“Zou men niet zeggen : “Te weinig gekend “ ! De lagere afdeling loopt van het 1ste leerjaar tot en met het 6de leerjaar ! Daarna volgen nog het 7de en het 8ste leerjaar d.i. voortgezet onderwijs. Velen mensen dachten of veronderstelden dat de 4de graad in onze meisjesschool nimmer bestond. Meer dan ooit wordt er in die twee jaren de vakken van het programma onderwezen, en wel met huishoudelijke strekking, wat onze jonge meisjes vooral van nut zal zijn. Naast de godsdienst en de profane vakken wordt er veel zorg besteed aan huishoudkunde en tevens aan het naaldwerk ! Hebt ge reeds gezien wat onze 4de graad meisjes dit jaar gepresteerd hebben ? Vraag het aan degenen, die van de tentoonstelling getuige zijn geweest ! De meesten van onze kinderen horen thuis in de 4de graad, want elders voelen ze zich niet thuis en worden gewoon weg, als balast ter zijde gelaten !!! Ouders, denkt aan de opvoeding van uw kinderen ! En aan de school op uw eigen gemeente ! Uw leuze weze : we zullen de 4de graad helpen heropbouwen. Bij voorbaat danken U de Eerwaarde Zusters ! Wij hebben graag aan het verzoek tot opname van deze warme oproep gevolg gegeven. Wij wensen te onderlijnen dat er inderdaad nog vele mensen de mening toegedaan zijn dat bij de Zusterkens geen degelijk onderwijs kan gegeven worden. Dat is werkelijk een grove vergissing, want het volstaat de oud-leerlingen te raadplegen om te weten wat zij thans in de samenleving doen, dank zij het genoten onderwijs bij diezelfde zusterkens. Meer dient hier niet aan toegevoegd te worden. Dat de ouders de oproep goed overdenken en meehelpen aan de verdere uitbouw van onze gemeentelijke zusterschool. De Redactie.”
1960 – Maandag 6 juni – G.v.A. : Op heterdaad betrapt
“In een grootwarenhuis in het stadscentrum van Mechelen werden twee personen, nl. V.D.I. uit Mechelen en D.S.L. uit Leest op heterdaad van diefstal betrapt. Het tweetal had al heel wat waren buitgemaakt toen ze werden betrapt.”
1960 – Pinkstermaandag 6 juni : Jaarlijkse processie
“De jaarlijkse processie gaat dit jaar uit op Tweede Pinksterdag na de Hoogmis Zij trekt langs de Dorpstraat, Vinkstraat en Molenstraat. Allen die een bijzondere functie vervulden in de processie worden verzocht deze ook thans en in de toekomst te blijven waarnemen.” (G.v.A., 3 juni 1960)
1960 – 8 juni : Walter VAN DE POEL uit Heverlee:
“Hier is dan het eerste briefje van de jonge rekruut uit Heverlee. Goed gezond, weinig vaak en veel honger. Alles wat ne mens (versta : soldaat) nodig heeft om in eer en deugd voor het vaderland zijn voeten af te draaien –drill te doen, en zijn schoenen te poetsen. De kazerne hier is nog niet zo heel oud, wat van ons vereist dat we twee keren per dag moeten schuren dat het schuim een halve meter hoog staat (zonder zeep), hetgeen dan wel laat verstaan dat er hier zweet met emmers wordt gelaten. Ze hebben me hier van de eerste dag al tot kameroverste gebombardeerd, hetgeen veel koeken voorspelt. Met de mannen van de kamer kan ik goed opschieten. We zijn hier met elf Antwerpenaars in het 11ste peleton. Leon Verbruggen zie ik alle dagen, al ligt hij niet in hetzelfde blok als ik. Op de kamer hier is er ook nog S.M. De Weerdt van Battel en Goessens van St.Katelijne Waver. Alles bij mekaar een gezellig stel jonge mensen, maar die allemaal in de penarie zitten zodra we de Chef horen brullen. Blaffen doen ze wel, maar bijten, dat is een ander paar mouwen. Gisteren hebben we de eerste vergadering gehad van Milac. Een 130 jonge rekruten die vol moed, of was het nieuwsgierigheid eens kwamen luisteren naar wat de aalmoezenier hen zoal te vertellen had. Anders, een sympathieke vent, die aalmoezenier. Hij blaft niet, maar hij bijt, zo stillekens onder of boven water, dikwijls zonder dat ge het eigenlijk voelt. Maar bijten doet hij. Alles bijeen is het niet slecht om te beginnen, en ik wou dat het zo bleef duren. Maar schone liedjes duren niet lang, zomin als deze brief. Tot een volgende keer kameraden van Milac, vrienden soldaten en kennissen. “Nog iets tot uw orders luitenant ?” “Nee dank u” vrienden, het beste.”
-Walter Van de Poel uit Antwerpen 5/1/1961 : “Hier kom ik dan met mijn nogal late nieuwjaarswensen aandraven. Ik heb uw kerstkaartje hier wat laattijdig ontvangen, maar het is nooit te laat om iemand geluk en voorspoed te wensen. Aan allen die ik met kerstmis niet ontmoet heb, een zalig kerstfeest en aan allen een gelukkig Nieuwjaar. Van harte wil ik u danken voor de geschenken en wensen. Het spijt me beste vrienden, dat ik u niet vaker kunnen schrijven heb, maar de laatste maanden, en vooral de laatste dagen, heb ik daar ongelukkiglijk de tijd nog niet voor gekregen, want ons sergeantenleven wordt druk bezet, vooral in troebele tijden zoals we er nu beleven. Elke dag zit hier vol emotionele spanningen. Elk ogenblik kunnen we bevel krijgen met een bende camions te vertrekken voor onbepaalde tijd. Het is hier alles behalve plezierig. Doch we hopen op een spoedig afzwaaien. Onze lintmeter is al met een paar cijfers verkort. Nog 143 dagen jongens. Maar met al die blijde vooruitzichten blijft het hier toch maar door en door triestig ; beter kan ik het niet uitrukken. De toestand is hier werkelijk onbeschrijfbaar. En als ge dan ’s avonds maar eens buiten mocht, maar daar is geen denken aan. Beste vrienden, laten we hopen dat alles rap voorbij is dan dat ik gauw weer mijn burgerkostumeke aan mag trekken. Tot binnenkort jongens, ’t sergeantje van de Bist.”
Foto’s :
-Enkele Chirojongens tijdens de processie. Vooraan v.l.n.r. : Marc Lamberts, Guido Hellemans en Jos Verlinden. Rechts van Guido staat Dirk Leemans.
-Walter Van de Poel in Baarle Nassau tijdens een bivak van de Chiro in 1954
Op de Hombeeksesteenweg te Mechelen vond een aanrijding plaats tussen een autobus, bestuurd door Maurits Ceulemans uit Rijmenam en een vrachtauto bestuurd door de Leestenaar Frans Piessens. Gelukkig enkel stoffelijke schade.
1960 – Juni : Advertentie in De Band : De POTTENWINKEL.
“Jaarlijks verlof is in aantocht : profiteert ervan !! Het verlof, de beste tijd om uw huisje op te knappen, te schilderen, te versieren, muren en meubelen. Brengt een bezoek bij STAF EN NIEKE ’t zal u niet berouwen !! Voor ’t gezin : potten, pannen, kommen, enz., elektrische of andere vuren, in verlakt en aluminium en voor de vuren, ketels, kuipen (ovaal en rode en dit in alle maten). Steriliseren – ketels en bokalen !! Een bruiloft in ’t zicht ?? Of een nuttig geschenk ? Grote keus in drinkserviezen 36 of 48 stuks, eet en koffieserviezen vanaf 1295 fr. voor de twee samen. Komt zien !! Brengt een bezoek bij het huis van vertrouwen bij Staf en Nieke, Dorp 35 Leest. Beter gekend : DE POTTENWINKEL. 5% vermindering aan de leden van Kroostrijke gezinnen op vertoon van hunnen lidkaart.”
Staf en Nieke (“Nie Bareel”) hadden een “pottenwinkel” in de Dorpstraat. Potten, pannen, kommen, voor elektrische of andere vuren in verlakt en aluminium…ketels, kuipen in alle vormen en maten…drinkserviezen, koffieserviezen…steriliseerbokalen en ketels…verven, verfborstels en toebehoren…Nie Bareel had het allemaal. August “Staf de Metser” Vloebergh was te Leest geboren op 3/9/1904 en overleed te Mechelen op 9/4/1975. Kerstekind Melanie was eveneens te Leest geboren op 25/12/1902 en overleed te Mechelen op 21/3/1989. Het echtpaar had zeven kinderen waarvan vijf meisjes : Marie Louise (“Wiza”), Louis, Jan, Greet, Lena, Denise en Vicky.
1960 – Juninummer “De Band” : Schrijven van Mère Aleydis (Jeanne De Boeck).
“Beste Redactie, ik heb niet het genoegen U persoonlijk te kennen, maar ik hoop dat genoegen binnen enkele jaartjes te mogen smaken. Zo lang dat “De Band” niet meer bestond –en nu ineens werd hij terug gesmeed- waarschijnlijk terwijl het ijzer heet was. Mijn oprechte dank. U kunt moeilijk begrijpen wat een riem die Band ons onder het hart steekt, vooral nu in deze onzekere tijden van de toekomstige onafhanklijkheid. Ik hoop u een lange brief te kunnen toesturen na die 30-juni datum van belang –in de Congolese geschiedenis. Veel zal er niet gevierd worden – die dag moest een blijde dag zijn maar hij wordt door wit en zwart afgewacht vol vrees en onrust. Langs deze weg durf ik dan ook aan al de Leestenaren de steun van hun gebed vragen opdat wij en Kongo mogen gespaard blijven en een nieuwe bloeiende periode mogen tegemoet gaan. Nogmaals dank voor de warme sympathie voor die “heerlijke Band”. Mère Aleydis.”
Foto’s :
-Staf en Nieke Vloebergh-Van Dam.
-Nog advertenties uit “De Band”
-Lena, Denise, Greta, Vicky en Wiza Vloebergh, de jongens Louis en Jan ontbreken op de foto.
1960 – 30 mei : Gouden bruiloft van het echtpaar Gust De Prins-Maria Van Boxem.
Respectievelijk 86 en 84 jaar oud waren ze bij de viering van hun 50ste huwelijksverjaardag. Hun oorspronkelijke echtverbintenis werd op het gemeentehuis afgesloten door burgemeester Bernaerts en kerkelijk ingezegend door pastoor Verbist. De Band van juni 1960 schreef daar volgend verslagje van : “In allen eenvoud en stilte had deze gebeurtenis plaats. Inderdaad de heer Burgemeester vergezeld door twee schepenen gingen de gevierden opzoeken om hen de beste en welgemeende gelukwensen in naam van gans de bevolking over te maken, en een geschenk aan te bieden. De dankmis had aldaar plaats en werd opgedragen door onze zieleherder. In een korte toespraak onderlijnde hij de blijde gebeurtenis en zegde de Heer dank omdat Hij de gevierden zo’n schoon leven heeft voorbehouden. De Gust die tevens lid is van de oudstrijdersbond ontving ook van deze vereniging een geschenk. Onafgezien alle uiterlijk vertoon achterwege bleef, werd deze uitzonderlijke gebeurtenis verder in familiekring gevierd, wat niet wegneemt dat tientallen medeburgers er aan gehouden hadden door hun aanwezigheid aldaar uiting te geven aan hun sympathie. Ook wij wensen hen nog menig jaar samenzijn, en voor Gust speciaal nog veel genot van zijn duifjes.”
G.v.A. van 2 juni wijdde ook een verslag van de gouden bruiloft in 1960 : “De echtelingen August De Prins-M arie Van Boxem, wonende in de Alemstraat 5 te Leest, vierden hun gouden bruiloft. De feestdag werd voor de jubilarissen ingezet met een plechtige dankmis opgedragen door Z.E.H. Coosemans, pastoor in de parochie. Hierna werden ze op het gemeentehuis ontvangen door burgemeester Emiel Verschueren en schepenen Ferdinand De Prins, oom van de gevierden, en Frans De Prins. Na toespraken werd de erewijn geschonken en de jubilarissen werd het traditionele geschenk aangeboden. ’s Avonds werd door de sympathiserende geburen een stoet georganiseerd en kregen de echtelingen nog tal van geschenken.”
August “Gust” of “de Guide” (die bijnaam had hij te danken aan het feit dat hij in de eerste wereldoorlog bij de gidsen diende, een eliteregiment van het paardenvolk) woonde met zijn vrouw in de Alemstraat. Hij stond bekend als een goed hovenier. Omdat zijn landbouwbedrijf te klein was om er veel uit te halen, schakelde hij reeds vroeg over op groententeelt in volle grond : vooral spinazie en bloemkolen. Hij was ook een geboren duivenmelker (zie ook in deze Kronieken : “Duivenmelkers en Leest” juni 1959).
Gust was te Leest geboren op 23/12/1884 en hij overleed er op 6/3/1976. Maria Van Boxom was eveneens in het dorp geboren op 5/2/1886 en ze overleed er op 2/2/1971. Het echtpaar kreeg vijf zonen, dochters hadden ze niet :
-Edmond (°Leest 25/2/1911, +Mechelen 9/2/1994)
-Jan (°Leest 3/6/1913, +Londerzeel 13/11/1999)
-Frans (°Leest 22/10/1919, +Mechelen 26/4/2020)
-Louis (°Leest 27/5/1922, +Mechelen 24/8/1999)
-Theofiel (°Leest 27/3/1926, +Mechelen 24/8/1999)
Uit het gedachtenisprentje van Gust De Prins : “Wij hebben hem gekend als een zeer actieve persoon, die zelfs tot op hoge ouderdom geen rust kende maar vol levensmoed onder ons leefde. Vader was goed en zacht van harte, bescheiden in zijn woorden, zacht in zijn gesprekken, gedienstig en behulpzaam voor ieder. Vader was een man van de vrede. Hij heeft de vrede liefgehad : hij leefde in vrede met God, in vrede met de evenmens, zelf vastgeankerd in de inwendige vrede des harten".
En ‘De Band’ : “Een echte volksvriend. Een boom van een vent die nooit een dokter aan zijn lijf had gehad. Hij was erevoorzitter van de Oudstrijders 14-18. Hij was een verwoed duivenliefhebber. Hij heeft gewerkt tot bijna de laatste weken voor zijn dood.”
Naast Erevoorzitter van de Oudstrijders afdeling Leest was Gust lid van de Kristelijke Bond der Gepensioneerden en bezitter van het Erekruis met Rozet van de N.S.B. alsook van andere eervolle onderscheidingen. Maria Catharina Van Boxem overleed te Leest op 2 februari 1971. Zij was lid van de Bond van het H. Hart, van de Boerinnengilde, van de Krist. Bond van Gepensioneerden en van het Wit-Gele Kruis.
Foto’s :
-Gust en Maria met hun vijf zonen Theofiel, Louis, Frans, Edmond en Jan.
-Onderaan uiterst links Edmond “Mon” De Prins en echtgenote Augustina Van der Goten. Achter Edmond staat zijn broer Fille De Prins en zijn echtgenote Lisa Boey. Achter de jubilaris staat zijn zoon Frans De Prins en zijn echtgenote en daarachter staan de zonen Louis en Jan. Aan de rechtse zijde, op de derde rij staan Victor Diddens en Pauline Van Boxom. Achteraan rechts Adéle en Pelagie Van Boxom. (Foto : Hugo Lauwens)
-Gust en Maria.
-Het feestmaal dat hun werd aangeboden voor hun 50ste huwelijksverjaardag.
