Zoals jullie weten vlieg ik dus bijna elk jaar naar Iran. Ik heb daar ook veel veranderingen gezien. In het begin rond 1970 toen ik daar de eerste maal kwam, was alles heel modern, eigenlijk een beetje open en bloot, minirokjes, getoupeerd haar, vrijheid. Alles verandert natuurlijk. Nu met de regime is het er anders, een beetje strenger, maar de bevolking is nog wel heel warm. Er zijn veel werklozen , ook veel weduwen(oorlog) De mode is hard veranderd door het dragen van een sluier, je bent ook niet meer zo vrij om te zeggen wat je wilt. Er is dus veel tegenstand van het volk. Niettemin, ga ik er toch terug naartoe, ik wordt er zo goed ontvangen , het volk leert leven met de omstandigheden , ze maken er veel plezier met feestjes en bezoekjes. De familie hangt heel hard aan mekaar.Het is een echt mooi land, veel bezienswaardigheden, goedkoop, lekker eten, lieve mentaliteit, hulpvaardige mensen, echt een mooi volk. Tuurlijk zijn er mensen die vluchten en asiel zoeken in een ander land, zoals mijn schoonbroer die hier aangekomen is in 1987 en spijtig genoeg overleden is in 1999, hij was maar 39 jaar. (koolstofmonoxide)Normaal worden de doden gerepatrieerd, maar we hebben hem hier begraven op het islamitisch deel van het kerkhof. Elke donderdag gaan we hem bezoeken,(gewoonte van Iran)Mijn kindren zijn gemengd opgevoed. Ze zijn wel moslims, maar niet echt praktiserend. Mijn dochter loopt niet gesluierd, daarentegen de vrouw van mijn zoon wel, zelfs na 3 jaar hier in Antwerpen wil ze haar sluier niet uitdoen. In Iran en ook nog in andere landen worden de jongentjes besneden, hier neemt dat in de kliniek juist geteld 4 minuutjes. Ginder wordt er een groot feest gegeven en wordt het gedaan op latere leeftijd,(2,4,6,8 of 10 jaar) met een paar jongens tegelijk. Normaal trouwen de meisjes als maagd, traditiegewoonte. Tegenwoordig gebeuren er wel eens ongelukjes, maar dat wordt zo hersteld bij een gynaecoloog. Voor alles is wel een oplossing. Volgende keer vertel ik wat meer.
verlof
Als ik naar Iran ga, neem ik gewoonlijk 'Iranair' Ik betaal retour ongeveer 400 euro(naargelang de periode van vertrek)Aangekomen in Teheran, neem ik ofwel een retourbiljet met het vliegtuig naar Isfahan(kost:48 euro)oftewel de bus(5 uren rijden: kost:minder dan 1 euro)Het liefst van al ga ik met de wagen, het is natuurlijk heel ver, tot aan Teheran ongeveer 5000 km, naar de stad van mijn man aan de Iraakse grens Khorramshar is het nog eens 1900 km erbij.We hebben dat al 2x gedaan, voor mijn man was het wel vermoeiend , daar ik geen auto rijd. We vertrokken vanuit Antwerpen via Duitsland, Oostenrijk, Roemenië, Bulgarije, Joegoslavië(toen nog)Turkije en dan Iran, je kan ook langs Griekenland, maar dan moet je met de wagen over water. Wij hebben er 5 dagen over gedaan maar echt wel doorgereden, bijna zonder te slapen. De moeite waard!!
2 reacties op dit bericht
hay
auto
heb me gisteren bij de trivia even zitten vermaken. Doe zoals ik, ik had in meer dan 30 jaar niet meer autogereden, maar nu ben ik wel verplicht omdat het hier nogal afgelegen is. Tot mijn verwondering valt het allemaal heel goed mee. Dus doen.
Groetjes Chris