hetty's site

Donderdag 17 november 2011

Van mien mag ie wel weer thuus kommen...

De achterkant van het kasteel de Slangenburg staat in de steigers wegens onderhoud aan de buitenkant.

zondagavond--Alleen al de maaltijden en de koffie- en theetijden houden je al bezig over de dag heen, maar na de koffie ’s avonds gaan we naar de completen in de Abdij die iets verderop in het bos ligt.
Het is een avondgebed als besluit van de dag. Een voor een komen de monniken binnen lopen, de oudste met rollator. De stilte is voelbaar en de zang van de monniken klinkt erg mooi, vooral het laatste deel als de lichten uitgaan, alleen het altaar verlicht is en de slotzang volgt. We worden er allemaal stil van.
‘Van mien mag ie wel weer thuus komm’n’, zegt Wim als ik hem wat later bel. Hij heeft er al genoeg van. Dat wil ik graag horen natuurlijk. Ik bel hem ook om de Zuidafrikaanse lelies binnen te zetten want ik heb het idee dat het vannacht wel eens kan gaan vriezen. Hij heeft geen idee welke potten met planten ik bedoel en met de telefoon aan z’n oor zoekt hij buiten de vorstgevoelige planten. Gelukt. Morgen gaat het weer naar huis. Het zijn maar drie dagen maar wat kun je toch veel beleven hier.

Vakantie algemeen

Geschreven door hetty om 16:34 Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 17 november 2011

De Slangenburg in de mist

Tussen de middag is de mist nog steeds niet opgetrokken. Jammer, maar ja...het is ook november.
Na het middageten spreekt de pastor dan ook de passende woorden:
‘Wat een mist’, zegt de pessimist.
Hij trekt op’’ , zegt de optimist… ‘die mist’.
Deze middag maken we opnieuw een mooie wandeling door de bossen om de Slangenburg. Weinig zicht, maar toch prachtige herfstkleuren. Helemaal opgefrist komen we terug voor de koffie. Even later kijken bekijken we de expositie van Ada Westra in het Koetshuis van de Slangenburg. Ze schildert mooie abstracte werken, maar ook leuke portretten die weer heel precies zijn uitgevoerd. Als ik haar complimenteer met het schilderij dat ik het mooiste vind hebben we meteen een leuk gesprek. Ze zal mijn site met schilderijen ook gaan bekijken. Er staan ook prachtige keramieken voorwerpen van Margriet Harbers. Leuk om zo samen een expositie te hebben.

Ook in de mist is een wandeling rondom de Slangenburg de moeite waard

Vakantie algemeen

Geschreven door hetty om 16:34 Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 16 november 2011

Zondagmorgen op Kasteel de Slangenburg

Onze gastvrouwen Lucia en Petra doen alles om het ons naar de zin te maken. Na de koffie kunnen degene die er zin in hebben luisteren naar gedichten van Petra die aangevuld worden met zang van Lucia die een prachtige sopraan heeft. Dat gebeurt in de mooie muziekkamer op de eerste etage. Je waant je hier in een andere tijd. Een echte ruimte om tv te kijken is er op de Slangenburg amper. Ergens boven is een hoekje met een kleine beeldbuis en een tweezits bankje, maar ik heb nog niemand gezien die er gebruik van heeft gemaakt.
Toen Dineke hier 17 jaar geleden voor het eerst kwam om haar scriptie te schrijven werd door de taxichauffeur die haar bracht nog gedacht dat hier alleen mensen kwamen waar iets mee aan de hand was... overspannen en zo. Langzamerhand is het duidelijker dat mensen hier om allerlei redenen komen, meestal gewoon voor een korte vakantie met rust en wandelen in een mooie omgeving
Er wordt hier gelezen, gestudeerd, gewandeld en tijdens de koffie en thee gezellig gepraat. Denk niet dat hier alleen ouderen komen. Sinds er in het NRC, Landleven een artikel over kasteel de Slangenburg heeft gestaan zijn de 15 gastenkamers vaak vol met jongeren en mensen van alle leeftijden. De maaltijden zijn een belevenis apart. Er hangt een bijzondere sfeer van welkom aan iedereen.

Petra draagt gedichten voor...

En Lucia zingt. een bijpassend lied.. een prachtige sopraan

Gastvrouw Lucia

Een van de schilderingen in de grote zitkamer

Vakantie algemeen

Geschreven door hetty om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 15 november 2011

De Slangenburg -2-

Op het landgoed is ook de begraafplaats van de fam. Pasmann.

Het weer is geweldig en we gaan op pad om een wandeling om de Slangenburg te maken. Dikke bomen worden er geveld om de oorspronkelijke zichtlijnen om het kasteel weer zichtbar te maken. Had voor mij niet gehoeven. Jammer van al die prachtige beuken. We komen langs een wei met herten en bezoeken de begraafplaats van de fam. Pasmann, de oorspronkelijke bewoners van dit kasteel. Ze hoorden bij de ‘goede’ Duitsers in de WO 2, maar na de oorlog is dit landgoed gewoon onteigend en eigendom van de Nederlandse Rijksgebouwendienst.. In diezelfde tijd kwam het plan om de Willibrordus Abdij te gaan bouwen bij de Slangenburg en de eerste jaren na de oorlog hebben de monniken van die toekomstige abdij op het kasteel gewoond tot de Abdij klaar was. Nu is het een gastenverblijf voor iedereen die rust en ruimte en een beetje aandacht op prijs stelt. Er is een groot aantal vrijwilligers die optreden als gastvrouw. Ze ontvangen je als je komt, wijzen de weg door het grote huis, vertellen de huisregels, beginnen de maaltijd met een gedichtje of een kort gebed en zorgen er samen voor dat iedereen zich hier prettig voelt. Terwijl je in een gewoon hotel veel stellen met of zonder kinderen ziet maakt het hier niet uit en komen er ook mensen alleen die er even tussen uit willen of een weekje in alle rust komen om te studeren. Zes jaar geleden sliep ik met Dineke in het Biezen Mandje, dit keer slapen we op een ruime kamer onder de hanenbalken: het Noordeind, met prachtig uitzicht op de tuin.

Er wordt heel wat gekapt om de oorspronkelijke zichtlijnen van het landgoed weer te herstellen, maar ik vind het eeuwig jammer.

De herten zijn tevreden

De begraafplaats van de vorige bewoners die het landgoed moesten verlaten na 1945. Tja.. het waren Duitsers

In het prachtige sierhek zijn de olifant en de draak duidelijk te herkennen

Vakantie algemeen

Geschreven door hetty om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 14 november 2011

De Slangenburg

‘De buitenkant… nee daar deden ze niks aan. Dat moest vooral een kippenhok blijven.’
We zitten aan een hele grote gastentafel op Kasteel De Slangenburg en de gesprekken zijn al aardig op gang. Pastor Wim Al vertelt over de Abdij de Slangenburg waar alleen mannen wonen, niet veel meer, maar toch… Alleen zuster Hedwig heeft op haar oude dag, na haar werkzame leven in het buitenland, een plekje gekregen in het kippenhok van de Abdij. Van binnen was het aardig opgeknapt maar de buitenkant moest vooral kippenhok blijven. Later ging ze naar een Zorgcentrum en nu woont er weer een oudere zuster die haar werk in Gaanderen heeft.
Zo vertelde deze pastor over iemand die op zijn werk had gezegd dat hij een paar weken naar de Abdij de Slangenburg ging. Niemand wilde hem geloven. Jij… in een klooster…dat bestaat niet. Hij ging ook niet naar het klooster maar naar het Kasteel waar het heel prettig toeven is voor gasten. Alleen de kaarten die hij tijdens zijn verblijf hier verstuurde waren allemaal één met de Abdij er op.
Vanmorgen heeft Wim me al bijtijds afgezet bij Dineke in Coevorden want we gaan ons uitje van 5 jaar geleden herhalen. Al keuvelend, want Dineke kan rijden en praten tegelijk, rijden we op ons gemak naar Doetinchem waar we een paar dagen logeren op Kasteel de Slangenburg, waar je als gast erg hartelijk ontvangen wordt, gezamenlijk koffie en thee drinkt en natuurlijk ook samen eet. Ik kan beter zeggen dineert want je zou je vingers er bij aflikken, zo lekker en smakelijk is alles. Hier heb je geen Herman de Blijker en consorten nodig. De recepten zijn wel het geheim van de kok want zij geeft haar recepten niet prijs. En gelijk heeft ze.
Alleen jammer dat er geen internetverbinding voor de gasten is… Tja…

De zitkamer waar koffie en thee geschonken wordt en waar heel wat gesprekken gevoerd worden

Vakantie algemeen

Geschreven door hetty om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 10 september 2011

Even erop uit...

We zijn er even niet... gewoon erop uit met de caravan... Scotland. Er is slechts op enkele campings goede internet en daarom hou ik alleen mijn eigen site bij.... zo goed en kwaad als het gaat. Wie zin heeft.... welkom op www.hettysite.nl
Later kom ik bij jullie wel weer eens kijken Het ga jullie goed....

Vakantie algemeen

Geschreven door hetty om 19:00 5 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 12 augustus 2011

In de Lindese Molen

Aan het eind van een avond Zomercarroussel in de Lindese molen bedankt Josée van der Staak de medewerkers met een roos en de bezoekers met een bedankje. Wij zullen voorlopig niet meer een avond mee kunnen maken, maar wie de gelegenheid heeft is verzekerd van een prachtige afwisselende avond. Bij www.theateronderdemolen.nl kom je op de website van Theater onder de Molen.

Vakantie algemeen

Geschreven door hetty om 13:32 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 18 juli 2011

Je hebt honden en... teckels.

Wij zijn niet de enige Engelandfans. Ben en Diny zijn net terug van een midweek tuinen kijken in Zuid Engeland. Ze hadden een strak programma zoals meestal, maar ineens hadden ze het idee dat ze hier vlakbij al eens eerder geweest waren en stopten bij een huis met hoptorens dat wat leek op de B en B van 10 jaar geleden. Toen hij een foto maakte van het huis kwam de bewoner op hem af en vroeg naar het waarom van hun interesse voor hun huis. Toen Ben het vertelde en tevens een compliment maakte over zijn tuin, nodigde deze gastvrije Engelsman hen uit voor a nice cup of tea. Z’n vrouw keek er niet van op en zette meteen the kettle on. Het bleken geroutineerde fietsers te zijn, maar waren niet weg van het fietsen in Engeland of net over het Kanaal, te heuvelachtig! Natuurlijk vertelden Ben en Diny over Nederland als fietsland en ik heb het idee dat ze dat wellicht gaan uit proberen.
Londen was afgelopen week ook hun doel en met bus, dubbeldekker en metro maakten ze hun ontdekkingstocht door heel Londen. Een aardige meneer waarschuwde Ben om zijn fototoestel niet zo zichtbaar te dragen.
Ze hadden bovendien geluk met het weer. De regen die wij hadden is hun bespaard gebleven. Nu zijn ze al weer terug in het leven van alle dag en bereiden zich voor op het bezoek van Abby die morgen afscheid komt nemen. Ze gaat binnenkort terug naar Minneapolis. Haar half jaar internationale Hogeschool zit er op. We zullen haar morgen heel veel groeten meegeven voor onze Amerikaanse neven en nichten.
Terwijl Diny even een kop koffie maakt maken de honden gebruik van de aandacht van Ben. Josca wordt geprezen als bijzonder intelligent. Ben is een beetje doof en wanneer Josca tijdens een wandeling vlakbij hem komt lopen weet Ben dat er een fietser hen achterop komt. Ze weet n.l. dat ze dan naast hem moet lopen. Teckel Jippe is onder en boven de wet. Die hoeft niks te kunnen en gaat meestal gewoon zijn gang. Tja… je hebt honden… en teckels.

Vakantie algemeen

Geschreven door hetty om 12:19 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 16 juli 2011

't Harnas...

Ken je dat..? Ben je samen met vrienden of familie op vakantie en dan gaat het ene stel naar huis. Het maakt niet uit of dat vanwege ziekte is of dat het afgesproken is. Je blijft wat ontheemd achter en je moet eerst weer je eigen nieuwe plan trekken. We weten het nog van Ben en Riet die vanuit Spanje naar huis moesten. Dit keer zijn het Ben en Niesje die geheel volgens afspraak hun midweekje Boomgaard er op hebben zitten.
Héééél lang geleden gingen we voor het eerst naar Badenhard, vakantie vieren in de jachthut van Laborenz. Henk en Anneke gingen mee. Het was al een heftige reis. Henk en Anneke raakten we kwijt vanwege een lekke band, het was nogal zoeken naar de weg naar boven die onder een grote koekoeksklok in Sankt Goar begon, maar het lukte en we hadden een erg leuke week. Jammer, vanwege ziekte moesten Henk en Anneke op huis aan en ik herinner me nog hoe kaal dat voelde terwijl we toch alle drie jongens mee hadden. Ach… het duurde niet lang voor we weer op gang waren. Er werd frambozen geplukt, melk gehaald bij boer Steeg, een kasteel bezocht en Kaffeekuchen uitgeprobeerd. Tot we op een middag vanaf de Hohe Stein terug kwamen bij ons huisje en pa, mama, en Henk en Anneke vonden. Ze hadden een kip meegebracht want Henk en Anneke zullen wel verteld hebben dat er geen winkel in de buurt was. Nee het was niet voor een middagje uit. Samen maakten we een mooie wandeling. Pa moest beslist naar de boer die met koeien voor de wagen klaver aan het opladen was. Nee... ze bleven slapen en nadat de Rijnwijn geproefd was werden de slaapplaatsen in orde gebracht. Henk en Anneke hadden hun tentje weer meegebracht maar pa en mama zouden op onze slaapbanken in de kamer slapen en wij schoven de jongens bij elkaar en gingen er bij in het piepkleine slaapkamertje. Wij hadden ons al teruggetrokken toen we pa hoorden zeggen:’Zo moder do noe’t harnas maor uut’. Het was nog in de tijd dat dames een korset droegen. Hij heeft het nog lang moeten horen.
Wim is intussen bij het melken in de melkstal gaan kijken en doet een rondje camping. En ik…? Och… ik schrijf maar even wat in me op komt…

Vakantie algemeen

Geschreven door hetty om 22:01 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 16 juli 2011

Spanning en sensatie...

Doesburg in de regen.

donderdag--Een paar dagen er op uit is hartstikke leuk, zelfs als het spannend wordt. Ben en Nies hadden een slecht nachtje. De voortent van hun caravan kreeg door de wind nogal te verduren. Het bonkte en flapperde er op los en de volgende morgen moet het een en ander vastgezet worden. Dat gaat de hele dag zo door. Ben en Wim en buurman Gerben hangen regelmatig aan de scheerlijnen van de voortent omdat bij Ben en Niesje de wind er precies onder komt.
Toch besluiten we er op uit te gaan naar Doesburg. Amper aangekomen blijken alle feestelijkheden van de Zomerweek voor vandaag alles afgelast te worden.. te harde wind. ‘Jullie kompt veur niks… alles is af’elast… windkracht 7 en 8 wodt verwacht’, krijgen we overal te horen en terwijl alle stands en tentjes afgebroken worden lopen we toch Doesburg even door. Wat een mooi stadje met veel oude gebouwen. In een oud drogisterijtje annex museum en koffiehuis De Rozebottel drinken we koffie. De waarzegster, uitgedost in felle kleuren en veel bling bling zit naast ons. We laten ons niet kisten en gaan toch lopend Doesburg door maar als de wind aantrekt en paraplu’s de lucht in gaan denken we aan de luifels en gaan weer op camping Boomgaard aan. De boel moet opnieuw vastgezet.
We melden ons bij het Praothuus voor een dikke boerenschnitzel met bijbehoren en samen zitten we even later in onze caravan languit voor de Reunie en Inspector Frost. Toch lekker om met dit weer een tv bij je te hebben. Frost is nog niet lang bezig of Ben en Nies die heerlijk achterover zitten, vallen in slaap, geluidloos... dat wel.. Ze hebben nog wat in te halen.
Vandaag beginnen we met koffie bij Johan en Joke…. Niet gek….!