Naar de inhoud

hetty's site

of de belevenissen van een Achterhoekse in Drenthe
akke.beakke.be

Archief

Hello Goodbye

“Nee h腔.  “Ja… toch”.  ’t Is jammer maar alle oranje kan weg of in de kast. We hebben Mark en Jennifer maar ondersteund in deze trieste aangelegenheid. Ik hoop dat Gerhard en Robin deze klap ook te boven zijn gekomen.
Het had geen haar gescheeld of we hadden geen oranje gezien. Rick kwam pas om 10 over 5 i.p.v. 10 over 4 aan. Toen was de bagageband stuk. En tot overmaat van ramp werd bij het afrekenen op het parkeerdek  Wim z’n betaalkaart ingeslikt en moest er iemand bij komen om die weer tevoorschijn te toveren.
Het wachten was trouwens helemaal niet zo vervelend. Je kreeg zo’n Hello Goodbye gevoel bij het zien van al die blije gezichten. Opa’s en oma’s werden opgewacht. En opa’s en oma’s wachten op hun kleinkinderen. Het waren allemaal mensen die op de vlucht van Calgary aan het wachten waren… dus ook veel verhalen over Canada. Je hoefde iemand alleen maar aan te kijken en ze begonnen meteen te vertellen. Er was een hele familie bij met een stokoude opa en oma die hun eerste achterkleinkind voor het eerst zouden zien. Er werden stoeltjes voor ze aangesleept bij de reling. Maar toen een kleindochter beweerde dat Calgary aan de kust en Vancouver verder het binnenland in lag.... wer ze wel door die oude opa met stok gecorrigeerd. We zaten er weer helemaal in.
Op de heenweg naar Schiphol komen we altijd langs Soest en ook nu hebben we Gerke en Wim verrast met een bezoekje. We hadden nu van te voren niets gezegd omdat Gerke met haar been in het gips zit na een nare val in de badkamer en geopereerd is. “Er zit geloof ik een hele ijzerwinkel in dat been”, zei ze. Ze heeft nog steeds veel pijn. Hermine was er ook . Morgen komt Nienke om Wim z’n aandeel in de huishoudelijke beslommeringen ietwat te verlichten. Altijd fijn om elkaar weer te zien. Gerke heeft de gemakkelijke stoel van tante Hermien met zo’n uitklapstuk… je weet wel. Niemand wilde dat ding hebben nadat tante Hermien overleden was. Nu komt het weer goed van pas!

En wie is er altijd blij wanneer we thuiskomen?  Natuurlijk onze Tessa en even later strijkt ook Suze met haar zachte staart langs onze benen.[/



40301-0cfd530859408dce1f52aabe9129ebf6.jpg

40301-bf0c164c05ff642fac77b3cab1ad7a17.jpg
Daar komt de reiziger... de Canadees... voor de tiende keer.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 11:39 Reageer op dit bericht Stuur door

Op reis in de tijd.

“Nee… wij geloven in de Bijbel”, hoorden we een moeder haar kinderen uitleggen in het Ecodrome. “En Adam was met Eva getrouwd”. We hadden net een reis door de tijd gemaakt in een karretje die je door alle tijden heen loodste mèt het geluid en de levensechte beelden van dinosaurussen en leeuwen, mammoeten en ontelbare andere dieren er bij. Nee de evolutie theorie die er van uit gaat dat alle leven door de tijd heen ontstaan is gaat er niet bij iedereen in.
We hadden nog een paar railrunners bij onze 60+ kaart van de NS en Robin en Eva gingen gratis op onze vrije reisdag met ons mee naar Zwolle om nog eens het Ecodrome te bekijken. De treinreis eerste klas was al een belevenis in zo’n afgesloten coupé op de pluche stoelen.
In Zwolle was er geen bus te bekennen vanwege de staking en het ritje in een echte taxi was helemaal het einde!
Het begon allemaal in de ijstijd. Er was een knots van een wolharige mammoet en nog veel meer andere dieren te zien en te horen die toen konden overleven. Het geluid hierbij was voor kleintjes wel wat angstaanjagend. Eén moeder moest wel heel erg haar best doen om haar dochtertje mee naar binnen te krijgen. Uiteindelijk lukte het met haar vingertjes in de oortjes. Eva zat al gauw in een Lappentent en Robin zocht met zo’n computerplaat alle vogels op die bij een bepaald nummer hoorden. Tja… en dan de doolhof. Wims advies om altijd maar rechts te houden bleek te helpen. We hebben gekanood in zo’n Canadese kano. De kinderen peddelden er lustig op los…. hadden ze vaker gedaan. Verder de Jungle, de otters,de slangen en de spinnen. We besloten de middag met een Plate Ecodrome in het restaurant.
Eenmaal thuis bleken die twee niet te moe om nog even zich uit te leven op de trampoline.
Maar toen we bij Judith met een lekker kopje koffie wat bij zaten te komen was het op de bank waar Robin zich had geïnstalleerd toch al gauw verdacht stil.


40113-f8abc31f30e767357d163ec71e21d907.jpg

40113-f648e483c3bbeaf37a236bb62a66c078.jpg
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 00:12 Reageer op dit bericht Stuur door

Over Oranje, een voorstopper, een linkspoot en..... Rick

Nog één nachtje slapen… en Rick is weer terug uit Canada. Hij treft het….of niet natuurlijk, want we rijden in één streep door naar huis. De voetbalwedstrijd Nederland—Rusland is op de buis. Als Nederlander mag je dat toch niet missen. Het kan de laatste wedstrijd zijn als ze verliezen in deze kwartfinale en dan kan alle oranje in de vuilnisbak. Maar ik reken op winst natuurlijk. Ik ben wel geen voetbalfan, maar ze spelen geweldig.
Wanneer Gerhard en Mark moesten voetballen of zoals nu Robin…. Ja dan vind ik voetbal leuk. We hebben heel zaterdagen op het voetbalveld doorgebracht. Wim heeft me wel eens tegen moeten houden als ik het veld op wou omdat zo’n knul Mark op z’n hakken zat te trappen. Zomaar om te pesten.
Of ik deed gewoon m’n handen voor de ogen wanneer Gerhard z’n been uitstak om een bal te stoppen. Die heeft heel wat blauwe plekken opgelopen. En dan heb ik het nog niet over de beenbreuk die hij vlak voor z’n trouwdag opliep en hij tot pechvogel van het jaar werd uitgeroepen. Hij was dan ook voorstopper zoals dat heet. Mark zat meer in de voorhoede en tilde altijd net op tijd z’n benen op. Die wist weer goede voorzetten te geven als linksvoor. Hij is een linkspoot. Zegt dat jullie wat? Het allerliefst schoot hij ze er natuurlijk zelf in.
Maar de tijden van DZOH1 of Beilen 1 of SVBO1 of zelfs Emmen1 zijn voorbij. De volgende generatie is aan de beurt. Robin voetbalt omdat hij een teamsport leuk vindt. Gerhard is hun trainer/coach en doet dat met overgave. Het mooiste vind ik altijd wanneer ze aan het eind allemaal een keer op het doel mogen schieten en elkaar daarna de hand schudden.
Nou Rick… wij houden het bij kijken. Maar wel juichen bij de doelpunten hè! Heb je al wel een oranje pet?
Eva heeft Mark beloofd dat ze morgenavond wanneer ze in Breda is net zo hard zal juichen bij een doelpunt als in Sleen.


39431-568cbfd3e106cf66f75e575d6286cf6b.JPG
Deze prent stond vanmorgen bij ons in de krant--Dagblad van het Noorden

39431-6f8b4e54577e8bcbc91bb6d1fccf1c74.jpg
Gerhard als coach bij de E-tjes

39431-bf62241a23b107e48f831d96670bdd8e.jpg
Ja... de pechvogel van 1996
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door hetty om 22:43 Reageer op dit bericht Stuur door

De baron

Een deel van de buurtschap Linde hoorde bij het Kasteel De Kieftskamp en daar woonden vroeger de baron en barones van de Wall Bake. De boerderijen die bij De Kieftskamp horen zijn te herkennen aan hun rood/wit/groene luiken. De baron hield niet van vreemden op zijn terrein. Hoe minder mensen hoe liever het hem was.

Maar het eerste stuk van de Lieferinkweg vanaf de Lindeseweg is er in de 40-er jaren zo slecht aan toe dat er onder de aanwonenden en belanghebbenden een inzameling wordt gehouden om dat stuk van een harde ondergrond te voorzien. Zo komt pa bij de baron aan de deur en vraagt beleefd om een bijdrage. Hij heeft er toch ook belang bij! Maar pa wordt boos en hooghartig door de baron met zijn hoge hese stemmetje weggestuurd. Hij zei zelf:”Ik bun as een hond weg ‘ejag”.

Niet lang daarna rijdt pa op zijn fiets op het fietspad naast die blubberboel, het enige stukje dat te berijden is. Maar daar komt hij de baron tegen op zijn paard. Het paard met z’n vier mooie witte beentjes loopt ook op het fietspad. Ze komen elkaar halverwege tegen. Dan zegt pa en ik hoor het hem zeggen:”Daor heur i’j met oew peerdjen”, en wijst op de blubber. Zonder iets te zeggen stapt de baron met z’n paard  de modderpoel in. Het wit van de paardebeentjes is snel niet meer te zien.

De volgende dag komt de baron persoonlijk bij pa aan de deur en overhandigt hem ƒ100.

 



38913-f58623de01aaba8d49e316f07db3d56e.jpg
Eén van de acht kastelen van Vorden: De Kiefskamp

38913-09cb2d1a9a98cab90a95f98520825d31.jpg
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 13:11 Reageer op dit bericht Stuur door

Tompoezen

Hier zitten ze nog bij Johan op de tractor-- 1972-- Rick en Mark

Vanmiddag hebben we tompoezen gemaakt, Robin en ik. Je weet wel zo’n kant en klaar pak met stukjes bladerdeeg en meel dat je moet mengen met melk om zo’n lekker dik roompuddingpapje te krijgen. Ja, daar had Robin echt zin in.
Hij had al flink gras gemaaid. Het ziet er weer helemaal pico bello uit rond het huis.
Robin maakte de vulling en ik probeerde het glazuur zacht te krijgen in een kopje heet water.
Ondertussen vertelde ik natuurlijk dat papa Gerhard vroeger ook zo’n ster was in het maken van tompoezen. Samen met vriendje Ipe maakten ze eens deze lekkernij terwijl wij al aan de koffie zaten. Even later komen ze met het lekkers….  hele platte tompoesjes zonder veel gele room. Tja… als je twee van die lekkerbekken zo iets laat klaar maken moet er veel afgelikt worden natuurlijk… de garde… en de lepel… en het schaaltje.
“Ik denk dat Eva dit ook wel leuk zal vinden”, vond Robin al smikkelend. Doen we dat volgende week toch nog een keer.
Binnenkort gaat hij ook nog weer mee naar Johan en Joke op camping De Boomgaard. Wanneer hij vakantie heeft moet Judith nog een week doorwerken en Gerhard helemaal
 Komt goed uit.
“Weet je wel dat Gerhard daar vaak logeerde toen Johan en Joke pas getrouwd waren”? ‘s Avonds werden er vaak frikadellen in de pan gegooid… 10 stuks. Twee voor Joke, vier voor Johan en vier voor Gerhard. Ja… die Gerhard… weet ook wat lekker is. Met een verjaardag draaide hij z’n hand er niet voor om frikadelletje speciaal te maken voor de hele familie.
Tja… die tijd is geweest…… Toen kon hij nog door een lampenglas.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 09:38 Reageer op dit bericht Stuur door

Een dag met van alles wat....

Toen Rick 3 jaar geleden terug kwam van z'n vakantie in Canada hadden we met z'n allen z'n kamer verbouwd en drinken hier met hem op z'n nieuwe huis.

Kom over een jaar maar weer terug”, zei vanmorgen de cardioloog tegen Wim. Hij heeft alle controles weer gehad, zowel van de pacemaker, als ook een hartfilmpje, een echo en een gesprek met dokter Engbers. Toen hij vroeg naar verdere medicijnen vertelde Wim over z’n peesontsteking in de schouders. “Veel bewegen”, was het advies of zoals Muilwijk onze huisarts altijd zegt: Rust Roest.
Wij dus op de fiets naar het dorp…
----naar de tandarts. Oei!  Ik had het nog niet willen zeggen… zo pijnlijk…. Ik krijg – nou ja krijg - ………..een bovengebit. Je weet wel die  je ouders vroeger in zo’n kommetje water naast het bed hadden staan. Het is niet anders. Nadat ik op m’n kleine kiezengebitje was gaan staan - lach niet-  kon die niet meer goed gebogen worden. En de ene hoektand is ontstoken en moet er uit….. Dat is het einde. Ik kan het nog net uitzingen tot na ons Antwerps avontuur eind juni, maar…. De eerste dagen na 14 juli hoef ik even niemand te zien. Dan kruip ik  een paar dagen in mijn hol.
Maar tandarts Prakken heeft aan de hand van mijn gebitsfoto laten zien dat het verwijderen – hu….-  geen probleem zal opleveren.
----de Bibliotheek. Alles is geautomatiseerd. Na een jaar heb ik het allemaal door hoe het werkt met het scannen, betalen van boetes, inleveren en lenen. We hebben boeken over Engeland, een dvd over Denemarken en  een boekje over de  Benelux gehaald. Je ziet dat we nog niet goed weten wat het gaat worden in augustus als onze oppas er is.
----Naar het huis van Rick. Even controle. Nou alles is daar in orde hoor Rick. De buxussen op het balcon hebben de droogte overleefd. Nu Geesje even uit de running is heeft Pa gestofzuigd. De helft van z’n vakantie zit er al weer op. Zou hij al een beetje naar huis verlangen?


38539-db329caba43a5dc8d124c4366b8a11fd.JPG
Ricks home is his castle

38539-4c58d3000572e1bbd5dd9637c52340f6.JPG
En een nieuwe keuken.

38539-631d258ed714390d15c9a6674dd3ee3a.JPG
Rick voor z'n nieuwe Canada-wand met Moose en Bold Eagle
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 23:15 Reageer op dit bericht Stuur door

Ik zie een geest....

“Ooooo… ik zie een geest”. We zien ineens Gerald lopen in de tuin bij Susan. " En dat kan toch niet. Die zit nog in Zuid Frankrijk". Wim en ik zitten net bij haar aan de koffie, want haar Bonnie komt over een paar weken logeren! De vorige keer dat ze bij ons logeerde was Scott er nog. Ach… wat waren die twee het met elkaar eens. Vooral rustig aan doen. Alleen als ze een stok zag of één van de katten. Dan kwam er ineens leven in de Bonnie-brouwerij. Ze is ook al dertien en gelukkig nog goed gezond. Ze krijgt wel tabletjes voor de gewrichten. Ja Bonnie wordt in de watten gelegd en dat gaan wij straks ook doen. Wie even hiernaast en onder kijkt zal Bonnie daar ook tegen komen. We noemen haar: De lachende hond!
Ja…. Gerald is weer terug. Hij is een week eerder terug gekomen dan gepland. In Zuid Frankrijk was het nl slecht toen het hier steeds mooi was. Hoe zou het Dick en Anda vergaan op hun mooie stekje met uitzicht op de Middellandse Zee. Dat is daar vlakbij. Ook onderweg naar Nederland?
Gerald lijkt erg tevreden over hun tuin. Binnenkort komt hij ook bij ons kijken of we zijn adviezen opgevolgd hebben. Zelf zijn we erg blij met hoe de tuin er nu uitziet. Vooral het extra stukje gazon voor het huis op de plek van de oude sering in een stukje wildernis. Het geeft meer rust. Ik ga er toch maar gauw hier en daar met de schoffel door voordat Gerald komt.

37340-b5dd34e72c0cfcb505f059ce1fc67a13.jpg
Bonnie...... de lachende hond.

37340-8fb3cd5de48049beb6ccf395c046ecb2.JPG
Ja... wij doen het rustig aan. Scott en Bonnie.

37340-064e63819e206cc8ef155e934297442d.JPG
Bonnie ontdekt Loedertje
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Nee......ik heb me niet verveeld!

“Nou… ik heb me ook niet verveeld”, meldt Wim als ik ’s avonds in de stoel plof.. Buurman Jans kwam ’s morgens al op tijd om Amber en Sara te bekappen. Amber was de gemakkelijkste. Die wordt ook verzorgd door Eva. Sara wil wel geborsteld maar krijg je niet aan het lopen. 
Jans is nogal direct. Hij zegt:”Pootje”en grijpt de pony bij de poot. Wim houdt haar verder in bedwang. Maar bij Sara was het even anders. Die vocht er tegen en Wim zit nu met een door het touw verbrande plek op z’n arm. Tja… die Shetlanders hè!
Sara is een dochter van Kitty die bij Jans en Geesje loopt...ook niet zo'n makke. "'t Is net als bij Saddam Hoessein", zegt Jans. "De vader deugt niet en z'n zoon evenmin"!
’s Middags is het andere koek. Wim gaat met Gerhard en een stel 10-jarigen naar het Planetron in Dwingeloo. Robins verjaardag moet nog gevierd worden met een stel klasgenootjes. Hij heeft het geweten! “Man..o..man... ,ik wist niet dat daar zoveel geluid in zat… in die jongens”, zegt Wim. Maar ze vinden het allemaal geweldig. Ach...hij is ook niks meer gewend.
Gerhards 5e verjaardag herinner ik me nog heel goed. Dat was in december met slecht weer. Het zou een pannenkoekenfeest worden. We begonnen altijd met de taart met kaarsjes. Terwijl die kaarsjes brandden vertelde ik dan een verhaal. Het was heel gezellig tijdens het eten en drinken en uitpakken  van de cadeautjes. Toen waren ze al wel heel lang stil geweest vonden ze blijkbaar. De spelletjes boeiden ze maar even en toen wilden ze alleen maar donderjagen. Ken je dat? Wim kwam precies op tijd thuis want pannenkoeken bakken èn de ploeg vermaken bleek onmogelijk.
Tijdens de film in het Planetron afgelopen zaterdag zijn de boys rustig, maar in de hal later moeten ze zich gewoon ook even laten gaan. Wims oren tuiten er nog van.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Galeriedag!

Het was weer een ouderwets gezellig dagje: onze jaarlijkse Galeriedag. Ellen organiseert dat elk jaar voor haar cursisten en wij zijn daar blij mee.
Ons eerste doel is Galerie Lauswolt in Olterterp bij Drachten. We krijgen een rondleiding door de eigenaar. Hij vertelt dat er tegenwoordig meer vraag naar figuratief werk is dan vroeger en dat hij straks met een aantal schilderijen naar een grote galeriedag gaat in Utrecht. Dat kost hem wel € 25000. Hij neemt o.a. ook een Helmantel mee. We zien hier heel uiteenlopend werk van o.a. Yaffa Wainer, Doet Boersma en Gerriet Postma. Deze laatste heeft zichzelf ontwikkeld tot een wereldberoemde abstracte schilder. In een film laat hij zien hoe hij werkt.
Dan gaan we richting Heerenveen naar het Landgoed Zofier. Hier is een galerie in een oude origineel gehouden boerderij en er is een beeldentuin. We zitten een tijd ook lekker in het zonnetje.
Ook de beelden tuin La Lanka in Wijnje is de moeite waard. Er zijn hier meer komische beelden. Meer lachen dus!
We gaan lekker even Drachten in voor we ons op het terras neerlaten van het voormalig gemeentehuis van Drachten. Sam doet nog een poging de hele groep bij elkaar te laten zitten, maar de stoere Fries wil z’n extra stoel niet afgeven. Nu heet het het Smelnehûs waar je inderdaad lekker kunt eten. Het wordt een bijzonder gezellige afsluiting. We zijn pas tegen 11 uur weer bij onze eigen galerie Helderrood.

Interesse in dierenportretten? Neem een kijkje op www.hettysite.nl


36700-e714fa4a0bbb39df9c28c7e805446fc9.jpg
Prachtig beeld in de laatste beeldentuin

36700-ab9ef5e3344c3f3035615781272cad38.jpg
Ria en Angelique zitten lekker in het zonnetje.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 23:51 Reageer op dit bericht Stuur door

4 -- 1

Als ik het goed heb begrepen heeft de Canadese familie ook de live uitzending van de wedstrijd Nederland - Frankrijk gezien. Die zaten 's middags al voor de buis, want het is daar 8 uur vroeger.
Wijzelf zaten bij Mark en Jennifer. Onderweg zagen we de versierde straten en huizen en partytenten.
Eva en Mark waren geheel in stijl zoals het hoort, beiden met oranje pet. Bij ieder doelpunt rende Eva met oranje wuppiespet met Queeny naar buiten om een rondedansje te maken. Hun buurmeisje deed hetzelfde geheel in oranje gehuld en met een oranje paraplu. Het was me wat. Bij elk doelpunt was het vreugde gebrul niet van de lucht.
Zelfs bij het tegendoelpunt rende Eva naar buiten. Wij roepen van: "Nee... Eva dit is de andere partij". Maar ik deed nou gewoon m'n beide duimen naar beneden hoor"!
Ik moest even weer aan Ger denken. Ooit - zo'n 20 jaar geleden- fietste buurman Ger in zijn enthousiasme als een gek de Rietlanden rond in een oranje bloes van z'n dochter, een oranje emmer op z'n hoofd en een knal oranje plumeau in z'n hand.
Ik kan er niks aan doen... ik vind het geweldig als ze winnen.... maar.......  ik kan me er niet over opwinden. Saai hè? Misschien moet ik maar een glaasje wijn proberen tijdens de wedstrijd.


36316-0180612eaa52b7a974868d2074cf9df6.jpg
Het Meerveld in Emmen doet en masse  mee!

36316-c6d70df679a7cbc69d0883f464e1088d.jpg
Spannend!

36316-a6e6f5b59ce6badcc1bd52681a2ad4ef.jpg
Na het 4e doelpunt ging Wim helemaal uit z'n dak!
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 16:52 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van hetty's site

↑ Terug naar de berichten