust gelaten.


 



419017-dc5ed1092e67557ebf3fec82ca00ac84.jpg
Een ideale picknickplaats

419017-99d24bb784c7c078e2904e29fe328c36.jpg
De landingsplaats van de familie Zwaan
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 18:50 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van hetty's site

↑ Terug naar de berichten