Maandag 27 februari 2006
cartoons
| |
|
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Hopelijk bevalt het jullie om hier te vertoeven. Bedankt!!
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Maandag 27 februari 2006
jeugd in Iran
De jeugd in Iran verveelt zich
TEHERAN - In de bergen van Totchal is het elke vrijdagmiddag gezellig druk, als jongeren er bij elkaar komen.
Met een hoofddoek om watersporten (foto AP)
Aan de rand van de Iraanse hoofdstad Teheran komen jongeren suikerspin eten, wandelen of skiën. Het is een ideale ontmoetingsplek. Daarvan zijn er weinig in de islamitische republiek.
Jongens met hip-hop truien, lange haren of Elvis-kuiven staan in groepjes sigaretten te roken. Ze doen stoer als meisjes met glimmende zonnebrillen en veel make-up langslopen. Veel van de in strakke jasjes gehulde dames hebben een pleister over hun plastisch bewerkte neus. Onder hun minuscule hoofddoekjes steken getoupeerde pony\'s, kuiven en staarten uit.
In Iran behoort een man een kortgeknipt kapsel te hebben. Een vrouw draagt, als het goed is, een hoofddoek die al het haar bedekt. De manteau, een jas tot over de knie, is verplicht. Draag je die niet, dan loop je kans dat de alom aanwezige zedenpolitie je arresteert.
Gefrustreerd door de beperkingen van het geloof en het regime, zien jongeren alles wat afwijkt als een uiting van protest. ,,Ik ben ontevreden over de situatie in mijn land, anders zou ik dit nooit dragen,’’ zegt Mohammed, 21, lange zwarte jas en ringen aan zijn vingers. Hij houdt van heavy-metal; verboden muziek en dus razend populair onder jongeren. Elke kans om lawaai te maken grijpen ze gretig aan.
Iran heeft een jonge bevolking: zeventig procent is nog geen 35. Er zijn echter weinig sportfaciliteiten en geen bars of clubs. Alcohol is verboden. Iedereen kijkt satelliettelevisie, huurt illegale dvd’s en surft op internet. Bioscoopfilms zijn gecensureerd, popconcerten zijn verboden. De meeste jongeren vervelen zich en willen het land uit. Ze overstelpen westerse ambassades met visumaanvragen.
’s Avonds is hier weinig te beleven. Thuis een feestje geven is riskant. Elk lawaai alarmeert de politie. Alternatieven zijn hamburgertenten of cruisen in een auto over Jordan Street. Elkaar bespiedend door de raampjes geven coole jongens en meisjes met glitterhoofddoeken elkaar knipoogjes. Is er belangstelling, dan worden lichtsignalen gegeven en rijden auto’s een zijstraatje in.
,,Op zich is dit geen slecht land,’’ zegt Leila in Jordan Street. Ze is 25 en komt hier bijna wekelijks. ,,Als ze ons een beetje ruimte gaven, zouden we het leuk kunnen hebben. Nu houden alleen hoop en dromen ons op de been.’’
TEHERAN - In de bergen van Totchal is het elke vrijdagmiddag gezellig druk, als jongeren er bij elkaar komen.
Met een hoofddoek om watersporten (foto AP)
Aan de rand van de Iraanse hoofdstad Teheran komen jongeren suikerspin eten, wandelen of skiën. Het is een ideale ontmoetingsplek. Daarvan zijn er weinig in de islamitische republiek.
Jongens met hip-hop truien, lange haren of Elvis-kuiven staan in groepjes sigaretten te roken. Ze doen stoer als meisjes met glimmende zonnebrillen en veel make-up langslopen. Veel van de in strakke jasjes gehulde dames hebben een pleister over hun plastisch bewerkte neus. Onder hun minuscule hoofddoekjes steken getoupeerde pony\'s, kuiven en staarten uit.
In Iran behoort een man een kortgeknipt kapsel te hebben. Een vrouw draagt, als het goed is, een hoofddoek die al het haar bedekt. De manteau, een jas tot over de knie, is verplicht. Draag je die niet, dan loop je kans dat de alom aanwezige zedenpolitie je arresteert.
Gefrustreerd door de beperkingen van het geloof en het regime, zien jongeren alles wat afwijkt als een uiting van protest. ,,Ik ben ontevreden over de situatie in mijn land, anders zou ik dit nooit dragen,’’ zegt Mohammed, 21, lange zwarte jas en ringen aan zijn vingers. Hij houdt van heavy-metal; verboden muziek en dus razend populair onder jongeren. Elke kans om lawaai te maken grijpen ze gretig aan.
Iran heeft een jonge bevolking: zeventig procent is nog geen 35. Er zijn echter weinig sportfaciliteiten en geen bars of clubs. Alcohol is verboden. Iedereen kijkt satelliettelevisie, huurt illegale dvd’s en surft op internet. Bioscoopfilms zijn gecensureerd, popconcerten zijn verboden. De meeste jongeren vervelen zich en willen het land uit. Ze overstelpen westerse ambassades met visumaanvragen.
’s Avonds is hier weinig te beleven. Thuis een feestje geven is riskant. Elk lawaai alarmeert de politie. Alternatieven zijn hamburgertenten of cruisen in een auto over Jordan Street. Elkaar bespiedend door de raampjes geven coole jongens en meisjes met glitterhoofddoeken elkaar knipoogjes. Is er belangstelling, dan worden lichtsignalen gegeven en rijden auto’s een zijstraatje in.
,,Op zich is dit geen slecht land,’’ zegt Leila in Jordan Street. Ze is 25 en komt hier bijna wekelijks. ,,Als ze ons een beetje ruimte gaven, zouden we het leuk kunnen hebben. Nu houden alleen hoop en dromen ons op de been.’’
Vrijdag 24 februari 2006
alcoholvrij bieren
reklame voor alcoholvrij bierenDonderdag 23 februari 2006
haven van Antwerpen
In de Antwerpse haven komen er regelmatig schepen uit Iran, ze blijven hier soms tot 1 week, naargelang hun lading, wat ze hier moeten opladen , en ook het weer. Op zo'n schip was mijn man werkzaam als kok voor de officieren, zware job, 7 op 7, ik heb ook een paar keer meegevaren maar was rap zeeziek. Zo'n schip is wel de moeite waard om te bezichtigen.Woensdag 22 februari 2006
nucleair
,,Vandaag is de wereld op zoek naar een oplossing voor de nucleaire dreiging van het Iraanse regime. Maar nog belangrijker dan de nucleaire dreiging, is het feit dat de Iraanse president Ahmadinejad momenteel fundamentalistische bondgenoten in de regio zoekt. Vandaar hun bemoeienissen in Irak en de woordelijke aanvallen op Israël. Het huidige regime in Iran is bang van een democratie in Irak en van vrede in het Midden OostenWoensdag 22 februari 2006
artisanaal
een van de zovele winkeltjes die artisanale decoraties verkopen, mooie felle kleurtjes!!Maandag 20 februari 2006
vegetarisch
een volwaardige vegetarische maaltijd:
BAGHALI POLLO Hoofdgerecht, Iran, rijst met tuinbonen en dille.
INGREDIËNTEN:
· 120 g rijst (basmati of andere langkorrelrijst) per persoon
· ca. 50 g gedopte en ontvelde tuinbonen p.p.
· veel dille, vers en/of gedroogd, zodat het goed zichtbaar is in de rijst
· 2 of 3 aardappels
· beetje olie (p.p. 0.5 kopje waarvan 2/3 olie en 1/3 water)
· 1 g saffraan
BEREIDING:
Week de rijst minimaal 30 min. in zout water en schil de aardappels, bewaren onder water.
Zet ruim water op (voor rijst), als dit kookt weekwater van rijst toevoegen en weer aan de kook brengen, dan rijst toevoegen.
Hak de dille fijn.
Kook de tuinbonen 5 min. in water met wat zout.
In een klein pannetje de olie met wat water (1 kopje) aan de kook brengen.
Kook rijst tot die bijna zacht is, afgieten in vergiet.
Maak pan schoon en zet weer op vuur met de helft van water + olie, leg plakjes aardappel op de bodem, strooi hier wat zout op en strooi nu de rijst erop: laagje rijst, laagje tuinbonen, laagje dille etc. Laat de wand van de pan vrij (piramide) zodat het bovenste beter gaar wordt.
Op het vuur laten staan en als er damp afkomt de rest van het oliemengsel toevoegen.
Nu zachtjes (zo nodig op vlamverdeler) laten koken met een (thee)doek om het deksel, zodat het verdampte vocht wordt opgenomen, ca. half uur. Aardappels mogen niet aanbranden.
De saffraan oplossen in kopje kokend water en in de pan zetten, dit wordt warmgehouden.
Als het gerecht droog is, opdienen, met saffraan erdoor geroerd.
Maandag 20 februari 2006
Politiemannen - Rex Whistler, 1947 | |
| Een verbaasd kijkende politieman, en een andere die behoorlijk kwaad kijkt. Klik op de afbeelding | |
Zaterdag 18 februari 2006
Iran is sinds de Iraanse Revolutie een Islamitische Republiek. Het heeft een unieke staatsstructuur, die in geen enkel ander land voorkomt. De politiek wordt wel beschreven als het khomeinisme, de interpretatie van het twaalver sjiisme (de staatsgodsdienst van Iran) door ayatollah Ruhollah Khomeini. Het land wordt (onder andere) door vier entiteiten bestuurd:
- De religieus leider of rahbar (Perzisch: رهبر)
- De Raad van Hoeders of Shuraye Negahbane Ghanune Assasi (Perzisch: شورای نگهبان قانون اساسی)
- De president van Iran of Rais-e-Jumhur (Perzisch: ریس جمهور)
- Het Parlement van Iran of Majles (Perzisch: مجلس شورای اسلامی) bestaande uit 290 zetels. Vijf zetels zijn gereserveerd voor religieuze minderheden. Van de leden van het huidige parlement zijn twaalf vrouw.
Veel politieke beslissingen worden door de president of het parlement genomen, maar de geestelijken, zowel de religieuze leider als de Raad van Hoeders, hebben de uiteindelijke macht in handen, omdat zij over deze beslissingen een veto hebben.
Zaterdag 18 februari 2006
Zaterdag 18 februari 2006
???????
Alle dagen bezoek ik zo'n 4 à 5 bloggen, soms interessant soms minder, dat is ieders goesting zou ik zeggen. Via, via ben ik ook bij ' het vuurpeloton ' langs geweest, niet 1 maar 3 maal. Volgens mij is het daar een gefrustreerde clan . Ik vond ze in het begin sappig en cru, maar nu gaan ze toch wat ver, belust op veroordelingen . Lef of durf moet je daar niet voor hebben. Het is een groepje 'onrechtvaardige rechters' echte loosers. Misschien denken de andere bloggers er anders over, dat was maar mijn mening, en wie ben ik? en wie zijn zij(of men)? Je hebt " paarden " en " paardjes " Tuurlijk is dit wel een beetje reclame voor hen, maar ja ' doe wat je niet laten kunt ' groetjes joeni1
Woensdag 15 februari 2006
muziek
artikelWoensdag 15 februari 2006
Lectrr: Verbod op Westerse muziek in Iran
Gepubliceerd op dinsdag 03 januari 2006
Bron: planet.nl/news
Woensdag 15 februari 2006
Ik heb weer problemen met mijn PC voor de zoveelste keer, als ik wil toevoegen of personaliseren, en ik klik op bladeren voor een afbeelding of foto, gaan ze niet meer open. Hoe komt dat nu weer????
Zondag 12 februari 2006
setar
Setar
De setar is een Perzische tokkelinstrument waarbij de snaren met de nagel worden bespeeld. Men maakt gebruik van de vingers om de snaren te verkorten en aldus tonen te verhogen.
De setar is sinds 9e eeuw in Iran in gebruik. In het begin had de settar drie snaren. Het woord setar betekent ook letterlijk "drie snaren" (se=drie, tar=snaar). Later werd de settar een vier-snaar instrument. De naam settar wordt echter nog altijd gebruikt.
De setar heeft een indrukwekkend geluid, dat tevens warm en vriendelijk klinkt.
De setar is echter meer dan alleen een muziekinstrument. In de Iraanse traditie zegt de wijze waarop de settar wordt bespeeld iets over de gevoelens en emotionele eigenschappen van de bespeler.
De setar is een instrument voor de individualist. Anderen mogen meegenieten van zijn spel, maar de speler speelt
Voor zich zelf.
De beroemde Iraanse musicus Abolhassan Saba zegt dan ook: "de setar is als instrument voor een persoon te weinig en voor twee personen te veel".
Zaterdag 11 februari 2006
sport
Een van de oudste sporten in Iran is \'zurkghane\' (het huis van de kracht). Meer dan 1000 jaar geleden werd deze sport al beoefend. Het is heel zware training en discipline. De beoefenaars kijken het sport eerst gedurende een maand af voor ze zich inschrijven.Vrijdag 10 februari 2006
propaganda
|
De sociale positie van de Iraanse vrouw is na de revolutie
Over de rol van de vrouw in een islamitische republiek
|
| ( terug naar boven ) |
Vrijdag 10 februari 2006
persepolis
Persepolis was de ceremoniële hoofdstad van het oude
Perzische rijk. Deze paleisstad ligt aan de voet van de
berg van Genade. Ceremonieel omdat hier op 21 maart
het Nowrooz - nieuwjaar werd gevierd. Tijdens dit feest
kwamen afvaardigingen uit het hele rijk met geschenken
als tribuut aan hun koning. Net buiten de stad vind je ook
nog de prachtige in de rotsen uitgehouwen graven van de koningen: Darius de eerste en Xerxes.
Vrijdag 10 februari 2006
Skiën en diepzee duiken
In het noorden van Teheran kan je skiën , terwijl je op het eiland Kish helemaal ten zuiden kan diepzee duiken op hetzelfde moment. Het ligt aan de verschillende klimaten in IranZaterdag 4 februari 2006
klok
Een van de grootste klokken in de wereld, maar er wordt ook gezegd dat het een van de lelijkste is. Als je er voorbij rijdt weet je wel hoe laat het is, deze is gelegen aan een autosnelweg