Iran telt genoeg arme mensen,op vele plaatsen staat er dan een soort inzamelbus voor geld. Er is ook geen VDAB of stempelgeld, kindergeld is alleen voor werkende mensen, er is wel een soort OCMW, voor oorlogsweduwen, gehandicapten en wezenkinderenkish
Kish ligt ten zuiden van Iran aan de Perzische golf. Daar is het altijd warm zelfs in de winter(20°)Veel Iraniërs gaan daar met vakantie, gelijk wij naar de zee gaan. In Kish is het echt 'luxe' en belastingvrij.Er is ook een pretpark. Ik zelf ben er nog niet geweest maar mijn kinderen wel.anar
Granaatappelen vind ik persoonlijk heel lekker, hoe zuurder ze zijn hoe beter voor mij. Ze maken er ook geconcentreerd granaatappelsap van die ze verwerken in een gerecht 'fesendjoen'. Gesneden stukjes kip in een speciale saus laten sudderen. De saus: gemalen walnoten, gesnipperde ajuin, granaatappelsap(geconcentreerd)zout, peper, gember,weinig suiker, olijfolie, safraanpoeder.. Eerst olijfolie in de pot, gesnipperde ajuin, 250 gr gemalen walnoten, zout, peper, een beetje aanfruiten, dan de granaatappelsap erbij en de suiker, 15 min. verder laten sudderen, de stukjes kip erbij doen, de gember,de saus wordt aangemaakt met een beetje maïzena(als het bijna klaar is)Niet te veel olie, daar de noten al veel olie bevatten. Dit wordt gegeten met rijst.noten
Noten zijn in Iran een favoriet tussendoortje. De pistachenoten, gezouten, geroosterd of natuur zijn heel lekker. Ook veel soorten pitten hebben de mensen vaak op zak.rozenblaadjes
In Iran gebruiken ze in gebak, taart, sommige snoepjes, nougat en bereide desserten heel veel rozenwater.Ze houden van die aroma. Op het kerkhof besprenkelen ze ook het graf van de overledene met rozenwater.suiker (ghand)
In Iran wordt meestal thee gedronken. Ze doen er nooit melk bij, ze zetten het klontje tussen hun lippen , ze drinken van de thee. Ze gebruiken soms ook dadels ipv suiker. Ze maken thee met blaadjes, die ze in een klein theepotje zetten, bovenop een soort samovar die altijd kokend water bevat,, ze vullen het theepotje altijd bij. Gewoonlijk is de thee nogal straf , ze nemen een half glas van het theepotje en de rest vullen ze met water uit het kraantje van de samovar. Iraniers vinden onze suiker beter, want die zijn harder. vervolg
Ik ben eigenlijk 2x getrouwd met dezelfde man, 1x voor de Belgische wet en 1x voor de Islamitische wet. Ik bezit ook 2 nationaliteiten, de belgische en de iraanse, als ik vlieg, vertrek ik gewoonlijk uit Schiphol of Düsseldorf, dan laat ik mijn Iraans paspoort zien aan de balie, kom ik terug dan is het de Belgische identiteitskaart dat ik laat zien. Normaal is er een visa vereist om naar Iran te gaan. Die kan je bekomen op de ambassade van Iran in Brussel(rond)Daarbinnen moet je wel een klein sjaaltje rond je hoofd doen uit respect voor de islamitische republiek. Als er wordt gestemd in Iran ben ik ook verplicht om te stemmen zoals hier in België. De vlucht zelf duurt ongeveer 5,15 uur, eenmaal aangekomen in Iran verwittigt de stewardess dat je een sjaal moet aandoen. Op de luchthaven in Teheran , die immens groot is, staat er altijd veel volk. Normaal mag je 35 kg bagage meenemen en ongeveer 10 kg handbagage, maar er wordt daar niet zo nauw naar gekeken. reis
Zoals jullie weten vlieg ik dus bijna elk jaar naar Iran. Ik heb daar ook veel veranderingen gezien. In het begin rond 1970 toen ik daar de eerste maal kwam, was alles heel modern, eigenlijk een beetje open en bloot, minirokjes, getoupeerd haar, vrijheid. Alles verandert natuurlijk. Nu met de regime is het er anders, een beetje strenger, maar de bevolking is nog wel heel warm. Er zijn veel werklozen , ook veel weduwen(oorlog) De mode is hard veranderd door het dragen van een sluier, je bent ook niet meer zo vrij om te zeggen wat je wilt. Er is dus veel tegenstand van het volk. Niettemin, ga ik er toch terug naartoe, ik wordt er zo goed ontvangen , het volk leert leven met de omstandigheden , ze maken er veel plezier met feestjes en bezoekjes. De familie hangt heel hard aan mekaar.Het is een echt mooi land, veel bezienswaardigheden, goedkoop, lekker eten, lieve mentaliteit, hulpvaardige mensen, echt een mooi volk. Tuurlijk zijn er mensen die vluchten en asiel zoeken in een ander land, zoals mijn schoonbroer die hier aangekomen is in 1987 en spijtig genoeg overleden is in 1999, hij was maar 39 jaar. (koolstofmonoxide)Normaal worden de doden gerepatrieerd, maar we hebben hem hier begraven op het islamitisch deel van het kerkhof. Elke donderdag gaan we hem bezoeken,(gewoonte van Iran)Mijn kindren zijn gemengd opgevoed. Ze zijn wel moslims, maar niet echt praktiserend. Mijn dochter loopt niet gesluierd, daarentegen de vrouw van mijn zoon wel, zelfs na 3 jaar hier in Antwerpen wil ze haar sluier niet uitdoen. In Iran en ook nog in andere landen worden de jongentjes besneden, hier neemt dat in de kliniek juist geteld 4 minuutjes. Ginder wordt er een groot feest gegeven en wordt het gedaan op latere leeftijd,(2,4,6,8 of 10 jaar) met een paar jongens tegelijk. Normaal trouwen de meisjes als maagd, traditiegewoonte. Tegenwoordig gebeuren er wel eens ongelukjes, maar dat wordt zo hersteld bij een gynaecoloog. Voor alles is wel een oplossing. Volgende keer vertel ik wat meer.
Aan iedereen van de bloggers en webmasters en helpers en elk die erbij hoort,wens ik een voorspoedig en gezond 2006!!!!ook bedankt voor alle hulp die ik kreeg van 'forum'en bezoekers op mijn blog. Groetjes joeni1
rijst
Rijst wordt alle dagen gegeten in Iran. De bereiding is niet zo makkelijk. Eerst wordt de rijst een paar keer gewassen in een vergiet. Ondertussen laat je water koken met zout(1 tas rijst = 2 tassen water)Eens gekookt, doet men de rijst erin, na 15 min. de rijst afgieten en nogmaals afspoelen. Olie op bodem van pot en laten warmen, dunne schijfjes aardappelen inleggen zodat de bodem bedekt wordt, daarna de rijst erin, 3 klontjes boter bovenaan, putjes maken in de rijst om lucht door te laten, afdekken met een deksel waarrond een handdoek is. Laten gaarkoken zeker 1 uur op een heel zacht vuur. De rijst zal niet plakken en ziet er korrelig uit.Je kan de rijst ook kleuren met safraan.zomaar een foto
zomaar!school
Kinderen zijn niet verplicht om naar school te gaan, en indien ze toch zouden gaan is het pas vanaf 6 jaar. De meisjes dragen een uniform, jongens niet. De scholen zijn niet gemengd alleen de universiteiten. De school begint ' smorgens heel vroeg, rond 11 uur gaan de kinderen naar huis en rond 17.00 uur gaan ze terug tot 19.00 u.huwelijk ' aroessi'
In Iran wordt het huwelijk heel uitbundig gevierd en kan soms tot 4 dagen duren. De man komt nog steeds de hand vragen aan de ouders van het meisje.Dan wordt er een verloving gevierd met de nodige documenten en het groot feest neemt pas later plaats. De echtgenoot betaalt de kosten van het feest, de wagens, de bloemen, de trouwjurken, goud, electrische toestellen en een deel van de inboedel. Het bruidje verandert soms 3 maal van jurk. Er zijn altijd heel veel genodigden. Bij het ondertekenen van de trouwdocumenten, wordt er ook beschreven wat de bruidschat is. Gewoonlijk zijn het goudstukken ( sekeh). Meestal wordt er een zaal gehuurd.
sigheh
Overal ter wereld bestaat er prostitutie, zo ook in Iran. Daar gaat het er een beetje anders aan toe. Je kan daar 'trouwen' voor 1 uur, 1 dag, 1 week of voor altijd. Naargelang de periode dat je met die vrouw wilt spenderen, betaal je een bedrag van 20 euro tot en met 150 euro aan een soort notaris ( imam ) Indien bij controle geen documenten kunnen voorgelegd worden, heeft dat zeer ernstige gevolgen, zoals zweepslagen enz,,De dames worden ook vergoed voor hun goed werk!! Die overeenkomst wordt ' sigheh' genoemd
papaver
Van de papaver maken ze opium. Er staan veel velden in het zuiden van Iran. De bloemen zijn mooi rood, spijtig dat het veel gebruikt wordt. Het wordt gerookt of ingeslikt met warme zoete thee.henna
Henna komt van de hennaplant. De blaadjes worden gedroogd en verpulverd. Ze leggen ze twee dagen in water en maken er een pasta van. De handen en voeten worden er mee versierd, na een tijd vervagen de kleuren.oei!
Dit vind ik een grappige foto. Moeilijk gaat ook!!!De foto staat groter afgebeeld bij personaliseren rechts onderaan.hoe laat?
Dit is een miniatuur, met de hand gemaakt. Die heb ik kado gekregen van een van mijn zonennieuwjaar
In Iran vieren ze nieuwjaar op of rond 21 maart, als de zon boven de evenaar staat. No-roez betekent in het Perzisch 'nieuwe dag' vooral van het nieuwe jaar. Het is is Iran ook het féést van het jaar, het is een dag van verzoening, bezinning van de hoop op een nieuw leven. Het wordt zoals hier uitbundig gevierd en er wordt een tafel versierd met zeven verschillende zaken die beginnen met een 's'begraafplaats
Als er iemand sterft worden ze dezelfde dag begraven, gewikkeld in een speciaal wit doek, met het hoofd gericht naar Mekka. De rouwperiode telt 40 dagen, waarin er niet mag gehuwd worden of gefeest. De mannen laten hun baarden groeien, er komt dagelijks bezoek om te bidden. De donderdag is de bezoekdag aan de begraafplaats.Iraniërs zijn sji-ieten, ze zijn ook heel familiegebonden.