Kant uit het koningshuis

Zakdoek in Duchesse-kant

Volgens een document dat bij dit kantwerk gevoegd is, werd de zakdoek in 1891 door een Brugs kanthuis geschonken naar aanleiding van 25^ste verjaardag van de regering van Leopold II.

Het stuk is versierd met de monogrammen van

Leopold en Marie-Henriette.

Het wapenschild links onder, vermeld :

Vive le Roi. 1865-1890. Vive la Reine

Rechts bovenaan zien we :

L’Union fait la force

Links bovenaan het embleem van de stad Brugge en rechts onderaan het embleem van Kongo.

25^ste huwelijksverjaardag van

Leopold II en koningin Marie-Henriette

Ter gelegenheid van de 25^ste huwelijksverjaardag van de vorsten, werd een inschrijving georganiseerd waarop de Belgische vrouwen hun “steentje” konden bijdragen om het geschenk te financieren.

Er werd112.000 fr. opgehaald ( wat in die tijd een echt kapitaal was ) en daarvan kocht men een diamanten kroon en een kanten sleep.

2.300 Vrouwelijke afgevaardigden uit de gemeenten werden ontvangen in de grote balzaal van het paleis, waar ze hun geschenken konden bewonderen. 

De prachtige boeketten in kloskant en naaldkant getuigen van een grote verfijning.

De wapens van de negen provinciën werden perfect uitgevoerd in ultra fijne steken.

De afzonderlijke delen in klos- en naaldkant zijn geappliceerd op een drochelgrond.

Leopold II en koningin Marie-Henriette

Leopold II, zoon van Leopold I, huwt op 22 augustus 1853 met
Maria-Henriette, aartshertogin van Oostenrijk.

Op de afbeelding draagt de koningin een prachtig kleed met berthekraag en volants in Chantilly kant.

Koning Leopold I en Koningin Louise-Marie

Handschoen in Ieperse Valenciennes-kant. ( 1840-1850 )

Het Ieperse huis Duhayon-Brunfaut stond in nauw contact met het hof en vervaardigde deze handschoen(en) met twee verstrengelde L’s. De kroon lijkt eerder verzonnen want ze ziet er niet uit zoals de koninklijke kroon.

Kader in zilver met opdracht in kantwerk A Léopold I. Les ouvriers de Hainaut.

Reconnaissants. 1831-1856.

Kader met de wapens van België en Henegouwen.

Koninklijke kroon .

De inscriptie en de guirlande zijn in kloskant !!!

Kantwerkster : Meterkant op een oud Vlaams kussen.

Kant uit het koningshuis

Vanaf maandag start ik met een reeks over

“ Kant uit het koningshuis”.

Van Leopold I tot Boudewijn I.

Hier al een voorproefje van de prachtige kantwerken die de koninklijke familie ten geschenke kreeg.

Of ze alle kanten nu nog in hun bezit hebben, weet ik niet, want ik heb gehoord dat er regelmatig “geschenken” verkocht worden.

2. Milanese lintkant

De Milanese lintkant behoort tot dezelfde familie als de Vieux Flandre met dit verschil dat het motief gevormd wordt door een geweven lint. De vullingen, met de naald, zijn dezelfde als bij de Vieuw Flandre.

 Bij Milanese kloskant worden lint en vullingen volledig met klossen gemaakt!!! Zie inhoud blog.

Deze Milanese lintkant werd verder gecommercialiseerd en veelvuldig gebruikt voor kerklinnen. De kantsoort was geweldig populair en vanaf het einde van de 19^de eeuw kreeg hij de volgende benamingen : Renaissance kant, Luxeuil of zoals de meesten onder ons hem kennen

Brusselse lintjeskant!!

Oud Geraardsbergs kantliedje

Barabason kom wederom,

We zullen U halen,

Met de wagon.

De klosjes vliegen,

Van hand in de hand,

En vlechten en driegen,

Chantilly kant.

Barabason kom wederom,

We zullen U halen,

Met de wagon.

We volgen de lijnen,

En ’t speldeken spant,

De draadjes tot fijnen

Chantilly kant.

Barabason kom wederom,

We zullen U halen,

Met de wagon.

We zullen U halen,

Als heiligen sant,

Want gij kunt betalen

Chantilly kant.

Barabason kom wederom,

We zullen U halen,

Met de wagon.

    K. Rosier

Gemengde kantsoorten 1

Op het einde van de 19^de en begin 20^ste eeuw ontstaan er nieuwe kantsoorten.

Kanthandelaars promootten commercieel interessante kanten die toch de uitstraling hadden van de vroegere rijkelijke kant.

Een combinatie van klos- en naaldkant of delen in machinale kant, leidde tot het ontstaan van specifieke kanttypes.

1.  Vieux-Flandre

Duidelijk beïnvloed door de 17^deeeuwse Oud-Vlaamse kant, is de Vieux-Flandre.

De vereenvoudigde bloemmotieven worden in linnenslag gewerkt en de ruimten tussen deze motieven worden opgevuld met weinig gevarieerde siergronden in naaldkant.

Antiek stukje Vieux-Flandre

Dit is nu weer een klein werkje dat ik wel op ongeveer 6 uur klossen klaar heb.

Maar om grotere stukken te maken is er natuurlijk véél meer tijd nodig.

Femke op vakantie bij oma.

“ Wintertijd “

1 November in aantocht,

Chrysanten gekocht…

Een kerkhof vol kleuren

En mensen die treuren…

Soms zie je een glimlach

Want op deze dag

Worden herinneringen geboren

Die geen traan kan verstoren !

Gisela

Zo'n 20 jaar geleden kreeg ik van mijn vader een geschenk !
Met een hart van koekenbrood gaf hij mij deze koperplaat met daarop een afbeelding van mijn foto. Hij heeft dat zelf gemaakt en was er ook bijzonder fier op.
Mijn "vake" is reeds 10 jaar overleden maar telkens als ik naar de koperplaat kijk, en dat is dagelijks, denk ik aan hem !

Een uil associeer ik altijd met boeken.

Vanavond is de officiële opening van de boekenbeurs. Er zal weer gesnuffeld, bekeken, gelezen en gekocht worden. Of zoals jeugdschrijver Ed Franck het zo mooi zegt :

Boeken

boeken, boeken, boeken
tot in de verste hoeken
boeken, boeken, boeken
zie mij hier eens zoeken
ik kijk en pak en snuffel
ik aai en zoen en knuffel
elk boekje is een kleine schat
ik duik erin als in een bad
boeken, boeken, boeken
ik blijf nog even zoeken.

Bloemenfantaisie 1

Klein maar fijn !

Zo zou je dit vlindertje kunnen omschrijven.

Mevr. Martine Bruggeman, lerares aan het Brugse kantcentrum, tekende 8 kleine motiefjes waaronder dit vlindertje.

Ik heb het “ vlug “ even uitgewerkt.

Bij het klossen van de letter R gingen mijn gedachten niet uit naar een bepaalde naam maar wel naar een bloem…

 Gerrit Kloos heeft een prachtig gedicht gemaakt en ik draag mijn letter dan ook op aan de koningin der bloemen nl

De Roos!!

Bone Lace

In het Engeland van de 17^de eeuw werd kloskant

“ BONE LACE of BONE WORK “

genoemd

In tegenstelling tot Europa, waar men houten klossen gebruikte, werkte men in Engeland met klossen gemaakt uit schaapspoten.

Na zijn bezoek aan Stradford schreef W. Shakespeare in

 “ Twelfth Night “(1612)

“The spinsters and knitters in the sun and the free maids that weave their threads with bones…

Kant of Bone Work was een bezigheid van de armere klasse die deze bijverdienste goed kon gebruiken. Dat ze niet veel geld hadden bewijst het feit dat men in Devonshire visgraten ofwel
fish-bones gebruikte omdat de metalen spelden té duur waren!

In de 19^de eeuw worden de benen klossen grotendeels vervangen door houten klossen omdat die ongeveer de helft minder kostten.