Roos

Bone Lace

In het Engeland van de 17^de eeuw werd kloskant

“ BONE LACE of BONE WORK “

genoemd

In tegenstelling tot Europa, waar men houten klossen gebruikte, werkte men in Engeland met klossen gemaakt uit schaapspoten.

Na zijn bezoek aan Stradford schreef W. Shakespeare in

 “ Twelfth Night “(1612)

“The spinsters and knitters in the sun and the free maids that weave their threads with bones…

Kant of Bone Work was een bezigheid van de armere klasse die deze bijverdienste goed kon gebruiken. Dat ze niet veel geld hadden bewijst het feit dat men in Devonshire visgraten ofwel
fish-bones gebruikte omdat de metalen spelden té duur waren!

In de 19^de eeuw worden de benen klossen grotendeels vervangen door houten klossen omdat die ongeveer de helft minder kostten.

de kat

als je dan toch de kat
uit de boom kunt kijken

waarom zou je dan
de brandweer bellen?

5. Prachtige, benen klosjes waar ik enorm zuinig op ben

Conclusie :

Een koe KAN dus inderdaad iets met Kant te maken hebben!!!

3.Theo zaagt de beenderen op de juiste lengte in stukken

4.Modelleren van de klosjes op de draaibank

Van recyclage gesproken :

1. Soep koken

2. Onze hond kluift het been af

Wordt vervolgt!

K3

Koe, Klos, Kant

Jaren geleden was ik op kantreis in Engeland en daar heb ik iemand “benen” klosjes zien draaien. Terug thuis vertelde ik vol enthousiasme hoe mooi die klosjes wel waren!!

Net ivoor!

Mijn man, die nogal een handige Harrie is, wilde het ook wel eens proberen.

Ik dus naar de slager om mooie soepbeenderen. Het is van belang dat het witte gedeelte dik genoeg is want met de poreuze binnenkant kun je niets doen.
De slager gaf de stukken been van net onder de knie. Omdat het witte gedeelte niet bij alle beenderen even dik is, is het niet mogelijk om alle klosjes identiek te draaien. Zo zijn het stuk voor stuk unieke klosjes geworden!

Wordt vervolgt!

Wat “kan” een koe te maken hebben met kant????

Morgen wordt er een tipje van de sluier opgelicht maar wie nu al een idee heeft, kan het mij laten weten. Ik ben benieuwd naar de inventieve reacties.

Wild klossen

Een andere en aparte benadering van kant!

Zoals de naam laat vermoeden is men bij dit kantwerk niet gebonden aan strikte regels zoals bij de klassieke kantsoorten.

Meestal gaat men er van uit dat er
"in ‘t wilde weg "
gewerkt wordt maar niets is minder waar!!!

Wil men een prachtig werk bekomen, gaat er heel wat studie aan vooraf.

De compositie die ik hier toon is het werk van Mevr. Jeanine D’Hondt-Van de Gejuchte, een kantvriendin uit Diksmuide.

Deze werken zijn pareltjes qua techniek en kleurencombinatie.

Ik moet eerlijk bekennen…ik zou het ook zo willen kunnen!

Proficiat, Jeanine, en ik kijk vol verwachting uit naar jouw volgende werken!

Initiaal na initiaal … zo zal ik waarschijnlijk aan een heel alphabet geraken.

Valse start

Gisteren was het dus de eerste les voor de “ anciens “ van Eeklo, tenminste dat was de bedoeling!

We stonden echter voor een gesloten deur want de verantwoordelijke voor het lokaal, was ons vergeten.

We lieten het echter niet aan ons hart komen en zochten soelaas in

’t VOUTJE

op de Markt te Eeklo!

Morgen is het de eerste les voor de dames die hun initiaal gaan klossen volgens de techniek van de Milanese kant. Zoals beloofd, heb ik in de vakantie niet stil gezeten.

Getuige : de letter F

Verwarming 

Bij kil en guur weer moest de kantwerkster zich proberen te verwarmen. De thuiswerkende kantklosster kon bij de “stove” zitten maar moest wel voorzichtig zijn dat de kacheldampen het fijne  en dure garen niet bevuilde!!

Daarom behoorde de individuele vuurpot tot de typische kantwerksters uitzet. Deze aarden, ijzeren of houten “ vierpotjes “ bevatten een uitneembaar ijzeren schaaltje waarin gloeiende houtskool werd gelegd. Het vuurpotje werd onder de lange rokken geschoven en men plaatste de voeten op de treden. Voorzichtigheid was wel geboden!!

Sommige kantscholen hadden een grote vuurpot die een aangename warmte verspreidde. Maar niet iedereen kon dicht bij de warmtebron zitten en daarom verwisselden de kinderen regelmatig van plaats.

Vuurpot

Ook in Engeland gebruikten de kantwerksters “ vuurpotten “. Deze waren vervaardigd uit aardewerk, koper of ijzer en waren voorzien van gaten om de warmte door te laten.

Deze vuurpotten werden gevuld met gloeiende steenkool of houtskool en de kantwerksters zetten ze naast hun voeten soms ook onder hun lange rokken.

ORDINAAL

Een glazen bol met meestal korte hals die gevuld werd met water. Deze werd opgehangen of op een metalen statief geplaatst met daarachter een brandende kaars of petroleumlamp. Het effect hiervan was dat het licht op een bepaalde plaats werd gecentreerd. Schoenmakers, kantwerkers en graveurs maakten hiervan gebruik. Ook kerken pasten deze manier van verlichten toe.

Op de foto aan de linker kant zie je hoe het licht weerkaatst door het ordinaal en zo het kantkussen verlicht!

Ordinaal 2

Ook in de kantscholen werd deze methode toegepast.

In de opening, in ’t midden van een speciaal daarvoor gemaakt tafeltje, werd een kaars of beter nog een “kinkee” gezet en vier bollen, gevuld met helder water stonden er kruisgewijs rond.

De meisjes zaten met 16 rond dit tafeltje maar diegenen die het fijnste werk maakten zaten dichtst onder de straal van een bolle.

Op de foto zien we een “ bollelicht “ uit Engeland.

Het verhaal van het “Levende Jack” klosje

Einde 19^de eeuw woonde er in de omgeving van het dorp Lavendon, een kantwerkster wiens zoon JACK zeeman was.

Overal ter wereld waar hij kwam, liet hij een klosje maken voor zijn moeder en stuurde het op. Telkens zij een klosje kreeg wist ze dat haar zoon nog in leven was!!