Categorie: Familieperikelen

Tussen de bedrijven door gaat Robin achter de computer. De muts... och, die houdt hij maar even op.

“Noe zie wie-j vanaovend niks van ‘et vuurwerk, zegt Wim wat sipjes. Het is dik van de mist als we naar Gerhard en Judith rijden. Daar zullen we van 4 tot een uur of 8 zijn . Ik heb wat appelflappen mee en Wim een fles wijn. Edith zorgt voor een lekker gevulde erwtensoep. Het is nog steeds dik van de mist als de mannen om 7 uur naar buiten gaan om een vuurwerkspektakel aan te richten. Het valt mee. Als er gekleurd vuurwerk met gekleurde Bengaalse ballen afgestoken wordt zien we de hele buurt afgetekend tegen al die mooie kleuren. Het is erg gezellig samen.
Wim moest vroeger niet veel hebben van vuurwerk, veel te gevaarlijk, maar op lang aandringen van de jongens bestelde hij dan toch een kinderpakketje. Dat werd oudejaarsochtend samen met de jongens opgehaald. Eén keer kwamen ze allemaal glunderend zelfs met een enorm pakket aanzetten. “Kinderpakketje”, vraag ik? “Ik heb het nog gezegd, klopt dit wel, maar ze zeiden als er je naam en adres op staat is het goed. En er stond echt van der Kolk Marnixstraat 40 op.”
Nu koopt Wim al jaren zelf geen vuurwerk meer, maar Gerhard en Mark gaan steeds even de grens over en halen in Meppen hun voorraad. Nee….  geen kinderpakketjes.
Om 10 voor 12 schenkt Wim thuis onze glazen vol en we klinken met z’n tweeën op het nieuwe jaar:”En dat we maar samen oud mogen worden!”
Even later staan we buiten. Het is helder en aan alle kanten zien we het vuurwerk de lucht in gaan. Bargeroosterveld is het best te zien en buurman Alle heeft de prachtigste gekleurde fonteinen en vuurpijlen... ook vast geen kinderpakketje...

Rick heeft z’n uitje er weer op zitten. Begin december belde Berend hem al:”Heb je nog tijd over tussen kerst en oud en nieuw? Kom je dan weer naar Apeldoorn?” Het begint op een goede gewoonte te lijken om in die dagen naar Berend en José te gaan. Vandaag brachten ze Rick weer naar huis. De badkamer moest natuurlijk bewonderd worden en even later kwamen ze met z’n allen naar het Schoolpad. Sascha moest even kennis maken mat Tessa en de katten, maar toen was ze er door. Olaf ging gewoon z’n gang en vond alles best hier. Ze kunnen goed samen al spelen, die twee.
Rick is de hele middag nog in de ban van de stoomtrein waar ze dinsdag meegereisd hebben van Apeldoorn naar Eerbeek. Hij schijn op een videoclip te staan van een band. Rick vindt dat geweldig.
Gisteren zijn ze bovendien nog naar Ben en Diny geweest, net op tijd voor Berend om Diny te helpen met het röllekes maken. En dan naar de Boomgaard. Zo waren het wel heel mooi bestede dagen samen. Ze brachten een zak röllekes uit Eefde mee en ze smaakten net zo lekker als die van Anja...ja wel met slagroom natuurlijk.
Gerhard en Judith, die ook vrij zijn, komen gezellig langs met Ziva en Robin. Zo zien de neven elkaar weer eens.
Olaf schijnt gek te zijn op alles wat paard is en moest mee naar de pony’s. Hij ploegde ervoor met die beide beentjes door de sneeuw. Hij zal toch wat van de genen van z’n opa en oma meegekregen hebben.
Wim had de ouderwetse van der Kolk nassi al voorbereid en er werd flink toegetast.
En straks.....? Dan komt Frank, van de buren, helpen met het appelflappen bakken. Er is een bestelling binnen van Mark en Jennifer. Die eten ze graag met oud en nieuw, maar Judith bakt altijd zelf net als de buurt hier, die bezig is met kniepertjes en spekdikken.