HOU VAN DE MENSEN ZOALS ZE ZIJN , ER ZIJN GEEN ANDERE

Dinsdag 12 september 2006

De nacht

Nacht (Carol Veraa)

Langzaam zakt de zon achter de horizon

en verspreidt zich het nachtelijk duister .

De wereld komt tot rust , zich voorbereidend op de nacht

en ik zit hier thuis … Alleen !!!

De klok tikt de seconden weg ,

de nacht bereikt zijn hoogtepunt .

De wereld is in diepe rust

en ik denk hier aan jou …Alleen !!!

De nacht spoed zich verder ,

onhoudbaar evenals de voortrazende tijd .

Langzaam geef ik mij over aan dat mooie woord : Slaap .

Hier slaap ik nu …Alleen !!!

Aan de nacht komt een eind ,

de zon steekt aarzelend zijn kruin over de horizon .

Een nieuwe dag , een nieuwe dag te leven .

Eenzaam , maar Niet Alleen .

Geschreven door Joanna om 21:17 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Vrijdag 8 september 2006

...huil maar rustig uit

Huil maar rustig uit Corry van Schaik

Ja huil maar rustig uit ,

ook in ’t bijzijn van een kind .

Huil maar rustig uit ,

hoe gek die kleine ’t ook vindt .

Een kind huilt toch ook

als ’t verdriet heeft of pijn ?

Waarom zou jij dan niet

verdrietig mogen zijn .

Huil maar rustig uit ,

een kind moet leren wennen ,

dat ook grote mensen

net zo goed verdriet kennen .

Huil maar rustig uit ,

bij kinderen ,

al zijn ze klein .

Leer ze vroeg

dat verdriet en tranen ,

niet alleen voor kleintjes zijn .

Geschreven door Joanna om 19:37 Reageer op dit bericht

Maandag 4 september 2006

Het regent

Kindergedachten C.S.Adama van Scheltema

Het regent –o wat regent het !

Ik hoor het uit mijn warme bed ,

Ik hoor de regen zingen ,-

Het regent , het regent dat het giet –

Dat niemand daar nu iets van ziet

Van al die donkere dingen .

Het ruist en regent en het spat –

Nou worden alle bomen nat

En plast het in de sloten ,-

Het regent over – overal -!

O he!-daar loopt het zeker al

in straaltjes door de goten !

Wat is dat gek en leuk geluid !

Wat is het lekker om dat uit

Je donker bed te horen :-

‘tIs of de regen samen praat

Of dat een kerel buiten staat

Te fluisteren aan je oren .

Nou druipt het in dat open gras

Nou zal er wel een grote plas

Op alle wegen komen ,-

Nou lopen nergens mensen meer-

Verbeeld je eens in zo een weer -!

Daar wou ik wel van dromen .

En vroeg , morgen in de zonneschijn ,

Als dan de blaadjes zilver zijn ,

Met druppeltjes bepereld-

Dan doe ik toch mijn eigen zin :-

Dan loop ik heel-en heel ver in

De schoongeworden wereld !

Geschreven door Joanna om 22:34 Reageer op dit bericht

Vrijdag 1 september 2006

Poëzie...

Aan de Poezie Anna Achmatova –

–

Jij leidde ver van alle wegen ,

Zoals een ster valt in de nacht ,

Ik kwam er smart en leugen tegen ,

Maar nooit heb jij mij troost gebracht .

Geschreven door Joanna om 22:15 Reageer op dit bericht

Zondag 27 augustus 2006

De gastvrouw Anna Achmatova

In die ene kamer heeft

eerst een toverknol geleefd ,

Ik kan nog haar schim zien gaan

in de nacht voor nieuwe maan .

Van de hoge dorpel kijkt ,

Net alsof ze mij ontwijkt ,

Maar toch ook met strenge blik ,

Deze vrouw mij aan . Maar ik

Ben niet erg gevoelig voor

Andermans magie , ‘k behoor

Immers zelf …Trouwens , om niet

Noem ik mijn geheimen niet .

Geschreven door Joanna om 16:21 Reageer op dit bericht

Zondag 20 augustus 2006

Wat ik wil

Wat ik wil (Annemiek uit Dordrecht)

Leven met jou ,

Soms zonder,

Dat is wat ik wil .

Vlinders voelen in mijn buik ,

koffie drinken met echte melk ,

beetje doodgaan als je vertrekt ,

Dat is wat ik wil .

Vrijen met jou ,

jouw handen op mijn buik

mijn handen door jou haar ,

Dat is wat ik wil .

Vluchten naar jou , weggaan

Als ik terugvlucht naar mezelf ,

Dat is wat ik wil .

Gelukkig durven zijn

met en zonder jou

zonder angst van je houden

van mezelf houden

mijn leven leven .

Dat is wat ik wil .

Met jou , als jasmijn

en soms zonder .

Geschreven door Joanna om 14:50 Reageer op dit bericht

Donderdag 17 augustus 2006

De kok van de liefde ...

Menu à la carte (Mario Maaren)

Liefde is als één enkele zonnestraal

op een donkere sombere dag .

Vasthouden kan je haar niet !

Maar er komen er méér af op een blijde lach ,

dan op een treurig gezicht van verdriet .

Kruip niet in je schulp ,

want je mist niet zoveel .

Je hebt toch jouw liefde nog...echt !

Je mist van de liefde het àndere deel

en dat bleek alleen maar … ònecht .

Trek erop uit , met de zon in je hart

en schuif alle wolken opzij .

Maak van die zon een “ menu à la carte “

want de kok van de liefde … ben jij !

Geschreven door Joanna om 22:42 Reageer op dit bericht

Vrijdag 11 augustus 2006

Leven onder de zon

Waarschuwing(Louise Pêcheur)

Probeer niet te leven

zonder uiting te geven

aan verdriet of geluk .

Heb wat meer vertrouwen

in mensen die van je houden

en zet jezelf niet onder druk .

De toekomst geeft houvast

als je jezelf daarin past

en je niet afzijdig houdt .

Want het geluk hier op ’t aard

moet door jou worden aanvaard

zonder oponthoud .

Wacht niet op het verleden

maar richt je op het heden

en kijk niet achterom .

Zie toch de heerlijkheid

en de oneindigheid

van het leven onder de zon .

Geschreven door Joanna om 21:38 Reageer op dit bericht

Dinsdag 8 augustus 2006

O zoete slaap

Sonnet(Louise Lab)

Zodra ik s avonds in mijn zachte bed

aan de zo lang begeerde rust begin ,

Verlaat mijn droefheid me met zachte tred

en gaat mijn geest onstuimig op je in .

Dan is het net of ik zacht omsluit

het goed dat ik zo heftig heb begeerd .

Om dit geluk brak ik in tranen uit

en heb ik , snikkend, me zo vaak verweerd !

O zoete slaap , mijn nachtelijk geluk ,

weldoende rust vol aangenaam verpozen ,

verleng mijn droom nog nachten aan een stuk !

En als mijn hart dat zo naar liefde streeft ,

de ware gelukzaligheid nooit smaakt ,

maak dat het minstens weer die waan beleeft .

Geschreven door Joanna om 23:25 Reageer op dit bericht

Maandag 7 augustus 2006

Hou vast ...die momenten

Moment (Hetty Haarlemmer)

Leer ieder moment van geluk

bewust te leven .

heb het nooit te druk

om liefde te krijgen of te geven .

Een simpel woord , een handgebaar ,

een moment van warmte

ze zijn zo kostbaar

in dit leven zonder kalmte .

Elke seconde zonder zorgen

die je al hebt gehad

al was het van vandaag

of komt het morgen ,

neemt niemand je ooit weer af .

Hou die momenten vast

zorg dat je er van geniet

want met liefde als last

ontwijk je veel verdriet .

Geschreven door Joanna om 00:10 Reageer op dit bericht

Woensdag 2 augustus 2006

De sterren (Nic Passchier)

De sterren aan het firmament

Die glanzen in een purper donker

Zijn van een schoonheid ongekend

En levend door hun zacht geflonker

Men heeft ons vroeger wel geleerd ;

De sterren zijn verdwaalde zielen

Die uit de hemel zijn geweerd

En daardoor in de ruimte vielen !

Maar ik geloof veel eerder dat

Die sterren voor ons allen stralen

Als wijzers om het juiste pad

Op weg naar Boven te bepalen !

Geschreven door Joanna om 23:24 Reageer op dit bericht

Zondag 30 juli 2006

Pas op Voor bereklauw

Dit is geen Poëzie maar een waarschuwing .

Van de bereklauwen heb je een aantal soorten; meest voorkomend zijn de inlandse of gewone bereklauw (Heracleum sphondylium) en de Reuzen- of Perzische bereklauw (Heracleaum mantegazzianum). De Inlandse is nog wel aardig. Het is echter de Reuzenbereklauw waar we erg veel last van hebben.

Huidirritatie en blaren
Als je een bereklauw aanraakt, dan kan je ten eerste je huid wat beschadigen, ten tweede komt er wat sap op je huid. Dat is het ergste bij de stengel. In dat sap zitten cumarinen en furocumarinen, die je huid overgevoelig maken voor zonlicht (foto-sensibilisatie). Als je nu in de zon gaat zitten dan krijg je eerst een dikke rode plek. Als je er gevoelig voor bent dan kun je ook een lelijke rode blaar krijgen die wekenlang blijft zitten. Bloedvergiftiging schijnt ook te kunnen voorkomen.
EHBO: raak de plant niet aan. Als je de plant al aanraakt, spoel dan met schoon water (wrijf de stof niet uit over je huid), kom vooral niet aan je gezicht, en mijdt die dag de zon.

Kinderen
De kruistocht tegen de plant is vrij zinloos, maar het heeft natuurlijk wel zin om kinderen te waarschuwen tegen de plant, en om uitbreiding tegen te gaan. Op zich is het wel goed als kinderen leren dat bepaalde dingen gevaarlijk zijn (ik heb zelf geen kind zoals u hieruit kunt opmaken als u wilt).
Ergens in België waren een paar jongetjes wezen zwemmen bij een industrieterrein. Toen ze weer thuis kwamen brak er een rel uit in de kranten, de industrie werd verdacht van het illegaal lozen van een huidirriterende stof. Het bleek dat de kereltjes door de bereklauw hadden gelopen...

De brandnetel geeft ook wel huidirritatie maar dat doet alleen maar pijn en gaat snel weg.

Bruikbaarheid
De bereklauwen zijn niet echt eetbaar tot giftig. De gedroogde stengel van de Reuzenbereklauw is omvormbaar tot Didgeridoo (zo'n aboriginal-toeter). Denk erom dat je het mondstuk met was insmeert ! Sommige mensen lakken de buis, dat kan goed zijn voor de klank. Voor de binnenkant verdun je de lak en wiebel je de buis net zolang tot de lak overal zit. Eventueel herhalen.
Je kunt er ook een regenratel van bouwen. Dat is een buis die een ruisend geluid maakt als je hem omdraait, wat klinkt als regen. Neem een stuk holle stengel, prik er in een dichte spiraal (mooier is 2 tegengestelde spiralen) satéprikkers of spijkertjes in. Het is het best als die nèt niet de hele buis doorprikken. Stop er dan droge erwten, rijst of ander spul in, experimenteer voor de juiste hoeveelheid en stop de buis dan dicht. Maak er een mooi verfpatroon op.

Er zijn zelfs mensen die de plant mooi vinden. Zo is deze vreemdeling dan ook in ons land gekomen !

Ecologie
De bereklauwen zijn allebei gek op verstoorde en voedselrijke grond. Je ziet ze dan ook vaak in bermen. Omdat de Reuzen bereklauw een geïmporteerde plant is (Zuid-West Azie, 19e eeuw), heeft ie weinig tegenwerking en kan behoorlijk irritant worden.

Bestrijden
Maaien doet ze niet zoveel omdat ze een lekker dikke wortel hebben. Afbranden van de vegetatie schijnt de kieming van zaad alleen maar te stimuleren.
Uitsteken lukt je niet helemaal, bovendien verstoor je de grond wat ze weer erg fijn vinden.
Beweiden schijnt wel te helpen.
Als je er op tijd bij bent kun je de bloemhoofden eraf hakken voordat het zaad gevormd is. Let wel op dat zaad ook dan nog kan afrijpen, afvoeren dus. Maar heb je eenmaal een bereklauw getolereerd, dan heb je een zaadbank voor jaren plezier.

Geschreven door Joanna om 18:58 Reageer op dit bericht

Zaterdag 29 juli 2006

De Bereklauw

Oude berenklauw J.Bernlef 1974

Ruig en bruin staat hij

af te knappen in mijn tuin ,

in zijn uitgevallen kruin

huizen slakken , traag en zwart

En groot dat hij groeide

net een boom uit een sprookje

vergiftig en boos , met de rest

van de flora geen flikker te maken

En nu dit – zijn bladeren

eens in groene etages flapperen

als zemen vol gaten om zij rabarber –

gelede stam , tochtig en hol

Oude bereklauw , aan het eind

van je Latijn midden in de

zomer door niets gestut dan

mijn blik , mijn groene herinnering .

Geschreven door Joanna om 18:17 Reageer op dit bericht

Donderdag 27 juli 2006

De nacht

Slapeloos Miriam Van Hee

’s nachts als ik wakker word

en niet weer in kan slapen

raak ik je lichaam aan dat groot

en slapend naast me ligt

soms draai je weg van mij ,

vermoeid , alsof je zeggen wil

dat ik mij heb vergist

soms ook kom je dichterbij

en lig ik op het licht te wachten

met je warmte in mijn hals

en ik denk dat ik je ooit

verliezen moet – dat zeg je niet

maar ook weerleg je niet

dat je zal weggaan en alleen

zal wonen boven op de schaduwloze

kalkplateaus waar altijd wind is

waar zomerregen onverrichterzake

in de grond verdwijnt .

Geschreven door Joanna om 12:56 Reageer op dit bericht

Woensdag 26 juli 2006

Rozen

Ja rozen Remco Campert

Dit zijn rozen voor je en alle poëzie

Dit is mijn mooiste pose :

Die van liefdes acrobaat ,

Zwevend schijnbaar moeiteloos ,

Maar met krampende tenen

Boven een bed van rozen en doornen .

Ik zal je nu beschrijven :

Kijk ik teken rozen op je huid

En jij doornen op de mijne

Goed , ik ben acrobaat .

Is er een mooiere pose ?

Pose van gevaar ,

Balancerende tussen begeerte en verweer :

Ik stijg , ik val en onderwijl :

Ik teken rozen

Ja rozen

Rozen

En dit zijn rozen .

Geschreven door Joanna om 13:00 Reageer op dit bericht

Dinsdag 25 juli 2006

Ode aan een boterham (met dank aan de bakker)

Aardappel wat heb ik je gehaat

rooiend op het land

met kapotte handen en

per kistje betaald

de poot tussen de tros

verrot in de grond

bleef zwart achter

mijn bakker zegt hetzelfde

‘tegen een aardappel wordt

geschopt maar

leg voor de aardigheid

eens een boterham op straat ! ‘

‘een boterham heeft iets sacraal's

mensen leggen hem bij een boom

voor vogels

niet zo de aardappel

in ’t geheim gegroeid

knoestig en raar vaak van vorm

maar een boterham .

‘nee je schopt niet tegen een boterham ! ‘

Geschreven door Joanna om 00:00 Reageer op dit bericht

Maandag 17 juli 2006

Mijn verzen Marina Tsvetajeva

Mijn verzen die ik jong al heb geschreven ,

Voordat ik wist een dichteres te zijn ,

Als vuurwerk spattend , vonkend en vol leven ,

Bruisend als een fontein .

En die als kleine duivels binnendrongen

In ’t rijk dat vol van droom en wierook was ,

Mijn verzen , die de dood , de jeugd bezongen ,

_En niemand die ze las ! –

Die op bestofte winkelplanken kwijnen

(Waar niemand ze een blik ooit waardig keurt !) ,

Mijn verzen komen , zoals goede wijnen ,

Nog wel eens aan de beurt .

Geschreven door Joanna om 00:00 Reageer op dit bericht

Zaterdag 15 juli 2006

Lievelingsvak

Aardrijkskunde

‘k Was al heel jong verzot op aardrijkskunde .

Ik vond niets mooier dan wanneer we op school

een kaartje moesten tekenen en inkleuren :

blauw voor het water , groen voor het laagveen .

En later kreeg je zelf je eigen atlas .

Nooit heb ik een boek met zoveel zorg gekaft .

Ik kon er uren over zitten dromen ,

tot ’t klokje van de gehoorzaamheid weer sloeg .

Heel de aarde leek één fonkelend wonderrijk :

Tibet . De Andes . Het Zuidpoolgebied .

Tasmanië . Vuurland . Afrika vooral .

Onmetelijk . Oneindig . Ieder naam

was pure poëzie . Wat ben ik blij

dat er toen (in Nederland) nog geen televisie was .

C.Buddingh

Geschreven door Joanna om 15:08 Reageer op dit bericht

Zondag 9 juli 2006

Een dag

En daar zwemt een vis in de koele rivier ,

En daar staat een huisje , een heel eind van hier ,

En daar dreigt een hondje een koe met geblaf ,

En daar bij de berg rijdt Petrof op een draf ,

En daar op het huis staat een vlag in de top ,

En daar op het veld komt het koren al op ,

En zilver van ’t stof zijn de blaadjes rondom ,

En overal gonst het van vliegengebrom ,

En daar worden meisjes in ’t zonnetje bruin ,

En overal bijengezoem in de tuin ,

En daar is een gans die de vijver in glijdt ,

En zo gaat de dag weer voorbij als altijd .

Danil Charms

Geschreven door Joanna om 17:22 Reageer op dit bericht

Zaterdag 8 juli 2006

Een dag op aarde Remco Campert

Kranten sluiten krakend als

dennenbomen in een hoge wind

hun kolommen ; een oude man

hangt onder de lamp ; op

de sofa slaapt de middag

en droomt van kerken .

En langzaam kruimelt op

zolder tussen oude boeken die

hun knevels opstrijken

een vrouw haar huid

tot zwetende weerspannigheid .

Een klok schijnt in de ramen

de tijd te zeggen , zich versprekend

en geen woord voltooiend ;

de nevel is een boom van koffie

groeiend in een kinderlijke buik .

Een drooglijn in een voortuin ,

in de goot een guitaar van

zijden doekjes en lucifers uit Zweden ;

en de wolken dikke vrouwen op

honderd goudkrullende divans .

Zeker ga ik door de straat ,

een auto remt : ik raap

mijn geschriften op en loop

verder . De aarde

heeft zich aan mijn mouw gehecht .

Geschreven door Joanna om 18:54 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van Poëzie en gedichten