ROODE BEEK TOCHT / WANDELCOMITE

19E MARCHE DES DJOYEUS.

LES DJOYEUS D’A TULTAY.

HODY.

Bij het naderen van de Ardennen ontplooit er zich voor ons een landelijke streek waar water en steen de landschappen hebben gebeeldhouwd en hun stempel op het leven van de mens hebben gedrukt. Wij ontdekken de rijkdom van het architecturale erfgoed en de eeuwenoude traditie eigen aan de exploitatie van steengroeven. Water en steen liggen aan de oorsprong van dit prachtige natuurlijke patrimonium en deze typische gebouwen van weleer.

Wij maken een voettocht door de velden en de uitgestrekte bossen en ontdekken de typische gehuchten, schilderachtige valleien en prachtige panorama’s van de Ourthe-Amblève-streek en de uitlopers van de Luikse Condroz. De wandeling laat ons kennis maken met deze prachtige streek, dadelijk na het vertrek wandelen we de natuur in, met zijn velden en bossen.

In de verte zien we een prachtig kasteel liggen, wij wandelen verder en komen in Tavier, dit dorpje is in zijn geheel beschermt en bezit verschillende prachtige huizen, een grote boerderij met een rond torende, dat opvalt het is het enige deel van de boerderij dat in baksteen gebouwd is. Verschillende huizen stammen uit de 17de en 18de eeuw. We komen aan de zaal “Saint Barbe de Tavier” welke 100jaar bestaat, een grote Sint Barbara staat in de zaal.

Na de controle komen we terug in de natuur met prachtige weilanden en op de heuvels bossen. Dan komen we aan de boerderij ”Radion” hier wandelen we door de toegangspoort over het erf en dan weer de weilanden en velden in. Wat verder midden in het veld staat de kapel “Notre-Dame” deze ligt op een hoogte van 235meter.

Wat later komen we terug in Hody met zijn kasteel en kasteelhoeve. Al bij al is het een prachtige wandeling, met mooie gebouwen en heel veel natuur, gewoon prachtig.

Voor het fotoalbum de link volgen

Van Hody

PAREL VAN HASPENGOUW.

LOONSE TSJAFFELEERS.

GORS-OPLEEUW.

Al in de middeleeuwen werden Gorsleeuw en Opleeuw als twee zelfstandige Loonse heerlijkheden onderscheiden. Gorsleeuw was het bezit van verschillende adellijke families. Hoewel het een Loons bezit was, volgde de rechtspraak toch de Luikse wetgeving. Aanvankelijk was de Loonse heerlijkheid Opleeuw eveneens bezit van het plaatselijke riddergeslacht, maar later werd het aan Herman van Mettecoven toegewezen. Opleeuw volgde de Loonse recht­spraak. De parochiekerk en het kasteel vormen de historische dorpskom.

Wij vertrekken met de wandeling in Opleeuw. Beneden in de vallei ligt het kasteel van Opleeuw. Het huidige kasteel van Opleeuw dateert uit 1874 en werd op dat ogenblik opnieuw opgebouwd in neobarokke stijl naast het vroegere kasteel dat ruim driemaal groter was en eveneens een 17e eeuwse U-vormige kern had met grachten er rond. Het kasteel werd in 2004 samen met de kasteelhoeve beschermd als monument. De omgeving van het kasteel werd dat jaar eveneens beschermd als dorpsgezicht. Vandaag zijn er werken uitgevoerd aan de omgeving waardoor het kasteel weer prachtig ligt in zijn omgeving.

Wij wandelen het dorpje uit richting Kerniel en buigen dan links af het veld in wij wandelen dan door de velden naar een volgende kasteel van Gors-Opleeuw. Het kasteel Haagsmeer dateert uit 1890 en was het jachtpaviljoen van het kasteel van Opleeuw. Het kasteel werd verbouwd in 1958. Naast het kasteel ligt de kasteelhoeve uit de 18e eeuw. Wat verder komen we aan de vierkantshoeve De Oude Winning in de onmiddellijke nabijheid van het kasteel Haagsmeer werd in 2004 als monument beschermd werd. De omgeving van de hoeve werd beschermd als dorpsgezicht. We klimmen verder en komen zo aan de hoofdstraat van het dorp. Hier staan nog verschillende huizen uit vakwerk die prachtig gerestaureerd zijn.

Wat verder komen we terug aan ons vertrekpunt. We gaan ook een stukje wandelen in Gors. Het kasteel van Gors is het meest belangrijke kasteel van Gors-Opleeuw. Het heeft een U-vormige kern uit de 17e eeuw dat aan drie zijden omringd was door grachten. Het kasteel werd volledig verbouwd in 1820 in laatclassicistische Empirestijl. De ronde toren dateert uit 1923. Het kasteel werd in 1986 beschermd als monument. De bijbehorende kasteelhoeve werd in 1865 afgebroken en even verderop opnieuw opgebouwd naar de oude plannen.

Ook de hoeve werd in 1986 beschermd. Helaas is de staat van dit gebouw de laatste jaren achteruit gegaan. De Rijschool of Manège uit de tweede helft van de 19e eeuw behoorde oorspronkelijk tot het kasteeldomein van Gors. In 1986 werd dit gebouw eveneens beschermd als monument. Voor de kerk op het dorpsplein staat een vierkante neogotische dorpspomp uit 1845. In 1905 werd ze van Tongeren naar Gors-Opleeuw verhuisd. Dit is werkelijk één van de mooiste pleinen van het land.

Voor het fotoalbum de link volgen

Van Gors Opleeuw

MARCHE POPULAIRE INTERNATIONALE.

MARCHEURS DE LA GOUTELLE.

GESPUNSART. FRANCE – ARDENNES.

In het hart van de Franse Ardennen ligt Gespunsart. De Franse Ardennen: vol van uitbundige natuur en sfeervolle historie en een veelzijdige departement van Noordoost Frankrijk.

Hier liggen de grandioze, groene uitlopers van het Ardennen massief dat al in België begint. De Maas en de Aisne slingeren dwars door het steeds weer verrassende landschap. En er is veel te beleven en te genieten. Wandelen door uitgestrekte velden, heuvels en bossen het kan allemaal in dit natuurrijke deel van Frankrijk.

Wij vertrekken met onze wandeling even iets buiten het centrum, en dan wandelen we de prachtige natuur in. Bijna heel de wandeling zijn we in “au coeur de la forêt Ardennaise” in het hart van de Ardense bossen. Uitgestrekte bossen op de hellingen en in het dal weilanden en akkers. Een prachtig landschap.

Na een tijdje krijgen we de kerk van Gespunsart in beeld en wij wandelen verder door de bossen en dan komen we terug in het dorp. Langs het monument voor de gesneuvelden en en de dorpsfontein. Zo zijn we terug aan ons vertrekpunt de wandeling was heel aangenaam in deze prachtige streek.

Het is nog vroeg op de dag en Charleville – Méziéres is slechts 12 kilometer van hier vandaan. Voor de liefhebbers van cultuur, kastelen en historie is de sfeervolle stad Charleville-Mézières, duidelijk de hoofdstad, zeer de moeite waard. Charleville-Mézières, één stad en vijf gemeenten, is een mozaïek van geschiedenis. Mézières, de moederstad en stad van vestigingen, wordt gesticht in 899. De Poort van Bourgogne, de Toren van de Luikenaars of de Toren van Roy, maar ook de omwallingen, getuigen stuk voor stuk van een bewogen verleden. In 1512 wordt de stad bestormd door de troepen van Karel de Vijfde.

De stad houdt stand en wordt verdedigd door ridder Bayard. Na de oorlogen werden er rondom de stad vestigingen gebouwd. De kunstenaar René Dürrbach, kleuroperator, gaf aan de stralende, gotische basiliek van Mézières, symbolische glas-in-loodramen die opgedragen zijn aan Zwarte Maagd. De Koninklijke School voor de Genie, waar Rouget de l'Isle studeerde en waar Monge les gaf, werd de huidige Prefectuur en de Departementsraad. Op een mooie meidag in 1606 besloot de 26-jarige Charles de Gonzague in het paleis van Tournelles de Mézières om zijn stad, Charleville, te stichten. Op dit onafhankelijke prinsdom, een nieuwe gemeenschap, paste de architect Clément Métézeau een vernieuwende architectuur toe, die kenmerkend was voor een vooruitziende stedenbouwer.

De Place Ducale (Hertogenplaats) in het centrum van de stad is ook vandaag nog een zeldzaam voorbeeld van de architectuur van het begin van de 17e eeuw. Bij deze twee steden, die in 1966 fusioneerden, voegde zich later ook nog de industriestad Mohon, het dorpsstadje Etion en Montcy Saint-Pierre la Mosane. Het bezoek aan Charleville-Méziéres is een heel fijne ervaring met de prachtige gebouwen. Zo hebben we weer een stukje cultuur kunnen opsnuiven.

Voor het fotoalbum de link volgen

Van Gespunsart

MARCHE DU 35E ANNIVERSAIRE.

CHAUDFONTAINE EN MARCHE.

MEHAGNE.

Chaudfontaine is een plaats en gemeente aan de Vesder in de provincie Luik, België. De gemeente telt bijna 21.000 inwoners. De plaats heeft zijn naam gegeven aan het gelijknamige bronwatermerk, sinds 2003 eigendom van Coca-Cola België.

Wij vertrekken in Mehagne, dadelijk komen we aan een klooster, ommuurd door een bakstenen muur. Wij wandelen verder door het mooie landschap. En we komen zo in de natuur met zijn bossen en de Vesder die voor ons uitvloeit. Prachtige rotsformaties komen we tegen en het is genieten van de prachtige omgeving.

Wat verder komen aan het monument van het fort van Chaudfontaine. Eerst langs een bunker en dan langs de tank en het monument. Naar het fort zelf gaan we niet er is een avonturen park in onder gebracht. Wij vervolgen onze wandeling. Langs een bijzonder watertoren ”chateau d’eau” een watertoren uit 1922 een prachtig stukje bouwwerk. Nog wat verder en we zijn alweer terug op ons vertrek.

Een mooie wandeling is het wel geworden, natuur hebben ruimschoots mogen genieten en een paar mooie gebouwen hebben we mogen aanschouwen. Een aangename wandeling.

Voor het fotoalbum de link volgen

Van Mehagne

CANISIUS WINTERWANDELING.

WC JIS SCHINNEN.

SCHINNEN.

Wintertocht ? beter stormtocht met rukwinden tot 100km/u. wanneer we thuis vertrekken is het al winderig maar we denken dat het wel niet zo erg zal zijn, de weervoorspelling zegt stormweer met hevige rukwinden, we zullen wel zien. Hoe meer we richting Schinnen rijden hoe harder de wind waait.

Als we in Schinnen aankomen is de wind zo sterk dat je bijna niet vooruit komt. Wij beslissen dan ook maar om de kleinste omloop te doen, om ongelukken te voorkomen. Het word een tochtje rond het dorp, met hier en daar een prachtig vakwerkhuis en wat voorjaar bloemen die de trieste dag wat opfleuren. Wij vechten tegen de wind om vooruit te komen, de wandeling voelt veel langer aan dan ze is. We zijn blij dat we maar een korte omloop gekozen hebben als de wind opkop is komen we amper vooruit en Jefke heeft de grootste moeite om vooruit te komen.

Blij dat we terug binnen zijn en vlug terug naar huis. Gelukkig zijn we terug thuis voordat de storm op zijn hoogtepunt is. Hier in de buurt vliegen de dakpannen in het rond en bomen knaken af.

LANDSCHAPSWANDELING.

DE GROENE SCHATKAMER.

REGIONAAL LANDSCHAP HASPENGOUW EN VOEREN.

ZAMMELEN.

Vlaanderen bezit hier en daar toch nog wel indrukwekkende stukjes natuur. Het natuurreservaat “Zammelen” is er zo ééntje. De Mombeek slingert er op natuurlijke wijze doorheen de vallei. Doorheen de tijden heeft de rivier zich in het leemplateau ingesneden. In de hellingen komen daardoor krijtlagen aan de oppervlakte. de combinatie van water, leem, kalk en zand trekt heel wat zeldzame planten en diersoorten aan zoals de sterk geurende daslook en ook prachtige orchideeën.

De wandeling vertrekt aan de kerk van het piepkleine Zammelen een landbouwgehucht van Vliermaal. Het telt een kerkje een zaaltje en een tiental huizen, de tijd is hier blijven stilstaan. Wij vertrekken aan de kerk en dadelijk wandelen we het natuurreservaat binnen, het is duidelijk dat wij hier nog in het vochtige Haspengouw zijn op de rand van het plateau. Prachtig wandelen over de houten wegjes die ons met droge voeten door het vochtige landschap brengen, mooi is het wel met de vijvers, wij wandelen door de velden en langs boomgaarden.

De rijke leemgrond van Haspengouw bestond vroeger uit graslanden. Om de opbrengsten van de weiden te verhogen plantte men er vanaf de 19de eeuw hoogstamfruitbomen op. Men koos toen vooral voor stevige soorten zoals Keulenman, sterappelen en dubbele Flip peren, en Kernielse kersen. In de jaren 1970 schakelden de fruitkwekers massaal over op laagstam. De kweek en de pluk werd gemakkelijker maar het landschap ging achteruit, de prachtige boomgaarden verwenen als sneeuw voor de zon, nu 40 jaar later word alles in het werk gesteld om deze boomgaarden te bewaren, ze zijn een speciale biotoop, waar vogels en kleine zoogdieren leven. De kleine steenuil heeft oude fruitbomen nodig om in te broeden, ook de eikelmuis vind hier zijn thuis.

De wandeling brengt ons richting oude spoorweg. In 1957 werd het trein vervoer stopgezet en in 1971 werden de sporen opgebroken en geleidelijk aan veroverde de natuur de oude spoorberm, waardoor nu mooie en waardevolle stukken natuur zijn. Wij wandelen verder over het oude spoorweg en dan wandelen we naar de Sint-Annavallei. Wij maken een halt aan de vijver van Natuurpunt hier kunnen even rusten op de banken en genieten van de prachtige natuur. Dan moeten we weer verder. Richting Gors Opleeuw.

De middeleeuwse kernen Gorsleeuw en Opleeuw werden in 1976 samengevoegd tot Gors-Opleeuw. De bijnaam kastelendorp dankt het aan de aanwezigheid van 4 kastelen. Wij nemen even een afwijking van het parkoer en wandelen naar het kasteel van Opleeuw. Het is onlangs aangekocht en er zijn grondige werken verricht aan de omgeving, het word weer een prachtig geheel.

Wij wandelen terug naar het parkoer en gaan dan naar het centrum van Gors. Het is een waar museum, het kasteel van Gors, de kasteelhoeve, de kerk en plein met de oude “Tongerse” waterpomp. De oude hoeven en de pastorij. We verlaten Gors Opleeuw en duiken terug de beemden en weilanden in. En zo komen we terug aan de kerk van Zammelen. Hier eindigt voor ons een prachtige wandeling.

Voor het fotoalbum de link volgen

Van Greenspot Zammelen

LANDSCHAPSWANDELING GROOTLOON.

VIA HEUVELS EN BOOMGAARDEN.

BORGLOON-GROOTLOON.

Als je in Grootloon gaat zoeken achter de startplaats van deze Greenspot ben je eraan voor de moeite.

De wandelingen vertrekken in het centrum van Borgloon achter het stadhuis. De eerste stappen van deze landschapswandeling zetten we pal in het centrum van het historische stadje Borgloon. In de 11de en 12de eeuw regeerden de Loonse graven van hieruit over hun Graafschap, dat wat oppervlakte vergelijkbaar is met de huidige provincie Limburg. Tal van overblijfselen herinneren nog steeds aan dit middeleeuws verleden. Op de wandelroute passeren we ondermeer de Burchtheuvel. Hier lieten de Graven van loon een versterkte motburcht bouwen. In de 12de eeuw verlieten de graven Loon en vestigden zich in Kuringen en twee eeuwen later1366 werd het Graafschap Loon ingelijfd bij het Prinsbisdom Luik. Het betekende het einde van het graafschap.

Wij wandelen langs de Burchtheuvel en langs het Duifhuis. In de volksmond ook Dolfhuis genoemd. Het is een 15de eeuws renaissancistisch herenhuis aanvankelijk verbleven de kruisheren. Wij wandelen het centrum uit en steken de steenweg over. Nu komen we langs boomgaarden, weilanden en beemden Haspengouw op zijn best. Als we nog even achterom kijken zien we de Sint-Odulfuskerk tussen de bomen. We zien ook het kasteel van de Hulsberg dit kasteel kun je bijna overal zien op de wandeling het is gelegen op een van de hoogste punten van Borgloon.

Voor ons het prachtige landschap, via heuvels en boomgaarden en langs de Romeinse heerbaan. De landschapswandeling kan het best beschreven worden met een woord “Strijd” het harde labeur waarmee de bewoners van de vierkantshoeven hun akkers bewerkten en hun boomgaarden verzorgden. De oorlogen die de Graven van Loon voerden vanuit de historische stad Borgloon. De Romeinse troepen die het gebied doorkruisten. De ongelijke strijd tussen de omgeving en de krachten van de natuur. Het resulteerde in een golvend landschap met beboste heuveltoppen, akkers en boomgaarden. Zo een prachtig landschap word ons hier aangeboden. Op verschillende plaatsen zijn rustbanken en tafels geplaatst waar je van het landschap kunt genieten.

Van op de Romeinse kassei hebben we een prachtig zicht op het dorpje Grootloon, laat je door de naam niet verrassen, Grootloon is een onooglijk klein dorpje met wat boerderijen, en een bijzondere gordel van hoogstamboomgaarden rond het dorp. Nu wandelen we terug naar Borgloon de kerk komt weer terug in het zicht en we steken de Steenweg terug over en komen aan de ingang van het kasteel de Grote Mot. Het is een versterkt herenhuis van 1661, verbouwd in 1780 vroeger omgeven door watergrachten. In de jaren 1980 werd het nog eens verbouwd en kreeg het zijn huidige uitzicht met toren, het is gelegen in  de mooiste vallei met hoogstamboomgaarden en een wijngaard.

Wij wandelen terug langs de Graaf, dit is de plaats waar vroeger de omwalling van de stad was. Nu komen we terug in het centrum en wandelen langs het Speelhof en dan terug naar het Stadhuis. Zo eindigt een prachtige wandeling, met zon en blauwe hemel maar wel bitter koud.

Voor het fotoalbum de link volgen

Van Greenspot Groot Loon

29e MARCHE DES PETITS PAS FUMALOIS.

LES PETITS PAS FUMALIOS.
 
BRAIVES.
 
Het Natuurpark van de Valleien van de Burdinale en de Mehaigne ligt in Haspengouw, in de driehoek gevormd door de steden Hoei, Andenne en Hannuit. De Burdinale en de Mehaigne, de namen van de twee rivieren die de 11.000 ha van het Natuurpark doorlopen en waarvan de naam van het park is afgeleid, vormen een interessant aardrijkskundig gebied. Rijk aan mooie landschappen, prachtige valleien en authentieke dorpen.

Zo hebben we het geluk het trefpunt te zijn tussen het Haspengouwse hoogplateau en de oevers van de Maas. Dankzij het opmerkelijke natuurlijke, historische, culturele en architecturale patrimonium, zoals kastelen en historische boerderijen, ontpopt het Natuurpark zich tot een uitverkoren plek voor wandelaars, met alle respect voor het milieu en het rurale leven.

Wij wandelen naar Hosdent: Hoewel Hosdent en Latinne al enkele eeuwen verenigd zijn in een enkel dorp, is het onderscheid tussen de twee delen nog steeds duidelijk. Hosdent is bekend omwille van het geklasseerde gerechtshof waarvan de gebouwen recent gerestaureerd zijn en waarin meer bepaald de vzw Maison de la Mehaigne et de l'Environnement Rural evenals een dorpshuis geherbergd zijn. Het gehucht bezit een opmerkelijk architecturaal erfgoed: naast de molen, het gerechtshof en de oude landsheerlijke boerderij bezitten verschillende huizen nog oude muren die getuigen van lang vervlogen tijden. Plaatselijke bijzonderheid: het gebruik, in de oudste gebouwen, van schist die afkomstig is uit de plaatselijke steengroeve.

We wandelen verder naar Fallais; Fallais is een soort grote rechthoek, die bijna volledig op de linkeroever van de Mehaigne ligt, met de flank naar het zuiden gericht. We onderscheiden het "hoogdorp" met enkel huizen, het "laagdorp" waar zich de kerk bevindt met daarrond de oude begraafplaats, gebouwen die dateren van de vorige eeuw en waar vroeger de school en het gemeentehuis waren.

Wat verder komen we aan Le Chardon; Het huis dateert van 1692. Boven de toegangsdeur is een steen met daarop wapens geschilderd geplaatst met het opschrift: A. Gilkinet de Chardon et C. Marchal de Fumal. Op de talud boven de Rue du Chardon staat een oud stenen kruis dat dateert van de XVIIe eeuw. Een bijzonder mooi gebouw is het kasteel van Fallais. De geschiedenis van het kasteel is meeslepend en de verhalen laten niemand onverschillig. De kroniek van het kasteel noemt de namen van de hertogen van Beaufort, van Karel de Stoute, Lodewijk XI, Lodewijk XIV, die daar allemaal verbleven hebben. In 1465 namen de Luikenaars die zich achter de Franse koning Lodewijk XI hadden geschaard tegen de hertog van Bourgondië het kasteel in. Maar vanaf december moesten ze het teruggeven: Karel de Stoute schaft de Luikse privileges af en gaat over tot een repressie.

Fallais wordt het decor voor de plundering van Luik (Sac de Liège). Tijdens zijn verblijf van 3 tot 9 juni 1675 laat Lodewijk XIV de zogezegde Toren van Bourgondië en de Toren Grignard afbreken. Het kasteel dat een grote vierhoek is met aan elke hoek een uitspringende ronde toren levert inspiratie voor een middeleeuws fort temidden van een vlakte. Het kasteel werd hoofdzakelijk gebouwd in de loop van de XIVe, XVIe en XVIIIe eeuw. In 1937 vernielde een brand de noordelijke vleugel, die sindsdien heropgebouwd is.

Wat verder komen we aan de watermolen "LI STWERDU" In het begin (1620) was het een oliemolen die in de XIXe eeuw omgebouwd werd tot een krijtmolen. De witte mergelaarde die op de hoogtes gewonnen werd, werd er fijngemalen voor de productie van kleurstoffen, mastiek en verf. Deze molen is in 1982 beschermd als monument. We wandelen wat verder en komen op de oude spoorweg “Ligne 127” dan langs het oude station van Braives.

Dan komen we langs de watermolen; Banale molen, waarvan het jaartal 1759 dat op de sluitsteen staat, ons de datum geeft van een reconstructie of een restauratie. Tegenover staat de Ferme Moes; Het was de landsheerlijke taverne. De gebouwen dateren van de XVIIe en XVIIIe eeuw. Zo komen we terug aan ons vertrekpunt. Een prachtige en leerrijke wandeling in het prachtige Natuurpark van de Valleien van de Burdinale en de Mehaigne.

Voor het fotoalbum de link volgen

Van Braives

34E MARCHE DU BOIS DU CAZIER.

LES MARCHEURS DU XII DE MARCINELLE.

NALINNES.

De gemeente telt vijf deelgemeenten, namelijk Cour-sur-Heure, Ham-sur-Heure, Jamioulx, Marbaix-la-Tour en Nalinnes. De kernen van Cour-sur-Heure, Ham-sur-Heure en Jamioulx liggen langs de Eau d'Heure. Jamioulx ligt helemaal in het noorden van de gemeente, in een bosrijke gebied, net buiten de stedelijke agglomeratie van Charleroi. Marbaix ligt net ten westen van Ham-sur-Heure, met de dorpskernen bijna aaneen gegroeid. Tussen Ham-sur-Heure en Jamioulx ligt - grotendeels op het grondgebied van Ham - het gehucht Beignée. De deelgemeente Nalinnes beslaat het grote oostelijke deel van de gemeente. Op het grondgebied van deze deelgemeente liggen naast de kern van Nalinnes zelf nog de kleine dorpjes Haies en Le Bultia.

We verlaten het dorp Nalinnes en komen langs de Orchideeënkwekerij. L’Amazone is een prachtige kwekerij met vele orchideeën degene die niet binnen gegaan zijn hebben werkelijk iets gemist, vriendelijke mensen die graag je vertellen over hun kwekerij en die graag behulpzaam zij, die je graag even door de kwekerij laten wandelen waar je kun genieten van de prachtige bloemen. Op hun website staat een prachtige film over hun kwekerij.

L'AMAZONE; Orchideën Schmidt L'Amazone.
 
Na het bezoek aan de kwekerij wandelen we verder.

We wandelen door de prachtige natuur heel veel door de bossen en langs kleine dorpjes. We komen in Beignée een gehucht van Nalinnes en dan weer verder naar het volgende dorpje. We wandelen ook langs de rivier Eau d’Heure. En komen zo in het dorpje Jamioulx.

Op het plein een prachtig gebouw met vierkante toren en in natuursteen, hier is ook onze controlepost, dan weer verder door de natuur langs berg en dal, geregeld een klim. Het is prachtig om samen te wandelen met onze vrienden Florent en Jozefa, samen genieten we van deze aangename wandeling in Nalinnes.

Voor het fotoalbum de link volgen

Van Nalinnes

Met dank aan Brigitte voor de foto

LANDSCHAPSWANDELING HEKS.

LANGS BOERENERVEN.

GREENSPOT HEKS-VECHMAAL.

Greenspot Heks, is vandaag onze controlewandeling van de rode driehoek. De 9 kilometer lange wandeling brengt ons door het prachtige Haspengouwse landschap. Heks bekend voor zijn kasteel: het landgoed van Hex was het jacht- en zomerverblijf van Charles-Francois de Velbrück. Deze prins-bisschop van Luik liet er in 1770 een jachtpaviljoen in typische maasbarok optrekken, omgeven door een formele Franse tuin waarrond een 60 hectare groot landschapspark in Engelse stijl aangelegd. Het is een van de oudste landschapsparken van het Europese vasteland met glooiende heuvels, weilanden, akkers, boomgaarden en bossen. In het boek “Tuinen van Eden” welke 10 historische tuinen bespreek kun je de beschrijving van Hex lezen met prachtige foto’s. hier wandelen we vandaag.

We vertrekken met de wandeling in Vechmaal aan de vroegere afspanning “De Horn”. Hier kun je de borden en het vertrek van de Greenspot vinden, een prachtige oude boom staat er waar de wandeling vertrekt. We wandelen naar het gehucht Heurne : De kapel van Heurne-St-Pieter is uit de 13e en 14e eeuw; ingangsboog uit 1554 en grafsteen met wapenschild. Zij werd gerestaureerd in 1556 en is gebouwd op de plaats van een Romeinse villa. De grote klok, Petrus gedoopt en gegoten in Herentals is de oudste van het dekenaat Tongeren en dateert uit de 13e eeuw.

Tegenover zien we kasteel de Horne liggen het is wit geschilderd en valt goed op in het landschap. We wandelen verder met verschillende grote boerderijen, te midden van velden en weilanden.

Midden in het veld staat de Romeinse Tumulus van Vechmaal, wij volgen de weg en dan wandelen we richting Heks, voor ons duikt het dorp op met links de kerk en rechts het kasteel, gelukkig zijn er nog geen bladeren op de bomen en zie je het kasteel mooi liggen op de heuvel, een heel mooi panorama.

We wandelen door Heks dorp, hier verschillende oude boerderijen en dan wandelen we langs het bos van Heks en draaien dan af naar Manshovenbos welk een natuurreservaat is.

Hier ligt ook Manshovenwinning. Het is een mooi stukje wandeling van het Manshovenbos naar het Magneebos en langs de Zalenberg naar de grote laan met grote bomen die naar het kasteel leidt. Wij draaien links af naar het Monnikenhof.

Dan gaan we verder langs de oude trambedding, weer wat verder en komen we terug in Vechmaal nog even door de velden en we komen zo terug aan ons vertrekpunt.

Alhoewel het koud is en de wind stevig waait is het toch een fijne wandeling geworden met de blauwe lucht en de zon heel aangename wandeling.

Voor het fotoalbum de link volgen

Van Greenspot Heks

MARCHE D’HIVER.

LES FOUGNANS

CHEVETOGNE.

Nog steeds ligt er een dik deken van sneeuw over het landschap. Hier in Chevetogne wandelen we vandaag vanuit het dorp. En wandelen door het dorp vele huizen hebben nog sporen van vakwerk maar de meeste zijn met brikken opgevuld.

Huis van Béthanie

Langs de kerk en verschillende kapellen en dan door het bos naar het klooster van Chevetogne. Het landhuis bewoond door de monniken van Chevetogne is gebouwd in het midden van de 19e eeuw door Charles Delvaux de Fenffe, burgemeester van Chevetogne. Van 1903 tot 1923 werd het bewoond door de monniken van Ligugé die uit Frankrijk verbannen, het gebouw hadden gekocht. In deze tijd werden enkele belangrijke structurele wijzigingen uitgevoerd, zoals de verhoging met een etage en het bewoonbaar maken van het gebouw dat zich links van het hoofdgebouw bevindt. In deze tijd werd ook het huis Béthanie gebouwd, op 500 meter van het klooster. Na 1923 werd het gebouw verhuurd aan particulieren, totdat van 1932 tot 1938, tijdens de Spaanse burgeroorlog, Spaanse jesuïeten er een veilig onderkomen in vonden.

In juni 1939 installeerden de monniken van Amay-sur-Meuse zich in het gebouw. Aan elk uiteinde van het huis staat er tegenwoordig een kerk: aan de zuidkant de byzantijnse kerk, gebouwd van 1955 tot 1957, en aan de noordkant de latijnse kerk. De byzantijnse kerk van het Klooster van Chevetogne is gebouwd als een permanent en zichtbaar teken van het voortdurende gebed van de gemeenschap voor christelijke eenheid, en als getuige van de spirituele schatten van het christelijke Oosten. De kerk is gewijd aan de Verheffing van het Heilig Kruis (1957).

De fresco's zijn gemaakt door twee Griekse schilders, Rallis Kopsidis en George Chochlidakis. Zij werkten volgens de principes van de scholen van Macedonië (11e,12e eeuw) en Kreta (14e-17e eeuw). Dat geldt in elk geval voor hun stijl, want het iconografisch programma gaat terug tot de periode van de Paleologische keizers (13e,14e eeuw). Wij bezoeken de kerk en het kerkhof, dan verlaten we het domein om verder te wandelen.

Het is een prachtig zicht over de landschap en het sneeuw ligt het is zeer mooi. Wat verder staan zwarte paarden in de wei het contrast tussen de paarden en de sneeuw is wel bijzonder. Wij komen in Montgauthier, een deelgemeente van Rochefort. Wat verder komen we aan een kasteelhoeve en we dalen af naar het bos, welke prachtige zichten oplevert.

We dalen af tot aan de rivier en volgen de “Ruisseau d’Edeffe” gewoon prachtig. Een prachtige tocht word het langs de rivier en dan weer klimmen we uit het dal. Weer worden we getrakteerd op mooi zichten over het landschap.

We wandelen over een boerenerf met paarden, ezels en herten en dan gaan we weer terug naar het naar ons vertrekpunt. Een prachtige winterse wandeling hebben we hier kunnen doen en de lichte sneeuwval hebben we er graag bij genomen. Prachtige wandeling en mooie omgeving.

Voor het fotoalbum de link volgen

Van Chevetogne

36E MARCHE DU FORT DE BATTICE.

MARCHEURS DU FORT DE BATTICE.

BATTICE.

Een winterse dag in de Ardennen met een dikke laag sneeuw alles bedolven onder een wit deken. Gewoon mooi om te wandelen, de bomen bedekt met sneeuw geeft alles een bijzonder tintje. Je moet er natuurlijk van houden. Wij wandelen het fietspad op, de oude spoorweg.

Mooie winterse beelden krijgen we voorgeschoteld. Wij wandelen verder genieten van de prachtige natuur. Het landschap van het “Land van Herve” met zijn hagen die nu veel duidelijker in het landschap te zien zijn. Weidse landschappen, golvende en heuvelend. De boerderijen met ramen deur omlijstingen in hardsteen, en de rest in rode baksteen. Zijn bijzondere bouwwerken die al honderd jaar het landschap sieren en een belangrijke bijdrage leveren aan d e schoonheid van deze streek.

Zij zijn ook die de veeteelt behouden hebben en daardoor de heel speciale kaas van Herve laten overleven, vandaag kunnen wij deze “Stink kaas” van Herve nog steeds proeven. De streek rond Herve heeft altijd een rijk zuivel verleden gekend. Wij komen wat later in Charneux met zijn kerk en mooie gebouwen, tegenover de kerk een oude brouwershuis in het wapenschild boven de deur de gereedschappen van de brouwer. In de deur een prachtige glasraam met de Waalse Haan.

Wat verder het prachtige kasteel en dan wandelen we weer verder en komen aan weer zon typische gebouw, met Ardeense steen en op de binnen koer nog stukken met vakwerk. Gewoon mooi. Wij wandelen verder door de witte weilanden, Jefke op kop hij geniet van de witte pracht, hij wentelt en draai in de sneeuw dat het een lust is.

Nog een mooie foto met Chris en Mij met het prachtige landschap van Herve in de sneeuw. En wij wandelen terug Battice binnen zo eindigt een prachtige wandeling in het “Land van Herve”

Voor het fotoalbum de link volgen

Van Battice